Μετάβαση στο περιεχόμενο

The Lisbon Sessions I

10 Ιανουαρίου, 2018

Το κρυφό νόημα της ζωής… “Μα το κρυφό νόημα της ζωής είναι πως η ζωή δεν έχει κανένα κρυφό νόημα”. Ο Άμπελ γνώρισε την ποίηση του Πεσσόα. Είχε κάνει τους στίχους του Βίβλο. Ίσως να μην τους κατανοούσε εντελώς, ή να έβλεπε σ’ αυτούς πράγματα που δεν υπήρχαν. Όπως και να ‘χε, και παρότι υποψιαζόταν πως σε πολλά χωρία ο Πεσσόα πείραζε τον αναγνώστη και, παριστάνοντας τον ειλικρινή, τον περιέπαιζε, είχε μάθει να τον σέβεται, ακόμα και στις αντιφάσεις του. Κι ενώ δεν είχε αμφιβολία για το μεγαλείο του ως ποιητή, του φαινόταν κάποιες φορές, ειδικά στις παράλογες μέρες της απογοήτευσης, πως στην ποίηση του Πεσσόα υπήρχε πολλή ευκολία. Και που είναι το κακό; σκεφτόταν ο Άμπελ. Δεν μπορεί η ποίηση να έχει ευκολία; Μπορεί, ασφαλώς, και δεν είναι κακό. Αλλά που είναι το καλό; Τι καλό έχει η εύκολη ποίηση; Η ποίηση είναι, ίσως, σαν μια πηγή που τρέχει, είναι σαν το νερό που πηγάζει απ’ το βουνό, απλό και φυσικό, εύκολο από τη φύση του. Η δίψα είναι των ανθρώπων, η ανάγκη είναι των ανθρώπων, κι επειδή αυτές υπάρχουν παύει το νερό να είναι αδιάφορο. Είναι όμως έτσι και η ποίηση; Κανένας ποιητής, όπως κανένας άνθρωπος, όποιος κι αν είναι, δεν είναι απλός και φυσικός. Κι ο Πεσσόα λιγότερο από όλους. Όποιος διψάει για ανθρωπιά δεν θα πάει να ξεδιψάσει στους στίχους του Φερνάντο Πεσσόα: θα ήταν σαν να πίνει αλμυρό νερό.

José Saramago, Ο Φωταγωγός

μτφ. Αθηνά Ψυλλιά, εκδ. Καστανιώτη, 2013.

 

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: