Skip to content

αρκούδα

5 Νοέμβριος, 2012

Χθες το βράδυ-ποιος ξέρει γιατί-ονειρεύτηκα εκείνη τη γριά αρκούδα από τη Σονάτα στο Σεληνόφως που σήκωνε τη γειτονιά στο πόδι με τις βαριές της πατημασιές. Μου συμβαίνει συχνά τελευταία να ονειρεύομαι στον ύπνο μου ζωάκια μέσα από βιβλία, οι συγγραφείς βέβαια τα χρησιμοποιούν για λόγους παραβολής, όμως εγώ που δεν πιστεύω στην ηθική ανωτερότητα του δικού μας είδους συμπάσχω μαζί τους και στεναχωριέμαι. Τις προάλλες πάλι είχα ονειρευτεί ότι έσπασε το ταβάνι του δωματίου μου, όπως ακριβώς στον Πλανήτη του Σαμπουάν του Ντάγκλας Κόπλαντ, και έβρεχε κυπρίνους και χρυσόψαρα, γύρω γύρω φτερούγιζαν παπαγαλάκια, γατάκια χοροπηδούσαν αριστερά και δεξιά, ένα κουτάβι μου έγλυφε το πρόσωπο και πολλά άλλα ζωάκια πηδούσαν στο κρεβάτι μου από ένα βατήρα καταδύσεων και έχωναν τις μουσούδες τους μέσα από το πάπλωμα. Μια άλλη φορά είχα ονειρευτεί και την πουλακίδα από τη Μητέρα του Σκύλου του Μάτεσι, αλλά αυτό δεν ήταν πολύ χαρούμενο όνειρο. Ε, λοιπόν το ξέρω ότι όλα αυτά δεν έχουν καμία σχέση με τα πολιτικά δρώμενα της εποχής, όμως θέλω να το μοιραστώ πως ήμουν εγώ που φυγάδευσα τον τρελό λαγό του Μίλτου Σταχτούρη, που πριν έρθει σε ‘μένα γύριζε στους δρόμους, ξέφευγε απ’ τα σύρματα κι έπεφτε στις λάσπες ο τρελός λαγός, να πω επίσης ότι στην κουζίνα μου φιλοξενώ και τον Σαμψών το γουρουνάκι της Πατρίτσια Χάισμιθ που ξέθαβε ωραιότατες τρούφες αλλά το αφεντικό του δεν τον άφηνε να τις δοκιμάσει ο ίδιος (εγώ βέβαια τον ταΐζω συνέχεια τον Σαμψών και μάλλον έχει παχύνει υπερβολικά). Που και που θυμάμαι με νοσταλγία και το γατάκι του Ξενόπουλου, που όταν ένιωθε μόνο του έβλεπε το άλλο γατάκι μέσα από τον καθρέφτη και παρηγοριόταν. Επίσης, ακόμα δεν έχω συγχωρήσει εκείνους τους ναυτικούς που πέταξαν τη γάτα των φορτηγών του Καββαδία στη θάλασσα και σίγουρα η σκηνή που οι χωρικοί σκοτώνουν τον υπέροχο λύκο της στέπας του Χέρμαν Έσσε θα με στοιχειώνει για πάντα. Έλεγα όμως ότι χθες ονειρεύτηκα την αρκούδα του Ρίτσου. Ήταν μια γριά αρκούδα με πολλά αγκάθια στο μαλλί και δαντελένιο σκούφο στο κεφάλι που δεν την βάσταγαν πια τα πόδια της από την κούραση και δεν μπορούσε να χορέψει, μόνο ξάπλωνε στο χώμα για να της πατάνε τα παιδιά την κοιλιά, στο τέλος όμως πάλι σηκωνόταν και προχωρούσε υπομονετικά με τον κρίκο της λέγοντας ευχαριστώ στους περαστικούς που της έδιναν κέρματα. Με όλα αυτά δεν έχω να πω κάτι συγκεκριμένο, λίγο μόνο στεναχωριέμαι γιατί οι αρκούδες που γεράσανε το μόνο που έμαθαν να λένε είναι: ευχαριστώ, ευχαριστώ!

.

14 Σχόλια leave one →
  1. 5 Νοέμβριος, 2012 10:46 πμ

    Προσπαθώντας να αντιμετωπίσω το σοκ από το τι ονειρεύεσαι (ένας ψυχολόγος θα είχε ίσως να πει πολλά, αλλά που να τον βρίσκεις τώρα)- μήπως πίνεις τίποτα περίεργα πράγματα τα βράδια; – έχω να πω πως πρόκειται για ένα σαφώς μη συμβολικό ποστ που δεν πολιτικολογεί βέβαια.

    • 6 Νοέμβριος, 2012 10:55 μμ

      Γιατί περίεργο, Γιώργο; Γιατί να κατηγοριοποιούμε τα όνειρά μας; Αααα! Αρκετά με τις ετικέτες. Εγώ τα βρίσκω τρυφερά και το βρίσκω λογικό αφού ΄ναι ψυχούλα.

  2. 5 Νοέμβριος, 2012 11:25 πμ

    ευχαριστώ ευχαριστώ

  3. 5 Νοέμβριος, 2012 11:59 πμ

    Διάβαζα και τη στιγμή που έφτασα στην πουλακίδα του Μάτεση, είπα «δεν μπορεί, θα έχει δει κι ένα όνειρο με τους Όρνιθες, θα είναι κι εγώ μέσα». Τίποτα όμως. Απογοητεύτηκα!

    υ.γ. well done, my friend!

  4. LouSalome permalink
    5 Νοέμβριος, 2012 7:10 μμ

    συνομιλώντας με το σώμα που ονειρεύεται, παραπόταμους που έρχονται από τα δάση έχει το στιγμιότυπο του ποταμού σου σαμάνε!
    κάτω τα ρεαλιστικά όνειρα!

  5. LouSalome permalink
    5 Νοέμβριος, 2012 8:06 μμ


    χοχοχο ( το’ ξερα!)

  6. tram21 permalink
    7 Νοέμβριος, 2012 11:15 μμ

    Συμφωνώ κι εγώ, προτιμότερα τα όνειρα με συμβολισμούς, παρά τα γεμάτα αγωνία ρεαλιστικά… Εγώ βλέπω συχνά ότι μου κλέβουν το ποδήλατο και παρ’ όλο που δεν το χρησιμοποιώ καθημερινά, στρεσσάρομαι απίστευτα μ’ αυτό το όνειρο…υπόρρητος φόβος για ό,τι επακολουθήσει από δω και πέρα, μάλλον.

  7. 9 Νοέμβριος, 2012 2:48 μμ

    Μια αρκούδα καφέ, μια αρκούδα καφέ
    τρέχει φορτωμένη μ’ ένα ξύλινο μπουφέ.
    Αρκούδα καφέ, αρκούδα καφέ
    πού τον πας αρκούδα μου τον ξύλινο μπουφέ;

  8. 9 Νοέμβριος, 2012 8:14 μμ

    πρέπει να επισκεφτείς τον Αρκτούρο…
    χειροπιαστή γρια αρκούδα!
    μα δεν έχει κουυράγιο ούτε να σου γνέψει πια…
    οι χαλκάδες της τώρα είναι κρεμασμένοι σε ένα ντουβάρι…
    μαζί τους , πανηγύρια…

  9. 12 Νοέμβριος, 2012 7:12 μμ

    «Τα όνειρα σου μην τα λες γιατί μια μέρα κρύα μπορεί κι οι ψυχαναλυτές να ‘ρθουν στην εξουσία!»

    Σας ευχαριστώ,σας ευχαριστώ!!

  10. 14 Νοέμβριος, 2012 9:37 μμ

    Λίγο την αρκούδα του σόου μπίζνες μου θυμίζει ή ιδέα μου είναι; 😉

    • 15 Νοέμβριος, 2012 6:52 μμ

      δεν μου πέρασε καθόλου απ’ το μυαλό όταν το έγραφα αλλά δεν έχεις κι άδικο!
      αλληλεγγύη λοιπόν σε όλες τις αιχμάλωτες αρκούδες 🙂

  11. LouSalome permalink
    15 Νοέμβριος, 2012 8:15 μμ

    λοιπόν ακούστε όλες /οι, βρήκα τι θέλω να κάνω όταν μεγαλώσω: να συντροφεύω παιδάκια που είναι τώρα παιδάκια, κι άλλα που ήταν παιδάκια πριν χρόνια πολλά και να τους διαβάζω μικρούλες ιστορίες από τα μπλογκ σας, ν αυθαιρετώ πότε πότε στις μουσικές που τις συνοδεύουν, και να τους λέω πως τους ήξερα κάποτε τους silent, τους τσαλαπετεινούς, τις katabran, τα βυτία, τα χαμένα επισόδια, τους sraosha, τους πετεφρήδες, τους βιβιοθηκάριους, τους παραλληλογράφους, τα φαούδια, τις
    Кроткая, τους Ροΐδηδες και… και … και…

    • 15 Νοέμβριος, 2012 9:48 μμ

      κι εγώ όταν μεγαλώσω λίγο ακόμα και βγάλω πολλά λεφτά θα αγοράσω μια μεγάλη φάρμα και θα κάθομαι να μιλάω με τις ώρες στα ζωάκια για μια υπέροχη φίλη που είχα κάποτε και τη λέγανε LouSalome και ήξερε πολλές ιστορίες όμως τις έλεγε μόνο σ’ αυτούς που ήξεραν να αγαπούν!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: