Skip to content

Εργασιακά: Νέες Τάσεις Χειμώνας 2010-2011

30 Νοέμβριος, 2010

Αν υποθέσουμε ότι έχει κάποιο ενδιαφέρον η ανεργία, αυτό θα πρέπει να είναι ότι κατά την αναζήτηση εργασίας έρχεσαι σε επαφή με διαφορετικά εργασιακά περιβάλλοντα και τους πιο απίθανους εργοδότες και, ενώ βρίσκεσαι στην πραγματικότητα εκτός οικονομικού συστήματος, παράλληλα το γνωρίζεις καλύτερα απ’ όλους. Και μπορείς μελλοντικά να γράψεις, ας πούμε, ένα κοινωνιολογικό δοκίμιο για την εργασία στην Ελλάδα στα χρόνια του ΔΝΤ.

 

Έλεγα εδώ τις προάλλες για ένα φίλο μου που εργάζεται περίπου 18 ώρες τη μέρα σε μια εταιρία-μεγαθήριο, που κάθε χρόνο έχει κέρδη όσο τουλάχιστον το μισό ελληνικό ΑΕΠ. Ο φίλος μου δεν είναι κανένα μεγαλοστέλεχος, ο τελευταίος τροχός της αμάξης είναι, το λούμπεν προλεταριάτο της εταιρίας-μεγαθηρίου. Πρόσφατα στην εταιρία υπήρξε ένα εργατικό ατύχημα (εντελώς απρόοπτα θα έλεγα, αφού με 18 ώρες εργασίας ο άνθρωπος έχει πνευματική διαύγεια και υψηλές παραγωγικές ικανότητες!) και ο διευθυντής της εταιρίας κάλεσε έναν έναν τους εργαζομένους στο γραφείο του για να διερευνήσει τα αίτια του ατυχήματος. Είχε ύφος αυστηρό και βλοσυρό και άφησε σε όλους να εννοηθεί ότι θα γίνουν απολύσεις σύντομα γιατί το ατύχημα κόστισε στην εταιρία και πρέπει να τιμωρηθούν. Έτσι, τις τελευταίες δύο εβδομάδες επικρατεί τρομοκρατία στην εταιρία και όλοι οι εργαζόμενοι ανησυχούν μήπως είναι και οι ίδιοι στη μαύρη λίστα των απολύσεων. Ο φίλος μου είναι ένα περιφερόμενο ράκος και όπου βρεθεί και όπου σταθεί λέει ότι είναι αδικία να την πληρώσει αυτός γιατί κάποιος άλλος δεν έκανε καλά τη δουλειά του. Προσπάθησα να τον συνετίσω τοποθετώντας την κατάσταση σε μία πιο ρεαλιστική βάση, τονίζοντας αφενός ότι το κόστος του ατυχήματος στα δικά του ταξικά δεδομένα θα αντιστοιχούσε σαν να του έπεσε από την τσέπη μισό cent, και αφετέρου ότι η εταιρία δεν του ανήκει και κακώς αισθάνεται προσωπική την απώλεια. Δεν τα κατάφερα να τον εμψυχώσω. Ας σημειωθεί επίσης ότι ο φίλος μου είναι εδώ και μια δεκαετία μέλος του ΝΑΡ και τον Μαρξ τον παίζει στα δάχτυλα. Κι αυτό το αναφέρω γιατί τρομοκρατούμαι στη σκέψη ότι οι υπόλοιποι συνάδελφοι του ενδέχεται να μην έχουν διαβάσει καν Μαρξ.

 

Στα δικά μου τώρα, είχα επίσης μερικές ενδιαφέρουσες εργασιακές μικροπεριπέτειες. Για παράδειγμα, με κάλεσαν από μία επιτροπή της Βουλής, από τις χιλιάδες που ψωμίζουν τους εκλεκτούς πολιτικούς μας, και μου ζήτησαν το βιογραφικό μου ώστε να συνεργαστούμε σε κάποιο πρότζεκτ. Να πω καταρχάς ότι δεν γνωρίζω κανένα πολιτικό προσωπικά, στο επάγγελμα μου όμως με γνωρίζουν κάποιοι άνθρωποι και μερικές φορές με καλούν να προτείνω λύσεις, εθελοντικά βεβαίως βεβαίως. Η επιτροπή προώθησε το βιογραφικό μου στον ενδιαφερόμενο φορέα κι έτσι μου τηλεφώνησε προσωπικώς ο διοικητής του φορέα να μου εκδηλώσει την άριστη εντύπωση που του δημιούργησε το βιογραφικό, καθώς και πόσο σημαντική θα ήταν η συνεισφορά μου στο φορέα του, που παρεμπιπτόντως απαρτίζεται από εργαζομένους με χαμηλά επαγγελματικά προσόντα, που ξέρουν όμως να σταυρώνουν το σωστό ψηφοδέλτιο. Η επαγγελματική μας ωστόσο συνεργασία ναυάγησε, καθώς, όπως μου εκμυστηρεύτηκε λίγες μέρες αργότερα, οσάν να ήμασταν φιλαράκια, έπρεπε να ανταποδώσει κάποιες «μικροχάρες» σε συναδέλφους του από τη Βουλή.

 

Μετά ήρθε σε επαφή μαζί μου κάποια «συνάδελφος» που ζήτησε τη συνεργασία μου στο διάσημο ιδιωτικό της γραφείο. Το «συνάδελφος» το βάζω σε εισαγωγικά όχι γιατί δεν είμαστε συνάδελφοι στα χαρτιά, αλλά γιατί εκείνη έχει επιπλέον την ιδιότητα της σούπερ σταρ πρωινών εκπομπών στην τηλεόραση κι εγώ δεν τολμώ να συγκρίνω το ταπεινό μου βιογραφικό μαζί της. Η συνεργασία μας λοιπόν θα είχε τους εξής όρους: επειδή τελευταία η εφορία τους έχει πρήξει με τους ελέγχους και δεν τους αφήνει ήσυχους να κάνουν τη δουλειά τους, από εμένα θέλει να εργάζομαι ως υπάλληλος στο γραφείο της με ένα συμβολικό αντίτιμο και εγώ θα της κόβω καθόλου συμβολικές αποδείξεις με το μπλοκάκι μου για να μην αναγκάζεται να κρύβεται από την εφορία. Δυστυχώς έφαγε πόρτα.

 

Σε κάποια άλλη πάλι παραλίγο συνεργασία ο υποψήφιος εργοδότης με αποκάλεσε κάμποσες φορές «αγόρι μου» και «συντεκνάκι μου» (Κρητικός κι αυτός) και όταν του ζήτησα ευγενικά να με αποκαλεί με το επίθετο μου, μαζί με το πρόθεμα «κύριος» μπροστά τέλειωσε πριν αρχίσει η συνεργασία. Μία ακόμα συνεργασία τελείωσε όταν ο υποψήφιος εργοδότης μου πρότεινε να εργαστώ με λιγότερα χρήματα από το συνάδελφο μου που είχε απολυθεί μόλις δύο μέρες πριν. Σε αυτόν μάλιστα μίλησα και για την υπεραξία και για τον έλεγχο της εργασίας μου κι έτσι η υπόθεση ήταν χαμένη από χέρι. Κάπου εδώ να θυμίσω ότι  από την προηγούμενη εργασία μου παραιτήθηκα γιατί μου ζήτησαν να προσφέρω πλέον τις υπηρεσίες μου με τα μισά χρήματα, και φυσικά αρνήθηκα. Ε, λοιπόν ο αντικαταστάτης μου εργάζεται για το ένα τέταρτο του περυσινού μου μισθού, που μην φανταστείτε ότι μιλάμε για το ένα τέταρτο μισθού γκόλνετ μπόι της ΕΡΤ, ας πούμε ότι ο μισθός αυτός του φτάνει για τα οδοιπορικά από και προς την εργασία του. Δεν έχω hard feelings για εκείνον (γνωριζόμασταν κι από παλιά και δεν θα χαλάσουμε τη φιλία μας για μια δουλειά), δεν παύω όμως να αναρωτιέμαι: γιατί;

      

Τέλος, αυτές τις μέρες μου ήρθε και η διαβόητη περαίωση, δεν έχω όμως καν ανοίξει το φάκελο να δω περί τίνος πρόκειται γιατί δεν υποκύπτω σε εκβιασμούς, πόσο μάλιστα σοσιαλιστικούς. Τώρα περιμένω να μου έρθουν για έλεγχο και θα γελάσει ο κάθε πικραμένος. Παρεπιπτόντως, στον εκλεκτό εφοριακό που θα έρθει για τον έλεγχο θα του συστήσω και την από πάνω συνάδελφο-πρωινατζού…

    

To be continued…

25 Σχόλια leave one →
  1. 30 Νοέμβριος, 2010 11:53 πμ

    Αυτό με το ατύχημα και τις τιμωρίες κάτι μεγαλύτερο μου θύμισε…

  2. 30 Νοέμβριος, 2010 11:54 πμ

    Επίσης η νέα τάση στα εργασιακά θα μπορούσε να θεωρηθεί και υπόταση με τόσο χαμηλά που θα πέσουν οι μισθοί…

    Και άμα της στείλεις τον εφοριακό θα της κάνει τα μούτρα κρέας;! Θα του δώσει ένα ωραιότατο φακελάκι και μάλλον καλό θα κάνεις στον εφοριακό παρά κακό στην πρωινατζού.

  3. 30 Νοέμβριος, 2010 12:15 μμ

    Πόσο πρόθυμοι είναι οι άνθρωποι σήμερα να θυσιάσουν τα πάντα… και πρώτα από όλα την αξιοπρέπειά τους.

  4. chara permalink
    30 Νοέμβριος, 2010 12:28 μμ

    Επειδή απ’ το παράθυρό μου βλέπω το χιόνι να πέφτει κι από το ηχείο μου ακούγονται φωνές απο τη μακρινή Νέα Ορλεάνη, νιώθω λίγο σαν τους αυτοεξόριστους ποιητές που απ’ το Παρίσι σχολίαζαν τη Χούντα (το έχουμε ξαναπαίξει το έργο αυτό εσύ κι εγώ 😉 ). Αλλά απλώς δε μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό να σου θυμίσω ότι ο Μάρξ απέθανε κι έχω και ντοκουμέντα αν δεν πιστεύεις, κι ότι, μη νομίζεις, κι αυτός ήτανε μάλλον σαν κι εμένα παρά σαν και το φίλο σου απ’ την πολυεθνική. Οι θεωρίες είναι υπέροχες απ’ έξω αλλά όταν μπαίνεις στο χορό είθισται να χωρεύεις αναλόγως με το άσμα που σου παίζουνε. Και οι βολεμένοι κι οι πρωινατζούδες δε θα νοιαστούν για τίποτα και για κανένα γιατί ποτέ δεν ζητήθηκε από αυτούς να αποδείξουν ότι διαθέτουν καν αυτή τη ικανότητα του νοείν. Όλα όσα λες είναι σωστά και τη λατρεύω αυτή σου την πικρή ρομαντική ειρωνία. Και μια που είμαι σε διάθεση Γουάιτ Κρίσμας ετούτο το πρωινό θα σπεύσω σε βοήθεια. Πώς; Μα με ευχολόγια όπως όλοι άλλωστε, και μη μου πεις πως δεν αρκεί γιατί άλλοι κι άλλοι το έκαναν κι εκλέχθηκαν πρωθυπουργοί κι άλλα σπουδαία 🙂 Κι αν δεν πιάσουν οι ευχές μου στο χριστουγεννιάτικο ουρανό και το Σάντα Κλάους, ε άναψε κι εσύ ένα κερί στον Άγιο Αντρέα μήπως κι αλλάξουν οι εποχές και πάρουμε επιτέλους όλοι αυτό που μας αξίζει στη ζωή. (Επικίνδυνη ευχή τώρα που το σκέφτομαι… Κάτσε να ξαναδώ αν με συμφέρει πριν να την πω μεγαλοφώνως…)
    Η νέα τάση στην εργασία είναι η παντώς είδους κι από τους πάντες επεξεργασία…
    Καλημέρα σάιλεντ!

  5. 30 Νοέμβριος, 2010 1:16 μμ

    Χαρά και εδώ στο Βρυξελλοχώρι όλα άσπρα είναι και το χιονάκι καλά κρατεί.

    Γιώργο, οι άνθρωποι ήταν πάντα πάρα πολύ πρόθυμοι να θυσιασουν την αξιοπρέπειά τους για χρήματα. Δλδ να την πουλήσουν. Όσοι διαθέτουν δλδ αξιοπρέπεια, γιατί άλλοι δεν έχουν καν.

    Ο φόβος είναι η αιτία.

  6. 30 Νοέμβριος, 2010 2:38 μμ

    Λίγο άσχετο με το παραπάνω, αλλά επειδή με αποσυντόνισε το χιόνι και η τζαζ, μόλις επέστρεψα από το ταχυδρομείο που πήγα να πληρώσω το ΤΕΒΕ μου σαν καλό παιδάκι και συνέβη το αίστευτο: με έκλεψαν! Θέλω να πω όχι νόμιμα όπως με την περαίωση, μου έκλεψαν το πακέτο με τα τσιγάρα που είχα στην τσέπη. Εντάξει, δεν είναι δραματικό από μόνο του αυτό, το δραματικό είναι ότι το έβλεπα ότι με κλέβουν. Ήταν ένας κύριος πολύ καθώς πρέπει, όχι μελαμψός ας πούμε ή με σπαστά ελληνικά. Κύριος με τα όλα του, τόσο που δεν αντέδρασα γιατί δεν ήθελα να φανώ αγενής 🙂

    Και μερικές απαντήσεις:

    @Δύτα μήπως εννοείς τη Bjork στο Dancer in the dark; Τι σου θύμισε αλήθεια; Είμαι πολύ περίεργος…

    @HappyHour επίσης θα φορεθεί πολύ το ανορεξικό γιατί δεν έχουμε που δεν έχουμε να φάμε, ας το κάνουμε στυλ…Για το φακελάκι δεν συμφωνώ μαζί σου γιατί έχουμε κυβέρνηση διαφάνειας και αυτά απαγορεύονται!

    @Γιώργο μου πάρα πολύ πρόθυμοι. Και ξέρεις κάτι; Τους καταλαβαίνω, αν και αντιδρώ.

    @Χαρά εσείς οι πνευματικοί άνθρωποι χαρείτε την εξορία σας κι αφήστε μας εμάς στη δυστυχία μας που όχι μόνο λεφτά δεν έχουμε, δεν έχουμε καν χειμώνα! Και τα άσματα ακόμα άδικα είναι: τζαζ εσείς, κλαρίνο εμείς. Είναι δικαιοσύνη αυτό το πράγμα; Καλού κακού πάντως δεν θα πω στο φίλο μου ότι πέθανε ο Μάρξ γιατί πάνω στην ταραχή του μπορεί να κάνει καμία τρέλα, όπως για παράδειγμα να παραιτηθεί! Ευχαριστούμε και για τα ευχολόγια, μας υποχρέωσες. Κερί πάντως στον Άγιο Αντρέα δεν ανάβω, θα ανάψω ίσως στο Γεώργιο Ανδρέα Παπανδρέου, που συμπεριλήφθηκε και στη λίστα με τους 100 κορυφαίους στοχαστές (global thinkers) της εποχής. Κόπηκες;

    @Кроткая χιόνι κι εσείς ε; Χμ, μάλλον πρέπει να βρω νέους φίλους από χώρες με μικρότερη ευημερία. Ίσως ψάξω τους Ιρλανδούς bloggers, δεν ξέρω…

    • 30 Νοέμβριος, 2010 2:45 μμ

      Μου θύμισε τα περί ελληνικής κρίσης. 🙂

      • 30 Νοέμβριος, 2010 3:20 μμ

        τς τς τς ε, μα όταν ο άνθρωπος είναι άτεχνος…

    • chara permalink
      1 Δεκέμβριος, 2010 1:17 πμ

      «τόσο που δεν αντέδρασα γιατί δεν ήθελα να φανώ αγενής 🙂 » λολ
      Μήπως σκέφτεσαι αντίστοιχα κι όταν συμπληρώνεις εκείνη τη φορολογική δήλωση;

      • 1 Δεκέμβριος, 2010 12:23 μμ

        Μα βέβαια! Συνήθως δηλώνω και περισσότερα έσοδα από τα πραγματικά για να μην φανώ κακομοίρης στους ε(υ)φοριακούς. Τώρα μάλιστα που θα υπάρχει και ελεύθερη πρόσβαση κοινού στις φορολογικές μας δηλώσεις θα φουσκώσω κι άλλο τη δήλωση μου για να μπω στο μάτι μερικών μερικών 😈

  7. 30 Νοέμβριος, 2010 3:23 μμ

    Ολα γνωστα και μη εξαιρετέα… Με το φακελο «περαίωση» επαθα ενα ψιλοπανικό, αλλα η λογιστρια μου ειπε να μη δινω σημασια σε τρομοκρατικες ενεργειες! 😉
    (την αποπάνω, να τη συστησεις. θερμα!)

  8. 30 Νοέμβριος, 2010 3:24 μμ

    νταξει και γαμώ τα γελια.
    global thinker, o GAP!

  9. 30 Νοέμβριος, 2010 3:30 μμ

    Ο ΓΑΠ είναι ή ο παππούς του; Γιατί εγώ για τον «Γερο» κατάλαβα, δεν μου πήγε το μυαλό σε τουτον εδώ (γιατί άραγε;)…

  10. 30 Νοέμβριος, 2010 3:34 μμ

    Ιιιιιιιι! Ξαναδιαβάζω την φράση του Σάιλεντ, της εποχής λεει ξεκάθααρα… Πωπω… Τι να κοπεί η Χαρά, φέτες έχουμε γίνει όλοι!!! Τζιζας! Παίρνω το τουφέκι μου και πάω για το βουνό… όποιος θέλει ακολουθεί…

    • chara permalink
      1 Δεκέμβριος, 2010 1:12 πμ

      Περίμενε… Έρχομαιαιαιαιαιαιαι!!!!!!! Κι ας ελπίσουμε ότι… η τρέλα δεν πάει στα βουνά…
      όπως λένε και στο χωριό μου: ΝΟΟΥ ΣΙΤ!

      • 1 Δεκέμβριος, 2010 12:12 μμ

        Πάντως εγώ έχω ακόμα το τουφέκι του παπού μου για ώρα ανάγκης. No shit!

  11. 30 Νοέμβριος, 2010 4:00 μμ

    Μα βρε παιδιά τι τους βάζω τους συνδέσμους; Αφού το λέει καθαρά το άρθρο ότι ο δικός μας είναι στους global thinkers επειδή «έτρεξε ένα αυστηρό πρόγραμμα σταθερότητας που περιλαμβάνει αυξήσεις φόρων και περικοπές στο διογκωμένο δημόσιο τομέα, ένα πακέτο αρκετά φιλόδοξο, ώστε να πείσει την Ευρώπη να κρατήσει την Ελλάδα στην επιφάνεια».

    Και ποιον να έβαζαν στη λίστα δηλαδή; Τον παππού του τον κομμουνιστοφάγο;

    Αλλά τη βλέπω; Καινούργια πελάτισσα; (Βήχει να καθαρίσει η φωνή): Καλωσήρθες Ροδιά, βλέπεις τα μέρη μας γίνονται που και που παιδική χαρά. Κόπιασε όμως! Κι εσύ φακελο, ε; Να σου πω, τώρα που μίλησες για τρομοκρατικές ενέργειες, θα προτιμούσα να μου ερχόταν άλλος φάκελος, ας πούμε από αυτούς που στέλνει εκείνη η αδίστακτη τρομοκρατική συμμορία που έβαλε στόχο τους συμπολίτες μας. Δεν αναφέρομαι στο ΠΑΣΟΚ βρε, που πάει ο νους σου;

    (αντάρτισσα χάππυ εγώ είμαι μέσα για το βουνό, θα πάρουμε όμως μαζί μας και τα κουτάβια!)

    • 30 Νοέμβριος, 2010 8:27 μμ

      Καλως σε βρισκω 🙂 Μη καθαριζεις τη φωνη, οι βραχνες φωνες ειναι πιο σεξυ!
      Χαμος γινεται εδω μεσα, θα ερχομαι συχνοτερα!

  12. 30 Νοέμβριος, 2010 4:34 μμ

    ποια κουτάβια? εμένα εννοείς ή το Μπόμπο?

  13. αισιόδοξος permalink
    30 Νοέμβριος, 2010 5:42 μμ

    Είσαι το είδωλο μου, silent.
    Τα λέμε στις 6…

  14. 30 Νοέμβριος, 2010 6:07 μμ

    @Krot τον Μπόμπο εννοώ βέβαια, Εσύ δεν είσαι κουτάβι, κουτσάβι είσαι 🙂

    @Αισιόδοξε εγώ το είδωλο σας; Γνωριζόμαστε; Τι θα πούμε στις 6; Αν είστε από την εφορία θα λείπω 😦

    • 30 Νοέμβριος, 2010 7:34 μμ

      Εννοείται ότι θα τα πάρουμε τα κουτάβια (Μπόμπο κ Κροτ) για να διώχνουν τους οχτρούς μας!!! Καλά γέλα εσύ αλλά είναι που μου λείπει το τουφέκι αλλιώς θα είμανε ήδη στα βουνα!

      Ο παππούς ητο κουμουνιστοφάγος αλλά ταιριάζει καλύτερα στο thinker 😉

  15. 1 Δεκέμβριος, 2010 9:15 πμ

    κουτσάβι….χαχαχαχα… μπουαχαχαχαχαχαχαχα.
    χα.

    Γεια σου Ροδιά, καλώς ήρθες.

    ΥΓ: Κύριος με τα όλα σου Sailent

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: