Skip to content

and the living is easy

26 Ιουνίου, 2014

Και σκέψου λέει να ξυπνήσουμε μια μέρα και να μην υπάρχουν φράγκα, δάνεια, λογαριασμοί, προθεσμιακές, προθεσμίες, βαρετά γραφεία και μίζερα αφεντικά, μισθωτή σκλαβιά, τάξεις, μεροκάματα, ρουφιάνοι, ιδιοκτησία, να κάνουμε κοπάνα σε μια παραλία με αλμυρίκια ή σε μια ταράτσα στο κέντρο της πόλης, να ακούμε μόνο Oasis και Bjork και Pearl Jam, όπως παλιά, θα φοράμε πουκάμισα με ανανάδες και τζην με ρεβέρ ή χρωματιστά κοτλέ, θα είμαστε σαν δυο σταγόνες νερό, θα είμαστε και πάλι δεκαεννιά, θα ζούμε ξανά τους παιδικούς μας έρωτες και όλα θα είναι ανέμελα, θα πίνουμε τζόνι σε ψηλό (Tom Collins δηλαδή, θα διορθώνει ο Κ αλλά που να του εξηγούμε τώρα), θα ζούμε μόνο από το ένα καλοκαίρι στο επόμενο, μπροστά μας θα περιμένουν γαλαζοπράσινες θάλασσες, λιβάδια με μαργαρίτες, παιδικοί κήποι με λάστιχα και μπουγελόφατσες, μουσική και φιλιά κάτω απ’ τον ήλιο, οι φίλοι μας θα κλαίνε στα μπαρ, τα δάκρυα τους θα ανακατεύονται με τα παγάκια του τζιν τόνικ, θα αγκαλιαζόμαστε όλοι μαζί στη μέση του δρόμου και θα λέμε τώρα τα ξεχνάμε όλα γιατί είναι καλοκαίρι και είναι διαταγή, γιατί είναι καλοκαίρι και η ζωή είναι εύκολη, είναι καλοκαίρι και τέρμα οι σκοτούρες, τώρα μόνο φιγούρες και ό,τι έγινε έγινε, ό,τι χάσαμε χάσαμε, ό,τι κερδίσαμε το κερδίσαμε για πάντα, ό,τι αγαπήσαμε είναι δικό μας για πάντα, χαρήκαμε και ήττες και θριάμβους, και αγάπες και χωρισμούς, και βέβαια πολλές πολλές αγκαλιές και πάλι καλά να λες, μόνο σώπα λίγο γιατί το καλοκαίρι θέλει χάδια και αλμύρα και μεγαλειώδεις συμβιβασμούς, μεγαλειώδεις υποχωρήσεις, παραιτήσεις, σώπα γιατί είναι καλοκαίρι και περπατάμε σαν τον Richard Ashcroft, τραγουδάμε σαν τον Αργύρη Μπακιρτζή και χτυπάμε νευρικά το χέρι στην πόρτα ενός αυτοκινήτου που τρέχει στην εθνική με άγνωστη κατεύθυνση, σε λίγο θα δούμε και τους Portishead, τον Σεπτέμβρη θα ξαναπάμε για χορό στο Decadence, σε λίγο θα μεγαλώσουμε και όλα θα είναι αλλιώς, θα ‘ρθουν χρόνια μακριά απ’ την μπατσοχώρα, δεν θα ‘μαστε άλλο ατυχήματα που περιμένουν να συμβούν, δεν θα ‘μαστε για πάντα βολικά υπάκουοι, με λίγη τύχη το κτήνος θα το πιάσουμε στον ύπνο πριν ξυπνήσει, μια μέρα θα πεθάνει ο φασισμός.

.

7 Σχόλια leave one →
  1. 26 Ιουνίου, 2014 2:31 μμ

    ΜΟΥ ΕΦΤΙΑΞΕΣ ΤΗ ΜΕΡΑ :)))))

  2. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    26 Ιουνίου, 2014 4:08 μμ

    Τι καλά που (θα) περνάμε 🙂

    • 29 Ιουνίου, 2014 8:29 μμ

      αν αυτό είναι υπονοούμενο για τις καλοκαιρινές σου διακοπές, βάζω ρακή για πάγωμα ευθύς αμέσως 😉

  3. Shadowcat permalink
    29 Ιουνίου, 2014 1:27 πμ

    sorry παιδια, αλλα ενα πραγμα μου ερχεται στο μυαλο διαβαζοντας το: πρωτον οτι καποιος αισθανεται να παραγερναει, και δευτερον die hippy die

    • 29 Ιουνίου, 2014 8:30 μμ

      ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, μου δίνουν δύναμη να συνεχίσω να γράφω τις αρλούμπες μου
      καλό καλοκαίρι!

Trackbacks

  1. Με αφορμή μια κλασική χριστουγεννιάτικη ιστορία… Σκέψεις για τις πολλαπλές δυνατότητες της πραγματικότητας… « απέραντο γαλάζιο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: