Skip to content

Ήταν κάποτε ένα δάσος

17 Αυγούστου, 2011
21 σχόλια leave one →
  1. 17 Αυγούστου, 2011 8:58 πμ

    Ήταν κάποτε πολλά δάση….

  2. 17 Αυγούστου, 2011 3:15 μμ

    Αξέχαστο, ε?…

  3. 17 Αυγούστου, 2011 3:18 μμ

    Να ζήσουμε να τα θυμόμαστε😦

  4. 17 Αυγούστου, 2011 7:19 μμ

    να ζήσουν να μας θυμούνται..

  5. Lou Salome permalink
    18 Αυγούστου, 2011 12:24 πμ

    σε μιά περσική ταινία δύο άνθρωποι ερίζουν ένα κομμάτι γης, σε ποιον ανήκει. Ο ένας λέει: »είναι δικό μου», ό άλλος:» όχι, σε εμένα ανήκει». Τότε από τη γη ακούγεται μιά φωνή να λέει:» εσείς, ανήκετε σε εμένα΄΄.

  6. 18 Αυγούστου, 2011 1:22 πμ

    Φαίνεται να ήταν όμορφο. Θα ξαναγίνει.

  7. 18 Αυγούστου, 2011 1:35 μμ

    😦

  8. 18 Αυγούστου, 2011 6:28 μμ

    Όμορφο ήταν το δασάκι «μου» και δεν την αντέχουν την ομορφιά, φαίνεται.
    Μαθαίνω ότι και στον Καϊάφα οι μπίζνες πάνε πολύ καλά, δόξα το θεό.
    Στην Περσία πόσο να πηγαίνει το τετραγωνικό μέτρο; Αλλά ξέχασα, είναι απολίτιστοι αυτοί, μένουν στη φύση…

    • 23 Αυγούστου, 2011 11:20 πμ

      Ο Καϊάφας μια πληγή χαίνουσα.Πίσω τα βουνά καμμένα, γυμνά.

      Τα δέντρα, τα ζώα είναι σαν τα παιδιά, ανποεράσπιστα…

      • 23 Αυγούστου, 2011 5:57 μμ

        Φίλοι πάντως μου είπαν ότι όλα στον Καϊάφα βαίνουν καλώς…μεγάλη ανάπτυξη σου λέει, οι ντόπιοι είναι πολύ μπροστά από την εποχή τους, τύφλα να έχουν τα μεσοπρόθεσμα. Αλλά κι αυτοί οι οικολόγοι βρε παιδί μου πολύ γραφικοί, πολύ, δεν παλεύονται: ολόκληρη παραλιάρα κι αυτοί γκρινιάζουν που οι έτσι κάνουν κόντρες με τις τζιπάρες τους πάνω στις χελώνες. Κάτω ο φασισμός του Natura λέμε!

      • 23 Αυγούστου, 2011 6:09 μμ

        Ναι, καλά, τρομερή ανάπτυξη τί να σου πω… το γυφταριό σε όλο του το μεγαλείο σε πολλούς τομείς.. Αλλά βέβαια, εμείς που θέλουμε λίγο να υπάρχει σεβασμός στη φύση ΚΑΙ στον άνθρωπο και παιδεία και όλα τα σχετικά, είμαστε γραφικοί και ηλίθιοι, ενώ οι άλλοι που γυρνάνε με τις τζιπούρες στα σκυλάδικα και δεν ξέρουν να γράψουν το όνομά τους είναι και πολύ ωραίοι τύποι… Άσε με μωρέ με τους Σουγκαραίους….

      • 23 Αυγούστου, 2011 6:19 μμ

        Εντάξει, ειρωνικά μιλούσα, εννοείται. Πήγαν φίλοι μου φέτος στον Καϊάφα και οι περιγραφές τους ήταν ανατριχιαστικές, οι δε δήμαρχοι αν και ποινικοί κυκλοφορούν ανέμελοι και μοιράζουν γη κατά βούληση και ψηφοδέλτιο. Πιο πολύ πάντως με σοκάρει η περιγραφή των τζιπ στις προστατευόμενες παραλίες. Δε λέω, κι εδώ χάμω η μαλακία πέφτει σύννεφο, αλλά και στην Ηλεία δεν έχουν το θεό τους οι τύποι…

      • 23 Αυγούστου, 2011 6:22 μμ

        Ακριβώς…. και λίγα λες….

  9. 18 Αυγούστου, 2011 7:45 μμ

    μακάρι να μην φυτρώσουν «amanitas Villareas» στη θέση των δέντρων..

    • 19 Αυγούστου, 2011 11:40 πμ

      Καλή μου χκ αν είναι να βάλεις στοίχημα για το μέλλον του δάσους καλύτερα να μην ποντάρεις στη φύση, είναι πεταμένα λεφτά. Τα τοπικά γραφεία στοιχημάτων δίνουν πολύ μεγάλη απόδοση στα amanitas Villareas, άσε που η χώρα μας θα μπει και σε τροχιά ανάπτυξης σύντομα, όπως υποσχέθηκε κι εκείνο το καλοκάγαθο αγόρι, ο γιος της Μαργαρίτας. Πρόκειται λοιπόν για μια πολύ καλή ευκαιρία αξιοποίησης της γης, που διαφορετικά θα μαράζωνε γιατί σιγά τώρα τι μας προσφέρουν τα πεύκα μπροστά στο real estate, ε;

  10. 19 Αυγούστου, 2011 11:56 πμ

    καμμιά φορά σκέφτομαι, οτι η αρχή της «κρίσης» δεν ήταν τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 08, αλλά οι θερινές πυρκαγιές που προηγήθηκαν.το να πλήττεται η φύση-ακόμα και ως εθνικό σύμβολο- και να αντιμετωπίζεται με τέτοια ανεπάρκεια, δίνει ένα πακτωλό πληροφορίας : πόσο πραγματικά αγαπάνε κάποιοι την «πατρίδα», ποιές κοινωνικές δομές έχουν αποδομηθεί, σε τι κατάσταση βρίσκεται η κρατική μηχανή κλπ.βασικότερα όμως
    δείχνει σε ποιό πολιτισμικό σημείο βρισκόμαστε, πόσο κοντόφθαλμα βλέπουμε την κατάσταση όταν βρισκόμαστε σε πανικό.. anything goes- ό,τι αρπάξουμε..αφού το κάνουν οι άλλοι, γιατί όχι κι εγώ.
    (την «κρίση» την βάζω σε εισαγωγικά, διοτί πλέον είναι προφανές οτι δεν μιλάμε για κάτι έκτακτο ή περαστικό)

    • 19 Αυγούστου, 2011 6:53 μμ

      Συμφωνώ τόσο πολύ σε όλα, με περισσότερο στον πανικό: μια χώρα πανικόβλητων πλιατσικολόγων είμαστε, ό,τι προλάβει να αρπάξει ο καθένας και η καθεμία, ακόμα και τώρα δεν έχουμε καταλάβει ότι δεν μας σώζουν οι αρπαχτές αλλά η αλληλεγγύη και το κοινό καλό. Και οι μεγαλύτεροι πλιατσικολόγοι είναι αυτοί που σεμνύνονται και σοκάρονται όταν ένας πιτσιρικάς σπάσει τη βιτρίνα και κλέψει ένα κινητό. Οι ίδιοι όμως προηγουμένως έχουν φροντίσει να βολέψουν γιους και θυγατέρες στη μεγάλη αγκαλιά του δημοσίου και έχουν καταπατήσει και το οικοπεδάκι για να φτιάξουν τη βιλίτσα τους. Τα λεφτά τους φυσικά πρόλαβαν να τα βγάλουν εκτός πατρίδας, άνετα όμως θα μας κουνήσουν κι από πάνω το δάχτυλο οι φαιδροί για να μας κάνουν κήρυγμα υπέρ…πατρίδος.

      (Ναι ξέρω, είμαι εκτός θέματος, για ‘μένα όμως είναι όλα αυτά αδιαίρετα-επίσης έχω αποφασίσει εδώ και καιρό ότι όλοι αυτοί είναι απέναντι μου: από ‘δω κι εμπρός θα τους πολεμάω με κάθε τρόπο και αφορμή…)

      Την καλησπέρα μου🙂

      • 19 Αυγούστου, 2011 7:26 μμ

        κι εγώ συμφωνώ με όσα λες και τα βρίσκω απολύτως σχετικά..γι’αυτό μια μικρή απόσταση, δίνει πλεονέκτημα στην εκτίμηση της κατάστασης και στην απόφαση για όποια δράση.ας μην συμπεριφερόμαστε λες και δεν έχει αύριο-παρασυρρόμενοι από τα ΜΜΕ-γιατί έχει και παραμεθαύριο..
        την καλησπέρα μου κι από ‘δω silent🙂

  11. 19 Αυγούστου, 2011 7:37 μμ

    και για το «εκτός θέματος»- στον αντίποδα των golden boys που αφανίζουν πληθυσμούς παίζοντας χρηματιστήριο για τα φράγκα, είναι τα coal boyz (για ψίχουλα). κατά τη γνώμη μου, η ισοπέδωση που έχει επιφέρει το χρήμα οδηγεί στο «όλοι εναντίων όλων», γιατί τίποτα δεν έχει νόημα όταν όλα μεταφράζονται όχι σε αξίες αλλά αποκλειστικά σε χρηματικό όφελος.

    • 20 Αυγούστου, 2011 7:30 μμ

      Ξέρεις, πολλοί από εμάς αργήσαμε πολύ να ανακαλύψουμε ότι οι αξίες των πολλών είναι ψευδεπίγραφες και καταστροφικές, εκεί στο ροζ συννεφάκι της άγνοιας που ζούσαμε. Ας είναι, εγώ αυτό που ξέρω είναι ότι πάνω από τα golden boys και τα coal boyz, πάνω από τους οίκους αξιολόγησης και τις αγορές που οδηγούν τον κόσμο με τα χίλια προς το χάος, πάντα θα υπάρχουν οι άνθρωποι. Που είναι καταδικασμένοι να αντιστέκονται γιατί η ανθρώπινη φύση αποζητεί την ελευθερία. Μπορεί να αργούμε ακόμα πολύ, όμως η μέρα αυτή θα έρθει γιατί δεν θα μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά…

  12. 20 Αυγούστου, 2011 7:58 μμ

    σύμφωνοι, αλλά η αναζήτηση της ελευθερίας δεν είναι καταδίκη🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: