Skip to content

Εγώ ο Χριστόδουλος

28 Ιανουαρίου, 2012

.

Σαν σήμερα πριν τέσσερα χρόνια εκοιμήθη πέθανε ο Ορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος Παρασκευαϊδης. Το silentcrossing blog θυμάται τις καλύτερες στιγμές του δια της πένας του σκιτσογράφου Στάθη.

.

«Ο Αθηνών Χριστόδουλος δεν αντέχει σε καμιά θεολογική κριτική. Αντέχει όμως σε πολιτική κριτική. Τουλάχιστον η γελοιογραφία του. Είναι άλλωστε ο πρώτος ιεράρχης που γίνεται γελοιογραφία μακράς διαρκείας-ένας ήρωας καρτούν! Αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό-κακοί είναι (συνήθως) οι λόγοι που γεννούν μια γελοιογραφία και ο Αθηνών έχει υπερβεί τις χίλιες. Αν λοιπόν μία γελοιογραφία ίσον χίλια λόγια, ο Μακαριώτατος έχει ξαναγράψει τη Βίβλο, τα άπαντα του Λένιν και τις περιπέτειες του Τεν-Τεν.»- Στάθης Σ., από τον πρόλογο του άλμπουμ Εγώ ο Χριστόδουλος (εκδ. Πατάκη, 2005)

.

Και μια γελοιογραφία του Γιάννη Καλαϊτζή

6 σχόλια leave one →
  1. 29 Ιανουαρίου, 2012 8:58 μμ

    Εκοιμήθη; Μουαχαχα

  2. 30 Ιανουαρίου, 2012 8:26 πμ

    Χαχαχαχαχαχαχαχα Ωραίο ποστ μπράβο🙂

  3. 30 Ιανουαρίου, 2012 12:18 μμ

    Τα περισσότερα σκίτσα εντάσσονται σε συγκεκριμένες περιόδους από τις ένδοξες μέρες του Χριστόδουλου και για να τα κατανοήσει κανείς χρειάζεται να θυμάται αυτές τις μαύρες μέρες της ελληνικής ιστορίας. Όλο το άλμπουμ είναι φοβερό, αν και ο Στάθης ήταν σχετικά επιεικής μαζί του σε σχέση με άλλες καρικατούρες που έχει δημιουργήσει. Το αγαπημένο μου σκίτσο είναι-φυσικά-το τελευταίο🙂

  4. 8 Φεβρουαρίου, 2012 2:00 πμ

    την ημέρα της κηδείας του αγγελόπουλου είχα πάει στο πρώτο νεκροταφείο καμιά ωρα νωρίτερα για να δω και μερικούς άλλους παλιούς γνώριμους. (παναγούλης, «κοιμωμένη», βέμπο κ.α.).. περνώντας δίπλα από τους τάφους των αρχιεπισκόπων, βλέπω μια γυναίκα, όχι πάνω από 60, να έρχεται με πολύ φόρα… παραμερίζω, με προσπερνάει. πάει με μεγάλα, σχεδόν επιθετικά, βήματα στον τάφο του χριστόδουλου.. οταν φτάνει σηκώνει το χέρι σαν να τον μαλώνει και αρχίζει να λέει δυνατά (για να την ακούσουν οι γυρω-γύρω): «Αγάπη μου!! Αγάπη μου!! Που μας άφησες στα χέρια αυτωνών! Που σαι τωρα που σε θέλουμε;; Αχ αγάπη μου!!!»
    (αυτή ήταν η μοναδική μου εμπειρία από τον χριστόδουλο…είπα να τη μοιραστώ εδώ.. ίσως είναι καλό υλικό και για γελοιογραφία)🙂

  5. 11 Φεβρουαρίου, 2012 11:13 πμ

    άφεριμ…

  6. 11 Φεβρουαρίου, 2012 5:43 μμ

    @αντώνη συγγνώμη για την αργοπορία αλλά ήμουν για αρκετές μέρες χωρίς υπολογιστή.
    Η περιγραφή σου για γέλια και για κλάματα (μου θύμισε εκείνη την ασπρόμαυρη ταινία με τον Κωνσταντίνου και την Κοντού που πεθαίνει κάποιος και η χήρα του σπαράζει πάνω από το μνήμα «ας Αντωνάκη τι το ‘θελες το ψητό Αντωνάκη…»)🙂 Καλή της ώρα πάντως της κυρίας που πήγε να συναπαντήσει το χριστόδουλο…🙂

    @katabran πρόσχομεν!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: