Skip to content

Βαρελόσκυλα

25 Οκτώβριος, 2011

                        

Καιρό τώρα θέλω να γράψω κάτι για τα βαρελόσκυλα αλλά οι λέξεις δεν βρίσκουν εύκολα σχήμα, τα γράμματα θαμπώνουν στο χαρτί και ο θυμός είναι κακός οδηγός. Κάποιους τους κούρασε η συνεχής ενασχόληση μου με τα ζώα. Το ξέρω γιατί μου το λένε, έστω και ανώνυμα. Τους ζητώ να σταματήσουν να με διαβάζουν γιατί δεν σκοπεύω να σταματήσω να ασχολούμαι. Ένας φίλος έγραφε τις προάλλες στο twitter ότι τα παιδιά λιποθυμούν στα σχολεία κι εμείς ασχολούμαστε με σκύλους. Αδυνατεί να καταλάβει το γιατί μπορεί να θυμώνει κάποιος που υπάρχουν σκυλιά δεμένα με αλυσίδα μισού μέτρου σε ημι-λιπόθυμη κατάσταση, για μέρες χωρίς φαγητό και νερό, κάτω από τις χειρότερες καιρικές συνθήκες. Ο φίλος πιστεύει στην ηθική ανωτερότητα των ανθρώπων απέναντι στα ζώα. Δικαίωμα του. Δικό μου δικαίωμα να αγανακτώ, να καταγγέλλω, να αγωνίζομαι για την ανατροπή αυτής της φρικαλέας επιβολής εξουσίας πάνω σε αθώους. Όλα είναι θέμα οπτικής γωνίας. Επίσης όλα είναι θέμα συγκυριών. Σκέφτομαι ας πούμε το δικό μου σκύλο, τι τύχη θα είχε αν εκείνο το πρωινό δεν τον έβρισκε κατά τύχη η Κατερίνα σε εκείνο το εργοτάξιο στην Ελευσίνα. Κάποια από τα αδέρφια του παρέμειναν να φυλάνε την οικοδομή, ίσως αλυσοδεμένα σε κάποιο βαρέλι, κι εμένα ο δικός μου μου έχει χαρίσει τη μεγαλύτερη χαρά και ευτυχία που μπορούσα ποτέ να φανταστώ.

             

Μιλάμε για τα βαρελόσκυλα σαν να είναι είδος ράτσας γιατί είναι ένας σχετικά ανώδυνος τρόπος να περιγράψει κανείς τα σκυλιά που είχαν την ατυχία να γεννηθούν στην ελληνική επαρχία (κυρίως) και περνούν όλη τους τη ζωή απομονωμένα κάτω από άθλιες συνθήκες κράτησης. Χρειάζεται πολλή δουλειά. Κανείς δεν θέλει να αφήσει το σπίτι του και να γυρνάει στα χωράφια να ψάχνει για κακοποιημένους σκύλους, κάποιος όμως πρέπει να το κάνει. Και όποιος μπορεί να συνδράμει στην ενημέρωση, γιατί αν δεν βοηθήσουμε εμείς δεν θα βοηθήσει κανένα κράτος και καμία αστυνομία. Τους τελευταίους μήνες αυτό είναι ένα κομμάτι της ζωής μου. Άχαρο, κουραστικό και επικίνδυνο, όποιος όμως έχει δει έστω και μία φορά από κοντά τη δυστυχία στα μάτια αυτών των σκύλων δεν μπορεί να κάνει πίσω.  Γυρνάμε στα χωριά και ενημερώνουμε τους χωριανούς για τις κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης των ζώων, τους μιλάμε για το νέο νομοσχέδιο που απαγορεύει την αλυσόδεση και επιβάλλει μεγάλα χρηματικά ποσά και φυλάκιση στους ιδιοκτήτες, απειλούμε με μήνυση αν χρειαστεί. Δεν αλλάζουν τα πράγματα. Λύνουν τα ζώα τους και όταν φεύγουμε εμείς τα ξαναδένουν, μας τρομοκρατούν, εμείς δεν το βάζουμε κάτω.

               

Σχετικά με το θέμα των βαρελόσκυλων θα ακολουθήσουν κι άλλα κείμενα. Σύντομα θα ξεκινήσει εκστρατεία ενημέρωσης σε συνεργασία με διάφορους φορείς σε όλη την Ελλάδα και θα χρειαστούμε τη βοήθεια όλων. Στη δική μου διαδρομή έχω τραβήξει πολλές φωτογραφίες, σοκαριστικές οι περισσότερες, που δείχνουν πως ακριβώς έχει η κατάσταση. Μέχρι να καταφέρω να τις ανεβάσω παραπέμπω σε άλλα δημοσιεύματα για τα δυστυχισμένα ζώα.

              

Σκυλιά-σκιάχτρα στο χιόνι

Μερικές φωτογραφίες από την Ικαρία

Φρικτές εικόνες από τα βαρελόσκυλα της Λέσβου

Σάμος: φωτογραφικό υλικό από τα βαρελόσκυλα έξω από τη χώρα

Εδώ ένα petition για τη διάσωση των βαρελόσκυλων στην Κρήτη-αν θέλετε υπογράφετε.

.

23 Σχόλια leave one →
  1. 25 Οκτώβριος, 2011 12:43 μμ

    ο λόγος που τα βαρελόσκυλα είναι στην επαρχία κυρίως είναι μονάχα τεχνικός

  2. 25 Οκτώβριος, 2011 2:08 μμ

    Δεν κατάλαβα από πότε έχουν σημασία μόνο τα παιδιά κι όχι τα ζώα.Δείγμα παιδείας, τι να πω…

  3. 25 Οκτώβριος, 2011 2:12 μμ

    Αν έχεις την καλοσύνη, όταν ανεβάσεις φωτογραφίες, βάλε ένα disclaimer για μας που ξέρουμε μεν, αλλά δεν αντέχουμε να βλέπουμε δε.
    Ευχαριστώ.

  4. 25 Οκτώβριος, 2011 2:35 μμ

    @Enfant δίκιο έχεις, στην Αθήνα έχω δει τα ίδια και χειρότερα. Μόνο που στην επαρχία η κυρίαρχη αντίληψη είναι ότι οι σκύλοι χρησιμεύουν αποκλειστικά ως αντικλεπτικοί μηχανισμοί..

    @Ρενάτα νομίζω ότι όσοι αγαπούν τα ζώα έχουν ευαισθησία σε όλα τα κοινωνικά ζητήματα-αντίστοιχα, όποιος μπορεί να κάνει κακό σε ζώο είναι ικανός για τα μεγαλύτερα εγκλήματα..

    @Krot ο λόγος που ακόμα δεν έχω ανεβάσει τις φωτογραφίες είναι αυτός ακριβώς-δεν έχω καθόλου πρόθεση να στεναχωρώ τους άλλους 🙂

  5. vs meid permalink
    25 Οκτώβριος, 2011 2:41 μμ

    ακόμα και η αντιμετώπιση των σκύλων ως «εργαλεία» σε καμία περίπτωση δεν εξηγεί, ακόμα και τα εργαλέια τα φροντίζεις και τα προσέχεις. Πρόκειται για τραγικό έλλειμμα παιδείας, φιλαλληλίας, για διεστραμένους και επικίνδυνους ανθρώπους και το χειρότερο για την απάθεια μιας ολόκληρης κοινωνίας που έχει το θράσος και την αλητείς να χαρακτηρίζει ως γραφικούς όσες/ όσους νοιάζονται και προσπαθούν……..

  6. 25 Οκτώβριος, 2011 2:54 μμ

    σαιλεντ, θα εχεις προσεξει φανταζομαι οτι τα περισσοτερα βαρελοσκυλα ανηκουν στα πουλοσκυλα [κυνηγετικα] και οτι συνηθως τρεμουν και τον ισκιο τους.
    η ουρα τους σφιγγεται στο πισινο τους να μη καταλαβει κανενας απο τις μυρωδιες του τον μεγαλο τους φοβο.
    νομιζουν βεβαια γιατι το τπανικοβλητο ματι τους τα λεει ολα.
    τοση σκληρη πειθαρχια και καλωσυνη απο τα αφεντικα τους κυνηγους.
    να μη πω για τη τυχη τους αν δεν φερμαρουν καλα [τα σκυλια φυλακες εχουν αρκετες φορες καλυτερη τυχη]
    καλως ηρθες στην αγνη επαρχια!
    υ.γ.
    συνυπογραφω τη παρακληση της κροτ

  7. 25 Οκτώβριος, 2011 3:06 μμ

    α, και κατι για τους αγανακτισμενους.
    Παντα οσοι βαζουν τετοια επειχηρηματα οτι πεινανε παιδακια κλπ, αυτοι που τα λενε ΟΥΤΕ την αρρωστια τους δεν δινουν [εξακριβωμενο παμπολλες φορες]

  8. 25 Οκτώβριος, 2011 3:34 μμ

    @vs meid συμφωνώ σε όλα, αν και δεν θα τους έβαζα όλους στην ίδια κατηγορία: κάποιοι από τους ανθρώπους που συζήτησα εγώ ήταν πολύ ευγενικοί και συμπαθητικοί, απλά δεν είχαν σκεφτεί ποτέ ότι θα μπορούσαν να μην έχουν δεμένο ασφυκτικά το σκύλο τους-σε ένα χωριό με 100 βαρελόσκυλα επικρατεί η κυρίαρχη αντίληψη. Φυσικά και κάποιοι είναι εντελώς διεστραμμένοι και δεν σηκώνουν και από λόγια. Μερικοί λοιπόν αλλάζουν συμπεριφορά με την κουβέντα και μερικοί άλλοι με καταγγελίες. Το σημαντικότερο είναι η παιδεία, γι’αυτό και θεωρώ ότι πρέπει να γίνονται ενημερώσεις καταρχάς σε σχολεία (είναι στα σχέδια μας). Όσο για το ρόλο του γραφικού τον γνωρίζω καλά-το θέμα είναι ότι αν δεν θες να μπεις σε αυτό το ρόλο που σου φτιάχνουν οι άλλοι δεν μπαίνεις…

    @μούργο αυτό που λες ισχύει 100%-τα σκυλιά αυτά φοβούνται και τη σκιά τους, όταν τα πλησιάζεις σιγά σιγά και δουν ότι δεν θα τους κάνεις κακό κάνουν σαν τρελά από τη χαρά τους γιατί προφανώς δεν τους έχει δώσει σημασία κανείς για πολύ καιρό. Μη σου πω και πόση ευγνωμοσύνη δείχνουν όταν τα απελευθερώνεις 😉 Πάντως η απίστευτη κακοποίηση που έχουν υποστεί από τα αφεντικά τους για να γίνουν καλοί φύλακες είχε ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα. Υπάρχουν βέβαια και κυνηγοί που τα σκυλιά τους τα αγαπάνε και τα φροντίζουν όσο λίγοι (απέναντι μου μένει ένας κυνηγός που το δικό του το έχει στο διαμέρισμα και όχι δεμένο στο βουνό). Είναι στον άνθρωπο τελικά, αν είσαι μαλάκας είσαι μαλάκας σε όλα σου…

    (δεκτό το αίτημα)

  9. 25 Οκτώβριος, 2011 3:46 μμ

    Με συντρίβεις μωρέ Σάιλεντ, με σκοτώνεις… (κι έχεις δίκιο!).

  10. 25 Οκτώβριος, 2011 5:36 μμ

    Δε θα μπω σε συγκρίσεις περι σημασίας ανθρώπων και ζώων απλά μπορείς να προτείνεις στο φίλο σου να δει το πρώτο ημίωρο της ταινίας ΑΝΟΙΞΗ,ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ,ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ,ΧΕΙΜΩΝΑΣ…ΚΑΙ ΑΝΟΙΞΗ του Κιμ Κι Ντουκ.
    Έχω γνωρίσει «φιλάνθρωπους» που ευχαρίστως θα πετούσαν φόλα σε σκύλο κι έχω γνωρίσει «φιλόζωους» που ευχαρίστως θα πετούσαν φόλα σε παιδιά ή ανθρώπους άλλης ρατσας.
    Έχω εισπράξει πάρα πολύ αγαπη απο σκυλίτσα αλλα θα καταρεύσει ο μύθος μου ως «απόλυτου αρσενικού» αν τη διηγηθώ και κλαίω σα τη Βούρτση.
    Καλησπέρα Silent

  11. 25 Οκτώβριος, 2011 6:19 μμ

    τώρα τί να πω;
    άντε θα σου πω ότι στο σχολείο έχουμε δυο σκυλιά, παλιοθρανιόσκυλα δηλαδή είναι, επειδή πήραμε δυο θρανία, κάτι καδρόνια και τους φτιάξαμε σπίτι…
    θα παρατηρήσω όμως πως από το πολύ τουίτ κάποιοι δεν παίρνουν χαμπάρι πώς βγαίνει το to eat…
    χαιρετώ!

  12. 25 Οκτώβριος, 2011 6:24 μμ

  13. 25 Οκτώβριος, 2011 7:55 μμ

    @Theorema έλα βρε Theorema κι έβαλα τα δυνατά μου να μην σας στεναχωρήσω…Είναι στενάχωρο το θέμα, ξέρω, δεν μπορώ όμως να κλείσω τα μάτια και η δημοσιοποίηση είναι το καλύτερο που μπορώ να κάνω. Φιλί!

    @Moody εσύ είσαι το απόλυτο αρσενικό και μη μασάς με τίποτα 🙂
    Δίκιο έχεις κι εσύ, όλα σχετικά είναι, και φιλάνθρωποι πετάνε φόλες, και φιλόζωοι πετάνε φόλες και εδώ στην Κρήτη έχουμε και πολλούς φιλόζωους με pedigree που όταν μας συναντούν στο δρόμο με τον κοπρίτη μου αλλάζουν πεζοδρόμιο μην τους μαγαρίσουμε 🙂
    Να γράψεις όταν είσαι έτοιμος για τη σκυλίτσα σου να κλάψουμε κι εμείς γιατί τέτοιο κλάμα το θέλουμε πολύ 🙂

    @katabran είναι τυχερά τα παιδάκια σας που σας έχουν. Στο σχολείο που ήμουν εγώ πέρυσι τον Σωτήρη τον έδιωξαν την ίδια μέρα μην τυχόν και κολλήσει τίποτα τα παιδιά…επίσης ξέρουμε ότι δεν μπορούμε να βοηθήσουμε όλα τα σκυλιά του κόσμου, αλλά το ελάχιστο που μπορούμε είναι ήδη καλό. Να τα βγάλεις φωτογραφία τα κοπριτάκια σου να τα δούμε!

    Θέλω όμως να σου πω και κάτι άλλο. Το σχόλιο σου ήταν το 5.000ό στο βαρέλι μου και αυτό το αναφέρω γιατί είχα μια αγωνία ποιος θα ήταν ο σχολιαστής-ξέρω είναι χαζό, μεγάλη μου όμως η χαρά που είσαι εσύ και που είσαι φίλη μου 🙂 Να κι ένα δωράκι:

    @Enfant αυτό το ξέρεις;

    • 25 Οκτώβριος, 2011 8:11 μμ

      με ρήμαξες…
      ευχαριστώ

      κι από μένα:
      http://hyperperfo.wordpress.com/2009/09/23/sans-avis-prealable/

      • 26 Οκτώβριος, 2011 9:20 πμ

        Αχ ο νιαουράκος! Έτσι σε γνώρισα εγώ, να καμαρώνεις για το μαύρο σου τον γατούλη, ήταν λίγο μετά το Δεκέμβρη του ’08 και εκείνες τις αναρτήσεις σου τις είχα για καλή τύχη 🙂 Τώρα πια έχω κι εγώ ένα μαύρο γάτο στον κήπο που πηδάει στο μπαλκόνι και κλέβει το φαϊ του σκύλου-από όλα τα γατιά του κήπου είναι ο πιο έξυπνος γιατί βρήκε αμέσως τον τρόπο να με τουμπάρει 😉

        Διάβασα αυτές τις μέρες και ένα συγκλονιστικό ποίημα στο μπλογκ του Ξωμερίτη-ρίξε μια ματιά…

  14. 25 Οκτώβριος, 2011 8:27 μμ

    Πολύ θλιβερές οι φωτογραφίες και το φαινόμενο γενικότερα. Δεν πιστεύω ότι κάποιος που αγαπάει στ’ αλήθεια τους ανθρώπους (μικρούς και μεγάλους) μπορεί να βασανίσει ζώα ή να απαξιώσει τη δυστυχία τους.

    Καλή συνέχεια στην προσπάθεια σας!

  15. 25 Οκτώβριος, 2011 11:52 μμ

    άλλη μια «αστική» μορφή κακοποίησης των ζωακίων;

    http://www.mymodernmet.com/profiles/blogs/creative-costumes-at-halloween-dog-parade-2011

  16. 26 Οκτώβριος, 2011 8:44 πμ

    5000 φχαριστώ Silent…

  17. 26 Οκτώβριος, 2011 9:25 πμ

    @Φαούδι συμφωνώ σε όσα λες-αυτοί που ισχυρίζονται το αντίθετο έχουν πολύ σοβαρούς λόγους να ψεύδονται. Σ’ ευχαριστώ!

    @Enfant τι χαζοί άνθρωποι! Δεν θα το ονόμαζα κακοποίηση βέβαια εγώ, μάλλον εξευτελισμό-αν αυτό είναι κακοποίηση τότε τι να πούμε για το ξύλο, τους ακρωτηριασμούς, τα βασανιστήρια κτλ κτλ;

    @Katabran +5000 φιλιά!

    • 26 Οκτώβριος, 2011 9:40 πμ

      -Μετά από αυτό που έπαθε ο Νιαουράκος μου, τον Πεταλούδα δεν τον αφήνω καθόλου έξω.
      -το διάβασα το «σκυλί συναντά άνθρωπο», πολύ τρυφερό
      -δίκιο έχεις για το ποια είναι η πραγματική κακοποίηση, δεν παύει όμως τα ζωάκια να είναι κατατρομοκρατημένα

  18. 26 Οκτώβριος, 2011 7:05 μμ

    μεγάλωσα με τσοπανόσκυλα και τα αγαπώ περισσότερο από τα άλλα…
    κι ο cristian,εντάξει θα μπορούσα να τον πω αλλιώς, τέτοιος ήταν…

    • 29 Οκτώβριος, 2011 12:22 μμ

      Του μοιάζει πολύ του cristian, έχεις δίκιο..
      Εγώ τον σκέφτομαι που και που πάντως 🙂

Trackbacks

  1. Billy, Rescued From a Puppy Mill « L'Enfant de la Haute Mer

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: