Skip to content

Pop culture is dead

17 Ιανουαρίου, 2011

Μετακόμιση και ελεγχόμενη απευαισθητοποίηση. Ντουλάπια, πατάρια και βιβλιοθήκες ξεχειλίζουν από τα απομεινάρια μιας ξεπερασμένης κουλτούρας, ενώ κοιτάω το χάος που ο ίδιος δημιούργησα τα τελευταία 15 χρόνια και με κάποια χαιρεκακία ξεφορτώνομαι από πάνω μου τις τελευταίες μέρες. Μια συνέντευξη της Doris Lesling και μια φωτογραφία μου με τον Woody Harrelson. Σκισμένες αφίσες του George Harrison κι ακόμα μία του Bruce Lee, η γνωστή με την κίτρινη φόρμα που σου λέει μη μου κολλάς και πολύ εμένα φίλε. Κάπου αλλού μια Τζοκόντα με τρία μάτια και δίπλα ο Keith Richards ντυμένος Άγιος Βασίλης. Ο Εγγονόπουλος αναγκαστικά θα συμβιώσει για λίγο καιρό με τον Dylan Thomas και την Κατερίνα. Φοβάμαι ότι ο Jack Kerouac με κοιτάζει κάπως απειλητικά, ενώ για τον Douglas Coupland χρειάζομαι χωριστή κούτα. Close your eyes. Landlord knocking on the back door. The bottoms of my shoes are wet from walking in the rain. Που θα χωρέσουν όλα αυτά; Παλιές φωτογραφίες: η Αθήνα από ψηλά. Φωτογραφίες από τη φωτιά στην Πελοπόννησο (Και τι απέμεινε από τα σκονισμένα μας πρόσωπα; Ένας δήμαρχος στη φυλακή. Ούτε καν…). Κούτες, νάϋλον ασφαλείας με φούσκες και μονωτικές ταινίες, όλα μπερδεύονται νευρικά, ενώ ο σκύλος μου χοροπηδάει δίπλα στα στοιβιασμένα cd, αγνοώντας προφανώς ότι θα αλλάξει και η δική του ζωή.  Εισητήρια συναυλιών και χαρτάκια με τηλέφωνα. Άραγε υπάρχει ακόμα το Lizard; Memorabilia, κονκάρδες, μπλουζάκια συγκροτημάτων που δεν θα ακούσω ποτέ ξανά, παλιοί δίσκοι και κιτρινισμένα αφιερώματα. William Burroughs, Frank Zappa, Allen Ginsberg, Kate Bush, Nan Goldin, New York Dolls, Larry Clark, The Residents, Klaus Nomi, Robert Mapplethorpe, John Cale, Sparks, MC5, The Cramps, Barry Adamson, Throwing Muses, Pere Ubu, Einstürzende Neubauten, Laurie Anderson. Hello? This is your Mother. Are you there? Are you coming home? Hello? Is anybody home? Φωτογραφίες από Αγγλικά νεκροταφεία-σε έναν παλιό Guardian μια γυναίκα σκύβει μπροστά στο μνήμα ενός στρατιώτη. Αφιέρωμα του ’96 στην Παλαιστίνη, από κάτω μια μεγάλη λεζάντα γράφει Venceremos! Ναι καλά, τα ίδια και χειρότερα. Fanzines του ’80 από Βερολίνο και Δουβλίνο, cart postales των φίλων μου από το Παρίσι και το Ρέικιαβικ. Συνταγές: πώς να φτιάξετε την τέλεια παέγια. Τελικά θα φύγω από την Αθήνα πριν φτιάξω την τέλεια παέγια. Ο Mick Jagger σε υπερσέξυ αφιέρωμα με γυμνές polaroids σε στυλ πεθαίνω για την τέχνη. Ισπανικά και ιαπωνικά περιοδικά για το σπίτι και οι παλιοί κατάλογοι του Habitat. Τους μασούλησε ο σκύλος μαζί με τα παλιά 01. Να ήταν νόστιμα; Φτιάξε το σπίτι σου, λέει ένα αφιέρωμα, έτσι που να μην χρειάζεται να βγαίνεις έξω. Απομονώσου, κτήνος, το φενγκ σούι θα σε προστατεύσει από όλα τα δεινά. Όλα για το κρασί: τάσεις, νέα, εξελίξεις στην Ευρώπη. Εδώ είναι Βαλκάνια αγαπητέ μου οινογνώστη και μη σου πω που να τα βάλεις όλα τα κρασιά της Ευρώπης. Φυσάω τη σκόνη από την παλιά μου polaroid. Φιλμς δεν κυκλοφορούν πια στο εμπόριο, να μια ήττα του πολιτισμού. Το Art Magazine είναι από ακριβό χαρτί. Θα κάνει καλή ανακύκλωση. «Ο Χ ανήκει σε εκείνους τους οργισμένους καλλιτέχνες της νεότερης γενιάς που με επιμονή ωρολογοποιού επιχειρεί να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη και τους νέους τρόπους έκφρασης που μας παρέχουν οι νέες τεχνολογίες». Οι σακούλες της ανακύκλωσης είναι πολύ βαριές, θα χρειαστώ πολλά δρομολόγια. «Εμείς οι καλλιτέχνες, όπως ασφαλώς γνωρίζετε, είμαστε ευαίσθητοι δέκτες και πομποί μηνυμάτων». Μπα, τι μου λες; Παλιά τεύχη του Uncut (υπήρξα συνδρομητής;) και σε κύκλο οι παραστάσεις του ’97 που ποτέ δεν είδα. Ευτυχώς. Κιτρινισμένο άρθρο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας: Άξιον εστί το τίμημα. Το πιστεύει ακόμα ο δημοσιογράφος; Αφιέρωμα του Observer στην Patti Smith με φόντο το μουστάκι. Κουίζ: πόσο μετροσέξουαλ είσαι; Beastie Boys, John Cassavetes, David Lynch, The International Noise Conspiracy, Lucien Freud, Tracey Moffatt, Alfred Hitchcock, Louise Bourgeois, Joe Dassin. Όλα ανακατεμένα, περιμένουν το νέο τους σπίτι, αγωνιώντας για το τι θα διασωθεί στο τέλος της ιστορίας. Κατά διαβολική σύμπτωση, την ώρα που κατεβάζω το πόμολο της πόρτας για να πάω στην ανακύκλωση, το ραδιόφωνο παίζει Lady Gaga. Τραβάω την πρίζα. Η σιωπή του σπιτιού καλύτερα. Η ποπ κουλτούρα πέθανε.

59 Σχόλια leave one →
  1. 17 Ιανουαρίου, 2011 3:53 μμ

    Φεύγεις από την ΑΘήνα; Παίρνεις τον Αυτιάγγουρα και φεύγετε? Προφανώς ντρέπεσαι να κυκλοφορείς μαζί του στην πρωτεύουσα, ε? 😛

    =>δε νομίζω πως πέθανε, απλά κοιμάται βαριά. Τόσο βαριά που δεν ακούει καν τη Γκάγκα, να σηκωθεί να της ρίξει μια-δυο σφαλιάρες.

  2. 17 Ιανουαρίου, 2011 3:57 μμ

    α, ψιτ, ανέβασε καμιά φωτογραφία του να δούμε την…εξέλιξή του! 😛

  3. chara permalink
    17 Ιανουαρίου, 2011 5:33 μμ

    Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα!
    Δεν πέθανε! Ζει μέσα σου! Φαίνεται, της έφτιαξες σπίτι τέτοιο «έτσι που να μην χρειάζεται να βγαίνει έξω». Πάντως βρίσκω την αντίδραση του Αυτιάγγουρα πολύ πιο ώριμη από τη δική σου! Μάσησε κι εσύ έναν οργισμένο καλλιτέχνη! Μπορείς! Γιατί η κουλτούρα είναι (υπό μία τραβηγμένη, το ομολογώ, έννοια) σαν την παέγια. Ποτέ δε θα είναι τέλεια. Εκτός κι αν την αναζητάς πεινασμένος εσύ.

    Υ.Γ.1: Κροτ έχω τον τρόπο να μη μπορέσει να φύγει απ’ την Αθηνα ποτέ. Τι λές;
    Υ.Γ.2: Τελικά πόσο μετροσέξουαλ ήσουν;

  4. 17 Ιανουαρίου, 2011 5:37 μμ

    Καταρχάς με ποιο δικαίωμα ξεριζώνει τον φτωχό Αυτιάγγουρα από την πόλη του? Με ποιο δικαίωμα τον καθιστά εσωτερικό μετανάστη? Τι αυταρχικός που είναι! Τον Αυτιάγγουρα τον ρώτησε?

    FREE AFTIAGGOURAS!

    Για πες, λοιπόν, Χαρά, τι τρόπο? Εγώ μέσα είμαι, όχι τίποτ’άλλο δλδ, για να μην ξεριζωθεί το δόλιο κουτάβι!!

    • chara permalink
      17 Ιανουαρίου, 2011 7:56 μμ

      Εννοούσα απλά τον ίδιο εκείνο τρόπο που χρησιμοποιήθηκε για να μη φύγεις εσύ απ’ το Λονδίνο! Σάιλεντ είναι απλό! Τη μέρα που θα φεύγεις θα σε πάω στο καράβι/αεροπλάνο ΕΓΩ!!!!
      (Τι δε με πιστεύεις;;;;;;)

    • 18 Ιανουαρίου, 2011 9:18 μμ

      AXAXAXAXA! free aftiagouras :D: 😆

  5. 17 Ιανουαρίου, 2011 6:15 μμ

    Έτσι ρε πετάνε δυο δεκαετίες στα σκουπίδια; Έστω, στην ανακύκλωση; (πες μου τον τρόπο)

  6. 17 Ιανουαρίου, 2011 7:25 μμ

    @Krot αν θες να ξέρεις εγώ για το παιδί μου φεύγω, για να μεγαλώσει χαρούμενο και μακριά από το καυσαέριο. Και φωτογραφία δεν ανεβάζω γιατί θα μου τον ματιάσετε έτσι όμορφος που είναι! Δεν σε περίμενα πάντως αντι-Γκάγκα εσένα.

    @Χαρά άκουσα την πρόταση σου και μάσισα ένα βινύλιο των Cockney Rebel που δεν χώραγε στην κούτα. Δεν θα σε συμβούλευα να κάνεις το ίδιο. Κατά τ’ άλλα τι να σου πω κι εσένα και της φίλης σου από πάνω, μυρωδιά δεν πήρατε πάλι από την ανάρτηση μου…
    Υ.Γ.1: Είμαι ωστόσο περίεργος να μάθω τον τρόπο. Θα φέρεις την Patti Smith στο σπίτι να μου τραγουδάει κάθε μέρα; Γιατί άλλο τρόπο δεν ξέρω…
    Υ.Γ.2: Καλή μου, πόσο μετροσέξουαλ μπορεί να είναι κάποιος που φυλάει αφίσες του Keith Richards ντυμένου Άγιο Βασίλη;

    @Δύτα δεν πετάω τις δεκαετίες, τα υλικά πετάω και αυτό που συμβολίζουν. Ό,τι είναι πολύτιμο μένει και χωρίς την παλιατσαρία…

    • 17 Ιανουαρίου, 2011 7:38 μμ

      Καλά, τους Κόκνεϊ βρήκες να μασήσεις; Γιατί βρε;
      Σου αφιερώνω αυτό, για να μην το ξανακάνεις:

    • chara permalink
      17 Ιανουαρίου, 2011 8:06 μμ

      «Μυρωδιά δεν πήρατε πάλι από την ανάρτηση μου»!!!! Ακούστε κύριοι τον αναίσχυντο! Εδώ απωλέσαμε μέχρι και το όνομά μας για χάρη του και έτσι μας το ξεπληρώνει! Να φύγεις ρε! Να πας αλλού! (Αλλά τι τα θες τα Χανιά; Τόσα χρόνια έχεις ζήσει εκεί! Ελά στο φωτεινό, χαρούμενο Ινγκλαντ και θα σε πάω επίσκεψη στη μαμά του Κιθ μήπως βρεί και μας χαρίσει και καμιά φώτο του βαπτιστική με αποκαλυπτικό ζιπουνάκι!)
      Σταμάτα να μασάς δίσκους και ξεκίνα τουλάχιστον να εκπαιδεύεις το σκύλο να πηγαίνει τα χαρτιά στην ανακύκλωση γιατί με το να του τα πετάς και να στα φέρνει πίσω δουλειά δεν κάνουμε!
      Κι άσε τις ποταπές δικαιολογίες ότι μετακομίζεις για χάρη του! Εκείνον τον ρώτησες αν θέλει να μετονομαστεί σε «Αυτιαγγουράτσης»;
      (Πάει η ανάρτηση… Και ήταν τόσο ωραία… Αλήθεια!)

  7. dull flame of desire permalink
    17 Ιανουαρίου, 2011 8:11 μμ

    Κάποια από αυτά τα απομεινάρια της έκπτωτης pop κουλτούρας τα θυμάμαι πολύ καλά…

    PS: Πότε έβγαλες φωτογραφία με τον Woody Harrelson??? Αμέσως μόλις τέλειωσε εκείνη η απείρως κουραστική παράσταση ένα μεσημέρι Κυριακής στο West End τραπήκαμε σε άτακτο φυγή!!!

  8. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    17 Ιανουαρίου, 2011 9:21 μμ

    silent, τι γίνεται εδώ; φεύγεις; και μασάς βινύλια; και (θα συμφωνήσω με τον δύτη) τους cockney βρήκες να μασήσεις; αν δεν ξέρεις τι να μασήσεις (χαρά, τι συμβουλές είναι αυτές που δίνεις;) ρώτησε τον σκύλο σου (φαίνεται να ξέρει καλύτερα).

    btw, ελπίζω να έχεις τη συγκατάθεση του σκύλου σου για τη μετακόμιση (παρακαλώ να αναρτηθεί στο blog) γιατί, μετά από αυτά που γράφει η krot για τον ξεριζωμό του κουταβιού, ετοιμάζω κείμενα, βίντεο και φυλλάδια διαμαρτυρίας.

    εγώ πάντως δεν θα σου πω να μη φύγεις, γιατί τα χανιά (αν πηγαίνεις εκεί) είναι καλύτερα από την αθήνα, η οποία πάει από το κακό στο χειρότερο.

    από την άλλη, πολύ βιαστικό σε βλέπω! δεν έχει ούτε αποχαιρετιστήριο πάρτυ;

  9. 17 Ιανουαρίου, 2011 9:59 μμ

    Καλά, τώρα φεύγεις που σε συνηθίσαμε? δλδ μας λείπεις που μας λείπεις, τώρα θα πρέπει να πάρουμε και βαπόρι για να σε δούμε;
    κλαψ!
    Νομίζω πως επιβάλλεται να επιστρατεύσει η Χαρά τις μαγικές της δυνάμεις. Προτείνω λοιπόν να την έχεις μαζί σου τη μέρα της αναχώρησης: θα χαλάσουν τρένα, θα απεργήσουν λεωφορεία και θα βουλιάξουν καράβια, πάντως να φύγεις δεν θα τα καταφέρεις, είναι σίγουρο.

    Και, άκου «δεν πήραμε μυρωδιά». Πώς δεν πήραμε! «Μετακομίζω γιατί υιοθέτησα», αυτό δεν είναι;

    Φυσικά και είμαι αντι-γκάγκα, γιατί δεν το περίμενες? Μου αρέσει το νταβαντούρι, αλλά όχι και το τσίρκο!

    psi, καμία συγκατάθεση δεν έδωσε ο σκύλος, εγώ στο λέω: καταρχάς είναι ανήλικο και κατά δεύτερον σιγά μην τον ρώτησε! Απλά τον τραβοπαλάει στις κρήτες (που φολιάζουν αβέρτα, παρεμπιπτόντως -να το προσέχεις το ασχημόσκυλό σου!) – το πολύ πολύ να του έταξε ότι «κόκαλα υπάρχουν», αλλά εμείς ξέρουμε πόσο ισχύει αυτό!!

    Απαιτούμε φωτογραφίες!!!

    [εμένα πάντως με πείραξε που πέταξες την Kate. Αν τυχόν δεν την πέταξες, κράτησέ μου την εμένα, οκ?]

  10. 17 Ιανουαρίου, 2011 10:47 μμ

    @Χαρά με μεγάλη μου χαρά να χάσω το καράβι εξαιτίας σου, ακούγεται πολύ ρομαντικό, μπορούμε μάλιστα αν θες να το προτείνουμε και στη Λάκτα να το γυρίσει σε διαφημιστικό, όμως Χαρά εγώ θα φύγω κι εσύ δεν θα είσαι καν εκεί να μου κουνήσεις μαντήλι (μην κοιτάς που όλο το καλοκαίρι θα είσαι μες στα πόδια μου, για συμβολικούς λόγους πρέπει να έρθεις από το Λονδίνο να με αποχαιρετήσεις! Εχμ, έλα στο «φωτεινό», «χαρούμενο» Ινγκλαντ; Μα καλά, ακους τον εαυτό σου;; (Πάντως η βέλγα το τραίνο το έχασε γιατί ψώνιζε κρέμες, όχι;) 🙂 Αλλά που το απώλεσες το όνομα σου; Ρωτάω, μήπως και το βρω πουθενά…Μα ακριβώς γι’ αυτό τον μάζεψα τον αδέσποτο αυτιάγγουρα, για να πετάω εγώ πράγματα κι αυτός να τα φέρνει πίσω κι έτσι θα καθυστερήσει η αποχώρηση, απορώ πως δεν το κατάλαβες! Σε αφήνω τώρα, πόνεσε η κοιλιά μου απ’ τα γέλια με το “Αυτιαγγουράτσης”!!!

    @Δύτα σου γράφω ακούγοντας το τραγουδάκιο και μερσί κι όλας! Πάνω στον ψυχαναγκασμό μου να κατατάξω τα απομεινάρια σε κατηγορίες τους ξέχασα αυτούς γιατί δεν κολλούσαν στα υπόλοιπα (πανκ) ακούσματα 🙂 Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε!

    @dull flame of desire τι τιμή είναι αυτή! Πολύ συγκινήθηκα τώρα, να το ξέρεις, αλλά η περιρέουσα ατμόσφαιρα δεν με αφήνει να το εκδηλώσω. Αχ, ήταν ωραία και σε ευχαριστώ που ήσουν εκεί, κάνοντας εκπτώσεις στη δική σου κλασσική κουλτούρα! Αλλά κι εγώ δεν μπορείς να πεις, έφαγα πολλή όπερα στη μάπα τόσα χρόνια, με το συμπάθειο κι όλας 🙂 Την παράσταση δεν την θυμάμαι, γιατί όπως γνωρίζεις πολύ καλά κοιμόμουν-στο West End πάω μόνο για τα σελέμπριτις 😉

    @psi ε όχι και να εγκαταλείψω την Αθήνα χωρίς αποχαιρετιστήριο! Για ποιον με πέρασες; Δεν φεύγω και αύριο πάντως, έχουμε ακόμα λίγο καιρό, μάλιστα είναι η τελευταία σου ευκαιρία μετά από 2 χρόνια να λάβεις επιτέλους τα θρυλικά πια cd, αν δεν επικρατήσει και πάλι το αλτσχάϊμερ! Και τέλος πάντων ένα βινύλιο μάσησα κι εγώ, ξυνό μου το βγάλατε. Μπα σε καλό σας! Για τον ξεριζωμό του κουταβιού τις βλέπω πάλι τις διαμαρτυρίες να έρχονται, αυτή τη φορά όμως θα είμαι καλύτερα προετοιμασμένος. Θα σε αποκλείσω και από το youtube!!

    @Krot τι άνθρωπος είσαι εσύ τέλος πάντων; Εδώ θα έχετε τσάμπα διακοπές δίπλα στη θάλασσα παρέα με τον αυτιάγγουρα λέμε και πάλι παραπονιέστε! Καλές οι κρέμες by the way; 🙂 🙂 🙂 Επίσης, το ζωάκι μου τρώει μόνο εκλεκτή τροφή πλούσια σε ασβέστιο και βιταμίνες (αρκετά νόστιμη ομολογώ). Άκου κόκαλα! Για ποιους μας πέρασες τέλος πάντων; Τέλος, έγινε μια μικρή παρεξήγηση: δεν πέταξα δίσκους και βιβλία, αυτά είναι το μόνο μου βιός. Ίσα ίσα που εξαιτίας τους με βλέπω με ένα ωραιότατο λουμπάγκο όταν θα έρθει η ώρα…

  11. chara permalink
    18 Ιανουαρίου, 2011 12:34 πμ

    Παρεμβαίνω μόνο για να διορθώσω μια παρεξήγηση! Η κροτ έχασε το τρένο γιατί συνταξιδεύαμε. Με το σόπινγκ είχε τελειώσει πολύ πριν! Είχε μάλιστα προλάβει να λανσάρει κι όλα τα υπέροχα κι άκρως απαραίτητα νέα αποκτήματά της (όχι τις κρέμες σάιλεντ! μη σπεύσεις να κράξεις! 🙂 ).
    Όσο για τα υπόλοιπα, άσε με. Δε θέλω να μιλήσω. Ήμουνα μπουμπούκι όταν σε γνώρισα και τώρα με κατάντησες να κουνάω μαντήλια στα βαπόρια και να τραγουδάω

    (Ωραίο αυτό με τη Λάκτα! Θα φέρω μία του κιλού απ’ το αεροδρόμιο για να προσαρμόσουμε τη διαφήμηση στα μέτρα μας!)

  12. 18 Ιανουαρίου, 2011 9:40 πμ

    @Χαρά ευχαριστώ πολύ για το τραγουδάκι, με υποχρέωσες 🙂 Σταματήστε παρακαλω να παραπληροφορείτε τους αναγνώστες: ψωνίσατε κρέμες ναι ή ου; Αν δεν χάνατε χρόνο στις κρέμες θα προλαβαίνατε το τραίνο, ναι ή ου; Όλα τα υπόλοιπα είναι για να μας ρίξετε στάχτη στα μάτια…

  13. 18 Ιανουαρίου, 2011 1:23 μμ

    ποιος διαδίδει τέτοιες ανυπόστατες φήμες?
    ψωνίσαμε κρέμες ναι. αλλά δεν έγιναν οι κρέμες αιτία καθυστέρησης. Μετά τις κρέμες, ήπιαμε και καφέ. Ούτε αυτό προκάλεσε καθυστέρηση. Για την καθυστέρηση φταίει το tube. Αλλα ούτε και αυτό ακριβώς φταίει, υποψιάζομαι πως η Χαρά έκανε βουντού στο tube με αποτέλεσμα να διανύσει την απόσταση Brixton – Vauxhall στο χρόνο ρεκόρ (χελώνας) των 25 λεπτών. Ε, μετά βρήκαμε από το tube, πήραμε ένα τρένο, μετά ένα άλλο tube και μετά ένα τρίτο tube και φτάσαμε κάποια στιγμή στο τρενο μας, το οποίο όμως είχε ήδη φυγει.

    Όντως πρόλαβα και κοτσάρησα τα καινούρια αποκτήματα, την ώρα του καφέ το έκανα αυτό. Αλλά όχι τις κρέμες!

    Είμαι ποπ τελικά ή τζαζ?

    Α, θέλω κι εγώ λάκτα, σας παρακαλώ ναι?
    =========================
    Όχι Silent δε θέλω να έρχομαι να σε βλέπω σητν Κρήτη. Θέλω να σε βλέπω στην ΑΘήνα, εξάλλου τόσο εσύ όσο και ο Αυτιάγγουρας είστε δυο τρυφερές και ευαίσθητες ψυχές, δεν ταιριάζετε με τους αγριανθρώπους. 🙂

    Τη δοκίμασες κι εσύ τη σκυλοτροφή; Ή του μαγειρεύεις με τα χεράκια σου; Κανόνισε να τον παχύνεις για να είναι όπως πρέπει για ζούληγμα, χα χα! 😛

    Α προπο, ήθελα να σχολιάσω την εξής φράση:
    «Φιλμς δεν κυκλοφορούν πια στο εμπόριο, να μια ήττα του πολιτισμού.»
    Εγώ αισθάνομαι πολύ νικήτρια και ευτυχής που καταργήθηκαν τα φιλμς. Ήταν πάντα σκέτος μπελάς να τα βάλεις στη μηχανή χωρίς να πάρουν φως.
    Ομοίως καλά αισθάνομαι και χωρίς βινύλια, αν και αυτά μου λείπουν πού και πού. Προτιμώ μακράν τα mp3 πάντως. Οι τεμπέληδες καλλιτέχνες που θεωρούσαν ένα LP συνολική δημιουργία που δνε κομματιάζεται, ας στίψουν τα μυαλά τους να δημιουργήσουν αλλιώς: νέο πεδίο ανοίγεται, ας το αξιοποιήσουν!
    Κάτω η γκρίνια! Όχι στη νοσταλγία! Ζήτω το μέλλον!
    Ζήτω και ο Αυτιάγγουρας! 😛

    • 18 Ιανουαρίου, 2011 2:23 μμ

      αηδίες……
      πώς μπορεί να ξεχνάς έτσι εύκολα το γραμμόφωνο που άκουγες μικρή;
      «χωρίς να πάρουν φως» χαχαχχαχα ποιος μιλάει…μπουχαχαχαχαχαχα

      • 18 Ιανουαρίου, 2011 2:29 μμ

        Αυτό δεν το ξεχνάω: το οπτικοποιώ βασικά ως καπέλο βιβλιοθηκάριου, χαρ χαρ χαρ!

  14. 18 Ιανουαρίου, 2011 2:19 μμ

    Δεν θα ήθελα να φύγεις. Έτσι όπως τα γράφεις δεν καταλαβαίνω τι πετάς και τι αφήνεις πίσω, σαν να τα έχεις πετάξει όλα κουλουβάχατα σε μία κούτα που ξαφνικά τη βάφτισες ανακύκλωση. Αν στείλεις όλα αυτά στα Χανιά και συ μείνεις εδώ; Για την ακρίβεια διαφωνώ που φεύγεις και διαμαρτύρομαι γιατί από τα Χανιά μόνο τίποτα φωτογραφίες από γκρεμίσματα και ηλιόλουστα φυσικά τοπία και μαντινάδες και τοπική ιστορία και κάτι τέτοια μειονοτικά θα μας γράφεις εδώ μέσα. Τίγκα επιστροφή στη φύση δηλαδή μπρρρρρ. Μήπως να άφηνες εδώ όλα αυτά που πακετάρεις και πετάς, να φτιάξουμε το «Μουσείο Σάιλεντ» να βρισκόμαστε να πίνουμε ρακές εμείς οι… Αθηναίοι και να φιλοξενούνται οι μετανάστες της Εσπερίας όταν επιστρέφουν στο πατρίδα; Θα ήταν μια κάποια λύση.
    Γιατί φεύγετε όλοι σιγά-σιγά; Σαν να μεγαλώσατε μου φαίνεται.

    • 18 Ιανουαρίου, 2011 2:30 μμ

      Μηπως να κάνουμε δύο κινήσεις?

      Μία κίνηση FREE AFTIAGGOURAS
      και μια δεύτερη DON’T LET SILENT GO
      ?

      Ε, τι λέτε?

      • chara permalink
        18 Ιανουαρίου, 2011 2:44 μμ

        Λέω να συντονιστούμε στην κίνηση: Λευτεριά στον Αυτιάγγουρα – Ούτε μια μέρα στα Χανιά. Αν μείνει το πάππυ ο σάιλεντ δεν πάει πουθενά! Αλλά χρειαζόμαστε δυναμικά συνθήματα!

  15. chara permalink
    18 Ιανουαρίου, 2011 2:40 μμ

    Ξεκινάς με μαύρη καρδιά να γράψεις ένα σοβαρό κείμενο που να μιλάει για τις διαψεύσεις, τα νεανικά (!) σου πρότυπα και τη ζωή σου που πακέταρες σε κούτες. Και καταλήγεις να αποδίδεις ευθύνες σε μια κρέμα ποδιών και να αναζητάς το μυστικό πίσω απ’ τα τέλεια φρίσκις! Και κάπως έτσι πάει κι η νοσταλγία, πάει κι η ματαιότητα της ύπαρξης, πάνε όλα! Έλα τώρα σάιλεντ! Αν αυτό δεν είναι ποπ κουλτούρα τότε δεν ξέρω τι είναι! Κι αν άκουσες και πέντε (και δέκα) κούφια λόγια, τώρα έχεις μεγαλύτερα αυτιά στην οικογένεια για να μην ξανακάνεις τα ίδια λάθη! Ε κι αν τα ξανακάνεις…γουοτέβερ! (Εγώ δεν είμαι ούτε πόπ ούτε τζαζ! είμαι χίππυ-γκοου-λάκι!)

  16. chara permalink
    18 Ιανουαρίου, 2011 2:54 μμ

    Πο πο! Έχει δίκιο ο Κατσαμάκης! Λες να αρχίσει να γράφει τις αναρτήσεις σε στυλ μαντινάδας;;;;; Έεεεεεελα έεεεεεεεεελα πόστ απ’ τον Ψηλορείτη!

  17. 18 Ιανουαρίου, 2011 3:49 μμ

    @Krot καταρχάς εγώ δεν αποκάλυψα τι είδους κρέμες πήρατε, φρόντισε όμως να σε καρφώσει η νέα σου φίλη. Να τη χαίρεσαι! Η Χαρά καθόλου βουντού δεν χρειάζεται να κάνει στο tube, είναι από μόνο του καταραμένο. Την τελευταία φορά έπιασε φωτιά στην Backer Street Σάββατο βράδι και μη σου πω κι όλας ότι έλειξε άδοξα και ένα λαβ στόρι εξαιτίας της. Να θυμηθώ να γράψω γι’ αυτό με την πρώτη ευκαιρία! Όλα αυτά βέβαια τα λέω για να δεις ότι δεν είμαι κανένας κακομοίρης που ζηλεύει εσάς τους κοσμογυρισμένους, και το Backer Street ξέρω και το Vauxhall κι όλα, εντάξει;

    Και παρακαλώ ξεκολλήστε με τα στερεότυπα περί Κρήτης, απορώ από που προκύπτουν αυτές οι φήμες περί αγριανθρώπων. Δες ας πούμε τι καλό παιδί που είναι ο Γιάννης Χαρούλης!

    Αλλά για το ζούληγμα και το πάχεμα πως συμφωνώ! Μιλάμε όλη τη μέρα μεζεδάκια τον ταϊζω μπας και πάρει κανένα κιλό να γίνει άνθρωπος, αλλά τα χάνει τρέχοντας όλη μέρα με την μπάλα του. Τώρα που το σκέφτομαι ίσως πρέπει να του περιορίσω λίγο την κίνηση μήπως και θρέψει λιγάκι 😈 😈 😈

    Τέλος, αν οι καλύτερες ψηφιακές σου φωτογραφίες είναι τόσο θολές και κουνημένες, τότε σίγουρα ούτε τα φιλμς δεν θα ήταν το φόρτε σου. Οπότε πάλι καλά να λες που ο αυτοματισμός μπήκε στη ζωή μας, μπας και καταφέρεις και επιβιώσεις.

    Υ.Γ. Η απάντηση στην ερώτη σου είναι (εντελώς) τζαζ!

    @Κατσαμάκη (uber alles!) δεν έπιασες πολλά ψάρια με το γραμμόφωνο, άρα έχουμε λαυράκι εδώ πέρα. Κάποια στιγμή θα την βάλουμε να μας διηγηθεί για εκείνα τα παλιά κασετόφωνα με τις μεγάλες ταινίες που άκουγε στο Πανεπιστήμιο :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen: Βασικά ακόμα δεν ξέρω ούτε εγώ τι πετάω και τι αφήνω πίσω, το πιο πιθανό είναι σταδιακά να απομονωθώ στο βουνό της προηγούμενης ανάρτησης και να πίνω ρακές μέχρι να γίνει καλύτερος ο κόσμος 🙂 Αυτό με την επιστροφή στη φύση πάντως ήταν μαχαιριά στην αρχή, μετά όμως θυμήθηκα την πρωινή μου βόλτα στο κέντρο και μου ξέφυγε ένας αναστεναγμός ανακούφισης. Υ.Γ. Μεγαλώσαμε όντως. Ευτυχώς! 🙄 🙄 🙄

    @Χαρά έχεις δίκιο, πράγματι είναι η πιο ποπ ανάρτηση που έχω κάνει ποτέ, αν και και για τους λάθος λόγους 🙂 Όσο για την ειρωνία σου, βάζω στοίχημα ότι όταν με το καλό έρθεις το καλοκαίρι στο νησί και σου γνωρίσω κάποιον στιβαρό και καλοζωισμένο Κρητίκαρο δεν θα θες να ξαναφύγεις! Τα ίδια δεν έπαθε και ένας κοινός μας φίλος πέρυσι το καλοκαίρι και τώρα αλλάζει πόλη για την καρδιά ενός αγρότη; μουαχαχαχαχαχαχα!!!

  18. dull flame of desire permalink
    18 Ιανουαρίου, 2011 3:57 μμ

    H opera υπήρξε κι αυτή pop κουλτούρα κάποτε. Μην κοιτάς που τώρα κατάντησε κυριλέ… Ίσως αυτή να είναι η μελλοντική τύχη και της τρέχουσας pop κουλτούρας! Πάντως κι εγώ χαίρομαι που ήμουν εκεί και σ’ευχαριστώ!
    PS: Αυτό το κουτάβι θα ‘θελα πολύ να το δω!!!!

    • 18 Ιανουαρίου, 2011 4:10 μμ

      Φαντάσου δηλαδή μετά από 100 χρόνια να βάζει ο κόσμος τα καλά του και να πηγαίνει στη Λυρική για να ακούσει Lady Gaga. Μπρρρρρρ!!! Το κουτάβι είναι ήδη ολόκληρος κούταβος και μπορώ να στον χαρίσω αν θέλεις, είμαστε τσακωμένοι σήμερα 🙂

  19. 18 Ιανουαρίου, 2011 4:39 μμ

    αν το ποστ επιανε και λιγο απο την προηγουμενη δεκαετια, με τις αναλογες παραλλαγες θα ηταν ενα ποστ για μενα.
    [παρομοιο ξεκαθαρισμα εκανα και εγω πολυ προσφατα]
    πολυ καλο ποστ!
    υ.γ.
    μην ακους κανενα. η αθηνα θα γινει μια κολαση [ειναι ηδη για μενα]
    παρε τον σκυλακο σου απο τα αυτια [ευκολο ειναι δα 😆 ]και καλο δρομο σαιλεντ.

    • 18 Ιανουαρίου, 2011 5:29 μμ

      αν είναι να τον κουβαλάει από τα αυτιά ως την Κρήτη, θα του τα ξεκολήσει τα αυτιά και θα χάσει όλη του την ομορφιά ο αυτιάγγουρας, δε λέει!

  20. 18 Ιανουαρίου, 2011 5:38 μμ

    Χαρά, για τα συνθήματα το «Ο Αυτιάγγουρας έχει δικαίωμα στο καυσαέριό του», πώς σου φαίνεται;
    «Όχι άλλη φύση, ζήτω τα φρίσκις», επίσης?

    Επίσης, έχει δίκιο η Χαρά, ποπ κουλτούρα και σοβαρότης δεν πάνε μαζί; Τι θα ήθελες δλδ, Silent, να μπαίνουμε όλοι στο ποστ και να λέμε «κλαψ, λυγμ, σνιφ, πόσο μου λέιπει ο Κιθ-Σάντα Κλάους, ακόμα ζω για του Ρέζιντεντς, και ο Κέρουακ δε μένει πια εδώ»? Μπλιαχ!

    Ακόμα, Silent, η κρέμα ποδιών ήταν δώρο, δεν την πλήρωσα, μου τη χάρισε το Βόδι σοπ.
    Τα ξέρεις τα Βόξχολ και τα Ο2, αλλά άμα πας να θαφτείς στα Χανιά, σιγά να μην τα ξαναδείς ποτέ σου: τρία τέρμινα θα θες για να φτάσεις στο Λοντίνιουμ!
    Ο Χαρούλης είναι η γλυκανάλατη εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα της βαρβατίλας. Άκου στερεότυπα! Με ποιον θα μιλάς για Κέρουακ ρε, στη Βαρβαρόνησο??
    Και δε θέμε βάρβαρους άντρακλες εμείς! Θέλουμε λεπτές ευγενικές ψυχές, γεμάτες προβληματισμό, αφηρημάδα και βλέμμα της αγελάδας! 😛
    Τα περί γραμμοφώνου και κασετών τα προσπερνώ: ή μάλλον όχι. Ο Κατσαμάκης να μη μιλάει γιατί κοντεύει τα 40 και έχει γεννηθεί επί χούντας. Όσο για σένα, πες μας τώρα πως δεν είχες κασέτες στο δημοτικό, να βάλουμε τα γέλια, ναι;

    ΥΓ. Χόντρυνέ τον κάργα. Και τάιζέ τον καλά, να μεγαλώσουν κι άλλο τα αυτιά του, χα χα χα!

  21. 18 Ιανουαρίου, 2011 6:21 μμ

    @Μούργο Βρε καλώς τον Μούργο! Είδες που τα ‘λεγα εγώ ότι μια μέρα θα αφήσεις πίσω το αδυσώπητο προφίλ σου και θα αποκαλύψεις στον κόσμο τη φυσική ευγένια που σε διακρίνει; Αυτά να τα βλέπουν οι από κάτω που ακόμα και τέτοιες δραματικές το ειρωνεύονται το παιδί!

    Αν το ποστ έπιανε και την προηγουμενη δεκαετία θα μιλάγαμε για τα 50s και για Sunset Bulevard και Elvis, όχι; Πιστεύω να σου βγήκε σε καλό το ξεκαθαρισμα πάντως, ό,τι κι αν λέω εγώ, έχω δεύτερες σκέψεις 😦 Όχι για την Αθήνα που είναι όντως κολαση κολασμένη, αλλά για τα υλικά που μας πνίγουν αλλά δεν ξεφορτωνόμαστε εύκολα…Καλή αντάμωση πάντως!

    @Krot μην ανησυχείς, η Χαρά είναι μανούλα στα συνθήματα και κάτι καλό θα σκαρφιστεί πάλι. Εγώ δεν ήθελα κλαψ και λυγμ, αλίμονο. Θα το εκτιμούσα ωστόσο αν άκουγα μια καλή κουβέντα για τους New York Dolls ή για το πόσο κουλτουριάρης είμαι ρε γαμώτο! 🙂 Επίσης σε πληροφορώ ότι από τα Χανιά φεύγουν περίπου 3-4 τσάρτερ τη μέρα για Λοντίνιουμ και τους μισούς μήνες του χρόνου για πολλούς άλλους Ευρωπαϊκούς προορισμούς. Κόπηκες; Να δω τι άλλο επιχείρημα θα ακούσω! Για τις «λεπτές ευγενικές ψυχές, γεμάτες προβληματισμό, αφηρημάδα και βλέμμα της αγελάδας» που σου αρέσουν, ελπίζω να είναι ενημερωμένοι μερικοί μερικοί εκεί στη Βρυξέλλα, αν όχι προσφέρομαι να το κάνω εγώ, όχι τίποτα άλλο, να γνωρίζουν οι άνθρωποι ότι τους εκθέτεις στα ίντερνετ! Κασέτες έχω φυσικά και έγραφα στο Λύκειο, είχα όμως και cd, όχι σαν εσένα που τα ανακάλυψες μετά το διδακτορικό!

    ΥΓ. Το μόνο σημείο στο οποίο τελικά συμφωνούμε είναι ότι ο κούταβος πρέπει να θραφεί λίγο ακόμα 😉 Πάσχα έρχεται!

  22. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    18 Ιανουαρίου, 2011 7:26 μμ

    Απ’ ό,τι διαβάζω το κίνημα ενάντια στον ξεριζωμό του κουταβιού γιγαντώνεται και προβλέπω να παραμένει ο σκύλος αθήνα και να φεύγεις εσύ για κρήτη. Για αυτή την περίπτωση θα σου αφιερώσω το παρακάτω τραγουδάκι (εφόσον ζήτησες κάτι για τους New York Dolls), το οποίο θα σου ταιριάζει μια χαρά αν αντικαταστήσεις: α) το states με την αθήνα, β) το jungle με την κρήτη, στην οποία κατοικούν αγριάνθρωποι και γ) το little girl με το αυτιάγγουρας (ε, εντάξει αυτό δεν πάει και πολύ)

  23. 18 Ιανουαρίου, 2011 7:29 μμ

    σκοπεύεις να τον σουβλίσεις? χο χο χο!
    =====================
    Ωραία, ας ξαναδοκιμάσω λοιπόν:

    ωωωω, Silent, μα τι κουλτούρα είναι αυτή, πόσο ψαγμένο άτομο είσαι τελοσπάντων, μα δεν υπάρχεις τελικά!!

  24. chara permalink
    18 Ιανουαρίου, 2011 9:26 μμ

    Καλά! Ότι όλο αυτό το έκανες για να το παίξεις κουλ χίπστερ τυπάκι το καταλάβαμε από την αρχή! Αυτό που δεν κατάλαβα είναι γιατί αυτή η μανία σου να πιστεύεις ότι αυτό που μας χρειάζεται είναι ένας homo neanderthalensis να μας αρπάξει απ’ το μαλλί και να μας τραβήξει στη σπηλιά του! Αφού τα γούστα μας είναι γνωστά! Εγώ θέλω τον άντρα να κουνιέται κι η κροτ τον θέλει προβληματισμένο και αέρινο. (καλά για το γνωστό να μη μιλήσω!)
    Αν είναι να μου βρεις Κρητικό, να ξέρει τουλάχιστον να βγάζει Dimmu Borgir στη λύρα!

    Κι εγώ το ίδιο αναρρωτήθηκα! Λες να τον δέσει στη σούβλα από τα αυτιά! Κακούργεεεεεεεε! Τώρα πάω να γράψω συνθήματα! Θα σε καταγγείλω στο χαμόγελο του σκυλιού!

  25. 18 Ιανουαρίου, 2011 9:28 μμ

    Τσ τσ τσ, ντιπ για ντιπ είστε όλοι! Τίποτις δεν πήρατε πρέφα…
    Ο Σαιλεντ φέυγει τώρα κι όταν ο αυτιάγγουρας μεγαλώσει λίγο θα γυρίσει ως άλλος θριαμβευτής Αυτιαγγουρίδης (κατά το Τριανταφυλλίδης) 😉 για να απελευθερώσει την σκλαβωμένη απο ΔΝΤ χρόνια Αθήνα!

    Να πας βρε στην όμορφη λεβεντογέννα Κρήτη, μην ακούς κανέναν. Μια χαρά θα περάσεις, με τσι ρακές σου, με τσι νεράτες σου, με τα ξύγαλα σου ψψψψςςςς!

    (ε και το καλοκαιράκι να μας κάνει και καμια φιλοξενία ε; χαχα)

  26. 18 Ιανουαρίου, 2011 9:41 μμ

    ολα καλα αυτα τα αγωνιστικα για τον λεγομενο και «αυτιαγγουρα» αλλα εγω μπανερακι στο μπλογκ μου τυπου «free aftiagoura» δεν βαζω,
    [για να χωρεσει τα αυτια του το μπανερ θελει τη μιση σελιδα του μπλογκ]
    .
    παντως για να κανω και μια παραλλαγη σχολιου της αγκνιρας, ο κουταβος σου φαινεται πολυ ακουστικος τυπος 😆

  27. 18 Ιανουαρίου, 2011 10:36 μμ

    @Psi for president επειδή είσαι ο μόνος σοβαρός άνθρωπος που πέρασε από ‘δω σήμερα (εντάξει, τον dull flame of desire δεν τον γνωρίζετε, αλλά από το όνομα του μπορεί κανείς να μαντέψει τι περίπτωση είναι) θα σου αφιερώσω ένα τραγούδι πιο κοντά στην ψυχολογία των ημερών, αυτό:

    Κατόπιν, θα σε παρακαλούσα ιδιαίτερα να μην μου τους ξεσηκώνεις πάλι τους αναγνώστες μου γιατί θα βγω να πω ότι είναι υποχείρια σου που τους κάνεις ό,τι θες τάζοντας τους υπουργεία! Θυμάσαι τι είχε γίνει με την κατσαρίδα…

    @Krot κι αν τον σουβλίσω δηλαδή τι σε νοιάζει εσένα; Αυτές τις μέρες απέδειξες σε όλους μας πόσο μη φιλόζωη είσαι. Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια πάντως, δεν ήταν ανάγκη!

    @Χαρά είσαι πολύ πίσω μου φαίνεται. Διαφορετικά θα έπρεπε να γνωρίζεις ότι οι χίπστερς σήμερα είναι μπρουτάλ και σχεδόν πάντα με μουστάκι! Τι διαφορά έχουν δηλαδή από τους Κρητίκαρους, ε; Μη σου πω ότι ξέρω κι έναν μουστακαλή πρωτοπαλίκαρο του φαν κλαμπ των Suede! Πρέπει να σπάσουν τα στεγανά κάποια στιγμή, ξέρεις 🙂 Καλά, οι Dimmu Borgir είχαν παίξει λάιβ στα Χανιά προ καιρού. Μα καλά, όλα σας τα επιχειρήματα πέφτουν σε τοίχους!

    @Χάπυ μπράβο ρε Χάπυ μόνο εσύ μας καταλαβαίνεις! Γιατί τον θρέφω νομίζεις; Για να μεγαλώσει και να τον καβαλήσω καθώς θα μπαίνουμε θριαμβευτικά στην Αθήνα με υψωμένη τη μαυροκόκκινη σημαία! Τι είναι όμως οι νεράτες; Εγώ τη μπουγάτσα ξέρω μόνο…

    @Μούργο όταν ο αυτιάγγουρας κι εγώ επιστρέψουμε θριαμβευτές στην Αθήνα (βλέπε παραπάνω σχόλιο) θα σε καταγγείλω ως δοσίλογο. Το νου σου!

    • dull flame of desire permalink
      19 Ιανουαρίου, 2011 12:14 πμ

      Τι περίπτωση είναι????
      Και κάτι για τον Αυτιάγγουρα!

  28. Χοντρουλης permalink
    18 Ιανουαρίου, 2011 11:41 μμ

    θα γραφεις και στην Κρητη αραγε σιντι για το χιονι που πεφτει;

  29. dull flame of desire permalink
    19 Ιανουαρίου, 2011 12:33 πμ

    A propos, έχω ήδη αρχίσει να κανω σχέδια για διακοπές στα Χανιά παρέα με τον Αυτιάγγουρα… αν βέβαια δεχθεί να με φιλοξενήσει το αφεντικό του!!

  30. 19 Ιανουαρίου, 2011 12:39 πμ

    εγώ να του τραβήξω τα αυτιά ήθελα, όχι να τον σουβλίσω!! τσκ!

    [εμένα θα με φιλοξενήσεις στάνταρ πάντως, στο λέω να το ξέρεις!]

    • dull flame of desire permalink
      19 Ιανουαρίου, 2011 12:56 πμ

      Ok! Μετά από σένα τότε, Κροτκαρ.
      PS: Συμφωνώ για το σχόλιό σου για το Terrible privacy του Coe…

      • 19 Ιανουαρίου, 2011 1:01 πμ

        καλα, μπορούμε να του κουβαληθούμε κια μαζί, εγώ δεν έχω πρόβλημα!!

        [μερσί, δεν είναι τέλειος!?!]

      • 19 Ιανουαρίου, 2011 1:13 πμ

        Α, τα βρήκατε μια χαρά βλέπω!
        Είπα κι εγώ ο καημένος να φύγω να ησυχάσω λίγο και εοιμάζουν ολόκληρο πουλμανάκι. Με τίποτα δεν σε αφήνουν ν’ αγιάσεις τελικά…
        @dull flame of desire το όνομα της είναι κρότκαγια. Αλλά μην τις δίνεις και πολλά θάρρητα αυτηνής, εγώ έκανα το λάθος και τώρα θέλει να μου πιει τις ρακές μου. Θα στα πω όλα από κοντά 😉

  31. 19 Ιανουαρίου, 2011 1:06 πμ

    @dull flame of desire άσε, περιπτωσάρα! Μακριά οι γάτες από τον αυτιάγγουρα, έχω κάτι καλύτερο:

    Για τα Χανιά όπως βλέπεις υπάρχει μεγάλη ουρά. Εσύ όμως θα προηγηθείς γιατί δεν γκρίνιαξες καθόλου 😉

    @χοντρούλη 🙂 το θέμα είναι να γίνω ξανά το φρικιό που γράφει σιντι για τι χιόνι που πέφτει. Με την πρώτη ευκαιρία θα σου στείλω σιντι μάλλον για τη θάλασσα…

    @Krot αν καταδεχτείς να αφήσεις τον πολιτισμό και να κατέβεις στο ταπεινό μου νησί πολύ ευχαρίστως. Όπως όμως θα κατάλαβες, έχασες την προτεραιότητα σου. Παρακαλώ πάρε νέο χαρτάκι 🙂

    • dull flame of desire permalink
      19 Ιανουαρίου, 2011 1:15 πμ

      Αυτό των Lips το θυμάμαι πολύ καλά… Είχε ανοίξει εκείνη τη συναυλία στο Gagarin στην οποία με είχες σχεδόν σύρει με πυρετό αλλά ήταν τόσο τέλεια!

  32. 23 Ιανουαρίου, 2011 12:44 μμ

    Ας αποκατασταθεί λίγο η τάξη με μια εσάνς αυτιάγγουρα κι ας αποκαλύψω κάπου εδώ ότι υπάρχει ολόκληρο φόρουμ αφιερωμένο σ’ αυτόν, με φανατικούς θαυμαστές και χιλιάδες φωτογραφίες. Όταν έρθει η ώρα θα αποκαλύψω περισσότερα, για τώρα κάτι για την υπογλυκαιμία και τη διάλυση των μύθων!


  33. 23 Ιανουαρίου, 2011 8:37 μμ

    Ερωτεύτηκααααα!!!! Αυτιαγγουρας ιζ ε γκαντ! Εκεί που κοιμάται, είναι γλύκα και μαναράκι και γούτσου γούτσου!!!

    (έχασα κάθε ίχνος σοβαρότητας αλλά χαλάλι του)

  34. chara permalink
    23 Ιανουαρίου, 2011 11:19 μμ

    Αυτά τα βιντεάκια πόσο παλιά είναι;
    Είναι ένα κουκλί!!!!! Να σου ζήσει!!!!
    (Τα αυτιά του όμως δεν είναι ούτε πεταχτά ούτε μεγάλα 😦 )

  35. 24 Ιανουαρίου, 2011 9:34 πμ

    @Happy αυτό υποθέτω σημαίνει ότι ο Νικόλας μόλις έκανε τρεις νέες φίλες! Επίσης, εμείς τους σοβαρούς τους βαριόμαστε!

    @Χαρά μερσί. Για τα αυτιά μην παίρνεις κι όρκο 🙂

    • HappyHour permalink
      24 Ιανουαρίου, 2011 10:35 πμ

      Ρε συ ειναι γλύκας!!! Περιττό να σου πω πως όταν μεγαλώσει θα γίνει κούκλος. Να του διαβάσεις το παραμύθι με το ασχημόπαπο… Ασε που φαίνεται πως θα γινει μεγαλόσωμος και τότε να δεις πως θα τα βάζει κάτω κάτι μικροσώμα τύπου γκριφόν…
      Τελικά γι αυτο φεύγεις, μην τον απαγάγουν και σου ζητήσουν λύτρα ε;

      (είναι κουκλι κουκλι κουκλι!!!)

    • chara permalink
      24 Ιανουαρίου, 2011 8:58 μμ

      Πλάκα κάνεις!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Είναι τέλειος!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
      Έλα ρώτα τον και πές μου τι δώρο θέλει απ’ τα εξωτερικά!!! Ερχονται και απόκριες! Τι θα τον ντύσεις;

  36. HappyHour permalink
    24 Ιανουαρίου, 2011 10:29 πμ

    Έχω παχύνει, είναι αλήθεια, αλλά για τρεις δεν με κάνεις ακόμα 😛

  37. 24 Ιανουαρίου, 2011 10:38 μμ

    @Happy δεν εννοούσα εσένα, τις τσούπρες σου έλεγα. Θα κάνουν καλό παρεάκι νομίζω γιατί το ζωάκι μου είναι κοινωνικό-αν και οι δικές σου θα τσακωθούν μεταξύ τους για το ποια θα τον κερδίσει!

    @Χαρά δεν περίμενα να ακούσω τέτοια πράγματα από ‘σένα που μάλιστα με ξέρεις κι όλας τι άνθρωπος είμαι και θα έπρεπε να γνωρίζεις ότι είμαι ενάντια σε τέτοιου είδους πρακτικές γελιοποίησης, να μην πω ταπείνωσης των ζώων. Τα ζώα Χαρά δεν είναι ιδιοκτησία μας και ούτε πρέπει να τους προσδίδουμε ανθρώπινα χαρακτηριστικά απλά για να τροφοδοτούμε τη ματαιοδοξία μας. Από την αρχή κι όλας της συμβίωσης μου με το Νικόλα του δήλωσα ότι εγώ δεν θα είμαι ούτε αφεντικό ούτε εξουσιαστής του, αντίθετα θα κάνω τα ό,τι περνάει από το χέρι μου ώστε να του προσφέρω μία άνετη ζωή κι ένα ζεστό σπίτι ώστε να μπορέσει να αναπτύξει όλες τις ικανότητες και τα ταλέντα του, παρέχοντας του ασφαλώς την κατάλληλη εκπαίδευση ώστε να καταφέρει να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες της ζωής. Λέω τον ντύσω Ινδιάνο, πως σου φαίνεται;

    • chara permalink
      25 Ιανουαρίου, 2011 12:43 πμ

      Kala to poso me psarwses de borw na sto perigrapsw….

    • Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
      25 Ιανουαρίου, 2011 5:08 μμ

      Ετοιμαζόμουν να σου πω: «I Wanna Be Your Dog» με αυτά που γράφεις, αλλά μου το χάλασες στην τελευταία πρόταση

      • 26 Ιανουαρίου, 2011 10:01 μμ

        Η αλήθεια είναι ότι όλα αυτά και τα εννοώ και τα ασπάζομαι και ακολουθώ θετική εκπαίδευση στο ζωάκι μου, όμως από την άλλη σκέφτομαι τι σόι αντιεξουσιαστής είμαι εγώ, αφού έχω τον έλεγχο του φαγητού του, αλλά και των μεζέδων με τους οποίους τον επιβραβεύω για τις καλές του πράξεις…Δύσκολο να είσαι φιλελεύθερος γονιός, αυτή είναι η αλήθεια!

  38. 27 Ιανουαρίου, 2011 12:04 πμ

    σαιλεντ, δεν θα πω καμμια κακια για τον αυτιαγγουρα [τις εξαντλησα στη λασπη], αλλα βλεποντας τα βιδεα παρατηρησα το μεγαλο σκυλι και ειδα τον εξαιρετικο του χαρακτηρα.
    .
    δεν νομιζω οτι τεχνικες τυπου σαμερχιλ εχουν αποτελεσματα σε σκυλους. θελουν πειθαρχια, τιμωρια, επιβραβευση και κυριως ιεραρχια [οτι δεν εκανα εγω στον δικο μου μουργο που εκανε οτι ηθελε και οποτε με ακουγε χαρη μου εκανε]

  39. 27 Ιανουαρίου, 2011 10:56 πμ

    @Μούργε πράγματι δεν έχει μείνει άλλη κακία να πεις για τον αυτιαγγουρα, καταλαβαίνω όμως ότι μπορεί να ζηλεύεις κι έτσι δίνω τόπο στην οργή 🙂

    Ο αυτιάγγουρας έχει μεγαλώσει βέβαια κάπως και όχι πως είναι παιδί μου αλλά είναι πολύ ιδιαίτερος. Πως να σου πω, είναι πολύ ευαίσθητος, φαντάσου ότι αν και κουτάβι ακόμα ούτε ζημιές κάνει ούτε τις τρέλες που κάνουν άλλα κουτάβια (μεταξύ μας, νομίζω ότι κάτι έχει αυτό το παιδί γιατί είναι υπερβολικά ήσυχο). Η θετική εκπαίδευση που ακολουθούμε (έχουμε και δάσκαλο!) έχει να κάνει με συνεχείς επιβραβεύσεις και παιχνίδια πειθαρχιας. Κάτι σαν το σκυλί του Παβλόφ ο Νικολάκης- τιμωρίες δεν τον βάζω γιατί δεν κάνει κάτι που να χρίζει τιμωρίας-επίσης οι τιμωρίες έχουν νόημα τα πρώτα 30 δευτερόλεπτα μετά την «παραβατικότητα», τόσο κρατάει και η μνήμη τους. Μετά δεν έχει νόημα, αφού δεν ξέρουν γιατί τιμωρούνται 😦

    Επίσης, δεν περίμενα κάτι διαφορετικό από ένα μούργο: είναι όλοι τους είναι ελεύθερα πνεύματα και ανεξάρτητα, κανένας κατ’ ευφημισμό μούργος δεν μπορεί να τα δαμάσει!

    (δες και την ιστορία του παιδιού μου να συγκινηθείς λίγο) 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: