Μετάβαση στο περιεχόμενο

The Ioannina Sessions

11 Οκτωβρίου, 2021

Ευθύνες, αυτοθυσία, προδοσία, λάθη, πάθη, ψέμα κι αλήθειες η εφήμερη. Σου πέσαν βαριά, μα όλα τα γεύτηκες. Εγώ δεν αποτόλμησα να ξαμολήσω το αλυσοδεμένο θεριό μέσα μου, συγχώρα με γι’ αυτό, με τρομάζουν τα ασύδοτα ανθρώπινα ένστικτα, είναι αιμοβόρικα, πρέπει να τους κρατάμε καλά τα γκέμια, στο ’χα πει: σκοτώνουν κόσμο, στο τέλος κι εμάς. Μην χολοσκάς όμως, δεν πά κι ο δρόμος μας να χει ομίχλες, καταχνιά, θύελλες, του Μωυσή τις εντολές κριτές και φόβητρο τις κατάρες του Φαραώ, θα υπερνικήσουμε τον εχθρό. Στο καναβάτσο βρίσκεται αλλά δεν λέει να το παραδεχτεί. Αμύνεται απ’ τη γνωστοποίηση της έλευσής μας σε αυτή τη γη. Η μάχη των μυρίων εναντίον ενός είναι ξεκάθαρη νίκη του ενός, ανεξαρτήτως έκβασης. Ιστορικός κανόνας. Κανείς δεν μνημονεύει, δεν επικροτεί και δεν ταυτίζεται με τους μύριους και μοιραίους μα με τον μοναδικό, αυτόν που σαν διαμάντι χαράσσει ανεξίτηλα πορείες σκέψης και συνείδησης ρίχνοντας εν ριπή οφθαλμού τον αθάνατο σπόρο του στο αυλάκι της ανθρώπινης εξέλιξης. Σπόρο που αποστρέφεται ο εξουσιαστής. Τον συνθλίβει με μανία στο γουδί της ιστορίας κάνοντάς τον αλοιφή και μην έχοντας πώς να απαλλαχθεί (αν και ο ίδιος από αυτόν τρέφεται κρυφά), προσθέτει παραπλανητικές γεύσεις για να τον σερβίρει εύπεπτο στο πεινασμένο και ελεγχόμενο ποίμνιό του ως εφεύρεση και προσφορά του ίδιου! Εμείς τις νίκες μας δεν τις θέλουμε για μια θέση στο βούρκο, μα για να χαιρόμαστε τις ουράνιες πίστες όπου μόνο ανώτερες ψυχές ξέρουν πώς να χορεύουν…

Βασίλης Παλαιοκώστας, Μια φυσιολογική ζωή

εκδόσεις των συναδέλφων, 2019

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: