Μετάβαση στο περιεχόμενο

The Nisyros Sessions III

3 Νοεμβρίου, 2020

Είμαστε από νερό. Η ζωή ανάβλυσε από το νερό. Τα ποτάμια είναι το αίμα που τρέφει τη γη, και από νερό είναι τα κύτταρα που μας σκέφτονται, τα δάκρυα που μας κλαίνε και η μνήμη που μας θυμάται. Η μνήμη μας αφηγείται πως οι έρημοι του σήμερα ήταν τα δάση του χθες, και πως η ξηρασία στον κόσμο ήταν κάποτε υγρασία, εκείνους τους μακρινούς καιρούς όπου το νερό και η γη δεν ήταν κανενός, και ανήκαν σε όλους. Ποιος ιδιοποιήθηκε το νερό; Ο πίθηκος που είχε το ρόπαλο. Ο άοπλος πίθηκος πέθανε από το ρόπαλο του οπλισμένου. Αν δεν με απατά η μνήμη μου, έτσι αρχίζει η ταινία 2001, Οδύσσεια του διαστήματος. Λίγο καιρό αργότερα, το 2009, ένα διαστημόπλοιο ανακάλυψε νερό στο φεγγάρι. Η είδηση επιτάχυνε τα σχέδια κατάκτησης. Καημένο φεγγάρι…

Eduardo Galeano, Οι Μέρες Αφηγούνται

μτφ. Ισμήνη Κανσή, Πάπυρος, 2012

 
One Comment leave one →
  1. 6 Νοεμβρίου, 2020 6:33 μμ

    Ταξιδιάρα ψυχή, η πρώτη σου εικόνα βγαλμένη από το «Παρίσι -Τέξας»
    Γρήγορα το επόμενο ταξίδι 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: