Skip to content

οι άστεγοι-μέρος δεύτερο

15 Απρίλιος, 2010

Φυσικά και χρειαζόταν χωριστή ανάρτηση για τους Σαντορινιούς αδέσποτους, αφού είναι πολλοί και όλοι κούκλοι! Τις φωτογραφίες τις τράβηξαν η Έλσα και ο Μιχάλης στις Πασχαλινές τους διακοπές και είχαν την καλοσύνη να τις στείλουν κι εδώ! Σας ευχαριστώ πολύ!!!

                                           

                                    

Κι εκτός συναγωνισμού, δύο φωτογραφίες από τη Σαντορίνη

                    

                                    

Δείτε και ένα απίστευτο βίντεο της Πανελλήνιας Φιλοζωικής Ομοσπονδίας

                     

                          

Και μία ιστορία από τη Μιμόζα και το Καταφύγιο Αδέσποτων Ζώων:

                         

Ένας αγρότης πουλούσε κουταβάκια. Έφτιαξε λοιπόν μια πινακίδα κι όπως έβαζε το τελευταίο καρφί, αισθάνθηκε κάποιον να τον τραβά από το μανίκι.  Γύρισε κι είδε ένα μικρό αγόρι. «Κύριε, θέλω να αγοράσω ένα κουταβάκι» είπε το αγόρι. Ο αγρότης σκέφτηκε λίγο και απάντησε. «Ξέρεις, αυτά τα κουταβάκια είναι από πολύ σπουδαίους γονείς και στοιχίζουν πολλά χρήματα.» Το αγόρι χαμήλωσε το κεφάλι για ένα λεπτό. Μετά έβγαλε από τη τσέπη του μερικά κέρματα, τα έτεινε στον αγρότη και ρώτησε «έχω αυτά τα χρήματα. Φτάνουν για να δω τα κουταβάκια;» Ο αγρότης έβγαλε ένα σφύριγμα και στη στιγμή πετάχτηκε από το σκυλόσπιτο η μαμά σκύλα κι από πίσω της τρέχοντας πέντε γούνινες μπαλίτσες. Το αγόρι τα κοιτούσε με μάτια γεμάτα ευτυχία. Ξαφνικά, είδε μια ακόμα γούνινη μπαλίτσα να έρχεται  προς το μέρος τους, ακολουθώντας όμως με μεγάλη δυσκολία τα άλλα κουτάβια. Σερνόταν και αγωνιζόταν να τα φτάσει. «Αυτό θέλω» είπε το αγόρι. «Μα δεν μπορείς να πάρεις αυτό» είπε ο αγρότης.  «Δεν θα μπορέσει ποτέ να τρέξει και να παίξει όπως τα άλλα κουτάβια». Το αγόρι έσκυψε και σήκωσε το μπατζάκι του παντελονιού του αποκαλύπτοντας δύο ατσάλινες λάμες να συγκρατούν το πόδι του και να καταλήγουν σε ένα ειδικό παπούτσι. «Βλέπετε κύριε» είπε το αγόρι, «ούτε κι εγώ μπορώ να τρέξω πολύ καλά και θα χρειαστεί στη ζωή του κάποιον να τον  καταλαβαίνει». Ο αγρότης με δάκρυα στα μάτια έσκυψε, πήρε το κουτάβι και το απόθεσε στην αγκαλιά του αγοριού. «Πόσο κάνει;» ρώτησε ο μικρός. «Τίποτα δεν κάνει» είπε ο αγρότης, «δεν αγοράζεται και δεν πουλιέται η αγάπη».

12 Σχόλια leave one →
  1. 15 Απρίλιος, 2010 9:47 μμ

    πανέμορφα τα σαντορινιά! (τού γαϊδαράκου μη εξαιρουμένου – είναι και καλοντυμένος!) (όσο για τήν κυρία πάνω στα βιβλία τι να πω, είναι φιλοσοφημένα ζώα εντέλει οι γάτες γενικά όπως φαίνεται…)
    😀
    (για το βίδεο θα ξανάρθω άλλη στιγμή, υποψιάζομαι ότι θα μέ χαλάσει ιδιαιτέρως…)
    👿
    (η ιστορία, ωραία) 🙂

    • 15 Απρίλιος, 2010 10:24 μμ

      Είδες αριστοκράτες οι σαντορινιοί; και κομψοί και καλοντυμένοι, και φιλοσοφημένοι…άσε που γενικά τα αδέσποτα στα νησιά είναι πιο ευτυχισμένα γιατί τα φροντίζουν περισσότερο και δεν κινδυνεύουν τόσο.

      Και απαντώ εδώ στην ερώτηση που θέτεις από κάτω: ναι, και τα σκυλιά σε διαλέγουν. Θέλω να πω, είναι κάπως κεραυνοβόλος έρωτας, με το που δεις το ζωάκι σου ξέρεις ότι είναι αυτό…Και αυτό το λέω γιατί στη σελίδα που μου έδωσε χθες η κροτ βρήκα το δικό μου-τα δικά μου για την ακρίβεια, δύο αδερφάκια είναι. Που λέει ο λόγος δηλαδή τα βρήκα γιατί δεν μπορώ να έχω ζώο αυτό τον καιρό. Από την άλλη, ερωτεύτηκα. Κάθομαι απ’ το πρωί και τα κοιτάω και σφίγγεται το στομάχι μου και νιώθω πεταλουδίτσες, ξέρεις πως είναι όταν ερωτεύεσαι.

      Τέλος πάντων, βλακείες λέω, το επόμενο Σαββατοκύριακο θα τα γνωρίσω από κοντά και βλέπουμε 🙂

      Καλό βράδι Χάρη, αν είσαι ακόμα κάπου εδώ γύρω…

  2. chara permalink
    16 Απρίλιος, 2010 12:29 πμ

    Ah na ta pareis silent! Opwsdipote! Krima einai keraunovoloi erwtes na menoun anekplirwtoi. Egw eiha erwteftei ena kakiasmeno daganiariko koutav kai pigena kai to evlepa mehri pou to edwsan ki akomi de me sighwrw! Na ta pareis ki ama hreiasteis voitheia gia na pas diakopes to kalokairi ooooooolo kai kapoios tha vrethei 😉
    Klaps… Sigkinithika me tin istorioula….
    Glikes oloi oi santorinioi! Eidika o xemalliasmenos o bez kai to mikro pou krivei ta matakia (den einai teleia otan to kanoun afto?)

    Xanakane me kitrini!

  3. 16 Απρίλιος, 2010 9:24 πμ

    @Χαρά από χθες έχω σκεφτεί ένα εκατομμύριο λόγους γιατί δεν πρέπει να μου μπαίνουν τέτοιες ιδέες, κι όμως το μυαλό δε λέει να ξεκολήσει 😦

    Να τελειώσει η θητεία (την Κυριακή) και βλέπουμε…

    Κι εμένα αυτός που κρύβει τα μάτια του μου αρέσει πολύ και ο άλλος κάτω άπό τον μπεζ-γιατί δεν είμαστε κι εμείς τόσο όμορφοι, ε;

    (καινούργια πετριά αυτή τώρα…)

    καλημέρα!

  4. 16 Απρίλιος, 2010 10:12 πμ

    Ανακάλυψα και μία μικρή παραλλαγή της ιστορίας της Μιμόζας-αξίζει λίγο χρόνο, αν και διαδαματίζεται σε pet shop. ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ PET SHOPS!

  5. chara permalink
    18 Απρίλιος, 2010 12:34 μμ

    Klaps kai gia to filmaki…
    Ante kai twra pou apolithikes na dw gia ti tha eheis na griniazeis! Tha arhisoun ta vathia iparxiaka erwtimata (san to parapanw)! I diki mou thiteia kala kratei ki etoimi eimai na tin kanw gia Santorini na vrw to mpez skilo kai na apeuthinw ta dika mou vathia iparxiaka erwtimata stin palia kammeni! An kai twra teleutaia ta ifaisteia den einai me to meros mou….

    Ante anevase fotografioula twn mikrwn na ta doume!!!
    Filia kai kali nea arhi silent! Poios se pianei twra!
    Filakia!

  6. 19 Απρίλιος, 2010 8:07 πμ

    @Χαρά δεν απολύθηκα ακόμα επίσημα (και κάτι μου λέει ότι θα με ταλαιπωρήσουν λιγάκι για να πάρω το χαρτί-τέτοιο κελεπούρι δεν θέλουν να το χάσουν βλέπεις…)

    Πάντως δεν γκρίνιαξα και πολύ αν θες να ξέρεις, άλλοι στη θέση μου το έκαναν μεσανατολικό-εγω βρήκα εναλλακτικούς τρόπους να διοχετεύω το θυμό μου: α) τους ομοϊδεάτες αντιφρονούντες, και β) εσάς!!! (ρωτήστε και τους φίλους μου, μόνο στην αρχή κλαύτηκα λίγο και μετά, ε, ναι οκ, γκρίνιαξα λιγάκι, τέλος πάντων άσε με πρωί πρωί και μόλιε επέστρεψα από ‘κει 😦 )

    Θα ανεβάσω σε λίγο και τα μικρά να τελειώνουμε μ’ αυτό το θέμα, γιατί όπως είπα και στον πσι πρέπει να συνεχίσουμε τη ζωή μας-γκόσαμε με τα ζωάκια!

    • chara permalink
      19 Απρίλιος, 2010 9:49 πμ

      Ela vre silent mi thimwneis (leei se tono niar niar niaaar! ti na sou kanei! me toses gates edw mesa)! Den griniazeis oute kan arketa! Egw griniazw 10.000 fores perissotero kai einai ki ola epiloges mou! Kai den axiwnomai na kanw kai diko mou blog kai gemizwt mail twn allwn me ti mourtzouflia mou! Alla ti na kanw??? De ftew egw! Oi stahtes pou eispnew me kanoun na ta vlepw mavra!
      Oso gia ta mikra tha sou pw autolexei to sofo authormito comment!
      iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!
      Filia!

      • 19 Απρίλιος, 2010 1:31 μμ

        Ως γνωστόν τα νιαρ νιαρ δεν πιάνουν σε ‘μένα. Μόνο τα γουφ γουφ ίσως…

        Τώρα κάτι για δικό σου blog ακούω…and I thought you’ d never ask! Εννοείται ότι θα έρθεις στη μαμά wordpress-μη σε ξεμυαλίσουν οι άλλοι…Και μη νομίζεις τώρα ότι θέλω να σε ξεφορτωθώ από το δικό μου μπλογκ και γι΄αυτό σε ενθαρρύνω, απλά είναι που τα λες τόσο ωραία και είμαι σίγουρος ότι το δικό σου μπλογκ θα είναι το καλύτερο απ’ όλα!!!!!

        (χιχιχιχιχιχιχι!!!)

        φιλάκια

  7. chara permalink
    20 Απρίλιος, 2010 1:47 μμ

    Kala kala… An nomizeis oti me tetoies galifies tha xeberdepseis apo mena ki oti to blog sou etsi efkola tha xanavrei ti hameni ti glikia tou galini geliesai! (Ohi oti de me toumpares… Pianoun efkola to compliments se mena…)
    Pantws otan to apofasisw tha se simvouleftw na eisai sigouros giati agapw tin epilogi tou fontou sou me ta louloudakia kai tis loipes eikastikes paremvaseis sou 🙂 !(Mi sholiaseis ta kritiria mou girw apo tin tehnologia! Nai koitaw mono to design tis eikonitses kai ta thalassi louloudakia! Allwste pira prosfata ipologistei me austira kai mono kritirio na einai kafe! Tupiki ginaikeia proseggisi!)

    • 20 Απρίλιος, 2010 3:34 μμ

      Ουο μάι γκαντ!!!! Εσύ θα με στείλεις πριν την ώρα μου! Άκους εκεί πήρε υπολογιστή με γνώμονα το καφέ! Μα καφέ; Εδώ έχουν κυκλοφορήσει λάπτοπς σε τόσα τσίλικα χρώματα βρε κορίτσι!!

      (Εγώ πάλι έφαγα τα παπούτσια μέχρι να βρω ψηφιακή που να έχει τις τεχνολογικές εφαρμογές που επιθυμούσα, αλλά σε κόκκινο. Άσε…)

      Ψέματα έλεγα Χαρά, μη φύγεις από ‘δω, εσύ δίνεις χρώμα στις γκρίζες αναρτήσεις μου!! (τα θαλασσί λουλουδάκια ούτε που τα είχα προσέξει εντωμεταξύ…)

      Αλλά το μπλογκ να το ξεκινήσεις να διαβάζουμε και τίποτα αισιόδοξο (που λέει και ένα άλλο φωτεινό μυαλό του καιρού μας 😉 )

Trackbacks

  1. Μπορώ να έχω την προσοχή σας παρακαλώ; « Silentcrossing's Blog

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: