Skip to content

Η μελαγχολία κι ο θάνατος του ποιητή

5 Δεκεμβρίου, 2013

jpg2

Βέλαζε το κατσίκι επίμονα βραχνά.
Άνοιξα το φούρνο με θυμό τι φωνάζεις είπα
Σε ακούνε οι καλεσμένοι.
Κ.Δ.

Ο παγκοσμίου φήμης άγνωστος Ικαριώτης ποιητής Θεόφιλος Δρακογιάννης ξύπνησε με πονοκέφαλο. Όλο το βράδυ πάλευε στον ύπνο του με τις λέξεις. Δόθηκε μεγάλη μάχη, γδάρθηκαν γόνατα κι αγκώνες, στο τέλος νίκησε. Το τρόπαιο ήταν ένα υπέροχα αινιγματικό ποίημα με τίτλο «Ωδή σε μια επιτραπέζια φρουτιέρα». Φόρεσε τις παντόφλες του (αυτό είναι πραγματικά αστείο γιατί κανείς δεν φαντάζεται τους ποιητές να σέρνονται στην κουζίνα τους με τις παντόφλες-χαχα!) κι έγραψε ένα ανεξήγητο δύστυχο στο τάμπλετ του, μετά έξυσε τα αχαμνά του και χάθηκε για λίγο στην απέραντη διάψευση του θλιμμένου κυριακάτικου πρωινού. Την ώρα που ετοίμαζε το τοστ του θυμήθηκε ότι πέρυσι τέτοια εποχή είχε θάψει μερικές λέξεις στη γλάστρα με τον βασιλικό-το κάνουν αυτό οι ποιητές, θάβουν λέξεις όπως οι σκύλοι θάβουν τα κόκαλα, ούτε και οι ίδιοι ξέρουν γιατί το κάνουν, περισσότερο από ένστικτο επιβίωσης. Έσκαψε λίγο με τα νύχια και βρήκε ένα στίχο που έλεγε ότι οι κυνόδοντες της πόρτας έχουν σαπίσει από καιρό. Τον έπιασε ανατριχίλα. Με τον αντίχειρα σκάλισε λίγο τον δικό του κυνόδοντα να δει αν κουνιέται. Γάβγισε δύο φορές. Κατόπιν, έριξε στο μπρίκι μερικά διπλοδοντικά σύμφωνα, τα άφησε λίγο να φουσκώσουν, χτύπησε το μπρίκι τέσσερις φορές πάνω στο νεροχύτη (αυτό το μυστικό του το είχε μάθει ένας άραβας συνάδελφος σε κάποιο συνέδριο ποιητών στο Μαρόκο), έτσι που τα σύμφωνα ανακατεύτηκαν για τα καλά και η κουζίνα γέμισε τσεκούρια και τζιτζίκια. Στο σημείο αυτό, θυμήθηκε τον πόνο στην πλάτη. Το χειμώνα οι ποιητές υποφέρουν από υγρασία γιατί είναι μονίμως αξεδίψαστοι και πίνουν πολλά υγρά. Κόλλησε στην πλάτη του ένα έμπλαστρο Λέοντος και έκατσε αναπαυτικά στην κουνιστή του πολυθρόνα (επί τη ευκαιρία, αν είστε κάπως ευαίσθητοι στον πόνο, θέλει λίγη προσοχή γιατί το έμπλαστρο Λέοντος καίει το δέρμα-προτιμήστε καλύτερα κάποια θερμαντική αλοιφή, αν και θα χρειαστείτε βοήθεια σ’ αυτό). Όλη την Κυριακή περιφερόταν με τις ριγέ του πυτζάμες στο σαλόνι, στα πόδια του έμπλεκαν συνεχώς μεταφορές και παρομοιώσεις, κατά το απόγευμα νευρίασε, κλώτσησε με θυμό μια αλληγορία και η κλωτσιά ήταν τόσο δυνατή που έπεσε άτσαλα στο μπρίκι του καφέ, το κατακάθι χύθηκε στο νιπτήρα και η κουζίνα πλημμύρισε φωνήεντα ααααα εεεεεε ουουουουουου ουουουουουου. Λίγο πριν τον πάρει ο ύπνος στην πολυθρόνα άφησε επίτηδες ξεκλείδωτο το μπρίκι της μνήμης, το δωμάτιο γέμισε αναθυμιάσεις και λάμδα με σπασμένα ποδαράκια (κουνιόντουσαν από πέρυσι αυτά), κι ο ποιητής έκλεισε οριστικά τα μάτια του περιπλεγμένος στο πικρό δίχτυ των λυγμών της μέθεξης. Αυτή ήταν η ιστορία του παγκοσμίου φήμης άγνωστου Ικαριώτη ποιητή Θεόφιλου Δρακογιάννη, που ένα απόγευμα Κυριακής τον βρήκανε νεκρό ανάμεσα σε άπλυτα πιάτα και συμβολισμούς.

12 σχόλια leave one →
  1. 5 Δεκεμβρίου, 2013 1:16 μμ

    🙂 πολύ ωραίο!

  2. 6 Δεκεμβρίου, 2013 5:13 πμ

    Αυτό πρέπει να γίνει ταινιάκι. Οπωσδήποτε!

    • 6 Δεκεμβρίου, 2013 2:44 μμ

      ε, να έρθεις πίσω να το γυρίσουμε άντε τώρα το βρήκατε όλοι λύση να φεύγετε και να μας παρατάτε μόνους εδώ😦

      • 6 Δεκεμβρίου, 2013 9:32 μμ

        Θα γυρίσω ρε, μόνο και μόνο για να κάνουμε το ταινιάκι. Στην Ικαρία τα γυρίσματα ε;

      • 7 Δεκεμβρίου, 2013 11:55 πμ

        γύρνα εσύ και σε πάω για γύρισμα ως και στο Καστελόριζο🙂

  3. 6 Δεκεμβρίου, 2013 8:10 πμ

    αψογάκι!

  4. bibliothekarios permalink
    6 Δεκεμβρίου, 2013 11:47 πμ

    Τα λάμδα με τα σπασμένα ποδαράκια τους είναι μολυβένια στρατιωτάκια. Κάποτε θα αγαπήσουν μια χορεύτρια και θα καούν.Τι όμορφο Silent

  5. 6 Δεκεμβρίου, 2013 2:44 μμ

    εσείς είστε οι όμορφοι, όχι οι λέξεις🙂

  6. 6 Δεκεμβρίου, 2013 4:41 μμ

    το μπρίκι της μνήμης αφήνει πάντα επικίνδυνες αναθυμήσεις. θέλει προσοχή, ειδικά κατά τη διάρκεια ενός κυριακάτικου απογεύματος. ο συνδυασμός είναι μοιραίος ακόμα και για τους μη-ποιητές.

  7. 6 Δεκεμβρίου, 2013 8:42 μμ

    προσοχή στις αναθυμιάσεις παιδιά!🙂

  8. 8 Δεκεμβρίου, 2013 1:01 πμ

    Σάιλεντ, δεν ξέρω αν το ξέρεις, αλλά στο ιστολόγιό σου χιονίζει…

    • 8 Δεκεμβρίου, 2013 1:02 πμ

      Α…αν πάμε και Ικαρία και Καστελόριζο ξεκινώντας από την Κρήτη, σιγά μην κάνουμε γυρίσματα, κρουαζιέρα θα κάνουμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: