Skip to content

Αντώνης

17 Δεκεμβρίου, 2012

3487_4769335506907_1160913792_n

Ο Αντώνης ένα μάτσο κόκαλα διασχίζει τη λεωφόρο Θησέως, ο Αντώνης με τα μεγάλα όλο φόβο μάτια του ανύπαρκτος για τους περαστικούς, ο Αντώνης που δεν τον πλησίασε ποτέ κανείς, ο Αντώνης που δεν τον άγγιξε ποτέ κανείς, ο Αντώνης ένα φάντασμα που δεν ήθελε κανείς να μπερδεύεται στα πόδια του, ο Αντώνης μόνο τρόμο και απέχθεια και φρίκη προκαλούσε, κάποτε μπορεί να ήταν το χριστουγεννιάτικο δώρο ενός παιδιού, ποτέ δεν  θα μάθουμε, μπορεί και να επέζησε κατά λάθος απ’ τα σκουπίδια που τον πέταξαν, ποτέ δεν θα μάθουμε, μια μέρα τον βρήκαν κάποιοι καλοί άνθρωποι, οχτώ χρόνια πηγαινοερχόταν μόνος του στο δρόμο, οχτώ χρόνια δεν τον πρόσεξε ποτέ κανείς, σκέφτηκαν ότι του χρωστάνε μια ευκαιρία για όλα τα χρόνια που στερήθηκε, λίγα χρόνια του απέμειναν, να ζήσει κι αυτός με αξιοπρέπεια, να μην ξαναπονέσει, όμως ο Αντώνης ήταν πολύ άρρωστος, τα σκυλιά δεν μπορούν να ζήσουν μόνα τους στο δρόμο, ο Αντώνης με το πρόβλημα στο συκώτι, με το πρόβλημα στα νεφρά, με τον χαμηλό αιματοκρίτη, τις πρησμένες αρθρώσεις και τη μόλυνση στο στόμα, ο Αντώνης με το καλαζάρ, κανείς δεν θέλει ένα σκύλο με καλαζάρ, κάποιοι καλοί άνθρωποι τον μάζεψαν απ’ το δρόμο, η ενέργεια που δίνεις στα σκυλιά πάντα επιστρέφει σε ‘σένα, να το ξέρεις αυτό, μια μέρα ο Αντώνης έκανε μπάνιο -φαντάσου, το πρώτο μπάνιο της ζωής του!- οι καλοί άνθρωποι τον καθάρισαν, φρόντισαν τις πληγές του, ο Αντώνης ο μεγάλος αγωνιστής με την μεγάλη ψυχή, τώρα ο Αντώνης ένα μάτσο κόκαλα ζεσταίνει τα κόκαλα του σε κάποιο ζεστό κρεβάτι, ζεσταίνεται για πρώτη του φορά, θα τα καταφέρει όμως δεν μπορεί να γίνει αλλιώς, λίγες μέρες μετά ξεκινάει να βήχει, υγρό στους πνεύμονες, ο Αντώνης με πνευμονία, όλες αυτές τις μέρες παρακολουθώ τους καλούς ανθρώπους να δίνουν μάχες, προσπαθούμε κι εμείς από μακρυά, να μαζέψουμε λεφτά για το γιατρό, α, να του βρούμε κι ένα σπίτι, ο Αντώνης είναι ήρωας δεν υπάρχει καμία περίπτωση να μην τα καταφέρει, ο κόσμος να χαλάσει θα τα καταφέρει, όμως ο Αντώνης κουράστηκε, ο Αντώνης κουράστηκε οχτώ χρόνια μόνος του στο δρόμο, τα σκυλιά δεν μπορούν να ζήσουν μόνα τους στο δρόμο, ο Αντώνης δεν ήθελε ν’αγωνιστεί άλλο, δεν πίστεψε ότι έχει κι αυτός το δικαίωμα να ζεσταίνει τα κόκαλα του σε κάποιο ζεστό κρεβάτι, ο αιματοκρίτης του πέφτει στο 4, τα μεγάλα όλο φόβο μάτια του φοβούνται ακόμα περισσότερο, η αναπνοή του δυσκολεύει ακόμα περισσότερο, ο Αντώνης δεν θα ξαναζήσει ποτέ πια στο δρόμο από ‘δω κι εμπρός, ο Αντώνης δεν θα έχει ποτέ ξανά αγωνία από ‘δω κι εμπρός, ο Αντώνης που μόνο τρόμο και απέχθεια και φρίκη προκαλούσε επιτέλους είναι ήσυχος για πρώτη φορά στη ζωή του.

43 σχόλια leave one →
  1. nefosis permalink
    17 Δεκεμβρίου, 2012 11:36 μμ

    Λάθος Αντώνης έφυγε.

  2. 17 Δεκεμβρίου, 2012 11:37 μμ

    😥

  3. 17 Δεκεμβρίου, 2012 11:42 μμ

    μας τσάκισες πάλι βραδιάτικα.

    • 18 Δεκεμβρίου, 2012 10:05 μμ

      το ξέρω ρε σπάιραλ,συγχωράτε με, ελπίζω τουλάχιστον να πιάσει κάποτε τόπο…

  4. 17 Δεκεμβρίου, 2012 11:51 μμ

    έτσι! καλά έκανες και το ανέβασες!
    ευχαριστώ!
    συμπόνια και τρυφερότητα, αυτό είμαστε, για τα ζωντανά, για όλα τα ζωντανά, ακόμη κι όταν δεν είναι πια…

    κι επίσης: νομίζω ότι «φτάνει πια» με τους «ευαίσθητους»!
    άλλος δεν θέλει να πάει στο νοσοκομείο να δει άνθρωπο γιατί δεν το αντέχει, άλλος δεν πάει σε κηδεία γιατί θα στενοχωρηθεί..

    • 18 Δεκεμβρίου, 2012 10:08 μμ

      Enfant μου εγώ ευχαριστώ για την ενθάρρυνση, ξέρεις πόσο αμφιταλαντεύτηκα…
      Και έχεις δίκιο, συμπόνοια και τρυφερότητα για όλους όσους πονούν, ζώα και ανθρώπους, όλους όσους υποφέρουν. Και ταυτόχρονα πόλεμο σε κάθε εξουσία απέναντι σε ανθρώπους και ζώα, αυτό είναι το σωστό…

  5. 17 Δεκεμβρίου, 2012 11:57 μμ

    έλα ρε φίλε😦

  6. 18 Δεκεμβρίου, 2012 12:10 πμ

    Δεν μπορώ παρά να σας γράψω για τη Ζωή λοιπόν, που τη συνάντησα πριν δύο βδομάδες στον κτηνίατρο. Είχα πάει να δω το γατάκι που μάζεψα χτυπημένο και που μένει εκεί αναγκαστικά μέχρι να κλείσουν οι πληγές του, γιατί είναι άγριο και δεν θα μπορούσα να του κάνω θεραπεία αν το είχα στην αυλή του γραφείου.
    Η Ζωή είναι μάλλον κυνηγόσκυλο ή κάτι τέτοιο, άσπρη με μαύρες πινελιές.
    Διάβαζα κατά καιρούς για σκελετωμένα σκυλιά, είχα δει και φωτογραφίες. Ποτέ δεν είχα δει κάτι τέτοιο από κοντά. Η κυρία που τη συνόδευε μου είπε ότι μπήκε μια μέρα στο μαγαζί ενός φίλου (της κυρίας) στην Ομόνοια και εκεί κατέρρευσε. Πήγαινε κάπως καλύτερα, περπατούσε με λουρί, έτρωγε με όρεξη, ίσως και να την γλύτωνε.

    Πριν μια βδομάδα η Ζωή ήταν και πάλι στο κτηνιατρείο. Δεν ξέρω αν ήταν αυτό που ήθελα να πιστέψω αλλά την κοίταγα ώρα και μου φάνηκε ότι είχε βάλει λίγο κρέας πάνω της. Μάλιστα κουνούσε χαρούμενη και την ουρά της. Και περιμένοντας τη σειρά μου, άκουσα τα καλά νέα. Όχι μόνο είχε ανέβει ο αιματοκρίτης, αλλά βρέθηκε κι ένα πολύ καλό σπίτι.

    Καλή τύχη στη Ζωή και μακάρι να μπορούσαν να καταλάβουν οι άνθρωποι τι επιστρέφει σ’ αυτούς όταν αγαπούν τα ζώα, ο κόσμος μας θα ήταν πολύ διαφορετικός.

    • 18 Δεκεμβρίου, 2012 4:47 μμ

      Σ’ ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου, ήταν μεγάλη ανακούφιση!
      Αυτό που πρέπει να γνωρίζει κάποιος που βρίσκει ένα ζώο στο δρόμο και αποφασίζει να βοηθήσει, είναι ότι ποτέ δεν είναι μόνος: πάντα υπάρχει ένα πολύ μεγάλο δίκτυο ανθρώπων που θέλουν να βοηθήσουν, οικονομικά, ηθικά, ψυχολογικά.

      • 18 Δεκεμβρίου, 2012 5:55 μμ

        Τα γατάκια της αυλής είναι 4. Αρχικά έπαιρνα εγώ τροφή, μετά είδα πως δεν πολυβγαίνει και ενημέρωσα μερικούς συναδέλφους προφορικά οι οποίοι προσφέρθηκαν να δώσουν τα «ψιλά» τους. Η πρώτη έκπληξη ήταν όταν έσκασε μύτη κάποιος με 10 κονσέρβες. Από τότε το ταμείο είναι πάντα γεμάτο.

        Όταν χτύπησε (σχετικά σοβαρά) το ένα από τα γατάκια, αποφασίστηκε άμεσα ότι πρέπει να το πιάσουμε για να πάει σε γιατρό. Τότε έστειλα έκληση για καλάθι μεταφοράς σε όλο το κτίριο, σε ανθρώπους με τους οποίους δεν είχα ανταλλάξει ούτε μια καλημέρα. Είχα 4 απαντήσεις. Δύο μέρες μετά άλλη κοπέλα έφερε καλάθι, άλλη προσφέρθηκε να μας πάει, μια τρίτη έδωσε το αυτοκίνητό της για να μην πάμε με μηχανή.

        Και όταν έσκασε το δεύτερο email για τα έξοδα νοσηλείας, έτριβα τα μάτια μου με το ποσό που μαζεύτηκε σε λίγες ώρες.

        Πλέον αρκετοί εργαζόμενοι (είμαστε περίπου 100 όλοι) ρωτάνε που είναι τα γατιά αν δεν τα βρουν στην είσοδο, φέρνουν ξηρά τροφή, συζητάνε για αποπαρασίτωση. Τα γράφω όλα αυτά γιατί λέω «ευχαριστώ» για κάποιο ποσό και συνήθως μου απαντάωε «εγώ ευχαριστώ που ενδιαφέρθηκες και τα φροντίζεις». Με εκπλήσει ΚΑΘΕ φορά.

      • 18 Δεκεμβρίου, 2012 6:58 μμ

        like στη Narrator οσο ηλιθιο κι αν ακουγεται🙂

      • 18 Δεκεμβρίου, 2012 7:07 μμ

        μόνο like; καρα-like!🙂
        λοιπόν εμένα με έχει εντυπωσιάσει που τον τελευταίο χρόνο σε πολλές γειτονιές της Αθήνας βλέπω κόσμο να γυρνάει γύρω γύρω τα τετράγωνα και να μοιράζει φαγητό στα αδέσποτα, κυρίως σε γάτες-τις πιο πολλές φορές μάλιστα είναι άντρες. Επειδή όσο ζούσα πάνω δεν το είχα δει ποτέ μα ποτέ, την πρώτη κάπου στην Καλλιθέα φορά νόμιζα ότι ήταν φόλες, τώρα το συνήθισα και μου φαίνεται απόλυτα φυσιολογικό🙂

      • 18 Δεκεμβρίου, 2012 9:06 μμ

        Silent, μένω στον μπύθουλα σε μια πολύ φτωχή συνοικία, με πολλούς πρόσφυγες. Το πιο πολύ που περπατάς από μπολάκι σε μπολάκι στην ευρύτερη γειτονιά μου είναι τρία στενά. Κάθε φορά αισθάνομαι πολύ περήφανη όταν το συνειδητοποιώ.

        (Τα γατιά, ως θρασύτατα πλάσματα που είναι, ενώ έχουν 2 κούτες με κουβέρτες μέσα, τα απογεύματα που ο Σ κάθετε μέχρι αργά στο γραφείο του -που είναι δύο δωμάτια στον κήπο- πάνε και την αράζουν στον καναπέ του. Βασίλισσες τις έχουμε, κι ας είναι το ένα αγόρι😛 )

  7. 18 Δεκεμβρίου, 2012 12:28 πμ

    Δεν ξέρω γιατί , εντελώς άσχετο , αλλά θυμήθηκα το … «κοριτσάκι με τα σπίρτα» …
    Χαρούμενα Χριστούγεννα να έχεις Silent …
    … όσο γίνεται …

    • 18 Δεκεμβρίου, 2012 10:10 μμ

      Μια μέρα όμως μπορεί να μην υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν από τη φτώχεια ούτε και ζώα που υποφέρουν από την ανθρώπινη σκληρότητα… Χαρούμενα Χριστούγεννα και σε ΄σένα γλυκιά μου Silia!🙂

  8. 18 Δεκεμβρίου, 2012 12:33 πμ

    Δεν like.
    Και όχι. τα σκυλιά δεν μπορούν να ζουν μόνα τους στο δρόμο.
    Και να σου πω και κάτι; κανένα ζωντανό πλάσμα δεν μπορεί να ζει μόνο τους στους δρόμους μια πόλης. Πολλά ζωντανά πλάσματα είναι φτιαγμένα για να ζουν στη φύση, στην ύπαιθρο. Αλλά κανένα δεν είναι για τους αφιλόξενους δρόμους της πόλης.
    Και βρίσκω ανόητες τις αερολογίες περί ανθρωπιάς και συμπόνιας. Δεν είναι ούτε θέμα ανθρωπιάς, ούτε θέμα συμπόνιας κι άλλων τέτοιων χριστιανικών αρετών.
    Είναι δικαιοσύνη.

    Αστοδιάλο πια δλδ.

    • 18 Δεκεμβρίου, 2012 10:03 μμ

      Περισσότερο ψύχραιμος σήμερα και με καθαρότερο μυαλό θέλω να πω ότι εξαρχής θεώρησα το σχόλιο σου μια προσωπική γενική τοποθέτηση απέναντι στο πρόβλημα και όχι απάντηση σε άλλους σχολιαστές εδώ μέσα.Το γράφω αυτό γιατί ξέρω ότι το στενάχωρο κείμενο μου προκάλεσε σε όλους μας ένταση, δεν θα ήθελα όμως να υπάρξει κάποια παρεξήγηση. Προσωπικά δεν έχω καμία σχέση με τον χριστιανισμό, ωστόσο αισθάνομαι βαθιά συμπόνια για τα ζώα που πάσχουν γιατί απλά δεν πιστεύω στην ηθική ανωτερότητα του δικού μου είδους. Αυτό δεν αναιρεί το χρέος που νιώθω για τα δεινά που τους έχει προκαλέσει το ηλίθιο είδος μου…

  9. 18 Δεκεμβρίου, 2012 12:36 πμ

  10. 18 Δεκεμβρίου, 2012 2:12 πμ

    »ο πολιτισμός ενός λαού κρίνεται [και] από την συμπεριφορά του απέναντι στα ζώα» . Γκάντι

  11. 18 Δεκεμβρίου, 2012 1:53 μμ

    Λυπάμαι πολύ, μόνο θλίψη.

    • 18 Δεκεμβρίου, 2012 10:13 μμ

      ελπίζω η θλίψη που νιώθουμε να μπορέσει κάποια στιγμή να μετουσιωθεί σε μεγαλύτερη δράση! καληνύχτα!

  12. 18 Δεκεμβρίου, 2012 4:40 μμ

    Είναι η πρώτη φορά όσα χρόνια γράφω εδώ μέσα που το σκέφτηκα αρκετά πριν δημοσιεύσω κάποιο κείμενο, όμως τελικά επικράτησε η ελπίδα ότι μπορεί να φανεί λίγο χρήσιμο, κάπου, κάποτε, σε κάποιον που θα βρει ένα άλλο ζώο στο δρόμο του και δεν θα προσπεράσει. Είναι και δικαιοσύνη, είναι και συμπόνοια, είναι και χρέος μας,αφού εμείς τους καταστρέψαμε το φυσικό περιβάλλον και τώρα αρνούμαστε να δούμε το πρόβλημα. Μια καλή αρχή πάντως για να γίνει κανείς συμμέτοχος στη λύση είναι να δείξει στα παιδιά ή στους μαθητές του τις υπέροχες εκπομπές του Χρόνη Μίσσιου για τα δικαιώματα των ζώων…

  13. 18 Δεκεμβρίου, 2012 9:12 μμ

    Δείτε λίγο τα καμάρια μου!!

    • 18 Δεκεμβρίου, 2012 10:14 μμ

      και τα είδαμε και τα καμαρώσαμε και καταλάβαμε γιατί σας κάνουν ό,τι θέλουν🙂

  14. allilomorfi permalink
    18 Δεκεμβρίου, 2012 10:30 μμ

    Λυπάμαι πολύ, τόσα και τόσα αξιολύπητα πλάσματα στον δρόμο,πως μπορούμε να σταματήσουμε αυτό το έγκλημα;

  15. 18 Δεκεμβρίου, 2012 11:14 μμ

    Το πρόβλημα είναι ότι πέρα από την έλλειψη δομών, στην Ελλάδα απουσιάζει οποιαδήποτε κουλτούρα προστασίας και σεβασμού των δικαιωμάτων των ζώων. Όταν βλέπεις παιδιά να κλωτσάνε αδέσποτα κι αν κάνεις παρατήρηση πέφτουν με μανία οι γονείς τους πάνω σου να σε φάνε, καταλαβαίνεις πόσο μακριά από το στόχο σου βρίσκεσαι. Δεν ξέρω πλέον ποια είναι η ενδεδειγμένη δράση. Όσοι έχουν ζωάκια στο σπίτι (εγώ έχω μια γάτα δέκα χρόνια τώρα, σε κακή κατάσταση ήταν όταν την πήρα) ξέρουν καλά ότι όσα αδέσποτα κι αν ταϊσεις, όσα κι αν περιθάλψεις, το πρόβλημα δε λύνεται, παρά μόνο διογκώνεται. Ακόμα και ιδιοκτήτες ζώων αρνούνται να τα στειρώσουν. Κι ας μη γελιόμαστε, όλοι ενθουσιάζονται από ένα γλυκό κουταβάκι/γατάκι κτλ, αλλά δύσκολα βρίσκει σπίτι ένα μεγαλύτερο και με προβλήματα υγείας ζώο. Τελικά το βάρος της περίθαλψης και διαβίωσης τους πέφτει αποκλειστικά και μόνο στους ώμους των φιλόζωων. Κι αυτοί όμως, πόσα να φιλοξενήσουν; (αν βρείτε απαντήσεις, να τις πείτε σας παρακαλώ και σε μένα)

    • allilomorfi permalink
      18 Δεκεμβρίου, 2012 11:47 μμ

      Μια καλή προσπάθεια θα ήταν να γίνει μια κίνηση να πάψουν να πωλούνται ζώα στα pet shop. Βλέπει κάποιος ένα κουτάβι του αρέσει και το παίρνει χωρίς να γνωρίζει αν έχει τον χρόνο και την οικονομική δυνατότητα να το συντηρείσει. Έχω ασχοληθεί και έχω ξοδέψει για τα αδέσποτα αλλά δεν μπορούν κάποιοι λίγοι να λύσουν το πρόβλημα. Μια καλή προσπάθεια από όσο γνωρίζω γίνεται στην Αγ. Παρασκευή και πάλι όμως το πρόβλημα παραμένει. Παρακολουθώ στο διαδίκτυο ότι και εκτός Ελλάδας υπάρχει το πρόβλημα να εγκαταλείπονται ζώα ,μόνο που δεν τα αφήνουν να κυκλοφορούν στους δρόμους. Τα μαζεύουν και όσα δεν μπορούν να υιοθετηθούν τους κάνουν ευθανασία. Και αυτό απαράδεκτο. Γι αυτό πιστεύω ότι μια καλή λύση είναι να απαγορευτεί το εμπόριο ζώων στην βιτρίνα.

      • 19 Δεκεμβρίου, 2012 1:06 μμ

        Πρόβλημα δομών πάντως δεν θα υπήρχαν αν τα λεφτά που έχει δώσει μέχρι τώρα η Ε.Ε. για τα αδέσποτα πήγαιναν εκεί που πρέπει. Επίσης όλοι οι Δήμοι τσεπώνουν μια χαρά τα σχετικά κονδύλια και σφυρίζουν κλέφτικα όταν τους μιλήσεις για τις ευθύνες τους (υπάρχουν λίγες εξαιρέσεις που όμως επιβεβαιώνουν τον κανόνα). Το περυσινό πολυνομοσχέδιο για τα ζώα, αν και αδίκως δεν περιλάμβανε την απαγόρευση πώλησης τους από τα πετ σοπς, ήταν ένα καλό βήμα τουλάχιστον όσον αφορά την κακομεταχείριση των ζώων. Από ‘κει και πέρα η εφαρμογή του νόμου για την ώρα είναι άπιαστο όνειρο και θέλει αρχίδια για να καταφέρεις να υποχρεώσεις τους υπεύθυνους φορείς (δήμο, μπάτσους κ.τλ) να κάνουν τη δουλειά τους. Προσπαθώ όσο μπορώ να ασχολούμαι με τα βαρελόσκυλα της Κρήτης και η κατάσταση είναι απελπιστική, η αστυνομία δεν βοηθάει, υποστηρίζει τους βασανιστές και πρέπει να τρέχεις στα χωριά με δικηγόρους για να πετύχεις τα αυτονόητα, να μην αφήνουν οι παλιάνθρωποι τα ζώα δεμένα έξω στη βροχή, να μην τα κρατάνε με αλυσίδες του μισού μέτρου… Δεν βοηθάει κανείς γιατί ακόμα και αυτοί που δηλώνουν αντιεξουσιαστές αποδέχονται πλήρως την καταπίεση και την χειρότερη εξουσία των ανθρώπων πάνω στα ζώα. Οι γονείς θέλουν μερικές φορές ένα καλό χεράκι ξύλο, πάμε σε σχολεία να κάνουμε ομιλίες και σεμινάρια μπας και οι επόμενες γενιές το δουν αλλιώς το πράγμα και έρχονται οι γονείς και τα παίρνουν τα παιδιά μην τυχόν και τα κάνουμε αδερφές. Τέλος πάντων, υπάρχει και η συλλογική ευθύνη, πολλοί στεναχωριούνται με την κατάσταση όλοι όμως προσπερνούν και πιστεύουν ότι θα τα βγάλουν πέρα οι φιλόζωοι, λες και οι φιλόζωοι είναι το κράτος ή είναι αναρίθμητοι και δεν έχουν δική τους ζωή, πρέπει μόνο να μαζεύουν αδέσποτα απ’ το δρόμο. Αυτά έχω να πω εγώ, απορώ πως δεν εμφανίστηκε ακόμα εδώ γύρω κάποιος να μας πει για τα παιδάκια που λιποθυμούν στα σχολεία κι εμείς ασχολούμαστε με τα σκυλιά, πάντα περνάνε να ρίξουν τη χολή τους και φυσικά είναι αυτοί που δεν έχουν κάνει ποτέ τίποτα στη ζωή τους ούτε για τα ζώα ούτε για τα παιδάκια. Να μου συγχωράτε την ένταση αλλά ώρες ώρες θυμώνω κι εγώ🙂

  16. 19 Δεκεμβρίου, 2012 2:07 μμ

    Από την άλλη όμως και η μεγάλη πλειονότητα των φιλόζωων εμένα τουλάχιστον με ενοχλεί, διότι πέρα από το ενδιαφέρον τους για τα αδέσποτα, δε δείχνουν κ α μ ί α απολύτως ευαισθησία για άλλα ζητήματα. Ενώ δίνουν και τη ζωή τους που λέει ο λόγος για την προστασία των δικαιωμάτων των ζώων, είναι παγερά αδιάφοροι απέναντι στην καταπάτηση λ.χ. των δικαιωμάτων μειονοτήτων, μεταναστών κ.ο.κ και είναι έτοιμοι να τρέξουν σαν τα πρόβατα πίσω από κάθε πολιτικάντη που υπόσχεται κάτι σε σχέση με τα αιτήματά τους. Πριν καναδυο χρόνια με είχαν γράψει σε διάφορες λίστες για ενημερώσεις από φιλοζωϊκές, όπου καλούσαν σε κοπή πίτας του τοπικού παραρτήματος τάδε του ΛΑΟΣ, επειδή κάποιος βουλευτής του έκανε μια επερώτηση στη Βουλή.Ή εκθείαζαν διάφορους ακροδεξιούς. Η δική μου εμπειρία από επαφές με φιλόζωους (με ελάχιστες εξαιρέσεις) είναι πολύ κακή.

    • 19 Δεκεμβρίου, 2012 3:09 μμ

      Σ’ αυτό είμαι σύμφωνος μαζί σου κι έχω αντίστοιχες εμπειρίες από διαφορετικές πόλεις και συλλόγους και για να είμαι ακριβής αυτός ήταν ο λόγος που δεν συμμετέχω ενεργά πια σε ομάδες που ανήκα παλιότερα😦 Η αλήθεια είναι ότι ο θανασάκης ο γιος του φασίστα ήταν ο μόνος που τους υποστήριξε ποτέ μέσα από το ελληνικό κοινοβούλιο (όχι μόνο με επερωτήσεις αλλά και ως συνήγορος σε δικαστήρια) τη στιγμή που από προοδευτικά κόμματα έχουν ακουστεί απίστευτα φασιστικά λογίδρια και χυδαιολογίες σε επιτροπές της βουλής. Δεν ξέρω αν το λάος είχε ποτέ τέτοιες ευαισθησίες ή κινήθηκε καθαρά πολιτικάντικα, όπως και να ‘χει οι κινήσεις του έπιασαν τόπο σε αφελείς και απελπισμένους ανθρώπους. Καταλήγοντας έχω να πω ότι έχω σοβαρό θέμα με τις μονομερείς ευαισθησίες κάποιων, δεν μπορώ όμως να μην τους αναγνωρίσω τις θυσίες που έχουν κάνει σε πολλαπλά επίπεδα για τα ζώα..

  17. 20 Δεκεμβρίου, 2012 10:05 πμ

    Α στο καλό σου, με στεναχώρησες😦

  18. kat permalink
    25 Δεκεμβρίου, 2012 12:02 πμ

    ti etrwge tosa xronia o Antwnakos? Ma kala osoi ton prospernousan tosa xronia den antedrasan pote? Giati den endiaferthike kapoios nwritera? Katastenoxwrithika….de mporw na min upoferw otan skeftomai posa zwakia basanizontai ekei exw…

  19. kat permalink
    25 Δεκεμβρίου, 2012 12:37 πμ

    pantws apo tin wra pou to diabasa den exw stamatisei na klaiw…giati na upoferoun toso kapoies athwes psuxoules? as ginei mia suntonismeni prospatheia kai apo ta MME na afupnistei pleon i politeia…yparxoun nomoi gia ta adespota….as efarmostoun epitelous…

  20. Marios permalink
    25 Δεκεμβρίου, 2012 3:04 πμ

    Krima na vasanizontai ta zwa alla pera apo afto, poio to didagma tis istorias? Oti o Antonis mporei men na min einai anthrwpos alla einai… ‘san anthrwpos’? Mipws kai oti einai perissotero ‘san an8rwpos’ apo o,ti ola ta kaimena anwnyma kotopoulakia pou genniountai-zoun-pe8ainoun se kathe orni8otrofeio – ntaxaou?

  21. kat permalink
    27 Δεκεμβρίου, 2012 10:19 πμ

    ola ta zwakia prepei na tygxanoun swstis metaxeirisis…OLA….amexairetws..opws kai ola ta paidia tou kosmou…kati pou dustuxws de ginetai….poios endiaferthike p.x. gia to makeleio sti Suria i gia ta ekatommuria paidia pou pethainoun kathimerina stin Afriki….KANEIS..ntropi ston dutiko kosmo, mono auto exw na pw….

  22. 30 Δεκεμβρίου, 2012 6:07 μμ

    παιδιά………. έχει χυθεί πολύ δάκρυ εδώ … νόμιζα μέχρι σήμερα αγαπάω μόνο τα ζώα .. πλέον – να ξέρετε αγαπάω κι εσάς που τα πονάτε πραγματικά – δεν είναι τελικά όλοι οι άνθρωποι απάνθρωποι. Λυπάμαι πάρα πολύ για τον Αντώνη και για τόσα άλλα σκυλάκια… δε πρέπει να μας παίρνει όμως από κάτω. Κρατάω για ως θετικό πως υπάρχουν άνθρωποι ανάμεσα μας που με κάνουν περήφανο να ανήκω στο ανθρώπινο γένος. Μέχρι σήμερα προσπαθούσα να μη κοιτάω αδέσποτα για να μη χαλιέμαι, υπόσχομαι Αντώνη μου από εδώ και πέρα να κάνω οτι περνάει απο το χέρι μου. Πολύ μου άρεσε και το σχόλιο που έλεγε πως όσοι βοηθάνε δεν είναι μόνοι τους. Και πολλά άλλα σχόλια. Μπράβο παιδιά.. Μπράβο.. Καλή χρονιά εύχομαι με το καλό αν δε τα πουμε νωρίτερα. Και πάλι μπράβο, έστω και με δάκρυα βρήκα μια όαση στο ιντερνετ!

    • kat permalink
      5 Ιανουαρίου, 2013 12:13 μμ

      kai gw stenaxwriemai polu otan blepw ta zwakia na einai stous dromous. alla me xaropoiei to gegonos oti olo kai perissoteroi anthrwpoi boithane ta zwakia kai nomizw oti to klima allazei sunexws uper twn zwwn….kai gw oso mporw boithaw giati pragmatika oso kai na min exoume tin oikonomiki anesi den kostizei tipota na taizoume ena duo skulakia i gatakia tis geitonias kai oxi mono…eite apo to fagito pou mas perissevei eite me trofi tin opoia mporoume na broume polu ftina….pantws kai ton Antwnako pistevw oti olo kai kapoios tha ton taize ola auta ta xronia, diaforetika den tha mporouse na epibiwsei tosa xronia ston dromo….prospathw na skeftomai aisiodoxa gia na mi me pairnei apo katw….filia se olous kai se ola ta zwakia….

  23. 30 Δεκεμβρίου, 2012 9:22 μμ

    Σας ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια και τη συνεισφορά, πολλοί στεναχωρηθήκαμε, αν όμως μπορεί να βγει κάτι καλό από αυτή την ιστορία είναι ένα σχόλιο που διάβασα σε κάποια αναδημοσίευση, που έλεγε «υπόσχομαι να μη στρίψω ξανά το βλέμμα μου όταν δω σκυλάκι να έχει ανάγκη…» Δεν θα σώσουμε όλα τα άστεγα ζώα της χώρας μόνοι απέναντι στο κράτος, μπορούμε όμως να κάνουμε το ελάχιστο, για μία φορά να μην προσπεράσουμε…
    Καλή χρονιά σε όλους!

Trackbacks

  1. Αντώνης..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: