Skip to content

Εθνική Τράπεζα

1 Σεπτεμβρίου, 2011

greekexpierence

Στην Εθνική Τράπεζα της μικρής μου πόλης πρέπει να έρθεις από τις έξι το πρωί για να μπορέσεις να εξυπηρετηθείς στο ίδιο ηλιοστάσιο. Έχει τόσο πολύ κόσμο που οι πελάτες στο κουβούκλιο της εισόδου μπαίνουν τρεις-τρεις και σφηνώνουν και δεν μπορούν μετά να βγουν, ενώ κάποια τζιμάνια έρχονται αξημέρωτα για να πάρουν χαρτάκια με αριθμούς και μετά τα πουλάνε στους πελάτες για δύο ευρώ. Εγώ εννοείται ότι δεν αγοράζω ποτέ χαρτάκια από αυτούς, όχι μόνο γιατί δεν θέλω να συντηρώ αυτό το βάρβαρο έθιμο της επαρχίας, αλλά και για ένα επιπλέον λόγο: για να βρίσκομαι εδώ σημαίνει ότι σε λίγο θα αποχωριστώ τα τελευταία μου λεφτά, γι’ αυτό και δεν βιάζομαι καθόλου, ίσα ίσα θέλω ο αποχαιρετισμός μας να είναι μακρύς και συγκινητικός. Κι επειδή χρειάζομαι λίγο χρόνο να πενθήσω με την ησυχία μου και να προετοιμαστώ ψυχολογικά, πέντε ωρίτσες αναμονή δεν είναι και τίποτα σοβαρό. Εξάλλου, περιμένοντας τόσους μήνες τώρα σε ατέλειωτες ουρές τραπεζών έμαθα τις πιο απίθανες ιστορίες για τους ντόπιους, και, τις σπάνιες φορές που είμαι στα καλά μου, ανοίγω και κουβέντα με αγνώστους και συζητάμε για γιατρούς, αρρώστιες, διαζύγια και άλλα τέτοια δυσοίωνα. Υπάρχουν μάλιστα και φήμες ότι στην Εθνική Τράπεζα της πόλης μου έχουν προκύψει συνοικέσια και κουμπαριές και παροιμιώδεις φιλίες, έχουν όμως κλείσει και σπίτια γιατί όλο και κάποιος άκουσε κάποιον άλλο να λέει κάτι για έναν τρίτο και σε αυτή την πόλη όλοι μια οικογένεια είμαστε και δεν υπάρχει κανένας λόγος να κρατάμε μυστικά. Εγώ παλιά τις καταθέσεις μου τις έκανα σε εκείνο το αυτόματο μηχάνημα που ρουφάει ένα ένα τα χαρτονομίσματα και ξεμπερδεύεις στο πι και φι. Όμως σε κάθε ρουφηξιά σκεφτόμουν που αλλού θα μπορούσαν να μου χρησιμεύσουν τα λεφτά που δίνω στην τράπεζα και πονούσα, με κάθε πενηντάευρο σκεφτόμουν αντίο ποδήλατο, αντίο μαθήματα ισπανικών, αντίο για πάντα διακοπές. Πλέον δεν το αντέχω ψυχολογικά. Προτιμώ να τα δίνω όλα μαζί στον ταμεία και να κλαίω βουβά από μέσα μου. Τουλάχιστον έτσι δεν με βλέπουν οι υπόλοιποι πελάτες να μουσκεύω τα χαρτονομίσματα. Πάντως λεφτά δεν υπάρχουν. Το ξέρω γιατί μετά από πενήντα περίπου αριθμούς θα αποχωριστώ τα τελευταία μου και αναμένεται πάλι να έχουμε δραματικούς αποχαιρετισμούς. Σήμερα από το πρωί περιμένω στην ουρά για να δώσω τα πρώτα λεφτά που μάζεψα για το ταξίδι με τον Υπερσιβηρικό. Σε μια κρίση αισιοδοξίας την προηγούμενη εβδομάδα αγόρασα ένα κουμπαρά γουρουνάκι για την περίσταση. Πολύ χαριτωμένο το γουρουνάκι, ροζ εννοείται, με ένα χρωματιστό φιογκάκι στο αριστερό αυτί. Ε, η πρώτη μου αποταμίευση βρίσκεται στην τσέπη μου και περιμένει υπομονετικά το ύστατο χαίρε. Δεν το έσπασα βέβαια το γουρουνάκι, όμως όλο το πρωί παιδευόμουν με ένα ψαλίδι να πάρω πίσω τα χαρτονομίσματα που είχαν σφηνώσει στην κοιλιά του. Τέλος πάντων, τώρα που σου γράφω βρισκόμαστε στο νούμερο 950 κι εγώ είμαι το νούμερο 982, οπότε πλησιάζει η ώρα του αποχωρισμού. Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι όταν με το καλό ξεκινήσει η επανάσταση, πρώτη πρώτη την Εθνική θα απαλλοτριώσουμε. Κουφάλες τραπεζίτες λίγα τα ψωμιά σας!

27 Σχόλια leave one →
  1. 1 Σεπτεμβρίου, 2011 6:50 μμ

    Μη στεναχωριέσαι: μπορεί τελικά να πάρουμε one way για τον υπερσιβηρικό και να μας έρθει φτηνότερα. Να πάμε να ζήσουμε στις στέπες, φτιάχνοντας πλοφ και ψαρεύοντας στη Βαϊκάλη. Το χειμώνα στη Βαϊκάλη πρέπει να κάνεις τρύπα στον πάγο για να ψαρέψεις, πλάκα θα έχει.
    Μπορούμε επίσης να αλλάξουμε προορισμό και να πάρουμε one way εισιτήριο για Αρχεντίνα ή Βολιβία. Πόσο μπορεί να κοστίζει ένα καλυβάκι στη ζούγκλα άραγε;
    Αλλά μελαγχολώ, γιατί αυτοί οι αχρείοι, ούτε καν τις ζούγκλες δεν άφησαν στην ησυχία τους. Και ξέρεις, η ζούγκλα μοιάζει πολύ αρμονική και ισορροπημένη σε σχέση με τον «πολιτισμένο πρώτο κόσμο» μας.
    Αλλά, να μη στεναχωριέσαι, θα γεμίσει το γουρουνάκι. Κι αν δε γεμίσει φέτος, θα γεμίσει του χρονου, τι στο καλό, θα φύγει το Βλαδιβοστόκ από τη θέση του στο χάρτη;

  2. 1 Σεπτεμβρίου, 2011 7:24 μμ

    Καλά, δε στεναχωριέμαι γιατί ταξίδι θα το πάμε με τα λεφτά της απαλλοτρίωσης. Άλλο με ανησυχεί εμένα: τι δόλωμα χρειαζόμαστε για τις τρύπες στη Βαϊκάλη; Γιατί αν είναι να κουβαλάμε πάλι σκουλήκια στην άκρη του κόσμου εγώ σόρυ δεν μπορώ.

    Δράττομαι όμως και της ευκαιρίας να καταγγείλω το κράτος για τις ρουσφετολογικές του πολιτικές. Στην πόλη μου κάθε φορά που έρχεται σε ένα από εμάς λογαριασμός της ΔΕΗ κάνουμε μνημόσυνο, καλούμε και τους φίλους μας να πιούμε κονιάκ να ξεχάσουμε, τόσο ακριβά είναι τα δημοτικά τέλη για ένα μικρό σπιτάκι σαν το δικό μου που ισοδυναμούν με τα δημοτικά τέλη που θα πλήρωνε στην Αθήνα ολόκληρο εργοστάσιο. Και που πάνε νομίζεις οι εισπράξεις; Σε προσλήψεις στο Δήμο πάνε και πληρώνουν οι μαλάκες. Άντε, έφυγε κι αυτό από πάνω μου, ευχαριστώ για την υπομονή.

  3. 1 Σεπτεμβρίου, 2011 7:28 μμ

    Επειδή είσαι στεναχωρημένος να σου διηγηθώ ένα περιστατικό στη διάρκεια αναμονής σε τράπεζα. Μπαίνει λοιπόν στο κουβούκλιο μια χοντρή κυρία. Εξαιρετικά χοντρή. Τόσο που όσοι την είδαμε σκεφτήκαμε ότι θα σφηνώσει εκεί και δεν θα μπορέσει ποτέ να βγει. Έκλεισε η πόρτα και ακούστηκε δυνατά η ηχογραφημένη φωνή μέσα από το μηχάνημα να λέει: «Ένας- ένας, παρακαλώ».

    Πολύ ωραίο ποστ!

  4. 1 Σεπτεμβρίου, 2011 7:59 μμ

    Σαν τράπεζα πληροφοριών και εξάσκησης στην ανθωποπαρατήρηση δεν είναι χάσιμο χρόνου. Εγώ τα βάζω στο άλλο μηχάνημα (όλα μαζί σ΄ένα φάκελο) καθότι τέτοια υπομονή σαν τη δική σου δεν κατέχω.

    Πού θα πάει… Θα τους ξηγηθούμε ανάλογα κάποια μέρα!

  5. 1 Σεπτεμβρίου, 2011 11:05 μμ

    Αχ , Silent … Θα ήθελα να μπορούσα να σου πω «Φύγε αμέσως από εκεί μέσα (από την Τράπεζα) και … γράφ’ τους» , αλλά ξέρω ότι δεν μπορώ να το πω …
    Με γέμισες με φθινοπωρινή μελαγχολία …
    —————————————–
    Μια που είπες την λέξη «Βλαδιβοστόκ» , δες αυτό :
    http://silia.wordpress.com/2007/07/19
    —————————————–
    Φιλί .

  6. 2 Σεπτεμβρίου, 2011 12:39 πμ

    Silent, την απαλλοτρίωση της Εθνικής εννοείς; Μπορεί να παίζει και συγχωνευση και να μείνουμε με τη Βαϊκάλη στο χέρι.
    Α προπο, δε νομίζω πως σε θερμοκρασίες Βαϊκάλης επιβιώνουν τα σκουλήκια… Κάνα Μπρέζνιεφ θα βάζουμε για δόλωμα!

    Τσαλαπετεινέ, τι φρίκη είναι αυτό το πράμα που αφηγήθηκες. 😦

  7. 2 Σεπτεμβρίου, 2011 12:40 πμ

    υγ, πίνω ρακή και θυμάμαι τη μαρμελάδα μανταρίνι 🙂

  8. HappyHour permalink
    2 Σεπτεμβρίου, 2011 9:05 πμ

    Να σου πω κάτι; Τι να κάνεις τα λεφτά άμα δεν έχεις μία που λέει και ο καραγκιόζης (ο αυθεντικός)…

    Καλά λέει η Κροτ. Επίσης μπορείτε να πάτε κι εδώ http://en.wikipedia.org/wiki/Freetown_Christiania ή μπορείτε (επιτέλους) να κάνουμε την δική μας πόλη στην Ελλάδα (με μασκοτ τον αυτιάγγουρα) !

    Καλημέρα!

  9. 2 Σεπτεμβρίου, 2011 9:42 πμ

    @Τσαλαπετεινέ σε μερσώ. Στα μέρη μου οι χοντρές κυρίες δεν έχουν αυτογνωσία κι επιμένουν να σφηνώνονται με τσαμπουκά μαζί μας στο κουβούκλιο. Έτσι, γινόμαστε όλοι μαζί μια συμπυκνωμένη μάζα κολλημένη στα τοιχώματα κι ο καθένας μας ψάχνει απεγνωσμένα μια γωνίτσα για να αναπνεύσει. Που να σου περιγράφω τι γίνεται όταν στο κουβούκλιο μπαίνει μαζί σου κάποιος που δεν αγαπάει το μπάνιο, άσε σωστή γενοκτονία…

    @Ρενάτα δεν είναι θέμα υπομονής, στρες αποχωρισμού έχω 🙂 Καλά τα λες, θα τους ξηγηθούμε φιστίκι σύντομα-θα σας στείλω και φωτογραφίες από την απαλλοτρίωση. Υπομονή και κοντοζυγώνει η ώρα!

    @silia φθινοπωρινή μελαγχολία με γέμισε το δικό σου υπέροχο κείμενο…Ευχαριστώ!

    @κροτ όσες συγχωνεύσεις και να κάνουν αργά ή γρήγορα θα μιλήσει ο λαός και θα πάρει πίσω τα κλεμμένα. Και όταν έρθει η ώρα της κρίσης δόλωμα στα ψάρια θα βάλουμε τους δικούς μας πολιτικάντηδες (μη σου πω ότι θα τους ταΐσουμε στις αρκούδες της στέπας…)

    @Χάπυ μεταξύ μας νομίζω ότι κανείς δεν περιφρονεί τα λεφτά περισσότερο από ‘μένα. Ίσα ίσα που ονειρεύομαι χρόνια τώρα μια αχρήματη, ανταλλακτική κοινωνία. Απλά για την ώρα στη Σιβηρία δεν μπορώ να πάω ανταλλάσσοντας τις υπηρεσίες μου 😦 Η δεύτερη πρόταση σου είναι υπό μελέτη και σύντομα θα κατέβω με τις προτάσεις μου 😉

    Έψαχνα να σας αφιερώσω κι ένα ποίημα του Πανούση για το Βλαδιβοστόκ κι έπεσα πάνω σ’ αυτό το πράμα. Δεν μπορούσα να το κρατήσω για τον εαυτό μου, συγγνώμη.

    Καλημέρα!

  10. 2 Σεπτεμβρίου, 2011 9:50 πμ

    Αγάπα τις χοντρές κυρίες, όπως ο Μπουκόφσκι…

    Κροτ, μόνο όσοι το ειδαμε νοιώσαμε άσχημα. η χοντρή κυρία, γέλασε μόλις άκουσε τη φωνή.

  11. 2 Σεπτεμβρίου, 2011 1:24 μμ

    πρώτον… εκείνη η αναφορά για το σκουλήκι ελπίζω να είναι εντελώς τυχαία και να μην είναι κάποιο σχόλιο για το δικό μου σκουλήκι.

    δεύτερον… συμφωνώ να φτιάξουμε τη δική μας ζούγκλα εντός Ελλάδας και αυτοπροσκαλούμαι.

    τρίτον… οι δικοί μας πολιτικάντηδες – σε οποιοδήποτε είδος πανίδας κι αν δοθούν – θα είναι έγκλημα κατά της φύσης. Αλήθεια θα τολμούσε κανείς να ταΐσει έστω και πιράνχας με κάποιον πολιτικό; Θα μας την πέσουν όλα μαζί τα ζώα.

    τέταρτον… για τους «κομμάτι αεράτους» που έλεγε και η κινηματογραφική μαμά του Βουτσά, η δική μου μαμά έλεγε οτι αμα βλέπω άνθρωπο με παραπάνω κιλά να ξέρω οτι είναι καλός άνθρωπος. Και όπως κάθε κανόνας που σέβεται τον εαυτό του, έχει τις εξαιρέσεις του.

    πέμπτον… δε μπορείς να φανταστείς πόσο χάρηκα – κι ας ακούγεται ειρωνικό – για το γουρουνάκι. Ένιωθα τρελές ενοχές που το άδειαζα κάθε μέρα στα κρυφά (από μένα). Ένιωθα εντελώς αποτυχημένη και άχρηστη που στην ηλικία μου κατάντησα να παίρνω λεφτά από ένα τόσο δα μικρό γουρουνάκι…. Ούπς! Αγελαδίτσα είναι!!

    ας με σταματήσει κάποιος γιατί πήρα φόρα. Πάω να σιδερώσω.

  12. 2 Σεπτεμβρίου, 2011 7:03 μμ

    @Τσαλαπετεινέ εγώ τις αγαπώ τις χοντρές κυρίες, αγαπώ και τους χοντρούς κυρίους, αγαπώ και τον Μπουκόφσκι…Είναι να μην έχει μεγάλη καρδιά ο άνθρωπας!

    @Soduck σε ποιο σκουλήκι αναφέρεσαι; παπάκι δεν είσαι εσύ; Ή μήπως τρως σκουληκάκια; Μπερδεύτηκα..Στη ζούγκλα μας εννοείται ότι είσαι ευπρόσδεκτη, θα σου παραχωρήσουμε μάλιστα και καλύβα πρώτης ποιότητος. Για τους πολιτικάντηδες έχεις δίκιο και χρειάζεται σκέψη το πράγμα. Το έχουμε αναλύσει βέβαια το θέμα και παλιότερα εδώ, όταν ψάχναμε τρόπους να ξεροψήσουμε τον Πάγκαλο που έχει και ξυγκάκι-μάλλον είναι επικίνδυνο, μπορεί να κολλήσουμε και τίποτα. Για τα γουρουνάκια πάντως καθόλου άσχημα να μη νιώθεις-εγώ μάλιστα επεξεργάζομαι τώρα τελευταία σχέδιο για να κλέβω λεφτά από τα ανιψάκια μου (αυτά είναι μικρά και δεν τα χρειάζονται…). Σου έχω πει ποτέ ότι η γιαγιά μου έχει ένα παπάκι που σου μοιάζει; Θα φέρω και φωτογραφίες μια από τις επόμενες μέρες. Κουάκ κουάκ!

  13. 2 Σεπτεμβρίου, 2011 7:27 μμ

    Silent, κι εγώ την αχρήματη, ανταλλακτική κοινωνία ονειρεύομαι και με περνάνε για χαζή. Ε, τελικά δεν είμαι μονη!

    Τσαλαπετεινέ, οι χοντροί έχουν γενικώς το καλύτερο χιούμορ, στο λέω εγώ!
    Επίσης, η θεωρία καταρρέει, οι χοντροί είν’οι ωραίοι!

    Soduck, οντως, όχι και να ταΐσουμε τους πολιτικάντηδες στα ζωντανά! τι φταίνε αυτά?

  14. 2 Σεπτεμβρίου, 2011 7:48 μμ

    Από τον Πανούση στο συμμετεχει ο Γιωργος Νταλάρας… Τυχαιο; 🙂

    Κροτ δεν είσαι μόνη… κι εκτός απο τον Σαιλεντ κι εμένα ξέρω κι άλλους 3 φίλους μου που το πιστεύουν αυτό… νομίζω σιγά σιγά μαζευόμαστε χαχαχα!

  15. 2 Σεπτεμβρίου, 2011 7:59 μμ

    Θέλω να πω διάφορα, αλλά μάλλον δεν θα πω τίποτα. Καλά τα λες για τις ουρές και τις συμπεριφορές της Εθνικής πάντως..

  16. 2 Σεπτεμβρίου, 2011 8:16 μμ

    Πράγματα που μάθαμε από αυτή την ανάρτηση:
    1. Όλοι αγαπάμε/-νε τους χοντρούς.
    2. Οι αναγνώστες μου δεν θέλουν τα λεφτά τους, άρα μπορούν αν μαζευτούν να μου κάνουν δώρο το νέο μου φετίχ. Αυτό ντε!
    3. Οι πολιτικοί μας δεν κάνουν ούτε για τροφή στα άγρια θηρία-είναι εντελώς περιττοί γι’ αυτό τον κόσμο.
    4. Παντού η Εθνική Τράπεζα είναι για κλάματα.
    5. Για το δώρο που θέλω να μου κάνετε σας είπα;

    • 2 Σεπτεμβρίου, 2011 10:23 μμ

      Ποιος σου είπε πως δεν τα θέλουμε? Απλά το παίζουμε αδιάφοροι 😛

  17. 2 Σεπτεμβρίου, 2011 8:26 μμ

    Χαχαχαχα! Έλα μωρέ τι ψυχή έχουν 700 ευρώ http://www.skroutz.gr/s/54486/Nikon-D90-Kits.html; Εγώ να ξέρεις και στο λέω μπέσα τα μισά τα βάζω πολύ ευχαρίστως…
    (άλλωστε πολύ προσφάτως ακύρωσα εισιτήρια για το εξωτερικό 660 ευρώ… που ακύρωσα=έχασα τα λεφτά, τα αεροπορικά δεν ακυρώνονται) αλλά δεν βαριέσαι…

    πάρε κι ένα άζμα 🙂

  18. 2 Σεπτεμβρίου, 2011 11:37 μμ

    Χμ… εντάξει με έπεισες οτι η αναφορά στο σκουλήκι δεν ήταν υπονοούμενο για το ψάρεμά μου (Το σκουλήκι είναι μια απολύτως αληθινή ιστορία που είχα γράψει αλλά που δεν γράφω εδώ το λίνκι γιατί δεν είμαι σπαμλάβερ).

    Περιμένω με αγωνία τις φωτογραφίες της πάπιας της γιαγιάς (μη μας ακούσει το Φαούδι όμως και κυρίως να μην τις δει)

    Ανηψάκια ε;; χεχεχε (χαιρέκακο γελάκι είναι αυτό γιατί έχω 10 ολόκληρα ανήψια)

  19. 4 Σεπτεμβρίου, 2011 11:13 πμ

    @ρενάτα αποφεύγεις να βάλεις το χέρι στην τσέπη για τη νέα μου κάμερα ή μου φαίνεται; μάλλον θα φοβάσαι τον ανταγωνισμό!

    @Happy είσαι τόσο καλή! Αλήθεια, θα ξοδευόσουν για να συνεχίσω εγώ να τραβάω κουνημένες φωτογραφίες; Τι γλυκό! Να είσαι καλά, τελικά βρήκα άλλο σπόνσορα, από ‘δω και στο εξής θα πουλάω εθνικά μυστικά στους οχτρούς μας κι εκείνοι θα μου εξασφαλίζουν την πρόσβαση σε νέες τεχνολογίες. Fair enough!

    @Soduck 10 ολόκληρα ανίψια και ακόμα κάθεσαι; Κάτσε να σε μάθω μερικά μυστικά: λες στο ανίψι ότι θα κάνετε μια ανταλλαγή, αυτό θα σου δώσει ένα καφέ χαρτονόμισμα κι εσύ θα του επιστρέψεις ένα μπλε που είναι και πιο μπάνικο. 9 στις 10 φορές πιάνει. Αν υπάρξουν αντιστάσεις τότε εφαρμόζεις το σχέδιο 2: προσφέρεσαι για babysitting και, αφού εντοπίσεις τον κουμπαρά του, του ζητάς να σου φέρει κάτι από το διπλανό δωμάτιο. Έχεις λίγο χρόνο όμως και πρέπει να δράσεις γρήγορα…Καλή επιτυχία!

    Τα σκουλήκια σου ήταν απολαυστικά κι εγώ τις αγαπώ πολύ αυτές τις ιστορίες-αφού σεμνύνεσαι εσύ θα σε σπαμάρω εγώ:

    Σκουλήκι
    Σκουλήκι revisited

    • 5 Σεπτεμβρίου, 2011 1:06 μμ

      Silent, λες να ζηλεύω και να μην το έχω συνειδητοποιήσει; Μπα!! Δεν τίθεται θέμα Βγάζεις πιο καλές φωτογραφίες ! 😉

  20. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    4 Σεπτεμβρίου, 2011 12:23 μμ

    Άντε (αναγνώστες) να μαζευτούμε για να πάρουμε τη Nikon στο παιδί, έτσι κι αλλιώς θα μας τα πάρει ο Βενιζέλος 🙂

    silent, βάλε στο blog λογαριασμό (εθνικής) τραπέζης και μέχρι να μαζευτούν τα χρήματα μπορείς να ακούς αυτό:

    υγ. αν εγκατασταθείτε στην αργεντινή να μου το πείτε, βόρεια δεν μπορώ γιατί …κρυώνω.

  21. 4 Σεπτεμβρίου, 2011 8:16 μμ

    Άλλος με τη βάρκα μας για Αρχεντίνα;! άντε, να μαζευόμαστε σιγά σιγά 🙂

    Φυσικά και αγαπάμε τους χοντρούς (αν και όχι όλους, μερικούς θέλουμε να τους σουβλίσουμε). Άντε, κοίτα να παχύνεις λίγο τον Αυτιάγγουρα, να τον αγαπήσω ακόμα περισσότερο 🙂

  22. 4 Σεπτεμβρίου, 2011 8:22 μμ

    Για σταθείτε ρε παιδιά! Είχα μείνει στο «δεύτερον… συμφωνώ να φτιάξουμε τη δική μας ζούγκλα εντός Ελλάδας και αυτοπροσκαλούμαι.» και τώρα ξαναπερνάω και βλέπω ότι τελικά φεύγουμε για Αργεντινή. Μήπως μπορούμε να οργανωθούμε λίγο;

    • 4 Σεπτεμβρίου, 2011 9:25 μμ

      Τσαλαπετεινέ, να συγκεντρωθείς και να συμμετέχεις πιο ενεργά στις διαδικασίες, αν θες να συμβάλεις στις αποφάσεις. Έτσι είναι τα πλάνα: αλλάζουν! :ΡΡΡΡΡ

  23. 5 Σεπτεμβρίου, 2011 5:19 μμ

    @psi-action ευχαριστώ για τη συνδρομή. Όπως τα λες είναι, σε λίγο τα λεφτά σας θα είναι χαρτοπόλεμος κι επιπλέον θα στεναχωριέστε που δεν κάνατε μια καλή πράξη για ένα φτωχό συνάνθρωπο σας. Αλλά άσε, για την ώρα δεν δίνω λογαριασμό γιατί δεν θέλω να το κάψω, σύντομα θα κληθείτε να βοηθήσετε στο φαγάκι του αυτιάγγουρα, οπότε κρατήστε τα λεφτά σας και θα ενημερώσω οσονούπω!

    @κροτ εσύ που έχεις και κονέ από Αρχεντίνα για δες μήπως τους βρίσκεται καμιά θέση για λάντζα. Εναλλακτικά, μαθαίνω ότι μετά την εκεί εισβολή του ΔΝΤ άνθισε η βιομηχανία πορνό. Στην ανάγκη θα παίξω στο αρχεντίνικο Αμάρτησα για το παιδί μου (τον αυτιάγγουρα ντε!)

    @Τσαλαπετεινέ αλήθεια προσπαθείς να βρεις κάποιο ειρμό εδώ μέσα; Μπα σε καλό σου κι εσένα!

    @Ρενάτα παραδίδω τα όπλα μαζί σου, ούτε ένα σωστό τσακωμό δεν μπορούμε να ρίξουμε. Πούσαι ρε κροτ να πλακωθούμε σαν άνθρωποι; Οι υπόλοιποι είναι τόσο πολιτισμένοι…

    • 5 Σεπτεμβρίου, 2011 7:29 μμ

      Δε μου βγαίνει μ’ εσένα. Ας περάσει κάνας μήνας στο σχολείο και θα έρχομαι τούρμπο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: