Skip to content

The Barcelona Sessions I

27 Ιουνίου, 2016

IMG_20160609_172025

Εικόνα πρώτη: Φτάνουμε στο Primavera και με συνοπτικές διαδικασίες γνωρίζουμε τον Richard που είναι Άγγλος από το Λέστερ και έχει χάσει τη φίλη του μέσα στο χαμό και που μας ενημερώνει ότι απόψε οι Suede θα παίξουν “μόνο τα παλιά” και η χαρά μας δεν περιγράφεται, ενώ με την πρώτη νότα του πρώτου τραγουδιού ξεκινάει μια ενέργεια σεξουαλική που κρατάει για δυο ώρες περίπου. Οι Suede επικεντρώνονται στους δύο πρώτους δίσκους που τους ξέρουμε λέξη προς λέξη και είναι τα δικά μας ιερά κείμενα, τα κορίτσια χορεύουν και χοροπηδάνε στον αέρα, τα αγόρια ακόμα περισσότερο, ο Brett Anderson είναι το σεξουαλικό τοτέμ της βραδιάς και αυτό το γνωρίζει, σπάει τη μέση, κυλιέται στη σκηνή, έρχεται κοντά μας και σε λίγα δευτερόλεπτα το πουκάμισό του έχει γίνει κομμάτια, τούτο εστί το σώμα του (και τι σώμα!), όλοι θέλουν να μεταλάβουν, ενώ η κάμερα κάνει κοντινά στον κώλο του και μετά στον πούτσο του, σε λίγο η γιγαντοοθόνη πάνω απ’ τα κεφάλια μας γεμίζει χέρια που προσπαθούν να τον ακουμπήσουν, χέρια που χαϊδεύουν τα πιο απόκρυφα μέρη, τρίβουν την κοιλιά, τις ρόγες, χέρια που φτάνουν παντού κι αυτός δείχνει να το απολαμβάνει, κάπου εκεί ο Richard κερνάει τσιγάρα τον κόσμο (καθόλου βρετανικό εκ μέρους του), απ’ το τρίτο τραγούδι και μετά ζούμε την ιερή μέθεξη και όλη η εφηβεία είναι εδώ, υγρά και καβλωμένα, μετά ο Brett ξαπλωμένος σε εμβρυική στάση πάνω στη σκηνή λέει δραματικά τραγούδια με τα οποία έχουμε κλάψει κι εμείς στο μακρινό παρελθόν, ο Richard μας δηλώνει με ύφος σοβαρό ότι as a heterosexual man he is sexually attracted to Brett Anderson, και συνεχίζει να κερνάει τσιγάρα, γύρω μυρίζει μπύρα και ιδρώτας, ίσως και άλλα υγρά, το σίγουρο είναι ότι εκείνο το βράδυ πολλά κορίτσια και αγόρια, με daddy issues και χωρίς, θα έχουν υγρά όνειρα. Στο γυρισμό η Ν κλαίει γιατί έχασε το παγούρι με το νερό της και οι μεθυσμένοι Άγγλοι μας ρωτούν πότε θα παίξουν οι Sigur Rós, σε τρεις μέρες απαντάμε, κι εκείνοι δείχνουν ευχαριστημένοι.

IMG_20160605_191305

Εικόνα δεύτερη: Κάτω από τον καυτό ήλιο του μεσημεριού ψάχνουμε τον τάφο του Μπουεναβεντούρα Ντουρούτι. Δεν θα φύγουμε από τη Βαρκελώνη αν δεν τον βρούμε. Περπατάμε ώρες εξαντλημένοι χωρίς νερό και όσο δεν τον βρίσκουμε συνεχίζουμε το περπάτημα. Το σπίτι που μας φιλοξενεί βρίσκεται δίπλα στο βιβλιοπωλείο του CNT και αυτό το εκλαμβάνουμε εξ’ αρχής ως καλό σημάδι. Συνεχίζοντας την αναζήτηση, ο ιδρώτας ανακατεύεται με το αντηλιακό, ενώ ανεβοκατεβαίνουμε τις συστάδες του Cementerio de Montjuic. Γυρνάμε για ώρες κάτω από τον ήλιο χωρίς νερό με τους φύλακες να παρακολουθούν διακριτικά την κάθε μας κίνηση, αφυδατωνόμαστε και τα πόδια μας πονάμε, όμως δεν το βάζουμε κάτω, ο ένας δίνει κουράγιο στον άλλο, και τελικά τα καταφέρνουμε, ήρθαμε να τιμήσουμε τους νεκρούς της μητέρας Καταλονίας και προσκυνάμε τα ιερά τους χώματα. Τα ταξίδια στο εξωτερικό είναι ωραία, όμως, αν δεν επισκεφτείς τα τοπικά κοιμητήρια, καταλαβαίνεις τα μισά από την πόλη που σε φιλοξενεί. Κι η Βαρκελώνη είναι μια πόλη πανέμορφη, αν όμως έχεις πλήρη άγνοια για το τι έχει συμβεί σ’ αυτό το μικρό κομμάτι γης στο πρόσφατο παρελθόν, είσαι λίγο κρετίνος.

IMG_20160609_173349

Εικόνα τρίτη: Τη μέρα γυρνάμε ανέμελοι στους δρόμους και τις νύχτες επιστρέφουμε στο Primavera που σιγά σιγά γίνεται το καταφύγιό μας, ανακατεμένοι με τον κόσμο και παραδομένοι στις μουσικές φεύγουμε για λίγο από την πραγματικότητα και τα ξεχνάμε όλα. Μόνη έγνοια μας να δούμε όσο περισσότερα συγκροτήματα γίνεται. Και από όσο πιο κοντά γίνεται. Και τα βλέπουμε όλα, και τους Radiohead στην πρώτη σειρά και μας παίρνουν τα μυαλά, και τους αγαπημένους μας Explosions In The Sky, και τους LCD Soundsystem, και την PJ και άλλα πολλά και ωραία, ενώ οι μεθυσμένοι Άγγλοι εξακολουθούν να μας ρωτούν πότε θα παίξουν οι Sigur Rós (αύριο τους απαντάμε κι εκείνοι πάλι δείχνουν ευχαριστημένοι).

Εικόνα τέταρτη: Όλοι γκρινιάζουν για το πόσο ακριβή είναι η Βαρκελώνη, όμως εμείς έχουμε έρθει προετοιμασμένοι και πηγαίνουμε σε όσα μέρη έχουν επιβιώσει από τις μέρες της παλιάς Καταλονίας, πριν από την άλωση του τουρισμού: τρώμε όστρακα και θαλασσινά, πίνουμε τοπικό κρασί και προμηθευόμαστε μεγάλες ποσότητες ροζ σαμπάνιας από το γειτονικό μπαρ, που ο απρόσεκτος ιδιοκτήτης μας χρεώνει προς 20 λεπτά το μπουκάλι. Από ‘δω και στο εξής ζούμε τις δικές μας days of wine and roses στο μικρό μπαλκονάκι της κακόφημης συνοικίας μας στη Ραβάλ με τις πουτάνες, τους μετανάστες και τους ημιλιπόθυμους τουρίστες που ξημεροβραδιάζονται έξω από την πόρτα μας.

Εικόνα πέμπτη: Οι Beach House φοράνε τις κουκούλες τους κι εμείς τις δικές μας, είναι τρεις το πρωί και ο αέρας της Μεσογείου έχει αρχίσει να ψυχραίνει, ο πολύς κόσμος έχει φύγει κι οι λιγοστοί που μείναμε δεν έχουμε να πάμε πουθενά. Μαζί ταξιδεύουμε σε πλανήτες και γαλαξίες με αστερόσκονη, πολύχρωμα λαμπάκια και την υπέροχη φωνή της Victoria Legrand κι αυτή η εμπειρία είναι από εκείνες που μπορούν να σου αλλάξουν τη ζωή. Αν είχα να διαλέξω μία στιγμή από όλο το φεστιβάλ, τώρα που ο ενθουσιασμός δίνει σιγά σιγά τη θέση του στην πεζή πραγματικότητα, θα ήταν αυτή. Σκέφτομαι ότι οι Beach House είναι μάλλον το μοναδικό συγκρότημα που έχει κάνει την καρδιά μου να σκιρτήσει την τελευταία δεκαετία και η συνάντησή μου μαζί τους επιβεβαιώνει ότι ο έρωτας με την πρώτη ματιά (ή την πρώτη νότα) είναι κι ο πιο αλάνθαστος.

Εικόνα έκτη: Στον Brian Wilson συναντάμε το πιο φανατικό κοινό-κορίτσια με ψάθινα καπέλα και αγόρια με πουκάμισα με ανανάδες και πολύχρωμα ρούχα, αγόρια που φιλούν τα αγόρια τους, κορίτσια που φιλούν τα κορίτσια τους, αγόρια που φιλούν δύο κορίτσια, κορίτσια που φιλούν δύο αγόρια, ομάδες αγοριών και κοριτσιών που φιλιούνται όλοι και όλες μαζί, η ζέστη του καλοκαιριού και η αλμύρα της Μεσογείου ταιριάζουν τόσο πολύ με την περίσταση, όλα γύρω είναι ερωτικά, κι εμείς χορεύουμε και τραγουδάμε ασταμάτητα όλους τους στίχους των τραγουδιών, κάνουμε και πολλά boop boop και pam pam, ενώ μπαλόνια και φουσκωτές μπάλες θαλάσσης σκορπούν στον ουρανό και, για όσο κρατάει η συναυλία, η Μεσόγειος ενώνεται με τον Ειρηνικό και είναι σαν να κάνουμε κι εμείς σερφ στα μεγάλα κύματα του ωκεανού και η ζωή είναι ωραία. 

Εικόνα έβδομη: Τους Sigur Rós δεν τους χαίρομαι όσο θα ήθελα. Είναι η τελευταία μέρα του φεστιβάλ και δεν έχουμε το κουράγιο να πάμε μπροστά, εκεί που βρισκόμαστε είναι όλοι μεθυσμένοι ή μαστουρωμένοι ή μάλλον και τα δύο, μιλούν δυνατά και ακατάπαυστα και μας παίρνουν τα αυτιά. Αφού λοιπόν δεν μπορώ να τους χαρώ όπως θέλω, τους αφήνω πριν το τέλος και φεύγω για τη δίπλα σκηνή, για να συναντήσω ένα πουκάμισο αδειανό, μια Julia. Τη Julia Holter, που ανυπομονούσα μήνες να την ακούσω, μα απογοητεύτηκα. Μικρό το κακό, στο κάτω κάτω τέσσερις μέρες τώρα έχουμε ζήσει απίστευτες εμπειρίες. Δυο στιγμές μετά τα φώτα σβήνουν, ο κόσμος αποχωρεί ενθουσιασμένος, εμείς ξεκουραζόμαστε δίπλα στη θάλασσα και οι μεθυσμένοι Άγγλοι εξακολουθούν να μας ρωτούν πότε θα παίξουν οι Sigur Rós. Τους εξηγούμε κάπως διστακτικά ότι μόλις έπαιξαν οι Sigur Rós, κι εκείνοι εξακολουθούν να δείχνουν ευχαριστημένοι, άγνωστο γιατί.

Εικόνα όγδοη: Σε μια βδομάδα περπατάμε 160 χιλιόμετρα. Το ξέρουμε γιατί μας το λέει το έξυπνο κινητό της Χ που έχει το κατάλληλο application. Μέσα σε αυτή τη βδομάδα τα είδαμε όλα, τα κάναμε όλα, γνωρίσαμε ένα σωρό κόσμο από κάθε μεριά της Ευρώπης και του πλανήτη και του χρόνου θα είμαστε και πάλι εκεί. Ήταν μια βδομάδα που θα θυμόμαστε όλοι για καιρό. Σκορπίζουμε στα αεροδρόμια της Ισπανίας και ο καθένας μένει για λίγο μόνος με τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Από το μικρό παράθυρο του αεροπλάνου η πόλη απομακρύνεται από ‘μένα ώσπου γίνεται μια σταλιά κι εγώ χάνομαι στα φιλόξενα σύννεφα της Ιβηρικής Χερσονήσου. Adiós Barcelona, muchas gracias!

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: