Μετάβαση στο περιεχόμενο

The Paris Sessions II

2 Ιουνίου, 2020

«…Και κάτι άλλο: να θυμάσαι τους μενεξέδες που φυτέψαμε, δεν έχει πιο ταπεινό λουλούδι απ’ αυτό. Έτσι να ‘σαι στη ζωή σου-το κεφάλι μην το σηκώνεις πάνω από κει που βαστάει ο λαιμός σου». Κι αν ο λαιμός σου ψηλώνει γρήγορα σαν τ’ αγριόχορτα ύστερ’ απ’ τη βροχή, πως καταφέρνεις να κρυφτείς; Πως μπορεί κανείς να φυλαχτεί απ’ τα όνειρά του; Δεν είναι κεραυνός να να χώσεις το κεφάλι κάτω απ’ τα κεραμίδια, δεν είναι κάψα του καλοκαιριού που δίνει σημάδι απ’ το πρωί ώστε να βρέξεις ένα ψάθινο καπέλο και να το φοράς κάτω απ’ το λιοπύρι. Τα όνειρα έρχονται νύχτα και σε πνίγουν με καπνό. Είσαι μια εργατική μέλισσα κι αυτά σε ναρκώνουν. Η ψυχή σου είναι το μέλι που σου το κλέβουν. Πίσω απ’ τη μάσκα με το τούλι του μελισσοκόμου, τα όνειρα κρύβουν το πραγματικό τους πρόσωπο. Μαθαίνεις την αλήθεια γι’ αυτά όταν σε έχουν πια λεηλατήσει.

Ισίδωρος Ζουργός, Λίγες και Μία Νύχτες

εκδ. Πατάκη, 2017

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: