Skip to content

The London Sessions II: Highgate Cemetary

10 Ιουλίου, 2010
14 σχόλια leave one →
  1. 10 Ιουλίου, 2010 10:57 μμ

    Ο Κάρολος; πού είναι ο Κάρολος;

  2. 10 Ιουλίου, 2010 11:02 μμ

    Χαχα! Ενημερωμένος ο Δύτης! Ε, ολόκληρος Κάρολος του αξίζει χωριστή ανάρτηση😉

  3. 10 Ιουλίου, 2010 11:09 μμ

    Ε, είπα κι εγώ…😉

  4. kat permalink
    11 Ιουλίου, 2010 10:11 πμ

    to eipes kai monos sou silent, na to koitakseis ayto me ta nekrotafeia, nai???😛

  5. 11 Ιουλίου, 2010 11:59 πμ

    Τέλεια τα καρφωμένα στυλό στον τάφο του Άνταμς!🙂

  6. 11 Ιουλίου, 2010 1:10 μμ

    @κατ(ερινάκι) έκανα μία μικρή παρεμβολή στο μήνυμα σου για λόγους που ελπίζω να κατάλαβες🙂 Εγώ τα βρίσκω έργα τέχνης κάτι τέτοια νεκροταφεία, πόσο μάλιστα αν συναντάς και εκλεκτές προσωπικότητες όπως ο Malcolm McLaren🙂

    @κροτ ναι, εξαιρετικά καλόγουστο και με φαντασία. Όχι σαν κάτι άλλους…

  7. chara permalink
    12 Ιουλίου, 2010 1:56 πμ

    People who died who died… Teleios o Adams kai o Mr Malcolm alla adinamia stin 3i foto… Dream on in the memory of the living!

  8. 12 Ιουλίου, 2010 1:27 μμ

    Αφού από σήμερα μπορώ να μπαίνω στο ίντερνετ και από το δικό μου λάπτοπ (μη φανταστείτε, ντάιαλ απ σύνδεση, ντιιιιιιι ντιιιιιιιι μπζζζζζζζουουουουουου-τις θυμάται άραγε κανείς αυτές τις εποχές;), ας δώσω και τις άχρηστες πληροφορίες της ημέρας:

    Το Ηighgate Cemetery βρίσκεται στο Βόρειο Λονδίνο και άνοιξε για πρώτη φορά το 1839. Στη δυτική του πλευρά φιλοξενούνται τεράστια οικογενειακά μαυσωλεία και αγάλματα αφιερωμένα σε πλούσιους πεσόντες της Βικτωριανής εποχής, ενώ στην ανατολική πλευρά φιλοξενούνται ατομικοί τάφοι, γοτθικού κυρίως ρυθμού, που χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα.

    Εδώ βρίσκεται ο τάφος του Karl Marx-θα ανεβάσω φωτογραφίες όταν η ζωνικότητα του νησιού γίνει λίγο πιο ευρεία- (που κάποιοι επιχείρησαν να βομβαρδίσουν το 1965 και το 1970) και πολλοί ακόμα διάσημοι τεθνεότες, πολιτικοί, ηγέτες (κομουνιστικών, κυρίως) κομμάτων, ηθοποιοί και συγγραφείς. Ωστόσο, η είσοδος στους διασημότερους τάφους της δυτικής πλευράς επιτρέπεται μόνο σε γκρουπς, αφού στο παρελθόν υπήρξαν πολλά περιστατικά βανδαλισμών από τουρίστες που ήθελαν σουβενίρς…Κάποιοι από τους γνωστούς τάφους της ανατολικής πλευράς που αναγνώρισα εγώ είναι αυτός του Douglas Adams, του Charles Dickens, της George Eliot, του William Friese-Greene, του Henry Moore, της Christina Rossetti, του Herbert Spencer και του Malcolm McLaren!

    Και μερικές πληροφορίες για τη θεά, για να μην λένε τα άλλα παιδάκια ότι δεν τα παίζουμε. Μετά το 1978 (και ένα σπάσιμο αυχένα) η Patti αποσύρθηκε από το δημόσιο βίο και έγινε νοικοκυρά, μητέρα και αφοσιωμένη σύζυγος. Κάπου στα 1994 πέθανε ο σύζυγο, ο αδεφός της και διάφοροι άλλοι αγαπημένοι φίλοι κι αυτή επέστρεψε με ένα δίσκο σωστό μανιάτικο μοιρολόι. Από το 1999 που πηγαίνω σε συναυλίες της όλο και κάποιοι νέοι φίλοι πεθαίνουν και συνηθίζει να τους αφιερώνει τραγούδια και γενικά να μιλάει γι’ αυτούς (μιλάμε για τη γενιά των 65+/- που τις έχουν κάνει και τις καταχρησούλες τους…). Μετά από 10 χρόνια μνημόσυνων, φέτος στην περιοδεία της παρουσιάζει και νέο γκαραζο-πανκ υπερ-γιορτινό τραγούδι υπό τον τίτλο People who died. Σου λέει, έχουμε να θάψουμε πολλούς ακόμα, ας γράψω ένα τραγούδι να ξεμπερδεύω μια και καλή…

    Ιδού:

  9. 13 Ιουλίου, 2010 1:26 πμ

    καλώς ήλθες λοιπόν, να στα ξαναπώ για τρίτη φορά Silent

    (btw πέρασα πρώτα από τήν 1η ανάρτηση και οφείλω να πω ότι τώρα καταλαβαίνω καλύτερα το (αποπάνω) νάτος τού Δύτη😆 )

    (αν και απ’ το λίγο που τον ξέρω θα τόλεγε έτσι κι αλλιώς νομίζω, και τίποτ’ άλλο να μην είχε προηγηθεί😀 )

    συμφωνώ με την Κροτ για τα στυλο στον τάφο τού Άνταμς, και σε παρακαλώ επανέφερε τον δαίμονα τού μπλογκογραφείου στα ίσα του επαναφέροντας τήν Τζώρτζ Έλιοτ στα…φύλα της

    φιλιά και καλή συνέχεια (στις διακοπές, στα ταξίδια, και στα ποστ βεβαίως βεβαίως)😎

  10. 13 Ιουλίου, 2010 1:31 πμ

    υγ : έβαψε το μαλλί η πάτι; (καλά έκανε δλδ αλλά εγώ την εύρισκα γοητευτικότατη με τον γκρίζο χείμαρο)

    υγ 2 : από τις ώρες τών επισκέψεών μου οικοδεσπότη καταλαβαίνεις σε τι θάλασσες κολυμπάω τού λόγου μου😥

    όλα καλά : πάντως : 🙄 😀

  11. 13 Ιουλίου, 2010 12:37 μμ

    @Χάρη! Τον ψυχολόγησες λοιπόν το Δύτη βλέπω. Εγώ νόμιζα ότι η αναφώνηση ανταποκρινόταν στα αισθητικά του αντανακλαστικά περί γλυπτικής🙂

    Δεν ξέρω κι όλας…

    Διορθώθηκε το πρόβλημα με την μανδάμ-τα κόκκαλα της δεν έτριξαν πολύ, θα τα είχα ακούσει😦

    Επίσης πρέπει να πω ότι η Πάττυ δεν τα είχε βάψει ακόμα τα μαλλιά όταν την είδα εγώ-τι μεσολάβησε μέσα σε μία εβδομάδα το αγνοώ. Το μουστάκι πάντως το ξύρισε, προς απογοήτευση υποθέτω πολλών θαυμαστριών😉

    Ελπίζω μόνο οι θάλασσες να μην είναι φορτουνιασμένες αγαπητή-κι αν είναι, εδώ είμαστε εμείς (ψυχικώς και πνευματικώς αλλά σύντομα και σωματικώς) να βοηθήσουμε!

  12. 13 Ιουλίου, 2010 11:19 μμ

    🙂
    το καλό είναι ότι δεν με πιάνει ναυτία στη φουσκοθαλασσιά, αν και την σιχαίνομαι, Silent
    🙄
    μουστάκι η Πάτι?
    😎
    δεν ξέρω πώς το πήρε ο Δύτης, εγώ για καλό το είπα πάντως!
    😀
    thanx beaucoup για την (δυνάμει) συμπαράσταση αλλά πρόκειται γι’ αυτά που δεν σηκώνουν «δεύτερο χέρι» αγοράκι!

  13. 13 Ιουλίου, 2010 11:48 μμ

    Α-χα! Έχουμε θεματάκι βλέπω. Ωωωωωωωωωωω!!!
    (δεν ανακατεύομαι εγώ, εκτός και αν μου ζητηθεί…)

Trackbacks

  1. The Barcelona Sessions II: Cementerio de Montjuic | Silentcrossing's Blog

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: