Skip to content

Μέρες Αγανάκτησης στα Χανιά

30 Μαΐου, 2011

Στη Λαϊκη Συνέλευση της Πλατείας Αγοράς Χανίων αυτές τις μέρες κυκλοφορεί ένα σχολικό τετράδιο στο οποίο οι πολίτες δίνουν τις απαντήσεις τους στην ερώτηση «Για ποιο λόγο είσαι εδώ;» Μερικές από αυτές:

         

– Γιατί επιτέλους, το μαχαίρι έφτασε στο κόκαλο, αλλά αυτό το κόκαλο είναι το δικό μας…Η υπομονή μας και η ανοχή μας εξαντλήθηκαν.

– Είμαι εδώ γιατί θέλω να δω μια ελεύθερη Ελλάδα και έναν ελεύθερο κόσμο. Είμαι εδώ για όλα όσα έχουμε ξεχάσει τόσα χρόνια και τα θεωρούμε αυτονόητα. Είμαι εδώ γιατί η φωνή μου είναι φωνή σου και το ανάποδο.

– Είμαι εδώ για να αλλάξω το σύστημα που προϋποθέτει ότι εγώ αλλάζω πρώτα τον εαυτό μου, σκέφτομαι πιο συλλογικά γιατί είμαι κάτοικος αυτού του πλανήτη και όχι μόνο της Ελλάδας.

– Σιχάθηκα, βαρέθηκα, αηδίασα!

– Γιατί αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να είμαι αλλού!

– Γιατί δεν μπορώ άλλο.

– Διαφωνώ με την πολιτική που ακολουθείται στο σύνολό της.

– Γιατί αγανάκτησα!

– Θέλω να είμαι μαζί με τον κόσμο που ξύπνησε!

– Είμαι εδώ γιατί δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Ο μόνος δρόμος είναι να παραμείνουμε εδώ μέχρι εσχάτων και να απαλαγούμε από τους δυνάστες που πετούν τον λαό στον ΚΑΙΑΔΑ. Ένας τρόπος να τους φρενάρουμε είναι μποϋκοτάζ των προϊόντων που μας σερβίρουν αναγκαστικά, σε διάρκεια χρόνου ώστε να τους πατήσουμε εκεί που τους πονάει. Εννοώ των ευρωπαίων δυναστών μας.

– Για να πέσει το κράτος, ο καπιταλισμός και κάθε είδους εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο (και ζώα)! Για ένα κόσμο ελευθερίας-ισότητας και αλληλεγγύης.

– Ένα πράγμα με αγχώνει. ΟΛΑ τα άλλα με καταθλίβουν!

– Αξιοπρέπεια!!!

– Επειδή θέλω η πατρίδα μου να σταματήσει να ξεπέφτει στα μάτια των άλλων χωρών οι οποίες μας κατακρίνουν λες και είναι άγιοι και αναμάρτητοι και η νεολαία να έχει μέλλον.

– Δεν είμαι αγανακτησμένη με τα νέα μέτρα. Δεν είμαι αγανακτισμένη για το χρέος που βαραίνει τις πλάτες μας. Δεν είμαι αγανακτησμένη από το Πασόκ ή τους προκατόχους της εξουσίας. Είμαι αγανακτησμένη που βιώνω τον εξαναγκασμό της δουλειάς, της αλλοτρίωσης, τον βομμβαρδισμό των Μ.Μ.Ε., της παραπληροφόρησης, του ρατσισμού, του σεξισμού, του life style και όλων αυτών των όπλων μαζικής καταστροφής -παραγωγής συναίνεσης που χρησιμοποιεί το σύστημα εξαθλιώνοντας τη ζωή τη δική μου και όλων μας. Δεν μ’ενδιαφέρει να αποσυρθούν τα μέτρα, μ’ενδιαφέρει να καταλάβουμε όλοι μας ότι το βάρος που νιώθουμε δεν είναι παρά το βάρος των αλυσίδων μας. «Και να που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα και απλά… και δεν τραγουδάμε αδερφέ μου για να ξεχωρίσουμε απ’ τον κόσμο, τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο…»

– Είμαι εδώ γιατί δεν θέλω να αφήσω την ευκαιρία να πάει χαμένη. Έφτασε πια ο καιρός να διορθωθούν πολλά πράγματα. Ζω σε μια πόλη που οι αναπηρικές συντάξεις είναι σκάνδαλο. Αυτά θα τα πληρώνουν οι έλληνες εργαζόμενοι για πολλά χρόνια. Οι πολιτικοί των Χανίων εξαργύρωσαν ψήφους με αυτές τις συντάξεις. Πια όλα αυτά πρέπει να τελιώσουν κάποτε.

 

– Είμαι εδώ γιατί θέλω πίσω τη ζωή μου και τα όνειρά μου. Είμαι 32 και το μόνο που κάνω κάθε μέρα είναι να δουλεύω για να επιβιώσω την επόμενη μέρα. Βαρέθηκα να με κλέβουν άνετα και εγώ να ιδρώνω για να επιβιώσω απλά. Με έχουν αναγκάσει να μην ξέρω τι να σκεφτώ. Για να μπορέσω να κάνω οικογένεια και να ζήσω αξιοπρεπώς τα παιδιά μου. Τα όνειρά μου έχουν σταματήσει και τα θέλω όλα πίσω. Να φύγουν όλοι και να ξεκινήσουμε από την αρχή. Όρεξη για δουλειά και για ζωή έχουμε. Είμαστε νέοι και μας κάνουν να νιώθουμε 90 χρονών. Είμαι εδώ γιατί θέλω τα όνειρά μου πίσω!!!

– Είμαι εδώ. Είμαι εδώ; Αναρωτιέμαι…Θα ήθελα να δω να επαναπροσδιορίζουμε γκρεμίζοντας τον παλιό εαυτό μας και τον παλιό τρόπο κοινωνίας και διαχείρισης. Αφού λοιπόν γκρεμίσουμε τον παλιό, μη λειτουργικό τρόπο, να κοιτάξουμε την αλήθεια μας κατάματα, χωρίς φόβο και ενοχές. Έτσι με σημαία μας την αλήθεια μας και την ειλικρίνεια να χτίσουμε το νέο εαυτό μας, τη συνύπαρξη και την κοινωνία. Θάρρος λοιπόν να βιώσουμε αυτόν τον συμβολικό «εσωτερικό θάνατο» σαν άνθρωποι και σαν κοινωνία. Καλή δύναμη!!! Καλή ανάσταση!!!

– Είμαι εδώ, γιατί είστε και εσείς εδώ. Έχω ελπίδα γιατί βλέπω πως και άλλοι θέλουν να ξαναβρούν τα νοήματα. Ευχαριστώ όλους.

– Είμαι εδώ γιατί έτσι γουστάρω κατά του νόμου…πλάκα κάνω! χα χα χα! Είμαι εδώ γιατί πιστεύω στην ανθρώπινη ελευθερία, την ιδιότητα, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και την συνείδηση…θεωρώ το να βγαίνει ο κόσμος από το σπίτι του και να αγωνίζεται για τα δικαιώματά του είναι η αρχή του να βγάλει τον εαυτό του από αυτή τη κοινωνική φυλακή…είμαι εδώ γιατί θέλω ένα κόσμο ελέυθερο, ίσο, χωρίς χρήματα, να έχει αγάπη, να υπάρχει συνείδηση και ο κόσμος να μπορεί να έχει την ελευθερία της γνώσης…την ψυχική ελευθερία γενικότερα…Είμαι μια ανώνυμη…

– Για να γίνουμε πολλοί.

– Είμαι εδώ, όπως προσπαθώ να είμαι σεκάθε κινητοποίηση για μια καλύτερη κοινωνία

– Νιώθω ότι είμαι σε αδιέξοδο, θέλω να κάνω κάτι αλλά δεν ξέρω τι. Σκέφτομαι πιο πολύ τα νέα παιδιά, εμείς κάπως θα τα καταφέρουμε, οι νέοι όμως κενό, χωρίς όνειρα.

– Διαφωνούμε με την πολιτική της κυβέρνησης, με το μνημόνιο και να φέρουν πίσω τα κλεμμένα.

– Είμαι ενάντια στο μνημόνιο, στην κυβέρνηση και στην διάλυση της κοινωνίας.

– Θεωρώ ότι λείπουν οι ηθικές αξίες από την κοινωνία μας…Γι’ αυτό το λόγο είμαι εδώ…Για να επιστρέψουμε στις ηθικές αξίες των παπούδων μας.

– Είμαι εδώ επειδή είμαι αγανακτησμένος από την κοροϊδία των πολιτικών και θέλω να μάθω τους λόγους της αγανάκτησης των συμπολιτών μου.

– Ήρθα γιατί έμενα εδώ κοντά και δε με αφήνετε να κοιμηθώ.

– Εγώ είμαι αυτός που δε σε αφήνει να κοιμηθείς. Αύριο θα έρθω εγώ στο σπίτι σου.

             

Οι φωτογραφίες προέρχονται από τη σελίδα ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ στο facebook.

Προτάσεις, δράσεις και ψηφίσματα της Λαϊκής Συνέλευσης της Πλατείας Αγοράς Χανίων εδώ

10 Σχόλια leave one →
  1. 31 Μαΐου, 2011 8:33 πμ

    Αυτούς τους δύο στο τέλος θέλω να τους γνωρίσω…

  2. 31 Μαΐου, 2011 11:32 πμ

    ο μπόμπιρας με το κίτρινο φουτεράκι είναι τέλειος!

    γεια σου ρε Σάιλεντ απολιτικ! 🙂

    [έπρεπε να είχες έρθει στη Μπαρτσελόνα, έπρεπε!]

  3. 31 Μαΐου, 2011 12:10 μμ

    Τρομερή ιδέα το τετράδιο. Μήπως να τα εφαρμόσουμε και στην Αθήνα;

  4. 31 Μαΐου, 2011 12:18 μμ

    @Κατσαμάκη εύκολα, εδώ είμαστε μια οικογένεια εμείς. Πάρε καραβάκι κι έλα αμέσως!

    @Кроткая γεια σου κι εσένα συντρόφισσα!
    [αν ερχόμουν στη Μπαρτσελόνα θα έμενα στην Ισπανική Άνοιξη και όχι στην «Ισπανική Άνοιξη». Με εξαίρεση τους Flaming Lips. Σε σιχαίνομαι!]

    @Theorema ναι ναι, να το κάνετε, μόνο που εσείς θέλετε τόμο ολόκληρο. Πάντως δεν θα πιστεύετε στα μάτια σας μετά. Σύντομα θα ανεβάσω περισσότερες απαντήσεις…

    • 31 Μαΐου, 2011 3:19 μμ

      θες φωτογραφίες;
      όλα γίνονται: και άνοιξη και πριμαβέρα, ως και μπάρτσα! :Ρ

      • 31 Μαΐου, 2011 3:31 μμ

        Εμ θέλω βέβαια! Αλλά να μην είναι πάλι τίποτα κουνημένες, γιατί αλλιώς θα ζητήσω από τον skyetc. 🙂 🙂 🙂

  5. 31 Μαΐου, 2011 7:21 μμ

    είναι από το κινητό οι δικές μου, δεν είναι σπουδαίες. O Sky είναι επαγελματίας και κυκλοφορούσε με 2 μηχανές, αλλά δεν έχει φωτος από την acampada ούτε από το θρίαμβο της Μπάρτσα, μόνο από το φεστιβάλ. Για αναθεώρησε λοιπον! :Ρ

  6. 1 Ιουνίου, 2011 8:02 πμ

    καλημέρα silent και φίλοι
    εύχομαι αυτό το κλίμα που διαμορφώνεται αυτές τις μέρες να παροτρύνει ανθρώπους που δεν ασχολούνταν με τα κοινά, να συλλογιστούν πόση δύναμη έχουν όταν βρίσκονται μαζί, συνομιλούν και συναποφασίζουν.σε μια πρόσφατη δράση που κάναμε ως κίνηση πολιτών στη γειτονιά μου στο ιστορικό κέντρο ,απόπειρα γεφύρωσης του χάσματος μεταξύ ελλήνων και μεταναστών, γνώρισα ένα παιδί απο την αλγερία.εκτός του οτι κατανόησε αμέσως την προσπάθειά μας,ήταν ο μόνος που μιλούσε ελληνικά, αν και βρισκόταν μόλις ένα χρόνο εδώ.μου είπε οτι τα έμαθε στο δίκτυο στα χανιά.κάποιοι προσφέρουν σπουδαίο έργο εκεί, ένα θετικό παράδειγμα, υπερβαίνοντας τον καταγγελτικό λόγο κι αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες.

  7. 1 Ιουνίου, 2011 10:25 πμ

    @Кроткая βρήκα τι δώρο θέλω να μου κάνεις το καλοκαίρι που θα σε φιλοξενήσω: την φοβερή και πανάκριβη ψηφιακή σου κάμερα. Έτσι κι αλλιώς εσύ δεν τη χρησιμοποιείς ποτέ, μόνο με κινητό τραβάς!

    @χ.κ. τον τελευταίο καιρό που ζω κι εγώ στην επαρχία, σε ιστορικά δύσκολες συνθήκες, συνειδητοποιώ ακόμα περισσότερο τη δύναμη της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης και του κοινού αγώνα. Όχι ότι στην Αθήνα δεν υπάρχουν όλα αυτά, είναι περισσότερο θέμα χρόνου, διαθεσιμότητας και ευκαιριών για συναντήσεις με τον άλλο, τον ξένο, έλληνα ή αλγερινό. Υπάρχει βέβαια και η άλλη πλευρά: πέρυσι τέτοια εποχή τα γνωστά καθάρματα χάραξαν με ξυράφια αγκυλωτούς σταυρούς στο σώμα μιας κοπέλας που δίδασκε ελληνικά στο δίκτυο…

    Μεταφέρω, με την άδεια σου, δυο γραμμές από το εξαιρετικό σου μπλογκ:

    κάποτε θα σωθούνε οι λέξεις
    ίσως τότε σωθούμε κι εμείς

  8. 1 Ιουνίου, 2011 11:02 πμ

    ξέρω για τις επιθέσεις, κι εδώ δυστυχώς συμβαίνουν διάφορα.αλλά
    γι’αυτό θεωρώ οτι πρέπει να ευαισθητοποιηθεί η κοινωνία, άνθρωποι σαν αυτούς που περιγράφεις στην ανάρτησή σου, και να καταλάβουν οτί όταν εκλείπει η ανθρωπιά, τελειώνουμε όλοι, κι όχι μόνο «κάποιοι».
    χάρηκα για τη γνωριμία, ευχαριστώ κι ανταποδίδω ειλικρινά τα καλά σου λόγια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: