Skip to content

The Athens Sessions XI: I predict a riot

9 Οκτωβρίου, 2012

19 σχόλια leave one →
  1. 9 Οκτωβρίου, 2012 10:26 μμ

    αχ!

  2. 9 Οκτωβρίου, 2012 11:32 μμ

    !!!

  3. 10 Οκτωβρίου, 2012 8:43 πμ

    Like Like Like 🙂

    • 10 Οκτωβρίου, 2012 12:10 μμ

      Εγώ πιο πολύ Like τη μετεξέλιξη των γκράφιτι στα Εξάρχεια-από τις μουτζούρες που βρόμιζαν τοίχους παλιότερα τώρα βλέπεις καθαρή τέχνη🙂

  4. 10 Οκτωβρίου, 2012 9:29 πμ

    Η τέταρτη φωτογραφία είναι από την Ακαδημία Αθηνών. Το νεοκλασικό κτήριο της τριλογίας είναι «κεντημένο» με συνθήματα μήνες τώρα. Ο καθαρισμός του απαιτεί δεκάδες χιλιάδες ευρώ, τα οποία θα έπρεπε να δίνονται επαναλαμβανόμενα, αφού τα συνθήματα γράφονται συνέχεια. Προκειμένου να μην δίνονται λεφτά που δεν υπάρχουν άσκοπα, τα συνθήματα μένουν. Η πορρώδης πέτρα απορροφά την μπογιά εν τω μεταξύ και ο καθαρισμός, όταν γίνει, δεν θα είναι αποτελεσματικός. Κι όλα αυτά για ένα αναποτελεσματικό «malakes» που δεν ξυπνάει κανέναν…

    • 10 Οκτωβρίου, 2012 11:33 πμ

      Θα διαφωνήσω λίγο μαζί σου. Ωραία είναι τα κτίρια και ειδικά τα ιστορικά, όμως η ουσία είναι οι άνθρωποι που ζουν/εργάζονται/δρουν μέσα και έξω απο αυτά. Αυτός που γράφει το σύνθημα «παίζει» και να μην ξέρει καν οτι είναι η Ακαδημία. Και δεν φταίει αυτός γι’ αυτό. Δες το σαν σημείο του καιρού που ζούμε…

      • 10 Οκτωβρίου, 2012 12:03 μμ

        Αν και πρώην βανδαλιστής ιστορικών κτιρίων, συμφωνώ με τον Κατσαμάκη🙂
        Από την άλλη, αν ήταν στο χέρι μου να αλλάξω κάτι στη σχέση των κατοίκων με την πόλη τους καταρχάς θα αναρωτιόμουν τι είναι αυτό που τους κάνει να θέλουν να την καταστρέψουν. Γιατί αυτό το μίσος από κάπου ξεκινάει. Και αν δεν προσπαθήσεις να το καταλάβεις αυτό το μίσος δεν υπάρχει περίπτωση να σταματήσεις την καταστροφή όσα λεφτά και να δώσεις και -κυρίως- όσες αστυνομικές δυνάμεις κι αν βάλεις να περιφρουρούν και να καταστέλλουν…

        (επίσης να πω ότι η κατάληψη όλων των ελεύθερων χώρων από τραπεζοκαθίσματα είναι για ‘μένα εξίσου βίαιη με το μπογιάντισμα ιστορικών κτιρίων, με τη διαφορά ότι σε αυτή την περίπτωση οι υπεύθυνοι έχουν ονοματεπώνυμο και το σωστό σταυρό στο ψηφοδέλτιο…)

  5. 10 Οκτωβρίου, 2012 9:33 πμ

    Ό,τι πιο πλήρες σε αστικό ρεπορτάζ έχω δει εδώ και πολύ καιρό.

    • 10 Οκτωβρίου, 2012 12:11 μμ

      εσένα θα σε πάρω μια μέρα απ’ το χεράκι να κάνουμε μαζί βόλτα και να φωτογραφίζουμε την αγαπημένη μας πόλη🙂

  6. 10 Οκτωβρίου, 2012 12:28 μμ

    θέλω να κάνω λάικ στην απάντηση που δίνει ο Σάιλεντ στο σχόλιο 4 του Γιώργου κ της Χάππι. Κι άς έχω την ίδια ευαισθησία με το Γιώργο, ειλικρινά πλέον τείνω προς τη στάχτη και μπούρμπερη, γιατί -εξκιούζ μάη φρέντς- σταρχίδια μου πλέον μια καλοσιδερωμένη πόλη με πλούσιο ηρωικό και ιστορικό παρελθόν, αν μέσα στα σπλάχνα της οι άνθρωποι σφαδάζουν από τα χημικά και την πεινα.

    Κατά τα άλλα, μια χαρά το είπε κι η θεωρέμα.
    🙂

    • 10 Οκτωβρίου, 2012 1:39 μμ

      Απαντώ στην Κροτ, αλλά και στο Σάιλεντ και στη Χάππυ:
      Θα ήθελα κάποια στιγμή να σας δείξω το κτήριο από τα μέσα του- να σας ξεναγήσω στη βιβλιοθήκη του. Δεν θεωρώ ό,τι συμβολίζει ένα ιστορικό κτήριο ως ιερό, αλλά η αισθητική δεν είναι και το ανάχωμα της αντίστασης, της επανάστασης, της ανατροπής. Δυστυχώς η καταστροφή, ο βανδαλισμός ή η φθορά ενός κτηρίου δεν εγείρουν συνειδήσεις περισσότερο από της φτώχεια, την εξαθλίωση, το μίσος ενός ανθρώπου. Ένας πλανόδιος μουσικός έπαιζε Βιβάλντι έξω από το παράθυρό μου το πρωί. Ένα πρεζόνι απειλούσε ένα βαποράκι να του κόψει το λαιμό με το μαχαίρι του. Κι εγώ καταλογογραφούσα την «Αλληλογραφία: 1822-1860» των Ανδρέα Μουστοξύδη και Αιμίλιου Τυπάλδου… Καμιά φορά νοιώθω μέσα μου αντιστάσεις σε όσα γκρεμίζονται. Δεν νομίζω πως αυτά χρειαζόμαστε γκρεμισμένα. Τους τοίχους του καθενός μας πρέπει να βανδαλίσουμε- τους τοίχους που είναι τείχη μας

      • 10 Οκτωβρίου, 2012 1:43 μμ

        ωραια, τώρα θέλω να κανω λάικ στο δικό σου σχόλιο.
        Δε φταίω εγώ μωρέ, οι εσωτερικές μου αντιφάσεις φταίνε. Δε μπορώ, όμως ρε συ. Θυμώνω. Εξοργίζομαι. Μιλάμε γι’ανθρώπινες ζωές που να πάρει.
        Θα μας την κανεις την ξενάγηση, εγώ θέλω.

    • 10 Οκτωβρίου, 2012 2:06 μμ

      Συγχώρε σε με αλλά δεν καταλάβαινω το σχόλιο σου… Η αισθητική είναι ή δεν είναι το ανάχωμα;

      Επίσης οτι ο πλανόδιος έπαιζε Βιβαλντι το λες με θετική διάθεση; Δεν είναι λίγο «ελιτισμός»; (και δεν το λέω για σένα προσωπικά, απ’όσο σε ξέρω δεν είσαι). Αλλά δεν ξέρω πόσο και τι έχει σημασία πια όταν άνθρωποι έχουν ήδη πεθάνει και θα πεθάνουν κι άλλοι. Ξαφνικά μάλιστα έπαψαν οι ειδήσεις με τις αυτοκτονίες. Όποτε τι σημάσια έχει αν ο πλανόδιος παίζει κλασσική μουσική ή αν εσύ καταλογογραφείς την αλληλογραφία κάποιων που ανάθεμα κι αν τους ξέρουν εκεί έξω…

      Ξενάγηση κι εγώ θέλω🙂

      • 11 Οκτωβρίου, 2012 10:49 πμ

        Λοιπόν ξέρετε τι πιστεύω εγώ; Ότι όλοι μας έχουμε μπουκώσει στις ενοχές και αυτό είναι το χειρότερο από όλα όσα μας έχουν συμβεί τα τελευταία τρία χρόνια (Happy το σχόλιο σου αποτελεί την επιτομή όλων όσων συζητάω από ‘δω κι από ‘κει τις τελευταίες μέρες): Δηλαδή δεν μπορείς να ακούσεις ένα πλανόδιο να παίζει Βιβάλντι χωρίς να σκέφτεσαι τους εκατομμύρια εξαθλιωμένους συμπολίτες μας που τρώνε από τα σκουπίδια ή πως θα καταφέρει να ζήσει αυτός ο πλανόδιος και δεν μπορείς να λυπάσαι για ένα κατεστραμμένο ιστορικό κτίριο όταν η φτώχεια και η δυστυχία κατακλύζουν τα πάντα. Επίσης δεν έχεις δικαίωμα να διαμαρτύρεσαι για το μισθό που σου κόβουν όταν η ανεργία κοντεύει το 50% και δεν μπορείς στιγμή να ηρεμήσεις και να αισθανθείς λίγο χαρούμενος όταν η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι τόσο δύσκολη. Αυτές οι εσωτερικές αντιφάσεις που λέει και η κροτ θα μας διαλύσουν όλους στο τέλος, όσους έχουμε μείνει δηλαδή, μπορεί βέβαια το σχόλιο μου να είναι άσχετο με όσα συζητάτε, ήθελα όμως κι εγώ κάπου να τα πω γιατί αυτή η ματαιότητα ότι τίποτα δεν έχει νόημα και όλοι θα πεθάνουμε δεν είναι καλός οδηγός για κανένα μας🙂

  7. 10 Οκτωβρίου, 2012 4:30 μμ

    φοβερό!!

  8. tram21 permalink
    12 Οκτωβρίου, 2012 9:23 μμ

    «Πιστεύουμε σε ένα καλύτερο αύριο» (9η φωτο)
    Τόσο μακριά, τόσο κοντά…
    Πολύ ενδιαφέρον το φωτορομάντζο.

  9. 15 Οκτωβρίου, 2012 3:10 μμ

    Ε, αφού η φώτο με το «καλύτερο αύριο” κυκλοφόρησε ευρέως στο διαδίκτυο, ας χαλάσω κι εγώ λίγο την ουτοπία λέγοντας ότι αν άνοιγε το πλάνο θα βλέπατε από κάτω και την υπογραφή στο σύνθημα: TED X🙂
    (από την άλλη πάλι, οι τοίχοι μας ανήκουν, οπότε δικαιούμαστε να κλέβουμε όπως επιθυμούμε!)

  10. tram21 permalink
    15 Οκτωβρίου, 2012 5:58 μμ

    Α, δε γνώριζα πως στις δραστηριότητές τους εμπίπτει και η ευρύτερη στρητ αρτ. Για φαντάσου!
    (*ένα μικρό πλήγμα στην ουτοπία)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: