Skip to content

Οι κυρίες της αυλής

7 Σεπτεμβρίου, 2011
22 σχόλια leave one →
  1. 7 Σεπτεμβρίου, 2011 11:24 πμ

    Πέρασα 21 μέρες το καλοκαίρι με 19 (!!!) γάτες.
    Μπορώ να πω ότι ένα κάποιο overdose το έπαθα.

    (ωραίες φωτογραφίες)

  2. 7 Σεπτεμβρίου, 2011 11:31 πμ

    Υπέροχες οι εικόνες, εξαιρετικά τα μοντέλα αλλά και ο τίτλος καταπληκτικός!

  3. chara permalink
    7 Σεπτεμβρίου, 2011 11:35 πμ

    Καλά τον τύπο στην τρίτη τον κλέβω αυτή τη στιγμή γιατί σε αυτό το μάτι χωράει η όρεξη μου για το χειμώνα που έρχεται, η διάθεσή μου καθώς φτιάχνω σιγά σιγά τις βαλίτσες και η γενικότερη συναισθηματική μου κατάσταση, όλες μαζί στο μπλέντερ και να σου! Σου στέλνω κι αφιέρωση (σε αυτή την πιο μεωδική βερσιόν για να ‘ναι φθινοπωριάτικο) γιατί το καλοκαίρι είχα πάρει σβάρνα τις εξοχές κι έλλειψα από ‘δω μέσα! It’s nice to be back😀

  4. 7 Σεπτεμβρίου, 2011 11:37 πμ

    είχες δεν είχες έβαλες και τον Αυτιάγγουρα σφήνα!

    με την καινούρια μηχανή είναι;

    Αυτή η θεά που είναι στις περισσότερες φωτογραφίες είναι το πρότυπό μου!

  5. 7 Σεπτεμβρίου, 2011 11:38 πμ



    έχεις «αυλή» Silent;

  6. 7 Σεπτεμβρίου, 2011 11:49 πμ

    Για όσους δεν γνωρίζουν το δράμα μου, τον τελευταίο καιρό είμαι το νέο κατοικίδιο των παραπάνω δεσποινίδων. Ο γείτονας-συλλέκτης γατιών μετακόμισε και τις άφησε πίσω του, στον κήπο μου για την ακρίβεια. Μετά από πολλούς εκβιασμούς εναντίον εμού και του αυτιάγγουρα (έμπαιναν στο σπίτι και παρενοχλούσαν το σκυλάκι, του έτρωγαν το φαϊ και τον τρομοκρατούσαν εν γένει) κάναμε μια συμφωνία: εγώ θα τις ταΐζω στον κήπο κι εκείνες θα σταματήσουν να έρχονται απρόσκλητες. Περισσότερο απ’ όλες αγαπώ την πρώτη, την Πακίτα, που φαίνεται σίγουρη για τον εαυτό της και αρκετά ανεξάρτητη. Επίσης λατρεύει το φακό. Επίσης ζει για να ποζάρει. Επίσης θα σας πρήξω με τους νέους συγκατοίκους. Όποιος ή όποια το επιθυμεί μπορεί να γίνει νονός/-α μίας εκ των δεσποινίδων. Αυτά…

    • 7 Σεπτεμβρίου, 2011 11:55 πμ

      νονά ναι !
      αλλά δεν θα της πάρω λαμπάδα και σοκολατένιο αυγό το Πάσχα!

      • 7 Σεπτεμβρίου, 2011 11:57 πμ

        Ε, διάλεξε όνομα και γατί, αν και δεν εγγυώμαι για το φύλο, δεν πειράζει όμως, έχουν ανοιχτά μυαλά🙂

  7. 7 Σεπτεμβρίου, 2011 11:52 πμ

    Α, ξέχασα, αν υπάρχει κάποια οικογένεια που επιθυμεί να υιοθετήσει κάποιο από τα κορίτσια (μερικά είναι αγόρια βέβαια…) μπορεί να μου το ζητήσει και θα το κάνω μετά χαράς. Θα δοθούν στειρωμένα, εμβολιασμένα και άριστα εκπαιδευμένα στους καλούς τρόπους…

  8. 7 Σεπτεμβρίου, 2011 12:06 μμ

    το μικρό-μικρό που φαίνεται και αβάφτιστο: το όνομα αυτού ‘σταφύλι»

  9. 7 Σεπτεμβρίου, 2011 12:23 μμ

    Κάποιος τις αγαπάει πολύ τις πονηρές, μου φαίνεται ;)))
    Μα τι όμορφα χρώματα οι φωτό. Τι ωραία εκείνη η ώχρα…

  10. 7 Σεπτεμβρίου, 2011 1:36 μμ

  11. HappyHour permalink
    7 Σεπτεμβρίου, 2011 1:40 μμ

    Ιιιιι, αυτό το κουκλί απο πίσω είναι ο αυτιαγγουράς;;;; Αχου το πως μεγάλωσε!!! Αυτή η φωτό απο την αρχή μου κανε κλικ! Είναι εκπληκτική με την γάτα μπροστά και πίσω φόντο ο σκύλος! Ευγε!

    Αυτή που σου ποζάρει και σου κάνει τσαλιμάκια είναι η Πακίτα; Είναι ωραία και νομίζω ταιριάζει και στον Νικόλα, να την κρατήσεις αυτή.

    (νονά όταν λες, της δίνουμε όνομα και την αφήνουμε εκεί ή γινόμαστε και γονείς; 😛 )

  12. 7 Σεπτεμβρίου, 2011 2:21 μμ

    Τι κουκλιάάάά! Το κατσούλι πίσω απ΄το κληματόφυλλο ειδικά! 😉 Βλέπω με πρόλαβε η Ενφάν στα βαφτίσια.

  13. 7 Σεπτεμβρίου, 2011 2:59 μμ

    Το μικρό το ονομάσαμε ήδη, κι επειδή δεν ξέρουμε ακόμα το φύλο του θα το λέμε σουλτανίνο μέχρι να μεγαλώσει. Έχει και μια δραματική ιστορία. Αυτή: Η μαμά του είναι μια κοκκινότριχη σουρλουλού που τα έμπλεξε με το γάτο του γείτονα και όλο το καλοκαίρι έβγαζαν τα μάτια τους και δεν μας άφηναν να κοιμηθούμε. Όταν γέννησε τα πήρε όλα της τα γατάκια και τα έκρυψε κάπου που δεν ξέρουμε, θυσιάζοντας το σουλτανίνο στους γάτους και τους κινδύνους της γειτονιάς. Ευτυχώς ο σουλτανίνο επέζησε και μου έχει διαλύσει ήδη δυο ντοματιές αλλά χαλάλι γιατί φαίνεται καλό παιδί🙂

    Η μαύρη γάτα μπροστά από τον αυτιάγγουρα είναι η αρχηγός της συμμορίας, η μόνη που του έχει πάρει εντελώς τον αέρα και μπαινοβγαίνει στην κουζίνα μου όποτε θέλει. Μάλιστα μπαίνει και στο διπλανό σπίτι και συνήθως την βρίσκουν να παίζει με το καναρίνι στο μπαλκόνι ή με το ψαράκι που έχουν στη γυάλα στο σαλόνι, άστε πολύ παιχνιδιάρα είναι…

    Μη φοβάστε, δε χρειάζεται να τα υιοθετήσετε κι όλας αν τους δώσετε ονόματα, αρκεί να έχετε έμπνευση. Οι νονοί και οι νονές πάντως θα ενημερώνονται για την πορεία και την εκπαίδευση των πνευματικών τους τέκνων!

    (ε, ναι, τις αγάπησα, αν ήθελα ας έκανα κι αλλιώς…)

    • 7 Σεπτεμβρίου, 2011 4:13 μμ

      Η μαύρη σε κοιτά με στυλ «Μη μου τους κύκλους τάραττε!Εγώ είμαι ο /η αρχηγός!» 😛

      «Χέφε» βγάλ΄την😉

  14. LouSalome permalink
    7 Σεπτεμβρίου, 2011 3:11 μμ

    Silent ένας παλιοψυχολόγος Ντίερ ονόματι , μου είχε πει ότι στη ζωή μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις, ακόμη κι αν αυτό είναι να κάθεσαι στο τζάκι ή στην ακτή παρέα με μιά γάτα. Τα κατάλαβα όλα τώρα: είσαι ευτυχισμένος…

  15. 7 Σεπτεμβρίου, 2011 10:38 μμ

    Φοβερές φωτογραφίες και πολύ ταιριαστός τίτλος🙂
    Αυτός ο τύπος (ή τύπισσα; μάλλον για αρσενικό τον κόβω) στο νούμερο 3 με το μπλαζέ ύφος με αποτελείωσε😀
    Ο Αυτιάγγουρας έχει κάτι από κόλλι, τώρα που μεγάλωσε, δεν βρίσκεις;

  16. 8 Σεπτεμβρίου, 2011 5:12 μμ

    @ρενάτα μα είναι αρχηγός! Την τρεμουμε όλοι και υπακουμε στις εντολές της. Το χέφε είναι μια χαρά, δυσοίωνο κι ολας, ο,τι πρέπει…

    @lou ωραία τα λες πάντα! Δεν ξέρω αν είμαι ευτυχισμένος, αν πάντως βρω κάποτε την ευτυχία σίγουρα θα είναι σε μια γάτα στην ακτή ή στο σαραβαλάκι που έχω για αυτοκίνητο ή στα όμορφα λόγια μιας καλής φίλης…

    @αγκνίρα σίγουρα έχει κάτι από κολλι ο μικρός αυτιαγγουρας. Και πολλά αλλά βέβαια γιατί η μαμά η Ρόζα ήταν μεγάλη σουρλουλού. Χαίρομαι που σε ξαναβρισκω🙂

    Να πω κάπου εδώ ότι χθες το λάπτοπ μου έκανε μπουμ και χάθηκαν τα πάντα: μουσικές,αρχεία, διάφορα κείμενα, σημαντικά και λογοτερο σημαντικά. Τον τελευταίο καιρό έκανα παντού κηρύγματα για την αξία του μπάκαπ και ξέχασα να κάνω ο ίδιος🙂 δεν πειράζει, τα σημαντικά είναι (και) έξω απ´το κουτί, αναφέρω όμως το περιστατικό γιατί αφενός το μόνο σωσμενο από τα αρχεία μου είναι φωτογραφίες με ζωάκια (άρα για λίγο καιρό θα σας ζαλισω!) και αφετέρου γιατί μερικά από τα δικά σας ζωακια που είχατε στείλει για εκείνο το διαγωνισμό που ακόμα χρωσταω χάθηκαν. Δεν είμαι σίγουρος ποια ακριβώς, αν πάντως οι παρόντες δεν δουν τα δικά τους να ξέρουν ότι δεν τους έκανα σαμποτάζ🙂

  17. 20 Σεπτεμβρίου, 2011 2:53 μμ

    Τι γλύκιες! Να τα χαίρεσαι! Είδες τα δικά μου μωράκια;;;; Μας έχουν ξετρελάνει…
    http://roadartist.blogspot.com/2011/09/blog-post_09.html

  18. 20 Σεπτεμβρίου, 2011 4:59 μμ

    Γεια σου roadartist! Και τα είδα και τα καμάρωσα και φτου σκόρδα. Να επαναλάβω πριν αρχίσει δεύτερος γύρος πυρών ότι εγώ δεν ήμουν γατόφιλος, αναγκάστηκα όμως γιατί όπως λέει και η λαϊκή ρήση τον εχθρό σου πρέπει να τον έχεις από κοντά😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: