Skip to content

κυριακή στο χωριό

9 Ιανουαρίου, 2012

γνωρίσαμε τον Μπόλεκ

.

και τον Λόλεκ

.

μετά ήρθε και το κακό συναπάντημα

.

στο τέλος δεν ήθελαν να φύγουμε

.

(φοβεροί φύλακες λέμε, μόνο που δεν μας κέρασαν φοντανάκι…)

14 Σχόλια leave one →
  1. 9 Ιανουαρίου, 2012 10:36 πμ

    Ξέρουν αυτοί (οι φύλακες) . Έννοια σου και ξέρουν τι να κάνουν όταν χρειαστεί .

  2. 9 Ιανουαρίου, 2012 11:13 πμ

    Σας φύλαγαν. Να μη φύγετε! Κάποιο λόγο θα είχαν..!
    Καλή εβδομάδα!

  3. 9 Ιανουαρίου, 2012 11:14 πμ

    εξαιρετική η ανθοδέσμη της προ-τελευταίας φωτό!!
    αναγνώριση, χειραψίες και φιλάκια!

  4. 9 Ιανουαρίου, 2012 12:57 μμ

    ελααα θέλω και γω!

  5. 9 Ιανουαρίου, 2012 1:54 μμ

    Πολύ-πολύ ωραίο ποστ. Τόσο απλό και τόσο πετυχημένο!

  6. 9 Ιανουαρίου, 2012 4:14 μμ

    Καλά, έχουμε και εμείς εδώ μια φύλακα, κουκλάρα, που λιώνει όταν σε βλέπει!!! Βασικά, μάλλον το όπλο της κατά των επίδοξων ληστών/κακόβουλων, είναι να τους λιώσει με τα σάλια, χαχαχαχα!!

  7. 9 Ιανουαρίου, 2012 6:04 μμ

    ΟΜπόλεκ είναι τόσο γλύκας, όχι ότι ο Λόλεκ πάει πίσω. Πώς μεγάλωσε ο Αυτιάγγουρας!!

  8. 9 Ιανουαρίου, 2012 6:56 μμ

    Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, αυτοί οι δύο όμως τον επίδοξο ληστή το πολύ πολύ να τον κάνουν να πεθάνει απ’ τα γέλια…κάτι είναι κι αυτό πάντως 🙂

    Ακόμα ένας αιμοβόρος σκύλος που μου έστειλαν στο τουήτερ (σκιάχτηκα λέμε!)

  9. 10 Ιανουαρίου, 2012 9:49 μμ

    τα βλεπω και ντρεπομαι που ειμαι μουργος
    δεν ξερω αλλα πλησιαζει ο καιρος που αρκετες ρατσες απο πουλοσκυλα θα πρεπει να βγουν απο τον γενικο καταλογο των σκυλων.
    ειναι μια κατηγορια απο μονα τους αυτα. ας τα πουνε canis chazovilis
    υ.γ.
    ωραιοτατες αυτες οι χνουδωτες ντουντουκες που εβαλες στο σκυλο σου σαιλεντ [εβαλες 2, τις βρηκες φτηνοτερα; 😆 ]

  10. chara permalink
    11 Ιανουαρίου, 2012 12:59 πμ

    Μου έφτιαξες τη μέρα (καλά εντάξει… τη νύχτα)!

  11. 11 Ιανουαρίου, 2012 12:43 μμ

    @μούργο καθόλου να μην ντρέπεσαι για τα πουλοσκυλάκια, εγώ ντρέπομαι περισσότερο για τα γειτονόπουλα τους στα διπλανά σπίτια που από την εγκατάλειψη και την απελπισία επιτίθενται στον κόσμο μισοτρελαμένα. Φυσικά δεν τα έβγαλα φωτογραφία γιατί δεν ρίσκαρα τη σωματική μου ακεραιότητα 🙂 Το σχόλιο για τα αυτιά του αυτιάγγουρα το προσπερνώ: είναι εμφανές σε κάθε νοήμονα άνθρωπο ότι ο σκύλος μου έχει τόσο δα μικρούτσικα αυτάκια! (τι να πει και ο Μπόλεκ δηλαδή…)

    @Χαρά την επόμενη φορά που θα έρθεις θα σου γνωρίσω και τους γείτονες-αν δεν φοβάσαι δηλαδή, γιατί όπως θα κατάλαβες είναι άγριοι και αιμοβόροι 🙂

  12. 11 Ιανουαρίου, 2012 2:21 μμ

    Εμπνευσμένο κείμενο φίλε. Εύγε

    (ποδαρικό στα σχόλιά μου κάνω, μην τρομάζεις)

  13. 11 Ιανουαρίου, 2012 2:22 μμ

    Και αφού έκανα ποδαρικό, ας πούμε και μια αλήθεια: τεμπελιάζουμε λίγο τον τελευταίο καιρό ή μου φαίνεται; Πάντα έτσι φυσιολάτρης ήσουν;

  14. 11 Ιανουαρίου, 2012 5:43 μμ

    Γεια σου ρε Κατσαμάκη, πάντα με την γλυκιά σου την κουβέντα είσαι!
    Εννοείται ότι τεμπελιάζω τον τελευταίο καιρό, βγαίνω και έξω για χορό, αλλά τώρα με πονάει η μέση μου και λέω να μείνω σπίτι. Αλλά τι εννοείς «πάντα έτσι φυσιολάτρης ήσουν;» Στην Αθήνα η μόνη μου επαφή με τη φύση ήταν το πάρκο στη Ναυαρίνου, εσείς εκεί στα Πατήσια φαντάζομαι όλο διονυσιακές τελετές θα κάνετε γλεντώντας στα γύρω αμπέλια κτλ-οκ το σταματάω 😦

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: