Μετάβαση στο περιεχόμενο

The Chania Sessions XXVII: Οπουδήποτε μακριά απ’ αυτόν τον κόσμο

22 Μαΐου, 2019

Αυτή η ζωή, ένα νοσοκομείο όπου ο κάθε ασθενής θέλει ν’ αλλάξει κρεβάτι· ο ένας θέλει να υποφέρει μπροστά στη σόμπα κι ο άλλος νομίζει ότι θα γιάνει αν κάτσει δίπλα στο παράθυρο. Εγώ πάντα πίστευα ότι θα πρέπει να νιώθω καλά εκεί ακριβώς όπου δεν είμαι, κι αυτό το ζήτημα της μετακίνησης είναι που συζητώ αδιάκοπα με την ψυχή μου.

Πες μου, ψυχή, φτωχή παγωμένη μου ψυχή, τι θα έλεγες να πας να μείνεις στη Λισαβώνα; Πρέπει να είναι ζεστά εκεί, και θα ξανανιώσεις σαν σαύρα. Η πόλη βρίσκεται στην άκρη της θάλασσας· λένε πως είναι χτισμένη από μάρμαρο και ότι οι άνθρωποι εκεί μισούν τόσο πολύ τη βλάστηση που ξεριζώνουν όλα τα δέντρα. Εκεί θα βρεις ένα τοπίο που ταιριάζει στο γούστο σου! Ένα τοπίο φτιαγμένο από φως και ορυκτά και υγρά να την καθρεφτίζουν!

Η ψυχή μου δεν απαντά.

Μιας και σου αρέσει τόσο η ηρεμία, να αντικρίζεις την κίνηση, δεν θα ‘θελες να μείνεις στην Ολλανδία, αυτή την ευλογημένη χώρα; Ίσως εκεί να βρεις την ξεγνοιασιά, στη χώρα που τις εικόνες της τόσο συχνά έχεις λατρέψει στις γκαλερί. Τι λες για το Ρότερνταμ, εσύ που τόσο αγαπάς τα δάση από κατάρτια, και τα αγκυροβολημένα πλοία στα θεμέλια των σπιτιών;”

Η ψυχή μου παραμένει σιωπηλή.

“Λες η Μπατάβια να σου αρέσει περισσότερο; Εκεί θα βρεις, μεταξύ άλλων, το πνεύμα της Ευρώπης χέρι χέρι με την τροπική ομορφιά.

Ούτε λέξη. Μήπως η ψυχή μου είναι νεκρή;

“Σε τέτοιο λήθαργο έχεις πέσει, λοιπόν, που δεν βρίσκεις ευχαρίστηση παρά μόνο στην αρρώστια σου; Αν είναι έτσι, ας το σκάσουμε σε χώρες ανάλογες του θανάτου. Ξέρω πως είναι, καημένη ψυχή! Ας μαζέψουμε τα μπογαλάκια μας κι ας ξεκινήσουμε για το Τόρνιο. Ας φτάσουμε και παρακάτω, ως την άκρη της Βαλτικής· ή ακόμα μακρύτερα από τη ζωή, αν είναι δυνατό· ας αράξουμε στον Πόλο. Ο ήλιος εκεί μόνο που λοξοκοιτά τη γη και η αργή εναλλαγή του φωτός και του σκοταδιού καταργεί την ποικιλία και αυξάνει τη μονοτονία, αυτό το μισό τίποτα. Εκεί θα μπορούμε να κάνουμε για ώρα μπάνιο μέσα στο σκοτάδι, ενώ για τη διασκέδασή μας το Βόρειο Σέλας θα μας στέλνει τις ρόδινες ακτίνες του που μοιάζουν με αντανάκλαση πυροτεχνημάτων από την Κόλαση!”

Επιτέλους η ψυχή μου ξεσπάει και σοφά μου φωνάζει: “Οπουδήποτε! Οπουδήποτε! Αρκεί να είναι μακριά απ’ αυτόν τον κόσμο!

Charles Baudelaire, N’ importe ou hors du monde

(δική μου μετάφραση)

 

 

 

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: