Skip to content

The Nicosia Sessions

7 Νοεμβρίου, 2016

IMG_20151103_064841.jpg

Όμως ο Αδαμάντιος Ραγκούδης δεν είχε ολισθήσει προς την τρέλα αργά, δίχως να ξέρει, όπως νόμιζαν· είχε περάσει όλη του τη ζωή γνωρίζοντας ότι αρκούσε να ανοίξει την πόρτα προς αυτήν όποτε ήθελε, κι αυτό έκανε: ένα πρωί, πίνοντας τον καφέ του πλάι στα πουλιά, αποφάσισε να την ανοίξει. Ήταν ένα ωραίο πρωί: το βουνό το μισόκρυβαν μεγάλα λευκά σύννεφα· τη θάλασσα τη θάμπωνε η υγρασία κι έκρυβε την απέναντι ακτή· οι γάτες, γκριζόμαυρες στο σκοτάδι, ασημιές στο φως, με μισόκλειστα μάτια του έδιναν την έγκρισή τους.

Μαρία Ξυλούρη, Η Νυχτερινή Βάρδια του Καλλιγράφου, Καλέντης, 2015

3 σχόλια leave one →
  1. 7 Νοεμβρίου, 2016 11:37 πμ

    Δεν έβγαλες όμως το «Θεραπευτήριον Μελαγχολίας»🙂

    • 7 Νοεμβρίου, 2016 12:21 μμ

      Δεν το ήξερα το θεραπευτήριο μελαγχολίας, το βρήκα τώρα στα μέρη σου και το μόνο που έχω να πω είναι ότι ολόκληρη η πόλη είναι ό,τι πιο μελαγχολικό έχω δεν σε ταξίδι μου. Οπότε λογικά το θεραπευτήριο θα κάνει χρυσές δουλειές..🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: