Μετάβαση στο περιεχόμενο

The Prespes Sessions I

9 Ιανουαρίου, 2020

Σεργιάνισα για ένα τέταρτο της ώρας κάτω από τις στοές με τις μεταλλικές δοκούς, χωρίς να πάψω να έχω επίγνωση ότι το περιβάλλον ήταν πραγματικά πολύ άσχημο, αυτά τα αποκρουστικά κτίρια είχαν κατασκευαστεί κατά τη διάρκεια της χειρότερης περιόδου της νεωτερικότητας, όμως η νοσταλγία δεν είναι με τίποτα αισθητικό συναίσθημα, δεν είναι καν συνδεδεμένη με την ανάμνηση μιας ευτυχίας, νοσταλγούμε έναν τόπο απλώς γιατί έχουμε ζήσει εκεί, καλά ή κακά δεν έχει σημασία, το παρελθόν είναι πάντοτε όμορφο, όπως και το μέλλον εξάλλου, μόνο το παρόν είναι που πονάει, που το κουβαλάμε μέσα μας σαν απόστημα δυστυχίας που μας συνοδεύει ανάμεσα σε δυο άπειρα γαλήνιας ευτυχίας.

Michel Houellebecq, Υποταγή

μτφ. Λίνα Σιπητάνου, εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2015

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: