Skip to content

The Athens Sessions VI:Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα

12 Απρίλιος, 2011
12 Σχόλια leave one →
  1. 12 Απρίλιος, 2011 2:42 μμ

    Βρε, καλώς τον! 🙂

    Κι αυτά είναι η κορυφή του παγόβουνου μόνο.

  2. 12 Απρίλιος, 2011 2:46 μμ

    Γεια σου Ρενάτα! Έρχεται και το παγόβουνο, είπα να ξεκινήσω από τα μαλακά 🙂

  3. 12 Απρίλιος, 2011 2:50 μμ

    εκεί που πάω να χαμογελάσω με μία εικόνα, κάνω scroll down και το χαμόγελο παγώνει.
    είσαι μαέστρος.
    και αυτή η πόλη είναι μια ζωντανή αντίφαση.
    σαν τον κόσμο μας.

  4. arcades permalink
    12 Απρίλιος, 2011 3:30 μμ

    εξαιρετικό!

  5. 12 Απρίλιος, 2011 4:02 μμ

    @κροτ για τα καλά σου λόγια σου αφιερώνω τη 10η φωτογραφία 🙂 Αυτή η πόλη δεν ξέρει πια τι είναι μου φαίνεται…

    @arcades γεια! Ευχαριστώ!

  6. 13 Απρίλιος, 2011 9:19 πμ

    θα μπορουσε να ναι οποιαδηποτε πολη αν εξαιρεσεις τα τσαρουχια…Silent!

  7. 13 Απρίλιος, 2011 10:43 πμ

    αυτή είναι μία από κείνες που με έκαναν να γελάσω
    αλλά μετά η ενδέκατη με πάγωσε.

    katabran, όχι, η ηλιοφάνεια την αλλάζει πολύ. Για την ακρίβεια, το ιδιαίτερο φως της.
    Είμαι μια μελοδραματική μετανάστρια το ξέρω, όλο και περισσότερο μοιάζω στη Θεωρέμα, ουφ.

    • 13 Απρίλιος, 2011 4:59 μμ

      Κrot… τα καταφερες;μπραβο!εγω θελω να της μοιασω, προσπαθω, λεω να παω να ζησω αλλου κι εγω και ταα γραπτα μου…ηλιοφανεια εχει και η Βαρκελωνη…και μεταναστες εχει…και τσαρουχια δεν εχει…
      Silent, χαιρετισματα στα Χανια και στο πολυτεχνειο, το μπαρακι εννοω…

  8. 13 Απρίλιος, 2011 8:46 μμ

    @Γεια σου katabran! Οι εικόνες αυτές προφανώς αποτελούν το δικό μου βλέμμα πάνω στην Αθήνα, εδώ που βρίσκομαι μπορεί να συναντήσει κανείς παρόμοια πρόσωπα, οι καταστάσεις όμως που με εμπνέουν είναι άλλες. Το συναίσθημα πάντως είναι νοσταλγικό, έχω βαθιά αγάπη για όλα τα πρόσωπα στις φωτογραφίες (ακόμα και για τον κύριο που διαβάζει Εστία!)

    Πληροφοριακά πάντως, το Πολυτεχνειο είναι το μοναδικό μέρος που πηγαίνω από τότε που μετανάστευσα-για την ακρίβεια η αίσθηση ότι υπάρχει στην πόλη συνέβαλε λιγάκι στην απόφαση μου να αλλάξω ζωή…Με κάνεις πολύ χαρούμενο που το ξέρεις, έχω την εντύπωση ότι απευθύνεται σε μία ιδιαίτερη συνομοταξία ανθρώπων όπως εσύ για παράδειγμα 😉

    @κροτ είσαι μια μελοδραματική μετανάστρια που δεν θα άντεχε να ζήσει στη σημερινή Αθήνα για πάνω από ένα μήνα-και το λέω και υπό την επήρεια ενός ταξιδιού που με μια φράση θα το ονόμαζα «η Πολυάννα στην Τοσίτσα»…

  9. krot permalink
    15 Απρίλιος, 2011 11:57 πμ

    Katabran, τα κατάφερα λες?

    Silent, μη με υποτιμας, εχω μεγαλες αντοχες!

    • 16 Απρίλιος, 2011 6:20 μμ

      εντάξει λοιπόν, αν όμως μετά τις πασχαλινές διακοπές δούμε στα δελτία των 8 μία κοκκινομάλλα να τρέχει αλαλιασμένη γύρω από το Σύνταγμα κρατώντας τσεκούρι θα ξέρουμε ποια είναι… 🙂

Trackbacks

  1. The Bruges Sessions | Silentcrossing's Blog

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: