Skip to content

Ε, όχι και να μας σώσει ο κύριος Αβραμόπουλος!

29 Νοέμβριος, 2010

Διαβάζω στη σημερινή Καθημερινή το άρθρο του κ. Αβραμόπουλου με τίτλο «Για να σωθεί η χώρα» και τσιμπιέμαι να δω μήπως ονειρεύομαι. Όχι μόνο γιατί λέει και πάλι ένα απόλυτο ΤΙΠΟΤΑ, αλλά γιατί έχει ακόμα το θράσος να βγαίνει στο δημόσιο βήμα και να προκαλεί. Αντί να λέει δόξα το θεό που δεν ζει σε άλλη χώρα και δε βρίσκεται πίσω από τα κάγκελα, συνεχίζει να εμπαίζει τους φτωχούς το πνεύματι και αγαθούς τη ψυχή συμπολίτες του που δεν τον έχουν πάρει καιρό τώρα με τις πέτρες.

         

Ο κ. Αβραμόπουλος κατηγορεί τη μνημονιακή πολιτική της κυβέρνησης και αφορίζει αορίστως, ξεχνώντας τις δικές του κωλοτούμπες στα καρτέλ της βιομηχανίας φαρμάκων και τις ρεμούλες του με τα νομοσχέδια που κατέθετε και απέσυρε κατά τις προσταγές των αφεντικών του. Όπως ξέχασε να μας πει που πήγαν τελικά τα λεφτά της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης. Παρακάτω αναπτύσσει τη σκέψη του υπό το πρίσμα «μιας ευρύτερης πολιτικής συναίνεσης των πολιτικών κομμάτων και της κοινωνίας, των κοινωνικών εταίρων και όλων των κοινωνικών δυνάμεων», πίσω όμως από τις γραμμές βλέπει μια οικουμενική κυβέρνηση με τον εαυτό του σε ηγετικό ρόλο. Τι θα κάνει όμως ακριβώς ο κ. Αβραμόπουλος σε μια υποτιθέμενη οικουμενική κυβέρνηση; Θα βάλει κάγκελα; Αφού από όπου πέρασε άφησε χρέη και ελλείμματα, τι τον κάνει να αισθάνεται ικανός και χρήσιμος για την κοινωνία; Έπειτα το ρίχνει στην κουτοπονηριά, καλώντας την κυβέρνηση να παραδεχτεί την αποτυχία της στη μνημονιακή πολιτική («Μια τέτοια παραδοχή θέλει τόλμη και ειλικρίνεια και σε καμία περίπτωση δεν δείχνει αδυναμία. Με την παραδοχή αυτή, η κυβέρνηση δηλώνει βούληση και αποφασιστικότητα να κινηθεί δυναμικά προς τα εμπρός, χωρίς φοβίες και προκαταλήψεις, διαμορφώνοντας ένα πολιτικό περιβάλλον συνεννόησης»). Ναι, μιλάει για συνεννόηση και ειλικρίνεια ο κ. Αβραμόπουλος. Ο σαχλαμάρας, ο λογοκριτής, ο υπεύθυνος της σημερινής χρεοκοπίας

          

Στέκομαι περισσότερο στον επίλογο της επιστολής του, που είναι προκλητικός και εξοργιστικός:

         

Το τελευταίο που μετράει αυτόν τον καιρό, είναι η απάντηση στο ερώτημα «τις πταίει;». Γιατί η απάντηση είναι αυτονόητη και απλή. Ολοι. Ολοι φταίμε για εδώ που φτάσαμε και οι πολιτικοί πάνω απ’ όλους και γι’ αυτό πρέπει να συνεννοηθούμε για τους τρόπους εξόδου από την κρίση. Και στο ερώτημα, όπως αποδεικνύεται, δεν απαντούν οι εξεταστικές ούτε ο σκληρός διχαστικός λόγος. Κάποτε πρέπει να μάθουμε να «συνωμοτούμε» για το εθνικό συμφέρον και το καλό του τόπου. Και αυτό προϋποθέτει μια άλλη πολιτική κουλτούρα, που θα έχει ως οδηγό την αντίληψη ότι η Δημοκρατία είναι η πολιτική τέχνη της σύνθεσης και ότι δεν μπορεί να λειτουργεί μόνο κάτω από όρους συνταγματικής και νομοθετικής τυπικότητας.

             

Το τελευταίο λοιπόν που μετράει είναι να βρεθεί «τις πταίει» για την οικονομική κρίση. Δεν μας λέει όμως ποιος είναι αυτός που αδιαφορεί με τόση γενναιότητα για το «τις πταίει»: Ο ίδιος ο κ. Αβραμόπουλος που χρεοκόπησε το Εθνικό Σύστημα Υγείας με την αδιαφορία, αλλά περισσότερο με τη διαφθορά του; Οι φαρμακοβιομηχανείες; Τα καρτέλ; Οι προμηθευτές ορθοπεδικών υλικών, φίλτρων τεχνητού νεφρού και πάσης φύσεως καρδιολογικών; Οι ιδιωτικές (ψυχιατρικές και μη) κλινικές; Ή μήπως μιλάει εξ’ ονόματος των ασθενών ή συνολικά των Ελλήνων φορολογουμένων;

             

Εμείς που δεν έχουμε την πολιτική κουλτούρα που ευαγγελίζεται ο κ. Αβραμόπουλος τις θέλουμε τις εξεταστικές επιτροπές. Και αν ούτε κι εκείνες ούτε και οι εισαγγελείς μπορούν να «λειτουργήσουν κάτω από όρους συνταγματικής και νομοθετικής τυπικότητας», τότε να γίνουν λαϊκά δικαστήρια. Και τότε θα δούμε για πόσο ακόμα θα παρέχεται άσυλο σε όσους υπονομεύουν με τα έργα τους τη Δημοκρατία. Το ξαναλέμε:

                    

Η ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΕΧΕΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΕΧΟΥΝ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ. ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΒΑΖΑΝ ΠΛΑΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΜΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΥΨΟΥΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ. ΔΕΝ ΘΑ “ΒΑΛΟΥΜΕ ΠΛΑΤΗ» ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΩΣΟΥΜΕ. ΔΕΝ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ!

             

Περισσότερα για τα έργα και τις μέρες του κ. Αβραμόπουλου μπορεί να διαβάσει κανείς στους συνδέσμους:

Υπουργός Υγείας vs Πιράνχας Υγείας και άλλες φανταστικές ιστορίες

Μήπως ήρθε η ώρα να πάει φυλακή ο κύριος Αβραμόπουλος;

Η χρυσή τριετία του πρέσβεως

Το χαμόγελο του χοίρου

Που πήγαν τα λεφτά

 

13 Σχόλια leave one →
  1. 29 Νοέμβριος, 2010 11:11 πμ

    Μολονότι το κείμενο σου είναι ολόσωστο και καλώς τα λες όσα λες, κι επίσης με διαφωτίζει σχετικά με το τι εννοούσες στο ποστ μου, έχω την εξής ένσταση:

    Αν η Ελλάδα χρεωκόπησε (γιατί χρεωκόπησε, μην κοιτάς που δεν το είπαν ακόμα), προφανώς και έχουν μεγάλη ευθύνη όλοι αυτοί οι Αβραμόπουλοι, Ρουσόπουλοι, Λαλιώτηδες και Βενιζέλοι (ονοματα δεν ήθελες?), τη μεγαλύτερη κιόλας αν θες.
    Πλην όμως, το πράγμα ιστορικά πάει πολύ παλαιότερα και όντως μεγάλη ευθύνη έχουν οι τράπεζες οι οποίες ενορχήστρωσαν και σκηνοθέτησαν την κρίση για να κερδοσκοπήσουν.
    Δλδ οκ, εμείς είμαστε πνιγμενοι στη λοβιτούρα -οι Ιρλανδοι?
    Και οκ, επειδή είμαστε πνιγμένοι στη λοβιτούρα, ήμασταν ο αδύναμος κρίκος της ευρωζώνης και γι’αυτό χτυπήθηκε πρώτη η οικονομία μας. Ξαναρωτώ: οι Ιρλανδοί; οι Πορτογάλοι που συντομαι θα μα ςκάνουν παρέα;

    Δεν κάνει σε κανενα εντύπωση το γεγονός ότι όλες οι χώρες που ενεπλάκησαν/εμπλέκονται/θα εμπλακούν στην φάση με το ΔΝΤ είναι πρώην φτωχές χώρες, με ιστορικώ δικτατοριών ή/και ξένων κατοχών. Χώρες που δεν τις άφησαν να αναπτύξουν βιομηχανία και εγχώρια δική τους παραγωγή, αλλα τις προέτρεψαν να χτίσουν οικονομία φούσκας;

    Δε λέω πως δεν πρέπει να τιμωρηθούν οι κλέφτες. Φυσικά και πρέπει. Αλλά και χωρίς αυτούς, το ΔΝΤ πάλι εδω θα ήταν sooner or later. Γιατί αυτή ήταν κεντρική επιλογή των κερδοσκόπων.

    Bonus question: αφού η οικονομία της Ελλάδας είχε αυτά τα χάλια, ποιος διάολος την ανάγκασε να χαρίσει 28 δις στις τράπεζες πριν από 1,5 χρόνο; Το θέμα δεν είναι απλα οι πολιτικοί που τα τρώνε. Θα ήταν πολύ εύκολο τότε. Το θέμα είναι αυτοί για τους οποίους δουλεύουν οι πολιτικοί και οι οποίοι αισχροκερδούν τρελά.

  2. 29 Νοέμβριος, 2010 12:11 μμ

    Καλημέρα krotkie!!
    Θα απαντήσω από το τέλος προς την αρχή:

    Η κυβέρνηση χάρισε 28 δις στις τράπεζες (και μείωσε 4% τη φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου συμπληρώνω εγώ) για να πάρει μπρος η ανάπτυξη της χώρας! Είναι θέμα ανταποδοτικότητας, που όλοι ξέρουμε πως λειτουργεί στα μέρη μας. Αν δηλαδή σωθούν οι τράπεζες και οι μεγάλες βιομηχανίες, δεν θα μετακομίσουν σε άλλες χώρες των Βαλκανίων, για παράδειγμα, ούτε θα βγάλουν τα λεφτά τους στην Ελβετία. Όχι! Θα μείνουν εδώ, θα προσφέρουν δουλειές στους ανέργους της χώρας μας και θα βάλουν ειτέλους την Ελλάδα σε τροχιά ανάπτυξης (βρε!)

    Οι κλέφτες πρέπει να τιμωρηθούν, όπως έπρεπε να είχαν τιμωρηθεί και πριν το ΔΝΤ. Για τον Αβραμόπουλο, συγκεκριμένα, έχω αναλύσει και από εδώ και από το no budget πολλές φορές γιατί θα έπρεπε να είναι στη φυλακή. Όμως δεν είναι και συνεχίζει απτόητος. Και στην τελική καλά κάνει. Προσωπικά μου προσφέρει κάποια ηδονή που βγαίνει και λέει «παιδιά ας τα ξεχάσουμε όλα, έτσι κι αλλιώς αυτοί που ζητούν τιμωρίες είναι αυτοί που επιθυμούν τον εθνικό διχασμό». Μου αρέσει γιατί μας πετάει στη μούρη όλη την αρρώστα της κοινωνίας μας. Αφού καταφέρνει και πείθει με τέτοια επιχειρήματα, ίσως τελικά καλώς μας μεταχειρίζονται με αυτό τον τρόπο. Και φυσικά στην είσοδο του ΔΝΤ συνέβαλαν και οι κερδοσκόποι, όμως αν διαβάσεις τις πηγές θα εκπλαγείς με τα λεφτά που δόθηκαν στους προμηθευτές, μέσα σε λίγα χρόνια, που ισοδυναμούν περίπου με το ελληνικό ΑΕΠ. Αυτό που ξέχασα να αναφέρω στο κείμενο, είναι ότι θα πληρώσουμε κι από πάνω γιατί το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο μας έριξε και πρόστιμα για τις τακτικές Αβραμόπουλου (και Κακλαμάνη και Ξενογιαννακοπούλου για να είμαι δίκαιος). Είτε λοιπόν ερχόταν το ΔΝΤ sooner or later, η απάτη σε βάρος του ελληνικού δημοσίου δεν αλλάζει, το αίτημα για τιμωρία όμως γίνεται επιτακτικό, έστω και για συμβολικούς λόγους πια…

    Συμφωνώ (φυσικά) για την κερδοσκοπία των τραπεζών και δεν παραβλέπω ότι και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες είναι πνιγμένες στη διαφθορά. Ο ξένος δάκτυλος όμως από μόνος του δεν αρκεί ως υπεύθυνος για τις οικονομίες-φούσκες, κάπου συνέβαλαν και οι εθνικές κυβερνήσεις. Όχι μόνο γιατί πίστεψαν σε θαύματα, αλλά και γιατί οι εκλεγμένοι εκπροσώποι τους βρήκαν την ευκαιρία εύκολου πλουτισμού σε βάρος των λαών. Και ξαναλέω: ας ενωθούμε μαζί οι λαοί να χτυπήσουμε τον οικονομικό ιμπεριαλισμό των τραπεζών, μην παραβλέπουμε όμως ότι την ώρα που εμείς χάνουμε δουλειές και σπίτια και σε λίγο όταν αρρωσταίνουμε θα μας πετάνε στο δρόμο, κάποιοι Αβραμόπουλοι κάνουν ταξίδια αναψυχής με τα λεφτά μας και γελούν σε βάρος μας.

    (επίσης τελευταία μεταμορφώνομαι σε κομμουνιστής και πρέπει να μιλήσω στον ψυχοθεραπευτή μου γι’ αυτό σύντομα)

    Και πάμε στο τελευταίο σχόλιο: όλοι οι Αβραμόπουλοι και οι Ρουσόπουλοι που αναφέρεις σε χώρες που λειτουργεί η δικαιοσύνη δεν θα κυκλοφορούσαν έξω, όμως στο ποστ σου δεν αναφερόμουν σε αυτούς. Αυτούς τους ξέρουμε και απλά τους αφήνουμε να μας περιγελούν δεκαετίες τώρα. Εμένα όμως με ενοχλεί και διαφθορά των πολιτών (και των δημοσιογράφων, και των παπάδων) και οι εξυπηρετήσεις που κάνουν για μια ζεστή θέση στο δημόσιο, όχι κατά το Παν-κάλιο «μαζί τα φάγαμε», αλλά κατά το δικό μου «μαζί σας διορίσαμε». Δεν τους αποδίδω τις ίδιες ευθύνες και το θέμα της μη εξομοίωσης των Δ.Υ. σηκώνει πολλή συζήτηση, επιμένω όμως να θέλω κοινωνική δικαιοσύνη και να αποστρέφομαι τους αλληλοεξυπηρετητές του κάθε Αβραμόπουλου.

  3. 29 Νοέμβριος, 2010 2:55 μμ

    «σε χώρες που λειτουργεί η δικαιοσύνη δεν θα κυκλοφορούσαν έξω»
    χα! Στη Γαλλία αυτή τη στιγμή υπάρχουν δύο υπουργοί (τουλάχιστον)που θα έπρεπε να είναι πολύ βαθειά μέσα στη στενή: Αλαιν Ζυπέ και Ντομινικ ντε Βιλπέν.
    Ομοίως, ο πρώην δήμαρχος Παρισιού, Υπουργός και Πρόεδρος της Ρεπυμπλίκ, κυκλοφορέι ελευθερότατος, εμφανίζεται σαν το μεγάλο μάγο της φυλής και κάνει κύρηγμα (πρβλ Μητσοτάκης) και περνάει τα γεράματά του μς τιμές και δόξες, ενώ θα έπρεπε επίσης να είναι βαθύτατα στη στενή.
    Ομοίως και ο νυν Πρόεδρος πετί Νικολά,α ναφέρω μόνο το σκάνδαλο Μπετανκούρ, έχει κι άλλα στο πλούσιο βιογραφικό του πάντως.
    Να φέρω κι άλλα παραδείγματα; Χέλμουτ Κωλ, Μπερλουσκόνι (καλά όχι ότι λειτουργεί η δικαιοσύνη στην Ιταλία, αλλά λέμε…).
    Για να μη μιλήσω για τους Βέλγους Υπουργούς, Βουλευτές κλπ.
    Παντού τα πάντα και ας μην εξιδανικεύουμε τις «χώρες όπου λειτουργεί η δικαιοσύνη». Πρόκειται για χώρες που έχουν καλά πεζοδρόμια, οδικά δίκτυα και πάρκα, αλλά όχι δικαιοσύνη.
    Κι αυτό γιατί πολύ απλά έχουν κι αυτές καπιταλισμό.
    Και καλά κάνεις και ακούγεσια σαν κομμουνιστής, εγώ τις έχω ξεπεράσει τις τύψεις που ακούγομαι έτσι, γιατί μα ςδουλεύουν ψιλό γαζί και λέμε κι ευχαριστώ.

    Πάμε παρακάτω. Σε καμία περίπτωση δεν νομιμοποιώ το πελατειακό σύστημα και του βουλευτή/σωτήρα στον οποίο τρέχουμε για ένα διορισμό, μια μετάθεση στο στρατό ή ένα ράντζο στο ΕΣΥ.
    Πλην όμως, οι ευθυνες είναι μοιρασμένες όντως:
    όταν είσαι γονιός, θες το παιδί σου να βρει μια δουλειά. Κι όταν το βλέπεις άνεργο, εφόσον μπορείς, θα κάνεις τα πάντα για να το σώσεις. Κι αν ο μόνος τρόπος που σου προσφέρει το σύστημα είναι αυτός, τότε αυτόν τον τρόπο θα επιλέξεις,
    Δεν το υπερασπίζομαι το μοντελάκι, δεν το δικαιολογώ. Καταλαβαίνω όμως γιατί υπάρχει και διαιωνίζεται, και ρίχνω περισσότερες ευθύνες στους βουλευτάδες από ό,τι στο γονιό και το παιδί του παραδείγματός μου.
    Φυσικά, αυτό είναι ένα σύστημα που διαιωνίζει τον πατερναλισμό και το φαινόμενο ένός λαού-μωρού που δεν ενηλικιώνεται ποτέ, αλλά θέλει πάντα να τον νταντεύουν. Guess what? Κάποιους τους βολεύει αυτό. Αλλά αν ένα μωρό σκούζει σαν το κακομαθημένο μέσα σε ένα εστιατόριο, αναζητώ τις ευθύνες στη μάνα του περισσότερο από όσο στο 5χρονο. Και αυτήν θέλω να ξεμαλλιάσω, όχι το μωρό.

    Το σημείο στο οποίο διαφωνώ είναι αν αρκεί ο ξένος δάκτυλος. Η απαντηση που δίνω εγώ είναι πως εξαρτάται από το ποιον έχεις στο τιμόνι. Καμία χριστιανοδημοκρατική/φιλελευθερη/σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση δεν πρόκειται ποτέ να πατήσει πόδι απέναντι στις αγορές και τους κερδοσκόπους, γιατί πολύ απλά αυτοί είναι οι εκπρόσωποι ενός συστήματος που πληρώνονται για να εξυπηρετούν ακριβώς αγορές και κερδοσκόπους.
    Οι μόνοι που πάτησαν πόδι ήταν οι ούγγροι ακροεδεξιοί, λυπάμαι, αλλά αυτή είναι η αλήθεια.
    Ούτε ο Ιρλανδός κοκκινοτριχης κουνήθηκε, ούτε ο Πορτογάλος Ζοζέ θα κουνηθεί και πού να δεις ο Θαπατέρο, όταν με το καλό θα του χτυπήσει ο μηχανισμός την πόρτα. Και δε μιλάω καν για το δικό μας τον πλασιέ με το γεμάτο όπλο στο τραπέζι.
    Αλλα προφανώς το ποιον έχεις στο τιμόνι έχει να κάνει με το ποιος λαός τον ανέχεται να πιλοτάρει το σκάφος. Οπότε ξαναγυρνάμε στην αρχή της κουβέντας μας και μάλλον θα σου δώσω λίγο δίκιο για το ποιόν μας ως λαού, όπως τα περιγράφεις στη δεύτερη παραγραφο του σχολίου σου.
    Το πάω ακόμα πιο πέρα δε: μπορεί εγώ ή εσύ να μη συμμετείχαμε στο πελατεικό σύστημα και τις λοβιτούρες, αλλά τα λουζόμαστε. ίσως επειδή δεν αντιδράσαμε αρκετά.

    Αλλά νομίζω πως είναι πολύ τσουβαλιαστικό να θεωρείς όλους τους ΔΥ βολεμένους ρουσφετολάγνους και γαλάζια/πράσινα παιδιά. Εξάλλου αυτοί οι βολεμένοι είναι εκείνοι που κάθονται στα γραφεία και παίρνουν μεγάλους μισθούς: κάτι σύμβουλοι, ειδικοί συνεργάτες κλπ.
    Η υπάλληλος του ΙΚΑ, ο γιατρός του ΕΣΥ και ο δάσκαλος της ανηψιάς σου δεν είναι τέτοιοι. Αυτοί όμως καλούνται να την πληρώσουν και αυτοί θα απολυθούν, αν τελικά ισχύσουν οι απολύσεις. Αυτοί και οι συμβασιούχοι που κακά τα ψέματα βγάζουν το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς.
    Στο ελληνικό δημόσιο (με βάση νούμερα που είχα βρει στον OECD) δεν έχουμε στην πραγματικότητα πλεόνασμα υπαλλήλων σε αριθμό: αναλογικά και με βάση τα ποσοστά έχουμε όσους και η Γαλλία (ένα 10% του πληθυσμού, που είναι 8% στη Βρετανία και 23% στην άμεμπτη Σουηδία). Ανορθολογική κατανομή έχουμε και εκεί είναι η ρίζα του προβλήματος.

  4. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    29 Νοέμβριος, 2010 8:38 μμ

    Αυτή τη στιγμή δεν έχω χρόνο για πολλά σχόλια, αλλά παρεμβαίνω στη συζήτηση για να πω ότι: ναι, φταίνε οι κερδοσκόποι και όσοι μας μετέτρεψαν από ανθρώπους σε pigs, αλλά δεν είμαστε και όλοι ίδιοι. Δηλαδή, πιστεύω (και) στην ατομική ευθύνη. Δεν ξέρω αν θα είχαμε «σωθεί» αν λειτουργούσαμε διαφορετικά (μάλλον όχι), αλλά δεν μπορώ να δεχτώ τον βουλευτή-γονιό και τον πολίτη-μωρό.

    Γνωρίζω άνθρωπο που μας έλεγε, από τα 17 του, ότι τον περιμένει η θέση στη ΔΕΗ (και τον περίμενε), άλλον που θεωρούσε τον εαυτό του άνεργο 10 χρόνια (γιατί ήθελε να μπει στο δημόσιο και δεν ήθελε να δουλέψει στον ιδιωτικό τομέα), άλλον που χωρίς να προσπαθήσει ποτέ να βρει δουλειά μόνος του, θεώρησε πως μόνο μέσω ενός βουλευτή θα έβρισκε… Από την άλλη, γνωρίζω και άνθρωπο που δουλεύει delivery γιατί δεν ήθελε να πατήσει σε γραφείο πολιτικού (και ας τον είχαν στείλει συστημένο)

    Αναφέρομαι σε παραδείγματα που έχω συναντήσει τριγύρω μου, για να μην περάσω σε προσωπικά βιώματα 🙂

    Δεν μπορώ να τους βάλω όλους (τους πολίτες) στην ίδια κατηγορία, γιατί (κατά τη γνώμη μου) εκτός από το αριστερός – δεξιός υπάρχει και η αξιοπρέπεια. Ναι, ο γονιός μπορεί να πάει στον πολιτικό να ζητήσει δουλειά για το παιδί του (γιατί έτσι έμαθε), αλλά το «παιδί» (το παιδί σε εισαγωγικά, γιατί είναι μαντράχαλος) μπορεί να πει και ένα όχι. Το όχι μερικές φορές έχει και προσωπικό κόστος, τι να κάνουμε; Και αν πουν όχι πολλά «παιδιά», μπορεί κάποτε να ξεκαθαρίσει λίγο ο τόπος από πολιτικούς σαν αυτούς που αναφέρετε, οι οποίοι τρέφονται με πολίτες-μωρά.

    Εντάξει, δε θα λυθεί το πρόβλημα των κερδοσκόπων έτσι, αλλά τουλάχιστον όταν είσαι σε μια διαδήλωση και λες όχι στους κερδοσκόπους θα έχεις περισσότερες πιθανότητες να μη διαδηλώνεις μαζί με αυτούς που μέχρι χθες έγλειφαν και σήμερα αποφάσισαν να «επαναστατήσουν», γιατί χάνουν τη δουλίτσα που τους έδωσε κάποιος γλοιώδης πολιτικός.

    αυτά και τα ξαναλέμε ( γιατί για τον ήρωα της ανάρτησης δεν πρόλαβα να πω τίποτα, ούτε για τον Λοβέρδο που κάλεσε όλο το συνάφι: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=11&artid=4606581 )

  5. 29 Νοέμβριος, 2010 10:47 μμ

    καλησπέρα κι από μένα την εξαφανισμένη και με σύνδρομο στέρησης γιατί μού λείψατε (κατά σύμπτωση όλοι οι συμμετέχοντες στην κουβέντα) 🙂 …στην οποία δεν θα πάρω όμως μέρος με την δικιά σας υπομονή αφενός γιατί λόγω χρόνου κάνω ότι δεν μπορώ και ουσιαστικά διότι αφετέρου λόγω στομάχου δεν θέλω 😦 : έχω αρχίσει ν’ αρρωσταίνω πραγματικά μου φαίνεται… μερικές συζητήσεις δεν αντέχω να τις κάνω –
    επειδή όμως σάς διάβασα με προσοχή ας πω μόνο ότι : 1ον δεν μού φαίνεται ότι διαφωνείτε περισσότερο απ’ ό,τι συμφωνείτε, και 2ον : κρατάω 2 διατυπώσεις που μού έφτιαξαν το κέφι πραγματικά, πέρα από την αρχική ανάρτηση τού δικαίως εξωφρενών οικοδεσπότη :

    κροτ : «… Δεν κάνει σε κανενα εντύπωση το γεγονός ότι όλες οι χώρες που ενεπλάκησαν/εμπλέκονται/θα εμπλακούν στην φάση με το ΔΝΤ είναι πρώην φτωχές χώρες, με ιστορικώ δικτατοριών ή/και ξένων κατοχών. Χώρες που δεν τις άφησαν να αναπτύξουν βιομηχανία και εγχώρια δική τους παραγωγή, αλλα τις προέτρεψαν να χτίσουν οικονομία φούσκας;»

    (τα σέβη μου κυρία μου)

    και psi-a : «… αλλά το “παιδί” (το παιδί σε εισαγωγικά, γιατί είναι μαντράχαλος) μπορεί να πει και ένα όχι. Το όχι μερικές φορές έχει και προσωπικό κόστος, τι να κάνουμε; Και αν πουν όχι πολλά “παιδιά”, μπορεί κάποτε να ξεκαθαρίσει λίγο ο τόπος…»

    (να πιω ένα (ψηφιακό προς το παρόν) ποτήρι στην υγειά σας κύριέ μου;)

    υγ: άντε και να τα πιούμε καμιά μέρα όντως – με όλους (και με το βέλγιο, τί καλά που θα’τανε, μαζί 🙂 )

    (Silent μού είπες ότι θα σε δω σε άλλους τόπους αλλά εγώ προτίμησα όπως βλέπεις τόν δικό σου – μην κοιτάς που γκρινιάζω, έρχομαι από οδοντίατρο, αλλά οι θυμοί σου μέ τρέφουν 😛 )

  6. 30 Νοέμβριος, 2010 12:19 πμ

    Κρίνοντας από το μέγεθος των σχολίων (και από το γεγονός ότι παρασοβαρέψαμε ξαφνικά) μάλλον όλοι μας βρισκόμαστε σε παράλληλες εσωτερικές διεργασίες. Θεωρώ ότι γενικά οι απόψεις μας συγκλίνουν, δεν δίνει ωστόσο κανείς από εμάς απάντηση στο ερώτημα «και τώρα τι;». Αναρωτιέμαι τι δύναμη έχουμε απέναντι σε αυτό το τέρας που δημιουργήσαμε (παγκόσμια) και πόση αντίσταση χωράει. Οι συνθήκες γενικά μου θυμίζουν την Ευρώπη λίγο πριν από τον Β’ Π.Π., αλλά επειδή δεν θέλω να κινδυνολογώ, θα προσπαθήσω να αναπτύξω λίγο το διάλογο:

    @Κροτ μιλώντας για χώρες με δικαιοσύνη σκεφτόμουν περισσότερο την Αγγλία και λιγότερο τους Γαλάτες, χωρίς να σημαίνει ότι το βρετανικό μοντέλο λειτουργεί: εκεί στο κάτω κάτω δεν έχουν καν IMF γιατί η ίδια τους η κυβέρνηση λειτουργεί στην ίδια βάση, και ας μην μιλήσουμε για κοινωνικό κράτος και κοινωνική δικαιοσύνη γιατί θα ραγίσουν οι πέτρες. Κάτι μου λέει ωστόσο ότι η δικαιοσύνη εκεί δεν θα έκλεινε τα μάτια σε αντίστοιχες λοβιτούρες. Δεν ξέρω κι όλας. Θα ήθελα πολύ να ζω σε μια χώρα ίσων προς ίσους αλλά η επιθυμία μου απέχει από την πραγματικότητα. Αν στο σκηνικό το δικό μας βάλεις και το γεγονός ότι οι λειτουργοί της δικαιοσύνης είναι συχνά αποβράσματα της χούντας τότε αποκαρδιώνεσαι…

    Για τους διορισμούς και εν γένει για το πελατειακό σύστημα δεν διαφωνώ μαζί σου ότι τη μεγάλη ευθύνη την έχουν οι πολιτικοί. Σε αντίθεση όμως με τους γονείς που τόσο γλαφυρά περιγράφεις, εγώ κι εσύ είμαστε απ’ έξω από αυτό το μοντελάκι. Όχι γιατί δεν έχουμε ευκαιρίες συμμετοχής (σιγά το δύσκολο!), αλλά γιατί δεν ταιριάζει στις αξίες μας, ούτε και στις αξιες των γονιών μας που ποτέ δεν χτύπησαν την πόρτα των βουλευτάδων. Πως θα αντισταθούμε σε αυτό δε βλέπω και φοβάμαι ότι σε αυτό το σημείο έχουμε παρασυρθεί από φωνές που δεν θέλουν το δικό μας καλό.

    Εγώ δεν έκανα πουθενά κήρυγμα για απολύσεις, ούτε εδώ ούτε στο δικό σου μπλογκ. Είπα μόνο ότι είμαι σκεπτικός και ότι δεν δέχομαι εν λευκώ τα επιχειρήματα περί απώλειας κεκτημένων. Και γνωρίζω όντως πολλούς ΔΥ βολεμένους ρουσφετολάγνους και γαλάζια/πράσινα παιδιά, όμως δεν ζήτησα να απολυθούν, κι ας είναι κοινωνικά άδικο αυτό. Τουλάχιστον όσο δεν προκαλούν τη νοημοσύνη και την υγεία μου, ίσως στο μέλλον αλλάξει αυτό. Οι βολεμένοι όμως δεν είναι μόνο όσοι παίρνουν μεγάλους μισθούς. Ειδικά σε εποχές δύσκολες όπως η σημερινή βολεμένοι είναι και οι κομματικά διορισμένοι συμβασιούχοι που κάνουν θητεία από το σπίτι τους κι ας μην παίρνουν πολλά λεφτά. Παρακαλώ μόνο, μην το θεωρήσεις γενίκευση αυτό, λέω μόνο ότι εμείς οι υπόλοιποι πληρώνουμε τους μισθούς σε κάποιους εργαζομένους-φαντάσματα και αυτό πρέπει να αλλάξει.

    Με την υπάλληλο του ΙΚΑ, το γιατρό του ΕΣΥ και το δάσκαλο είμαι αλληλέγγυος και απορώ γιατί και οι ίδιοι δεν διαμαρτύρονται περί κάθαρσης στο δημόσιο τομέα. Γιατί πλεόνασμα μπορεί να μην έχουμε στα νοσοκομεία και τα σχολεία, έχουμε όμως στις ΔΕΚΟ και σε δεκάδες υπηρεσίες-φαντάσματα. Να γίνει λοιπόν ορθολογική κατανομή των θέσεων, αυτό λέω κι εγώ, και σε διαβεβαιώ ότι προσωπικά δεν διεκδίκησα και ούτε σκοπεύω να διεκδικήσω στο άμεσο μέλλον κάποια από αυτές τις θέσεις.

    Προσπερνώ τον ξένο δάκτυλο γιατί στέκομαι αμήχανος στο θέμα, δεν διαθέτω την απαιτούμενη οικουμενική σκέψη και θα περιμένω να δείξει η ιστορία τι θα γίνει. Προφανώς και έχεις δίκιο, που βέβαια δεν αναιρεί τις ευθύνες και τα ποινικά αδικήματα του κάθε Αβραμόπουλου. Για την τελευταία σου πρόταση όμως έχω παράπονο: εγώ αντιδρώ κροτ μου όλη μου τη ζωή σε ό,τι με προσβάλει και δεν μου αξίζει το «δεν αντέδρασα αρκετά». Μπορεί, όπως γράφω στην αρχή, το τέρας να είναι πολύ πιο ισχυρό ή μπορεί να μην έχω βρει τους κατάλληλους συμμάχους. Όμως και τώρα που αντιδρώ γιατί ακόμα και σήμερα που η κρίση έχει βαρέσει κόκκινο γίνονται παράνομες προσλήψεις, έχω γίνει ο κακός της παρέας…

    @psi συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, για την ακρίβεια είπες όσα διστάζω να πω μέρες τώρα μην τυχόν και με πουν ρεβιζιονιστή…Μόνο που δυστυχώς η σκέψη σου (μας) αυτή δημιουργεί αντιστάσεις. Εγώ το βιώνω το προσωπικό κόστος και έχω δουλέψει πολύ και παρόλο που δεν μου αρέσουν οι αυτο-αναφορές, τουλάχιστον εδώ μέσα, ε, πως να το κάνουμε μπορώ να ασκώ κριτική γιατί δεν το συντηρώ το σύστημα. Και παράλληλα με στεναχωρεί που και άλλοι είναι εκτός συστήματος, δεν αντιστέκονται όμως γιατί τους έκαναν να πιστέψουν ότι αυτό είναι κοινωνικά μη αποδεκτό. Όλοι μας γνωρίζουμε τους σημερινούς «επαναστάτες» που αναφέρεις και τους προστατεύουμε, γιατί, όπως και να το κάνεις, δεν θέλουμε να χάσει το ψωμί του κανείς, ακόμα και αν το κερδίζει με γλοιώδη τρόπο. Αλλά μην προκαλούν κι από πάνω…

    @Χάρη καλώς επέστρεψες και αν θες κάποιον να σου κρατάει το χέρι στον πονόδοντο (ή να πιείτε ένα ποτηράκι κρασί μαζί) ξέρεις που να χτυπήσεις! Σε φιλώ!

  7. 30 Νοέμβριος, 2010 1:00 μμ

    Να πω μονάχα πως ταυτίζομαι σχεδόν απόλυτα με τις τελευταίες δύο τοποθετήσεις του psi (φορ πρέζιντεντ) αλλά και του οικοδεσπότη.

    Και να με συγχωρέσεις σάιλεντ για κείνο το «δεν αντιδράσαμε αρκετά»:
    αφενός είναι περιληπτικός πληθυντικός μεγαλοπρέπειας.
    αφετέρου, εκείνη η λεξούλα «αρκετά» δείχνει πως, κι όσοι αντέδρασαν δεν κατάφεραν αυτό που όλοι επιθυμούμε.

    Τέλος, Χάρη, μέσα για τα πιώματα, αν έχει μείνει ακόμα καμιά ρακή και δεν την ήπιε όλη ο Σάιλεντ!

  8. 30 Νοέμβριος, 2010 2:15 μμ

    Καλή μου κροτ 🙂

    Σίγουρα ο διάλογος μας έχει πολύ ψωμί ακόμα, όμως άλλαξα πίστα γιατί από αύριο ξεκινάνε τα μουσικά βραβεία και δεν ήθελα το κείμενο να χαθεί μέσα στις καθημερινές αναρτήσεις 🙂

    Για το “δεν αντιδράσαμε αρκετά” δεν θίχτηκα κι όλας, το επαναλαμβάνω ως μάντρα για να μην ξεχνάω ποιος φταίει για τα προβλήματα μας! Όχι, δεν τα καταφέραμε, έχουμε όμως ήσυχη τη συνείδηση μας, αν και άδειο το στομάχι μας 🙂

    Τέλος, ρακή υπάρχει και δεν το λέω για να με εκλέξετε. Εγώ είμαι πραγματικός σοσιαλιστής και μοιράζομαι τα αγαθά μου!

    (έρχομαι και πάνω…)

  9. 30 Νοέμβριος, 2010 3:18 μμ

    Να την κλείσουμε την ανάρτηση, δε λέω, αλλά για διαβάστε και αυτό εδώ:
    http://roides.wordpress.com/2010/11/30/30nov10/

    Δεν το λινκαρω συμφωνόντας 100% αλλά ως πολύ ενδιαφέρον κείμενο.

  10. 30 Νοέμβριος, 2010 10:21 μμ

    Καλά, δεν είπα να κατεβάσουμε και τα ρολά, εξήγησα γιατί δεν έδωσα περισσότερο χρόνο σε αυτή την ανάρτηση. Ασυνείδητα ίσως δεν ήθελα να βλέπω τα μούτρα αυτουνού, δεν ξέρω…

    Αλλά κι εσύ μου αλλάζεις θέμα και πες με πολυλογά, αλλά δεν μπορώ να μην σχολιάσω 🙂

    Αλλά πρώτα να επαναλάβω ότι a priori δεν στηρίζω κανένα πριν εξετάσω τους λόγους για τους οποίους διαμαρτύρεται 🙂

    Με το συγγραφέα δε συμφωνώ ιδιαίτερα, πέραν του ότι σε οποιοδήποτε αγώνα θα πρέπει να συμπεριλαμβάνουμε γενικότερα κοινωνικά ζητήματα γιατί όλοι μαζί ζούμε και εξαρτώμαστε ο ένας από τον άλλο.

    Για το ζήτημα των δώρων προς τους γιατρούς τπάρχει μία ασάφεια και επιπλέον δε δηλώνεται και η πηγή που λέει ότι το 80% των γιατρών παίρνει φακελάκι.

    Αλλά οκ, φεύγω από την ανάρτηση, που στα κάτω κάτω είναι προσωπική και προφανώς πηγάζει και από τα προσωπικά βιώματα του συγγραφέα, για να έρθω στα δικά μου βιώματα από νοσοκομεία, που δεν είναι και λίγα με τις μαλακίες που κάνω 🙂

    Ε, λοιπόν εμένα δε μου έχουν ζητήσει ποτέ φακελάκι και όχι μόνο αυτό αλλά μου έχουν φερθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τόσο οι γιατροί όσο και συνολικά το προσωπικό. Και έχω νοσηλευτεί σε κάμποσα νοσοκομεία, πολιτικά και στρατιωτικά, σε Αθήνα και επαρχία. (Ίσως βέβαια φταίει που είμαι γλυκούλης και συμπαθητικός και μάλλον φωνάζω από μακρυά ότι είμαι μπατίρης…)

    Αν είχα και πολλά λεφτά να σου πω την αλήθεια θα έδινα από μόνος μου σε κάποιο γιατρό που με πρόσεξε. Εδώ ο άλλος σε σώζει από το θάνατο ή σε βοηθάει να φέρεις στη ζωή το παιδί σου, που είναι το κακό να του κάνεις ένα δώρο; Αυτή είναι η νοοτροπία της ελληνικής κοινωνίας, είναι το φιλότιμο, που αν ο άλλος σου κάνει μία χάρη θα την ανταποδώσεις, όχι γιατί σε πιέζει κανείς, αλλά γιατί έτσι είναι οι ανθρώπινες σχέσεις. Θα μου πεις ο άλλος δεν σου κάνει χάρη, η δουλειά του είναι, σωστό αυτό, αλλά εγώ αν αισθάνομαι ευγνωμοσύνη για κάποιον θα του το δείξω. Σε γιατρούς που με φρόντισαν ας πούμε έχω κάνει δώρα cd και βιβλία 🙂

    Επιπλέον, γνωρίζω ότι οι συνθήκες εργασίας στα ελληνικά νοσοκομεία είναι απάνθρωπες και ότι οι μισθοί που παίρνουν ύστερα από χρόνια εκπαίδευσης είναι αστείοι-ο φύλακας της Ακρόπολης βγάζει πολύ περισσότερα 🙂

    Αν βέβαια μου ζητήσει ποτέ κάποιος φακελάκι θα τον πάρει ο διάολος και πιστεύω όλοι έχουν περιθώρια αντίδρασης. Αυτά για την ώρα και είμαι σίγουρος ότι θα έχουμε την ευκαιρία να το αναλύσουμε σε βάθος το θέμα σύντομα 🙂

  11. 1 Δεκέμβριος, 2010 5:47 μμ

    αφού δεν έκλεισε η ανάρτηση, να μάθω πότε θα ‘χει καιρό η κροτ ν΄αποχωριστεί τα χιόνια μια που όπως έμαθα η ρακή τού οικοδεσπότη υπάρχει ακόμα 🙂

    (τα περί χιονιού είναι από το αποπάνω πάτωμα, το… διεξήλθα και εξήλθα… τελώ υπο βαρείας μορφής αδυναμία συμμετοχής 😥 sorry)

    • 2 Δεκέμβριος, 2010 1:12 μμ

      Εγώ προτείνω να ξεκινήσουμε εμείς με τις ρακές και μας βρίσκει στο δρόμο η κροτ. Θα ‘ναι και παγωμένη απ’ τα χιόνια, ό,τι πρέπει να είναι το απόσταγμα μου! 🙂

Trackbacks

  1. ΕΠΕΙΓΟΝ ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ. ΔΙΕΡΕΥΣΑΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΩΝ Η.Π.Α ΠΟΥ ΕΜΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: