Skip to content

θέλει τέχνη η απαισιοδοξία

5 Μαΐου, 2010

Αλλιώς ζούμε και γι’ άλλα διψάει η καρδιά μας. Στους αιώνες των αιώνων ο άνθρωπος διψάει για τα τρία που διψάει το παιδί απ’ τη μάνα του: τρυφερότητα, ασφάλεια, αναγνώριση. Όταν δεν τα βρίσκει, στρέφεται και διαστρέφεται με υποκατάστατα, όσα έγιναν τελικά πρωτεύοντα στον σημερινό τρόπο ζωής. Η δύναμη, η εξουσία, ο ανταγωνισμός είναι η έκπτωση αυτών των τριών απλών που δεν χορτάσαμε. Κι έτσι ζούμε και επιλέγουμε εγωιστικά, αλλά εγωιστής είναι εκείνος που αντιπαθεί τον εαυτό του… «Μελαγχολία είναι η αξόδευτη αγάπη», που όμως μπορεί να ξορκιστεί, ειδικά σήμερα που η μελαγχολία έφτασε στο ζενίθ της. Πάντα η ίδια συνταγή θεραπείας: Να αγαπάς. Να νοιάζεσαι για τις ανάγκες του αγαπημένου ξεχνώντας τις δικές σου ανάγκες. Δεν είναι εύκολο αυτό, ποτέ δεν ήταν, πάντα η πάλη με τον εαυτούλη μας είναι στο προσκήνιο της βιογραφίας μας. Νομίζω πως οι άνθρωποι που αγαπούν είναι χαρούμενοι, η στάση τους τους αμείβει άμεσα. Αντίθετα, μελαγχολικοί κατά σύστημα είναι όσοι διαρκώς κλαίγονται πως δεν τους δίνουν αγάπη. Όμως είναι φανερό πως: «Δεν υπάρχουν καλοί φίλοι», γιατί δεν είσαι καλός φίλος…

                       

Η ψυχολογία σε βοηθά μόνο στην περίπτωση που θες να αλλάξεις. Δραματικά δύσκολη απόφαση δηλαδή, κανείς σχεδόν δεν θέλει ειλικρινά να αλλάξει ο ίδιος, θέλει να κάνει τους άλλους να αλλάξουν. Κατά κανόνα οι άνθρωποι πάνε σε ψυχολόγο για να επιβεβαιώσουν τα παράπονα τους, να δικαιωθούν τα λάθη τους, ή να τους υποδείξει κόλπα ώστε να ασκήσουν δυνάμεις κατάκτησης, να κερδίσουν έναν έρωτα ή μια καλή δουλειά. Δεν είναι σοβαρά αυτά, για τούτο και η ψυχοθεραπεία συχνά αντιμετωπίζεται με περιφρόνηση. Για την αυθεντική ζωή αξία έχει η θυσία, η ήττα, ποιος το δέχεται στη δική του καθημερινότητα άνετα κάτι τέτοιο;

Μάρω Βαμβουνάκη, Περιοδικό Διαβάζω (τ.485)    

                               

*Στο zed που αγαπάει την επανάσταση

16 Σχόλια leave one →
  1. chara permalink
    5 Μαΐου, 2010 11:32 πμ

    Epeidi me petihes akrivws sti stigmi pou, enw prospathousa na mazepsw to peri logokrisias thema, katelixa na vouliazw se skepseis san ki aftes, tha zitisw signwmi apo to koino sou kai tha tis vgalw apo mesa mou me kati parapanw apo thlipsi.
    Kati prepei na allaxoume se afton ton kosmo pou den antehoume kai de mas antehei. Ws pote kathe vradi tha kleinoume isologismous sinaisthimatwn? Giati na psahnoume panta kai pantou mipws kai mas hrwstane? Den antehetai i zwi ama ti vlepeis me kahipopsia giati, leei, se prodosan osoi agapises. Den pernaei i zwi me volika antigrafa aftou pou anagnwrizoume san eauto mas. De ginetai allo na skotwnoume o,ti mas xenizei mono kai mono gia na mi mas kanei na girisoume mesa ta matia. I logokrisia den einai para simptwma mias koinwnias pou de thelei na skeftetai kai na agapa. Pou psahnei stous omoious na vrei allwthi gia tis praxeis kai tin katantia tis. Stin pragmatiki epanastasi, simfwnw pws de tha anoixei routhouni. Mono kardies kai miala.
    Prospathisa na milisw se prwto prsoopo giati twra teleutaia… Panta gia allous milame Panta gia alla milame….
    Kalimera silent.

    • chara permalink
      6 Μαΐου, 2010 12:17 πμ

      Kai na skeftei kaneis pws kathe keimeno gia ti logokrisia xekinaei panta kapws etsi «ekei pou kaine vivlia mia mera tha kapsoun anthrwpous» Kai meta ti? Asto silent. I aisiodoxia shedon (?) mas teleiwse. Ehei meinei poli orgi alla den xerw an ftanei… Pnigomai…Thelw na girisw pisw… Signwmi gia to paralirima alla den iparhei kaneis edw girw na milisw ki afti tin wra de borw tis adexies metafraseis.

  2. 5 Μαΐου, 2010 10:12 μμ

    @Χαρά δύσκολη μέρα σήμερα, το κείμενο αυτό το ανέβασα πριν…

    το μήνυμα σου επίκαιρο και πολύτιμο, θα εφοδιαστώ με περισσότερη ψυχραιμία αύριο για να σου δείξω πόσο συμφωνώ..

    Σήμερα μόνο ένα τραγούδι, επίκαιρο κι αυτό και πολυσήμαντο. Venceremos!

  3. 5 Μαΐου, 2010 11:27 μμ

    πρέπει να μείνουμε αισιόδοξοι στο μέλλον της απαισιοδοξίας, αλλιώς καήκαμε!

    θες ν’ αγγίξεις την αλήθεια βγες έξω απ’τη συνήθεια
    Λυπάμαι πολύ για όσα συμβαίνουν στη χώρα σου silent crossing

  4. 6 Μαΐου, 2010 8:57 πμ

    @Χαρά όχι πως σήμερα έχω πιο καθαρό μυαλό, δεν θέλω όμως να περιμένεις πολύ, αν και είναι κάπως δύσκολο να βάλω τάξη στις σκέψεις. Σκεφτόμουν, που λες, εκείνο τα παλιό ρητό που έλεγε ότι όταν οι αριθμοί ευημερούν οι άνθρωποι δυστυχούν-τον τελευταίο καιρό το είχα αντιστρέψει και έλεγα στον κόσμο γύρω που ότι μια χαρά θα είμαστε, αν δυστυχήσουν οι αριθμοί τι άλλο μας μένει από το να ευτυχήσουμε εμείς; Λοιπόν, χθες πήρα διαβατήριο εξόδου διαρκείας από τον κόσμο της Πολυάννας και ούτε με νοιάζει να επιστρέψω…

    Είχα και μια πολύ άσχημη εμπειριία με το μυαλό μου: κάτι σαν κρίση πανικού, όχι ακριβώς όμως, κάτι πάντως άσχημο και οδυνηρό. Γιατί μέσα στον πανικό να μάθεις τι γίνεται ψάχνεις να πιαστείς από οποιονδήποτε μπορεί να σου δώσει την παραμικρή πληροφορία. Και στην αναταραχή ο λύκος χαίρεται: εγώ έπεσε σε ένα γαμημένο εθνικιστομαλάκα που ονειρευόταν γενική επιστράτευση και ανάκληση στρατιωτικών αδειών-θα μου πεις, ας μάθω να ενημερώνομαι από ψυχραιμότερες πηγές. Ε, αν τις βρει κάποιος, ας μου τις πει κι εμένα!

    Και σκεφτόμουν και όλη αυτή τη βία που ζούμε όλοι τα τελευταία χρόνια και που αφενός έχει ονοματεπώνυμα-από την Κούνεβα ως τα χθες μία λεπτή μόνο γραμμή ενώνει την κατάντια μας-αλλά και ατιμωρισία. Πάντα ατιμωρισία το θεό τους μέσα…

    Αλλά εκτός από ονοματεπώνυμο, έχει και κάτι άλλο αυτή η βία, ακόμα χειρότερο: αυτή τη γενικευμένη απειλή επικειμενων καταστροφών, ότι δηλαδή οποιαδήποτε στιγμή θα είναι η δική σου. Και μπορεί αυτή την ώρα το συναίσθημα να βρίσκεται κάποια επίπεδα πάνω από τη λογική, επειδή όμως τα τελευταία δύο χρόνια είδα να χτυπάνε μπροστά μου τόσους ανθρώπους (με όπλα, μαχαίρια, ακόμα και χειροβομβίδα), δεν θα έλεγα ότι είμαι ιδίαίτερα ήσυχος.

    Το μήνυμα από όλα αυτά ποιο είναι; Μείντε σπίτια σας στην ήσυχη ζωούλα σας και προσευχηθείτε να περάσει το κακό; Μα, το κακό είναι μέσα μας, αυτό είναι το σπίτι μας, μόνο εδώ νοιώθουμε οικεία, το καλό είναι μία άγνωστη γη και που να μετακομίζεις τέτοια ώρα…

    Χαρά εγώ δεν είμαι καθόλου καχύποπτος. Ό,τι κι αν μου πεις θα το πιστέψω. Μόνο να μου πεις κάτι καλό!

    (αναρωτιέμαι αν πέρασε από ‘δω ο zed κι αν πήρε την αφιέρωση του κι αν έχει να μας πει κάτι αισιόδοξο, ότι η αγάπη θα μας σώσει και τέτοια…)

    • chara permalink
      6 Μαΐου, 2010 11:46 πμ

      Silent afti tin wra to mono pou borw na pw einai pws se katalavainw. I htesini mera itan gia kapoious apla to prodiagegrammeno kako pou kapote tha sinevaine ki alla tetoia pou akouga na mou analioun me kinismo. Gia mena itan i martiriki paradohi pws ola sti zwi mou ta pira lathos. Htes pio poli apo kathe alli mera ithela na girisw pisw. Ohi giati i parousia mou tha ekane kamia diafora se kanena alla giati kourastika na eimai paratiritis tis zwis mou. To keimenaki to egrapsa ki egw prin kai elpizw na boresw na to koitaxw sta matia kapoio kairo meta. Ohi twra omws. Twra de thelw na eimai psihraimi pia. De thelw na girisw pali pisw stin isihi mizeria mou. To thema einai pws o,ti ki an kanoume i krisi panikou tha erthei anapofeukta. Eite apo to fovo tis koinwnikis anatarahis eite apo tin paradohi tou mataiou aftis akrivws tis isihis zwoulas. Kai an esi milas gia to prwto egw borw na sou analisw diexodika to deftero. Tha thela na se koitaxw sta matia kai na sou pw pws na mai egw edw kai pws de hreiazetai na eisai kahipoptos kai pws sto telos ola tha vroun ti thesi pou tous axizei giati apla etsi einai o nomos tis viologikis exelixis. Den xerw omws. Kai egw paleuw me ta fantasmata mou kai distihws ws twra ehw itithei kata koron. To mono pou borw na dw gia kalo einai pws toulahiston ehoume perasei to prwto skali tis sinidisis. einai kati elahisto alla toulahiston einai mia arhi. menei na xeperasoume ton eauto mas kai na kanoume kati. Den xerw ti. den ehw mathei na paleuw kai niwthw sa na me petaxan sto lako twn leontwn. fovamai ki egw. fovamai pws o volemenos anthrwpos pou krivw mesa mou tha epilexei na iremisei kai na xehasei. Kati prepei na ginei. Gia tin akriveia, kati prepei na kanoume ki ohi na perimenoume na simvei. Ime me to mialo gemato kapno, asimo kai xilouri, hwris katholou ipno ki entelws aidiasmeni apo anegefalous simfoitites pou me rwtane giati antidroun oi ellines afou toson kairo eklevan tous europaious. To mono pou xerw einai pws gia tin wra eimaste akoma zwntanoi ki ara boroume na allaxoume ti moira mas. Xerw pws diskoleuesai na to pistepseis. Ki egw to idio. De mou menei omws tipota allo na piastw para ta liga anoikta miala pou xerw, ki as mi boroun akomi na einai kathara. Oute egw eimai kahipopti silent kai oute kanw apologismous sinaisthimatwn ki omws de niwthw kamia xara opws leei i iperohi anartisi sou. Isws erthei me ton kairo otan mathw na sinithizw tis apwleies. Na proseheis to mialo sou silent. Opws elege kai mia spoudaia kiria sto mialo einai o stohos.
      Kai pali signwmi gia ena akomi paralirima.
      Se efharistw (mikres oi lexeis opws panta…).

      • 7 Μαΐου, 2010 9:22 πμ

        Χαρά, είναι τόσα πολλά που έχει ο καθένας στην κούτρα του αυτές τις μέρες και τόσα πολλά που θα ‘θελα να γράψω αλλά δεν φτάνει ο χρόνος. Το Σαββατοκύριακό που έρχεται ίσως ξεκουραστώ λίγο και απαντήσω σε όλα όσα γράφεις και όλα όσα συμβαίνουν γύρω μου αυτές τις μέρες. Κοίτα όμως μια ειρωνία: έψαχνα κάτι στο youtube κι έπεσα στο παρακάτω βίντεο. Ξέρω, εντελώς άκυρη στιγμή για τέτοιες αναμνήσεις, στο κάτω κάτω (και) αυτό δεν πληρώνουμε όλοι μας; Βέβαια, θα μου πεις, οι άνθρωποι που πέθαναν αυτές τις μέρες δεν πέθαναν από τον καπνό των βεγγαλικών. Συγγνώμη, δεν έχω τη νηφαλιότητα για κάτι λιγότερο δραματικό…

  5. 6 Μαΐου, 2010 9:09 πμ

    @nadsat orange μα…καήκαμε ήδη..

    Ξέρεις, συχνά εδώ και πολλά χρόνια έλεγα στον εαυτό μου ότι αυτή δεν είναι ακριβώς η χώρα που μου ανήκει και πάντα είχα έτοιμο διαβατήριο διαφυγής. Τον τελευταίο καιρό όμως συμμετέχω στην εθνική κατάθλιψη που μας κατατρώει όλους. Και από την κατάθλιψη δεν ξεφεύγεις εύκολα, όσα χάπια αιδιοδοξίας κι αν πάρεις…

    Να είσαι καλά!

  6. chara permalink
    7 Μαΐου, 2010 1:28 μμ

    De tha pw tipota silent. Oute gia olimpiaka hrei oute gia floges, iroikes kai mi. Tha pw mono pws o Nikos, o «look how proud he looks»-nearos paizei ntaouli se oute xerw posa pontiaka magazia se Athina ki eparhia gia na ta vgalei pera. Auti einai i Ellada silent. Sou dinei mia stigmi perifanias kai meta mia zwi xeplirwneis to hreos (einai kai lexi kleidi tous teleutaious mines). Mallon tha ftaiei i thalassa gia tin ethniki mas pseudaisthisi, pws katharsis eperhetai mono an parasirtheis apo tihaio kima.

    Wraio omws to post sou silent. Mou arese pou erixes ti spitha sou sto erevos. Estw kai me ton logiko sineirmo na tin…iponomeuei.

  7. 7 Μαΐου, 2010 1:55 μμ

    Το νόημα των στίχων της Δημουλά ήταν ότι οι απαισιόδοξοι, είναι στην ουσία αυτοί που έχουν τις μεγαλύτερες ελπίδες. Γι’ αυτό άλλωστε βλέποντας τες να καταρρέουν συνεχώς εντείνουν την απαισιοδοξία τους. Εγώ δεν έχω ούτε ελπίδα για το αύριο, ούτε για το σήμερα.

    Αν η γιαγιά που έκανε τη βόλτα με το σκυλάκι της, την μόνη της παρέα στον μαύρο αυτό κόσμο υποθέτω, δεν ήταν μόνη, ίσως να είχαμε ελπίδα. Ελπίδα είναι να βλέπεις την ώρα που τρέχεις κυνηγημένος από το ξύλο και τα τεθωρακισμένα της μεγαλύτερης δικτατορίας που γνώρισε ποτέ η χώρα, μια ανέμελη γιαγιά να σου χαμογελάει και να σε καλησπερίζει, ένα μόλις τετράγωνο πάνω από το πεδίο μάχης. Και αυτή η ίδια να καταφέρνει να σπάσει το μίσος για τους αιμοδιψείς δολοφόνους κάθε λογής. Να σπάει το θρήνο για το θάνατο 3 ανθρώπων και ενός εμβρύου και να σου κλέβει ένα χαμόγελο ειλικρινές και καθαρό.

    Μόνο η Αγάπη θα μας σώσει. Αλλά προς το παρόν κρύβεται από την αγριοποιημένη αναρχία που ανέλαβε εργολαβία την κοινωνική αυτοθέσμιση, τάχα για να τη φέρει πιο γρήγορα. Γιατί αν κάποιος όπως λέει και η Μάρω οδηγήθηκε στα υποκατάστατα, είναι γιατί δεν βρήκε τρόπο να κερδίσει αυτά που πραγματικά χρειάζεται. Δεν υπάρχουν, κρύφτηκαν, χάθηκαν και θα ξεχαστούν.

    Τώρα πλέον ούτε το σπίτι είναι ασφαλές. Ο χαφιές στη γωνία περιμένει απειλητικά το αφεντικό του να δώσει το έναυσμα: η χούντα να δράσει απροκάλυπτα.

    Ξημερώνει εμφύλιος.
    Καληνύχτα.

  8. 8 Μαΐου, 2010 9:44 πμ

    @Χαρά, καλημέρα! Επειδή η μέρα της μαρμότας θα συνεχιστεί για καιρό και αφού οι οινο-συζητήσεις δεν έχουν τελειωμό, καθότι είμαστε μεν φτωχοί έχουμε όμως στυλ, χθες το βράδυ έγινε το πολυπόθητο «κρακ» που με έκανε να αποφασίσω να αφήσω για λίγο (;) το έρεβος και να υπονομεύσω την πραγματικότητα γύρω μου!

    Με λίγα λόγια-κι εδώ χρειάζομαι βοήθεια-θα μας φάνε που θα μας φάνε οι δρόμοι, ας είμαστε τουλάχιστον δημιουργικοί: θα φτιάξουμε δικά μας πλακάτ, αφού η φρασεολογία της πλειοψηφίας δεν μας αντιπροσωπεύει.

    Και ιδού η χείρα βοηθείας που μπορείς να προσφέρεις ως καλλιτεχνικό μυαλό: τι σκατά να γράψουμε στα πλακάτ; Χθες που το συζητούσα με φίλους, εγώ ήθελα να γράψω κάτι για τις συντάξεις, του τύπου «κάτω τα ξερά σας κλπ» γιατί νιώθω ότι το χρωστάω στους γονείς μου (εντάξει, με λίγο κρασί στις ψησταριές που γυρνάω τελευταία, άνετα η κατάσταση μετατρέπεται κάπως σε «αγωνίζομαι για τη φουκαριάρα τη μάνα μου!»)-οι φίλοι μου όμως ήθελαν κάτι πιο αισθησιακό (!) και στα αγγλικά για να άπευθύνεται στο ευρύτερο κοινό…

    Εσύ τι θα έγραφες; λέω, μιας και δεν είσαι στα πάτρια, να μεταφέρουμε κάπως και τη δική σου φωνή… 🙂

    (ναι, ξανάγινα ο παλιός κουλός σάιλεντ που αγαπήσατε…)

  9. 8 Μαΐου, 2010 9:56 πμ

    @zed μ’ αυτά που κάθομαι και γράφω σας ξεσηκώνω κι εσάς και άντε να βρει μετά αισιοδοξία αυτός ο κόσμος 😦

    Ανησυχούσαμε για ‘σένα πάντως, αλλά ευτυχώς εμφανίστηκες λίγο πριν καλέσουμε την αστυνομία 🙂

    Περίμενα πάντως κανένα επαναστατικό τσιτάτο μπας και αναθαρρέψουμε λιγάκι κι εμείς, αλλά αντιλαμβάνομαι ότι δεν είναι η καλύτερη ώρα. Να δώσεις την αγάπη μου στη γιαγιά (και το σκυλάκι της) αν τους ξαναδείς!

  10. chara permalink
    8 Μαΐου, 2010 11:36 πμ

    Great to have you back! Sto humour kai to style vrisketai to mistiko mas (gia tin epitihia nte!). Amesi antapokrisi sto kalesma sou alla ntrepomai gi’ afto mou to plakat, kai lew na to kanoume karvouno gia tin psistaria sou. Alla opws xereis den autologokrinomai oso tha eprepe ki etsi to parathetw

    » H Esmeralda itan mono i arhi! I ipoloipi Argentini sintoma konta sas. Cry (out) for me Argentina!»

    Kai gia na sovareftoume, to mono aggliko pou mou erhetai oso to skeftomai einai to exis:

    «If the people have the power, unplug them!»

    Fantasia yiok opws katalaves silent alla mallon tha fteei pou edw den iparhei kai krasi tis prokopis! Ti na peis gia ena lao pou thewrei class tin tsitsibira? 🙂

    A katse! Ehw ebneusi goneikis fisis!
    I mama mou perase ta nea metra gia na minw gia paaaanta to mwooo tis!

    Den ehw idees silent! Tha to skeftw omws kai tha epanelthw ama mou rthei tipota kalo! Ki epeidi me ti mana kouragio kai tin xenitia ontws i 70ila einai edw opws leei kai to neo post sou, vgale ap’ to sentouki tis kampanes (ohi tis swpa opou na nai tha simanoun! tis alles. tis kanarini!) kai grapse sto plakat sou:
    Daddy cool! skepsou pws i sintaxi einai i holisterini sou kai niwse neos kai pali!

    Stamataw giati oso paw heirotereuw! (Twra isws katalavaineis giati den anadeihthika pote se igetiki fisiognwmia tou foititikou kinimatos! Fteei pou ta sinthimata tou KKE den itan tou epipedou mou! mono ekeino me ta mat-stroumfakia evriska ebneusmeno!)
    Filia silent! Vgale kamia foto agkalia me ta plakat sou!

  11. chara permalink
    8 Μαΐου, 2010 11:58 πμ

    A kai oso gia to aisthisiako (ektos apo to klassiko blouzotsitato pou analiei to giati de hreiazesai sex), pws sou fainetai to:

    Ama den ta vgazete pera me 2 misthous efkairia na kanete trio!

    I antisillipsi auxanei to kata kefalin hreos!

    Ante! Egrapsa pali!(ase…min apantiseis!) Eseis oi Kritikoi pali kerdismenoi tha vgeite! Matala here we come! Ama menoun 10 nomataioi se mia spilia, me 560 eurw o kathenas kai hwris noiki tha to fame lahano to DNT! Emena pantws i idea tou koinoviou me enthousiase!

  12. 8 Μαΐου, 2010 7:08 μμ

    @Χαρά ήξερα καλά που απευθυνόμουν 😉

    όχι άλλο κάρβουνο όμως-μόνο φαντασία κι απ’ αυτό βρήθουμε!

    Καταρχάς λάτρεψα Esmeralda -μη σου πω κι όλας ότι θα ντυθώ Esmeralda για να είμαι σίγουρος ότι θα το πιάσει το νόημα η διεθνής κοινότητα 🙂

    Αυτό με το unplug εξίσου καλό, αν και το «peoples» φοριέται πολύ τελευταία!

    (Λίγα τα λόγια σου όμως για την τζιτζιμπύρα, χρόνια ολόκληρα πληρώνω μεταφορικά για να έχω κι εγώ λίγο class στη ζωή μου-ελπίζω αυτή την ώρα να πίνεις κάπου ρούμι με τζίτζι να ζηλεύω αφάνταστα…)

    Αυτό πάλι με το Daddy cool κάπως μακάβριο το βρίσκω, αν και ελλοχεύει το βρετανικό φλεύγμα από πίσω. Δεν ξέρω όμως αν θα το καταλάβει ο Σαμαράς 😦

    Κι αυτό με την αντισύλληψη έσκισε, μόνο που το μειώνει το κατά κεφαλήν, έτσι δεν είναι; Είμαστε όμως ανοργασμικός θεοκρατικός λαός και δεν ξέρω πως ακριβώς θα την εκλάβουν την αντισύλληψη…

    Μούμπλε μούμπλε…Για την ώρα επικρατεί η Εσμεράλδα. Λέω να κάνω γενικό κάλεσμα στην άλλη γιάφκα μήπως μας προικίσει κανείς με ιδέες…

  13. 8 Μαΐου, 2010 7:16 μμ

    @zed αν είσαι ακόμα εδώ γύρω να ξέρεις ότι αυτό με τον εμφύλιο που έγραψες με έβαλε σε πολλές σκέψεις-θα απαντήσω αναλυτικά προσεχώς!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: