Μετάβαση στο περιεχόμενο

The Beirut Sessions I

18 Σεπτεμβρίου, 2018

 

Βηρυτός μια πόλη σε διαρκή πόλεμο. Η Βηρυτός πριν από τον επόμενο πόλεμο. Βηρυτός η νοσταλγία. Βηρυτός η περηφάνια. Η ιστορία. Η αποικία. Η σκουριά. Βηρυτός το μεγάλο πείραμα. Η γλυκιά παρακμή. Το λιβανέζικο φαγητό. Αμόκ. Ο λιβανέζικος κινηματογράφος. Βηρυτός η ραθυμία, Βηρυτός το χάος. Το ξεπέρασμα των ορίων σου. Το λιβανέζικο βλέμμα. Η φιλοξενία. Η αλληλεγγύη. Η θυσία. Οι δυτικοί αποικιοκράτες. Η θρησκεία. Βηρυτός η πανέμορφη, η άσχημη. Η απαίσια, η υπέροχη. Η ουτοπική δυστοπία. Τα στερεότυπα. Οι αντιθέσεις. Βηρυτός η επικίνδυνα ασφαλής, η ασφαλώς επικίνδυνη. Βηρυτός οι αραβικές νύχτες, οι υγρές μέρες κάτω από τον καυτό ήλιο. Βηρυτός τα παιδιά που ζητιανεύουν. Τα παιδιά που γυαλίζουν παπούτσια. Τα παιδιά που ψάχνουν στα σκουπίδια. Τα παιδιά που παίζουν πόλεμο στα ερείπια του αληθινού πολέμου. Οι τρύπες στους τοίχους από σφαίρες και οβίδες. Βηρυτός τα προσφυγάκια από τη Συρία, τα απλωμένα χέρια, η ελεημοσύνη. Τα παιδιά που κάνουν μπάνιο σε βρώμικη θάλασσα, σκοτώνονται στα βράχια, τα παιδιά που δεν έχουν τίποτα να χάσουν. Βηρυτός οι χίψτερς που στις 12.30 απλώνουν τα χαλάκια τους στο πεζοδρόμιο και προσεύχονται αλλαχού ακμπάρ. Ο εγγονός του μουεζίνη που ομολογεί πίστη σε πρόστυχα κρεβάτια. Βηρυτός οι σουνίτες, οι σιίτες, οι αλαουίτες, οι χριστιανοί, οι άγγελοι και οι προφήτες, Βηρυτός το κέντρο του κόσμου. Βηρυτός τα στρατόπεδα των Παλαιστινίων προσφύγων (δέκα λεπτά άντεξα, ήθελα να τους φιλήσω τα χέρια, τα πόδια, βγαίνοντας έκλαιγα με λυγμούς). Το άλλο βράδυ νευρικός κλονισμός, οι εικόνες της σφαγής. Παλαιστίνιοι οι μάρτυρες, οι μαχητές. Βηρυτός οι πλούσιοι που χρειάζονται τους φτωχούς για να παραμείνουν πλούσιοι. Βηρυτός η κοινωνία του θεάματος, μια καρτ ποστάλ των σίξτις με τον Γκενσμπούργκ, χαμπίμπι ναργιλές χαρμάνι, αραβικός καφές, ένας κόκκος σκόνης πάνω απ’ τα ερείπια του πολέμου.

Βηρυτός, εκεί που με φιλοξένησαν, μου έδωσαν φαγητό, εκεί που έπλυναν τα ρούχα μου.

Η Βηρυτός όταν νυχτώνει.

Η Βηρυτός όταν νυχτώνει.

Η Βηρυτός όταν νυχτώνει.

(Να θυμηθώ να μην ξεχάσω)

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: