Skip to content

μπάτμαν

1 Οκτώβριος, 2011

Θα έρθω πάλι να σε πάρω ένα βράδυ του χειμώνα να πάμε στο Μπάτμαν και στη διαδρομή θα πονάνε τα αυτιά μας από το κρύο. Θα κάτσουμε στο μπαρ και θα πίνουμε εφτάστερο κονιάκ με μεγάλες γουλιές και αυτή τη φορά οι χωρισμοί σίγουρα θα είναι οριστικοί. Θα αφηγούμαστε τα γεγονότα χαμηλόφωνα και μέσα στο νέφος των τσιγάρων θα ορκιζόμαστε ότι αυτή είναι η τελευταία πράξη του δράματος. Εσύ θα ζητήσεις πάλι από τον ντιτζέι εκείνο το τραγούδι από τη Λόλα που η Μοσχολιού τραγουδάει στο παράθυρο κι εγώ Μητροπάνο και στο τέλος θα ξεχαστεί στο πικάπ ο δίσκος με τα παλιά της Χαρούλας. Λίγο πριν ξημερώσει θα αρχίσει να χιονίζει και οι υπόλοιποι πελάτες θα φύγουν, όμως εμείς θα μείνουμε για να ολοκληρώσουμε το δράμα γιατί τα άδεια σπίτια χάσκουν με τις γλώσσες έξω κοροϊδευτικά. Το επόμενο πρωί θα διασχίσουμε και πάλι όλες τις χιονισμένες συνοικίες της Αθήνας κουκουλωμένοι σε μάλλινα κασκόλ για να γυρίσουμε πίσω και μέσα στον πονοκέφαλο θα ξεχάσουμε τις υποσχέσεις της προηγούμενης βραδιάς. Δίκιο έχεις, χωρίς έρωτα δεν γίνεται τίποτα.

*

28 Σχόλια leave one →
  1. 1 Οκτώβριος, 2011 10:59 πμ

    Silent, σου έχω πει πόσο μ΄αρέσει όταν γράφεις έτσι; 🙂

    Και ναι, έχει δίκιο βουνό!

  2. 1 Οκτώβριος, 2011 11:36 πμ

    Silent…

  3. 1 Οκτώβριος, 2011 11:50 πμ

    Όταν θα πάτε, να μπω μεσα στο άδειο σου πακέτο να πάρω κι εγω μια τζούρα, ε;

  4. 1 Οκτώβριος, 2011 12:34 μμ

    Μπράβο ρε Silent!

  5. 1 Οκτώβριος, 2011 2:08 μμ

    Να και το τραγουδάκι, αν δεν μου το θύμιζε ένας καλός άνθρωπος δεν θα θυμόμουν ποιο είναι:

  6. 1 Οκτώβριος, 2011 4:40 μμ

    Ένα σου λέω: διαβάζοντάς το πάγωσε η μύτη μου και στο τέλος ένοιωσα ζαλισμένος από επτάστερο κονιάκ.
    (Λες να χιονίσει φέτος το χειμώνα;)

  7. chara permalink
    1 Οκτώβριος, 2011 4:53 μμ

    Ωραία αλληλεγγύη σάιλεντ… Αποτελείωσέ με κι εσύ… Μου έλειψες. Το ξέρεις; Και για να μη σε βγάλω από το κλίμα Τι το θες το κουταλάκι να μου δώσεις το φαρμάκι;

  8. 1 Οκτώβριος, 2011 4:58 μμ

    το δρόμο που μου δείχνεις, θα βαδίσω…

  9. 1 Οκτώβριος, 2011 8:42 μμ

    @ρενάτα ευχαριστώ! όταν ανέβω ξανά θα κλείσω ένα σκαμπό στο μπάτμαν και για ‘σένα και θα σου αφιερώνω Καζαντζίδη 😉

    @soduck κι εσύ μητροπανική ελπίζω 😉

    @krot την επόμενη φορά θα είσαι κι εσύ εκεί-ας γίνουμε και μια φορά λιώμα μαζί…

    @green onion θα μας κάνεις κι εσύ την τιμή; καλό το πανκ, αλλά και η βικούλα χρειάζεται κάπου κάπου…

    @τσαλαπετεινέ μακάρι να χιονίσει! θα ‘ρθω να σε βρω όπου και να ‘σαι να σε κεράσω κονιάκ.

    @Χαρά γιατί διαμαρτύρεσαι; κι εγώ μακρυά από την Αθήνα είμαι, φτιάχνω φανταστικούς κόσμους γιατί είμαι το ίδιο Athensick με ‘σένα. Εγώ κι αν σε πεθύμησα!

    @katabran ακούμπα εδώ και άσε την παλιά ζωή 🙂

    • 1 Οκτώβριος, 2011 8:56 μμ

      Θα με κεράσεις μόνο άμα έρθω εγώ να σε βρω. Αν έρθεις εσύ, κερνάω εγώ. Ξεκαθαρισμένα!

    • 2 Οκτώβριος, 2011 12:32 μμ

      Το συγκεκριμένο είναι συνδεδεμένο με κάποια ανάμνηση. Αν θες να με δεις χώμα (χωρίς αλκοόλη) ένα άλλο τραγούδι απ΄την έτερη στιβαρή λαϊκή φωνή αρκεί.

      Υ.Γ.Ο Μητροπάνος είναι αγαπημένος χρόνια.

  10. 2 Οκτώβριος, 2011 1:55 πμ

    Τσαλαπετεινέ, εσύ όλο τάζεις στον κόσμο πως θα πας να τον βρεις και δεν το κάνεις ποτέ.

  11. 2 Οκτώβριος, 2011 3:32 μμ

    Αχ βρε Κροτ…αχ…πολύ πόνεσε αυτό…αχ…αχ.

    • 2 Οκτώβριος, 2011 4:34 μμ

      Θα επανορθώσετε, πείτε της 😉 Στις γιορτές (έχω ένα προαίσθημα) 🙂

  12. LouSalome permalink
    2 Οκτώβριος, 2011 5:03 μμ

    Την προ – τελευταία φορά που πήγα στο μπατμαν, πράγματι χίονιζε και μείναμε ως το ξημέρωμα. Είναι λίγο ζαλιστικό αυτό , αν σκεφτείς ότι τότε δεν γνωριζόμασταν. Ίσως μέσα στις ματιές των ανθρώπων να βρίσκονται εκείνα που είναι να δουν στο μέλλον. Κι εγώ θέλω να μάτια σου να λάμπουν.

  13. 2 Οκτώβριος, 2011 5:38 μμ

    @Τσαλαπετεινέ αυτό είναι συμφωνία. Για να έρθω εγώ όμως πρέπει να μου δώσεις ένα χάρτη!

    @Κροτ σε παρακαλώ πολύ μην μου πειράζεις τον τσαλαπετεινό. Είναι πουλάκι αποδημητικό και θα έρθει από μόνο του όταν ζεστάνει λίγο ο καιρός. Μέχρι τότε θα πίνουμε στην υγειά του και θα μαζεύουμε σποράκια για όταν θα έρθει…

    @Ρενάτα σπάω το κεφάλι μου να βρω την έτερη στιβαρή λαϊκή φωνή, όμως δεν τα καταφέρνω καλά στην πολυπληθή αυτή κατηγορία. Μια μικρή βοήθεια στον ντιτζέι;

    @Lou μαζί σου πολλές φορές αναρωτιέμαι τι θα γινόταν αν…όμως από την άλλη δεν είναι καθόλου τυχαίο που, αν και δεν το γνωρίζουμε από πριν, πάμε και αγαπάμε τους ανθρώπους που θα μπορούσαν κάποιο βράδυ να κάθονταν δίπλα μας στο μπάτμαν…ή σε ένα παγκάκι στη λένορμαν…

    • 2 Οκτώβριος, 2011 7:14 μμ

      Έχεις δίκιο, ήμουν ασαφής. Εννοούσα τον άλλο σύγχρονό του, τον επονομαζόμενο και κύριο!

      Το τραγούδι είναι ζεϊμπεκιά σε κορυφαία ασπρόμαυρη ελληνική ταινία-σταθμό.

  14. 2 Οκτώβριος, 2011 7:31 μμ

    Κι επειδή το να παριστάνω την Αγκάθα έτσι στο ξεκούδουνο δεν έχει νόημα, ορίστε:

  15. 3 Οκτώβριος, 2011 12:32 μμ

    Μου αρέσει πολύ το επόμενο ποστ σου.

    ΥΓ: Εγώ ως γνωστό δεν πίνω κονιάκ

  16. 3 Οκτώβριος, 2011 1:58 μμ

    κερασματα ακουω, ναμαι και γω! 🙂
    .
    σαιλεντ, αι σιχτιρ ! αυτο μονο σου λεω: αι σιχτιρ!
    [αν περιμενεις να’κουσεις καλα λογια απο μενα για ενα απο τα καλυτερα ποστ που εχω διαβασει ποτε στη μπλογκοσφαιρα, εισαι χοντρα γελασμενος]
    [για το επομενο σου ποστ λεω ε; μου μαυρισες τη μερα μου]

  17. 3 Οκτώβριος, 2011 2:01 μμ

    Kavinsky – Nightcall (Drive Original Movie Soundtrack)

    I’m giving you a nightcall
    to tell you how I feel.
    I want to drive you through the night,
    down the hills.

    I’m gonna tell you something you
    don’t want to hear.
    I’m gonna show you where its dark,
    but have no fear.

    Theres something inside you,
    its hard to explain.
    They’re talking about you boy,
    but you still the same.

    I’m giving you a nightcall
    to tell you how I feel.
    I want to drive you through the night,
    down the hills.

    I’m gonna tell you something you
    don’t want to hear.
    I’m gonna show you where its dark,
    but have no fear.

    Theres something inside you,
    its hard to explain.
    They’re talking about you boy,
    but you still the same.

  18. 3 Οκτώβριος, 2011 3:21 μμ

    Μελαγχολήσαμε λιγάκι τελευταία, ε; Ζητώ συγγνώμη αν σας στεναχώρησα, συνήθως συγκρατούμαι με αυτά τα πράγματα. Αν σας αφιερώσω ένα τραγουδάκι θα μου συγχωρήσετε τον αυθορμητισμό μου;

    @ρενάτα δεν την ήξερα αυτή την ταινία, ούτε καν ότι αυτό το τραγούδι πρωτοακούστηκε στον κινηματογράφο. Θα επιχειρήσω τυμβωρυχία αυτές τις μέρες, κρίνοντας από το βίντεο μάλλον αξίζει! Μια αγκαλιά κι από ‘μένα 🙂

    @Κροτ ωραίος ο Αλέκος, ε; Σωστός παλίκαρος. Μαθαίνω ότι εκείνη την εποχή περνούσε όλη η Αθήνα από το κρεβάτι του. Πάλι κακό timing 😉

    @Γιώργο εσένα θα σε κεράσω γκαζόζα, αρκεί να μας χαρίσεις την παρέα σου (ευχαριστώ!)

    @Μούργο εσένα πρώτο πρώτο θα σε κεράσω. Κι επειδή είσαι δυσκολοθώρητος θα σου βάλω από το εκλεκτό κρασί το δικό μου που το ‘χω για ειδικές περιστάσεις! Το δέχομαι το σιχτίρισμα σου με μεγάλη ευγνωμοσύνη 😉 (συγγνώμη για το μαύρισμα, παρατήρησα ότι μαύρισαν και άλλοι άνθρωποι, γι΄αυτό με ξε-ακολούθησαν-το βρίσκω κατανοητό…)

    • 3 Οκτώβριος, 2011 3:56 μμ

      Μην την δεις τώρα. Σε καλή φάση να τη δεις. Είναι μαύρισμα γκαραντί. 😉

      Όσο για το ακολουθώ-ξεακολουθώ, που ΄ναι θεμιτό, ένα έχω να πω. Όλα δικά μας, και τα μαύρα και τα χρωματιστά 😉 Σμουουουτς!

  19. 3 Οκτώβριος, 2011 5:04 μμ

    Tι ωραίο ποστ, Σάιλεντ! 😦 😥 (και γω στο επόμενο αναφέρομαι )

  20. 3 Οκτώβριος, 2011 8:10 μμ

    όποιος φτάσει πρώτος παραγγέλνει και για τους υπόλοιπους να ζεσταίνονται τα κονιάκακια.
    να ρίξετε και μια κανέλα μέσα παρακαλώ.

  21. 3 Οκτώβριος, 2011 8:33 μμ

    Kι εγώ λέω να πάρω τους δρόμους…όπως μια ζωή,πριν μου σκοτώσουν ότι αγαπάω πριν χαθει το φεγγάρι….
    Δρόμους χαραγμένους πάνω σε βινύλιο η απλά διασχίζοντας το διάδρομο μιας σκοτεινής αίθουσας…
    Λίγο ταραγμενες οι σκέψεις ε?
    Θα συνέλθω…μάλλον
    Καλό σου βραδυ

  22. 5 Οκτώβριος, 2011 8:34 πμ

    @Ρενάτα το σχόλιο σου ήταν ένεση αισιοδοξίας και χαράς. Κυκλοφορείς και σε χάπια; 🙂

    @Αγκνίρα ευχαριστώ! Μπήκα λίγο βιαστικά στον κινηματογράφο σου προχθές, σήμερα όμως θα κόψω κανονικό εισιτήριο και θα απολαύσω την ταινία 🙂

    @johnstreckfous για ‘σένα έχω ειδική παραγγελιά ρακή ψημένη με βότανα δικής μου επινόησης που στιγματίζει τους ουρανίσκους δια παντός. Αν βέβαια επιμένεις στο κονιάκ εγώ χατίρια δε χαλάω…

    @moodytimes λες να αρχίσουμε τα τρέχουμε άσκοπα στην πόλη όπως εκείνος ο περίεργος τύπος με τα πράσινα στην Τελευταία νύχτα του κόσμου (το έχεις δει, έτσι δεν είναι;) Μπορούμε να τρέξουμε και στα λακκάκια των βινυλίων σου, προτιμώ στο Up των REM, ξεκίνα εσύ κι εγώ θα σε κυνηγάω!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: