Skip to content

Lucky

15 Οκτώβριος, 2012

Πρόσφατα μου έκαναν προξενιό. Νόμιζα ότι στην εποχή μας δεν γίνονται πια αυτά τα πράγματα αλλά έκανα λάθος. Μου τηλεφωνεί ένα πρωί η θεία μου και μου λέει ξέρω μια κοπελίτσα που ήρθε κι αυτή πρόσφατα στην πόλη και της μίλησα για ‘σένα και ίσως σας ενδιαφέρει να συνεργαστείτε επαγγελματικά. Πάω και τη βρίσκω την κοπελίτσα, τι κοπελίτσα δηλαδή μεγαλοκοπέλα θα την έλεγα αν έπρεπε να ανταποκριθώ στον κακόγουστο ρόλο β’ διαλογής που κλήθηκα να παίξω προσωρινά, αντιπαθούμε ο ένας τον άλλο από την πρώτη στιγμή αλλά είμαστε κι ευγενικοί, μου λέει ωραία θα σε έχω στο νου μου αν προκύψει κάτι που να σε ενδιαφέρει, της λέω ωραία κι εγώ θα σε έχω στο νου μου αν προκύψει κάτι που να σε ενδιαφέρει και φεύγω γρήγορα για το σπίτι. Λίγες μέρες μετά μου τηλεφωνεί ξανά η θεία μου, μου λέει ώρα να σου αποκαλύψω τον πραγματικό λόγο που σε έστειλα στην κοπελίτσα, λέω μόνος αυτός μόνη κι αυτή μπορεί να θέλουν να κάνουν παρέα, της λέω ευχαριστώ πολύ αλλά έχω ήδη αρκετές παρέες, μου λέει ναι αλλά εγώ εννοώ «παρέα», της λέω όχι ευχαριστώ, μου λέει ξέρεις έχει και πολλά λεφτά η οικογένεια της, της λέω τα λεφτά με τέτοιο πληθωρισμό σε λίγο θα είναι χαρτοπόλεμος, μου λέει ναι αλλά πέρασες τα τριάντα και δεν έχεις παντρευτεί ακόμα, της λέω ναι αλλά έχω μεγάλη δισκοθήκη. Αυτό είναι αλήθεια, σκέφτομαι μάλιστα ότι αν στο μέλλον τα βρω ακόμα πιο σκούρα τα πράγματα μπορεί και να πουλήσω τους δίσκους μου, αν και αυτό θα με στεναχωρήσει πολύ.

.

Καθόμαστε με τον Κέβιν στο μπαρ του ξενοδοχείου και μου μιλάει για το σκύλο του τον Λάκυ που τον μάζεψε πριν χρόνια απ’ το δρόμο γυρνώντας ένα πρωί απ’ τη δουλειά. Τον λένε έτσι γιατί όταν τον βρήκε ο Κέβιν είχε καλαζάρ και οι γιατροί του έδιναν ελάχιστες πιθανότητες, όμως ο Λάκυ κατάφερε να ζήσει. Εγώ πίνω ξεθυμασμένη βαρελίσια μπύρα που ξέμεινε στο μπαρ από το καλοκαίρι κι αυτός πρέπει να βρίσκεται στο τρίτο ή τέταρτο φλιτζάνι τσάι. Δεν πίνει ποτέ αλκοόλ, δεν του αρέσει η γεύση, είχε μεθύσει και άσχημα μια φορά στην εφηβεία και από τότε είπε ότι θέλει να έχει καθαρό μυαλό. Είναι καλός άνθρωπος ο Κέβιν και με πολλά ενδιαφέροντα, διαβάζει και πολλά βιβλία που βρίσκει ξεχασμένα στα ξενοδοχεία, για κάποιο λόγο ξεμένουν τα βιβλία, μου λέει, είναι κρίμα να μην τα διαβάσει κάποιος. Του αρέσουν και τα ταξίδια, αλλά αυτή τη φορά κουράστηκε λίγο, έκλεισε σχεδόν ένα χρόνο μακρυά απ’ το σπίτι, του ‘λειψε και ο σκύλος του. Μοιάζει λίγο με τον δικό μου, όμως ο Λάκυ είναι πιο μεγαλόσωμος και κάπως πιο σκουρόχρωμος, όχι κανένα πεντιγκρί, κοπράκος είναι κι αυτός, οι κόπροι είναι πιο έξυπνοι και καλοσυνάτοι, να το ξέρεις αυτό. Φυσικά και είναι μεγάλη ευθύνη ο σκύλος, πρέπει να ασχολείσαι συνέχεια μαζί του αλλιώς μαραζώνει, πολλοί παίρνουν σκύλους που δεν τους αγαπάνε και μετά τους ξεχνάνε δεμένους σε κάποιο γκαράζ. Ο Κέβιν όμως δεν είναι σαν κι αυτούς, ο Κέβιν τον αγαπάει τον Λάκυ και μαθαίνει γι’ αυτόν κάθε βράδυ που μιλάει με το γιο του στο σκάιπ. Οχτώ χρονών είναι ο γιος του και μένει με τη μητέρα του και τον Λάκυ σε ένα μικρό σπίτι με κήπο στα προάστια μιας πόλης που θυμίζει κέλτικα ξωτικά με πολλά φωνήεντα που δεν καταφέρνω να προφέρω σωστά. Μικρός δεν είσαι ρε Κέβιν για να έχεις γιο; ρωτάω, καθόλου μικρός, μου απαντάει αυτός, ο πατέρας μου στην ηλικία μου είχε ήδη τρία παιδιά, να ‘ξερες με τι κόπο μας μεγάλωσε ο πατέρας μου, αυτός είναι ήρωας φίλε όχι εμείς. Παραγγέλνουμε από την σερβιτόρα ακόμα μία μπύρα και το τέταρτο ή πέμπτο φλιτζάνι τσάι, δεν μας συμπαθείτε και πολύ εσείς εδώ μου λέει, το ξέρω γιατί μας το υπενθυμίζουν οι από πάνω κάθε μέρα, πρέπει μας λένε να είμαστε πολύ διακριτικοί, να μη δίνουμε στόχο, να μην σας προκαλούμε. Νομίζω όμως ότι δεν έχετε δίκιο, εμείς αφήνουμε τις οικογένειες και τους σκύλους μας για να σώσουμε τον κόσμο απ’ τους κακούς, δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μας συμπαθείτε. Αυτά μου έλεγε ο Κέβιν τις προάλλες κι εγώ κυρίως κουνούσα το κεφάλι γιατί με είχε πιάσει και η ξεθυμασμένη μπύρα, τι να του εξηγήσω κιόλας, σε δυο ώρες είχε πτήση για Λιβύη, σαρανταπέντε λεπτά θα κρατούσε η πτήση και μετά θα επέστρεφε στο ξενοδοχείο να πιει ακόμα λίγο τσάι και να πάει για ύπνο. Μιλήσαμε λίγο ακόμα για τον Λάκυ και μετά ο Κέβιν πήγε να κατουρήσει γιατί το τσάι είναι πολύ διουρητικό.

.

Το πρωί απελευθέρωσα έναν κάβουρα. Τον είχαν κλείσει σε ένα κουτί παπουτσιών ο ανιψιός μου και οι φίλοι του πριν μία βδομάδα για να του κάνουν τα πειράματα που υποτίθεται ότι πρέπει να κάνει κανείς στα εφτά του. Τον σκουντούσαν με ξυλάκια για να ανοίξει τις δαγκάνες, τον τάιζαν πεταλίδες, μετρούσαν πόσες μέρες μπορεί να αντέξει έξω απ’ το νερό, στο τέλος τον ξέχασαν μέσα στο κουτί των παπουτσιών. Μια βδομάδα ο κάβουρας περίμενε υπομονετικά, δεν κουνούσε καθόλου, νομίζαμε ότι θα έχει πια πεθάνει. Όμως σήμερα ζούσε ακόμα. Άνοιξα προσεχτικά το κουτί, το αναποδογύρισα, έριξα τον κάβουρα σε μια μικρή λιμνούλα ανάμεσα στα βράχια και περίμενα να δω πως θα αντιδράσει. Εκείνος δεν έφυγε, έκανε ένα μικρό κύκλο μέσα στη λιμνούλα, γύρισε μερικές φορές γύρω από τον εαυτό του, ανοιγόκλεισε για λίγο τις μεγάλες του δαγκάνες και σταμάτησε στην άκρη, αδιάφορος ή ανύμπορος πια για τη μεγάλη απόδραση προς τη θάλασσα. Μου θύμισε κάπως εμάς.

.

22 Σχόλια leave one →
  1. 15 Οκτώβριος, 2012 1:22 μμ

    Έπρεπε να το πάρεις το κορίτσι ρε συ. Μπορεί να έχει βγάλει ήδη τα λεφτά στην Ελβετία η οικογένειά της, πού ξέρεις.

    • 15 Οκτώβριος, 2012 2:50 μμ

      Δύτη μου φοβάμαι ότι είσαι πολύ πίσω.
      Μετά τη λίστα του Βαγγέλα η Ελβετία είναι τρε πασέ, αυτό που ψάχνεις θα το βρεις στα νησιά Κέιμαν 😉

  2. 15 Οκτώβριος, 2012 1:39 μμ

    Κάθε φορά που διαβάζω ένα γαμάτο κείμενό σου θέλω να γράψω απλά «γαμάτο» και τίποτα άλλο.

    Γαμάτο.

    Λοιπόν. Και τίποτα άλλο.

    Τι δουλειά έκανε η (μεγαλο -) κοπέλα;

    • 15 Οκτώβριος, 2012 2:51 μμ

      Όλοι γαμάτοι είμαστε ρε Raggedy 🙂
      (πλαστική χειρούργος είναι αλλά αν γίνεται να μείνει μεταξύ μας…)

  3. 15 Οκτώβριος, 2012 3:03 μμ

    «…μου λέει ναι αλλά πέρασες τα τριάντα και δεν έχεις παντρευτεί ακόμα, της λέω ναι αλλά έχω μεγάλη δισκοθήκη.»

    Είσαι θεούλης 😉

    Η προσομοίωση με τον κάβουρα μακράν η πιο επιτυχημένη.:/

  4. 15 Οκτώβριος, 2012 3:21 μμ

    Α ρε Σάιλεντ.
    Μόνο αυτό.

  5. 15 Οκτώβριος, 2012 4:26 μμ

    Pull me out of the aircrash
    Pull me out of the wake
    I’m your superhero
    We are standing on the edge

    αυτό.
    κ την αγάπη μου.
    κ είμαστε όλοι κάβουρες.

  6. 15 Οκτώβριος, 2012 4:56 μμ

    Θα ήθελα να διαβάσω το ποστ που θα έγραφε η κοπέλα -αν είχε μπλογκ- τις σημειώσεις από το ημερολόγιο του Κέβιν -σίγουρα κρατάει ημερολόγιο- και τον μονόλογο του κάβουρα μετά την απελευθέρωση.

    Υ.Γ. Ναι, οι κάβουρες μονολογούν.

  7. 15 Οκτώβριος, 2012 8:00 μμ

    μην πουλήσεις τα βυνίλια!
    ακούς!;
    υπάρχουν μόνο νότες, ένας κόσμος από νότες, πιο ωραίος, πιο βρώμικος, πιο βίαιος , πιο ειρηνικός, πιο γραφικός, πιο άθλιος και δηλητηριώδης από αυτόν που ζούμε…

  8. 15 Οκτώβριος, 2012 8:13 μμ

    Εμένα μου ήρθε αυτό επίσης:

  9. 15 Οκτώβριος, 2012 8:20 μμ

    Ο Raggedy Man και η Theorema , μου «έκλεψαν» τις (ή μάλλον με πρόλαβαν στις) ατάκες .
    «Α , ρε Σάιλεντ … Γαμάτο» , ήθελα να γράψω …
    Τέλος πάντων , δεν πειράζει .
    Με την ευκαιρία , θυμήθηκα , πως κι εγώ είχα κάνει κάτι παρόμοιο με έναν νεαρό που μου προξένεψε μια φίλη της μαμάς μου (τον γιο της) το σωτήριο έτος … 1966 … Πήγα και τον βρήκα , αλληλοεξηγηθήκαμε και συμφωνήσαμε να κάνουμε τάχα πως «βγαίνουμε» μαζί ώστε να αποκοιμίσουμε τις μάνες μας και να μπορούμε ανενόχλητα , να «βγαίνουμε» με τους … «δικούς» μας (που εδώ που τα λέμε ήταν -ο «δικός» μου τουλάχιστον- , η απόλυτη … αμαρτία=παντρεμένος) …
    Βρε , τι μου θύμισες … Πρέπει να αρχίσω να ξαναγράφω στο μπλογκ .
    Φιλί .

  10. 15 Οκτώβριος, 2012 8:59 μμ

    τι να πούμε και εμείς που μας την έφαγε τη δισκοθήκη ο αδερφός μας. ο οποίος και αποκαταστάθηκε στο μεταξύ. άτιμη ζωή…

  11. 16 Οκτώβριος, 2012 8:11 πμ

    το συμπάθησα πολύ αυτό το παραζαλισμένο καβούρι. κάπως σαν εμάς. έτσι.
    καλημέρα silent!

  12. 16 Οκτώβριος, 2012 9:56 πμ

    Κάθε λίγους μήνες γράφεις ένα τέτοιο κείμενο. Εντάξει λοιπόν.

    Άσχετο, πέρασες τα τριάντα; Δεν σου φαίνεται πάντως…

  13. 16 Οκτώβριος, 2012 10:54 πμ

    Πολύ καλά λοιπόν, δεν θα πουλήσω τα βινύλια και θα προσπεράσω και το πικρόχολο σχόλιο του βιβλιοθηκάριου για την ηλικία μου γιατί σήμερα ξύπνησα με το μονόλογο ενός άλλου Λάκυ και κάπως ταυτίστηκα 🙂

    • 16 Οκτώβριος, 2012 10:56 πμ

      Αλήθεια λέω, να:

      Given the existence as uttered forth in the public works of Puncher and Wattmann of a personal God quaquaquaqua with white beard quaquaquaqua outside time without extension who from the heights of divine apathia divine athambia divine aphasia loves us dearly with some exceptions for reasons unknown but time will tell and suffers like the divine Miranda with those who for reasons unknown but time will tell are plunged in torment plunged in fire whose fire flames if that continues and who can doubt it will fire the firmament that is to say blast hell to heaven so blue still and calm so calm with a calm which even though intermittent is better than nothing but not so fast and considering what is more that as a result of the labors left unfinished crowned by the Acacacacademy of Anthropopopometry of Essy-in-Possy of Testew and Cunard it is established beyond all doubt all other doubt than that which clings to the labors of men that as a result of the labors unfinished of Testew and Cunnard it is established as hereinafter but not so fast for reasons unknown that as a result of the public works of Puncher and Wattmann it is established beyond all doubt that in view of the labors of Fartov and Belcher left unfinished for reasons unknown of Testew and Cunard left unfinished it is established what many deny that man in Possy of Testew and Cunard that man in Essy that man in short that man in brief in spite of the strides of alimentation and defecation wastes and pines wastes and pines and concurrently simultaneously what is more for reasons unknown in spite of the strides of physical culture the practice of sports such as tennis football running cycling swimming flying floating riding gliding conating camogie skating tennis of all kinds dying flying sports of all sorts autumn summer winter winter tennis of all kinds hockey of all sorts penicillin and succedanea in a word I resume flying gliding golf over nine and eighteen holes tennis of all sorts in a word for reasons unknown in Feckham Peckham Fulham Clapham namely concurrently simultaneously what is more for reasons unknown but time will tell fades away I resume Fulham Clapham in a word the dead loss per head since the death of Bishop Berkeley being to the tune of one inch four ounce per head approximately by and large more or less to the nearest decimal good measure round figures stark naked in the stockinged feet in Connemara in a word for reasons unknown no matter what matter the facts are there and considering what is more much more grave that in the light of the labors lost of Steinweg and Peterman it appears what is more much more grave that in the light the light the light of the labors lost of Steinweg and Peterman that in the plains in the mountains by the seas by the rivers running water running fire the air is the same and then the earth namely the air and then the earth in the great cold the great dark the air and the earth abode of stones in the great cold alas alas in the year of their Lord six hundred and something the air the earth the sea the earth abode of stones in the great deeps the great cold on sea on land and in the air I resume for reasons unknown in spite of the tennis the facts are there but time will tell I resume alas alas on on in short in fine on on abode of stones who can doubt it I resume but not so fast I resume the skull fading fading fading and concurrently simultaneously what is more for reasons unknown in spite of the tennis on on the beard the flames the tears the stones so blue so calm alas alas on on the skull the skull the skull the skull in Connemara in spite of the tennis the labors abandoned left unfinished graver still abode of stones in a word I resume alas alas abandoned unfinished the skull the skull in Connemara in spite of the tennis the skull alas the stones Cunard (mêlée, final vociferations)

  14. 20 Οκτώβριος, 2012 10:35 μμ

    άψογος!όπως πάντα…!!

  15. 23 Οκτώβριος, 2012 1:19 πμ

    Ο διάλογος με την θεία στο τηλέφωνο όλα τα λεφτά. Θεός!!! Καθώς το διάβαζα άρχισα να χαζογελάω δυνατά όπως όταν διαβάζω Κωστάκη Ανάν 😀 😀 😀

    • 25 Οκτώβριος, 2012 10:26 πμ

      Δεν θυμάμαι να μου έχουν πει τίποτα καλύτερο τελευταία, κουνάω την ουρά μου από χαρά! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: