Skip to content

σούπερ ήρωες

23 Νοεμβρίου, 2014

IMG_20141123_204053

Ήταν μια δύσκολη εβδομάδα με δυσάρεστα νέα. Αρρώστησε ο φίλος μας, περιμέναμε με αγωνία τα αποτελέσματα και δεν είχαμε τίποτα να πούμε, ίσως γιατί την απάντηση την υποψιαζόμασταν από πριν, δύο εικοσιτετράωρα κάναμε χαζομάρες για να του κρατήσουμε το μυαλό απασχολημένο, στο τρίτο ήρθε η διάγνωση: θετική (δηλαδή όχι και πολύ θετική, αλλά οι γλωσσικές παραδρομές στα ιατρικά ανακοινωθέντα έχουν συχνά μια δόση ειρωνείας). Τον μαζέψαμε, τον κοιμίσαμε στα ζεστά, του φτιάξαμε σπιτικό φαΐ, αγκαλιαζόμασταν όλοι μαζί γιατί δεν ξέραμε τι άλλο να κάνουμε. Ήρθε η επόμενη μέρα και όλα ήταν καλύτερα γιατί πάντα όλα είναι καλύτερα την επόμενη μέρα, με φίλους και μουσική όλα είναι καλύτερα. Ήταν μια δύσκολη εβδομάδα μα τώρα είμαστε στην εθνική και τρέχουμε μακριά. Μακριά απ’ όλα, από αρρώστιες, εξετάσεις κι αναμονές, το γκάζι στο τέρμα και η μουσική στο φουλ, πάμε μακριά, εκεί που γέλια δροσερά τρελαίνουνε τα όνειρα των εραστών, εκεί που ο ουρανός είναι γεμάτος πουλιά αντί για κεραίες τηλεοράσεων, εκεί που κανένας μαλάκας δεν μας αποκαλεί θρασίμια, εμείς είμαστε αληταριά, πάμε στη θάλασσα που το χειμώνα χωρίς τους παραθεριστές είναι ολοδική μας. Έφτιαξα κι ένα πρόχειρο σιντί με τραγούδια για να μας κάνουν παρέα στο δρόμο, τραγούδια που μιλούν για τον σούπερμαν κι άλλους σούπερ ήρωες, έχουμε ο ένας τον άλλο και η αγάπη στο τέλος πάλι θα κάνει το θαύμα της. Τρέχουμε στην εθνική ουρλιάζοντας στίχους και μαζί με τον αέρα από τα πνευμόνια φεύγει και όλη η αγωνία της εβδομάδας, περπατάμε στην κρύα παραλία κι ο αέρας του Νοέμβρη μας μαστιγώνει τα πρόσωπα, μας παρασέρνει μακριά, με τα χέρια ανοιχτά και τις κουκούλες μας δεμένες γερά σε κόμπο φτιάχνουμε σκιές στην άμμο, είμαστε σούπερ ήρωες με μαγικές ιδιότητες, γελάμε, ξεκαρδιζόμαστε, κυλιόμαστε κάτω, κάνουμε πυραμίδες με τα σώματα μας, χέρια, πόδια και κεφάλια ανακατεύονται μέσα στην άμμο, έξω από την άμμο, παλεύουμε και κάνουμε τις καφρίλες που κάναμε παλιά στο σχολείο, μπορεί να μεγαλώσαμε μα είμαστε ακόμα εδώ, μαζί, στην ίδια παραλία με τα ροζ κοχύλια, που και που γινόμαστε και πάλι έφηβοι με αρβύλες και τζιν μπουφάν, που και που οι φίλοι μας αρρωσταίνουν, που και που είμαστε θλιμμένοι, και τότε γινόμαστε και πάλι σούπερ ήρωες, όπως στις ταινίες, γιατί οι ταινίες με σούπερ ήρωες έχουν πάντα χάπι εντ.

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: