Skip to content

οι άστεγοι-μέρος πρώτο

12 Απρίλιος, 2010

(Μου βγήκε η ψυχή για να τα ανεβάσω, αλλά άξιζε τον κόπο): Κυρίες και κύριοι, οι αδέσποτοι και οι αδέσποτες της ελληνικής επαρχίας! Είναι αλήτες, είναι μποέμ, είναι αναρχικοί και δε γουστάρουν αφεντικά. Απολαύστε…

                                     

Αυτόν τον κύριο μου τον έστειλε το κόκκινο μπαλόνι από τη λίμνη Πλαστήρα. Υπέθεσε ότι είναι αραχτός γιατί τα είχε τσούξει λιγάκι μόλις πριν-επί την ευκαιρία, μου αναφέρει ότι η περιοχή βγάζει εκλεκτό τσίπουρο…

                         

Αυτός εδώ είναι ο Φίλιππος (ο Φίλιπσ-πσ-πσ-πσ-πσ-πσ για την ακρίβεια) με την ψαρούκλα του και μου τον έστειλε η Χαρά ως προτινόμενο για το αγόρι του μήνα (αντί για το Μάκη τον έγκυο). Δυο-τρία πράγματα που ξέρουμε για το Φίλιππο: αν και διαθέτει πολλούς άλλους α-στερητικούς επιθετικούς προσδιορισμούς (α-δέσποτος, α-δέσμευτος, ά-πλυτος), δεν είναι α-νέραστος, αφού στη γειτονιά καίει καρδιές. Είναι και Αριστόγατος, γεννημένος μοντέλο, αφού ποζάρει με περίσσεια χάρη αδιαφορώντας για το ψάρι που κείτεται δίπλα! Τριγυρνάει κάπου στο λεκανοπέδιο και αν τον δει κανείς να του πει να τσακιστεί να γυρίσει σπίτι γιατί η αρραβωνιαστικά του τον περιμένει να ζήσουν μαζί στην ιχθυόσκαλα happily ever after! (Το ορκίζομαι ότι όλα αυτά δεν τα έβγαλα εγώ απ’ το μυαλό μου…)
                                     

 

 

 

 

 

 

 

               

Αυτόν τον γάτο τώρα μου τον έστειλε ο Σπύρος, κάπου από την Πελοπόννησο. Δεν διαθέτουμε περισσότερα βιογραφικά στοιχεία, υποθέτω ωστόσο ότι κρύβεται γιατί είναι ντροπαλός και όχι γιατί σνομπάρει το διαγωνισμό μας…

                           

 

                              

Κι εδώ το πρόβατο που σας έλεγα. Μου το έστειλε κάποιος ανώνυμος αναγνώστης και το μόνο που γνωρίζω είναι ότι διαμένει στο χωριό Κάνδανος της Κρήτης και ότι με τόσο junk food σίγουρα θα έχει χοληστερίνη…

                                       

                   

Αυτές τις πάπιες τώρα δεν τις λες και αδέσποτες, ήταν όμως η συνεισφορά της ξαδέρφης μου από εκδρομή που έκανε στην Ιεράπετρα-τις βάζω για να σπάσει και η παντοκρατορία των γατόσκυλων.

                                                                                 

                 

Αυτήν εδώ μου την έστειλε ο psi-action και είναι νησιώτισσα. Ο ίδιος εγγυάται προσωπικά για το χαρακτήρα της, κρίνοντας όμως από τη φάτσα καταλαβαίνει κανείς τι μαλαγάνα είναι και που μπορεί να φτάσει για ένα ψαροκόκαλο. Ας είναι…
                                                               

                        

Κι ερχόμαστε στην krotkaya και το συγχωρεμένο τον Τριφόν της, που είναι ένας γλύκας και μισός, αλλά όχι τόσο όμορφος όσο η δικιά μου η συγχωρεμένη. Λυπάμαι κροτ, αλλά ο καθένας το καμάρι του το βλέπει ως το ομορφότερο…Ο Τριφόν λοιπόν γεννήθηκε 1992 στην Εκάλη (!), όπου και τον βρήκαν 2 μηνών μες τη βρόμα, τα τσιμπούρια και το κακό χάλι, αλλά πολύ κεφάτο παρά τα χάλια του. Ήταν πολύ όμορφος -αν και λίγο κεφάλας όσο ήταν κουτάβι, μετά ίσιωσε!- επίσης ήταν λίγο τζόρας και τσαμπουκάς και δε δίσταζε να πάει να χωθεί σε καβγάδες κι επίσης φύλακας του ζωτικού του χώρου και ό,τι υπήρχε μέσα σε αυτόν, ενώ χάρη στην κροτ είχε αποκτήσει μια χοντροκοιλιά σαν καρπούζι! Σημείωση: ο σκυλάκος της φωτογραφίας δεν είναι ο Τριφόν, αλλά κάποιος σωσίας του και τα πνευματικά του δικαιώματα έχει ο μούργος-πάτε κι από ‘κει, έχει κι άλλα ζωάκια!

                                                                    

                               

Και όπως προανήγγειλα, έχουμε και γάτα νέα γενιάς, πρώην αδέσποτη μεν σπιτίσια και καλοζωισμένη για πολλά πολλά χρόνια δε, από τη Χάρη. Βιογραφικά στοιχεία: ήταν γκουρμέ τύπος (αγαπημένα της φαγητά ήταν ο φρέσκος κιμάς και το κοτόπουλο με ροκφόρ!), ενώ ως αδέσποτη ήταν μικρή σαν ποντικάκι, όμως με τον καιρό και τήν καλοπέραση έκανε τρίχωμα, πάχυνε σαν γαϊδούρα, και τήν άραζε στην πολυθρόνα, στο κρεβάτι, ή πάνω στην αγαπημένη γραφομηχανή της συγγραφέως. Δεν στειρώθηκε ποτέ – ήταν δηλαδή χορτασμένη από σεξ – αλλά λόγω αντισύλληψης δεν έκανε παιδάκια. Περισσότερα θα μάθουμε για την κυρία αυτή στα βιβλία της Χάρης!

                                          

Αυτά για σήμερα, ακολουθούν ακόμα δύο μέρη, που θα ανεβάσω τις επόμενες μέρες. Όπως είπα όμως, ο διαγωνισμός δεν τελείωσε, μόλις άρχισε-οποιοδήποτε ζωάκι είναι έυπρόσδεκτο εδώ…

                                

Τέλος, θα σας στεναχωήσω λίγο, αλλά η υπόθεση σηκώνει και λίγη σκέψη: το 30% των αδέσποτων που συναντάμε στο δρόμο έχουν εγκαταλειφθεί από τον «ιδιοκτήτη» τους και το 20% έχει χαθεί, ενώ το υπόλοιπο 50% γεννήθηκε στο δρόμο. Το προσδόκιμο ζωής ενός αδέσποτου ζώου είναι περίπου 2 χρόνια, κατά τα οποία μπορεί να συναντήσουν μερικούς καλούς ανθρώπους, όπως εσάς, το πιθανότερο όμως είναι ότι τα αδέσποτα μας θα περάσουν πολλές κακουχίες, με πιθανή κατάληξη το θάνατο κάτω από τις ρόδες ενός αυτοκινήτου ή τη δηλητηρίαση από φόλα. Λυπάμαι αν σας μαυρίζω την καρδιά, αλλά μην νομίζουμε ότι επειδή είναι γλυκύτατοι και πανέξυπνοι είναι και κατ΄ανάγκη ευτυχισμένοι εκεί έξω…

                       

(Στο δεύτερο μέρος θα προσπαθήσω να προτείνω λύσεις για τα αδέσποτα φιλαράκια…)

27 Σχόλια leave one →
  1. chara permalink
    13 Απρίλιος, 2010 1:14 μμ

    Ti kouklia einai auta!!!! psi-action an pote girisei pisw o gatos mou tha se parw na mou dwseis to tilefwno tis madamitsas giati poli ti sibathisa! Kai oTrifon theos! Simera xipnisa strava alla mou ftiaxane ti mera oi fatses sas! A propos ta petoumena einai malon hines silent! Pws fenetai to paidi tis polis! Kai nomizw oti to ipourgeio perivallontos borei aneta na stirixi ti nea tou campania panw sto arnatsi tis foto! Me sinthima tou tipou Anakiklwse twra! Mi gineis to mavro provato tis prasinis anaptixis! (Mi sholiaseis poli austira…Eipame! Xipnisa strava….)
    Perimenw ti sineheia!

  2. chara permalink
    13 Απρίλιος, 2010 1:20 μμ

    Gia ton epilogo de milaw. Edw pou ftasame na xespame ta complex kai ta nevra mas panw se akaka plasmatakia o,ti kai na pw den ehei noima… Eftihws iparhoun exeraiseis kai hairomai poli na tis vlepw oles mazi stis fotos sas 🙂

  3. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    13 Απρίλιος, 2010 7:04 μμ

    chara, η κυρία της φωτογραφίας, με την οποία γνωριστήκαμε σε διακοπές, δεν μου άφησε τηλέφωνο (αν και κάναμε πολύ παρέα) γιατί ως γάτα δεν ήθελε δεσμεύσεις 🙂 όμως, μπορώ να πω στο γάτο σου από ποιό νησί είναι, αν ενδιαφέρεται

    silent, well done (το ποστ, όχι οι πάπιες – αν και, για να τις έχουν εκεί, τις κόβω να γίνονται confit de canard)

  4. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    13 Απρίλιος, 2010 9:11 μμ

    …άλλο ένα νέο που επιβεβαιώνει την τελευταία παράγραφο του ποστ 😦

    http://www.adespoto.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=839:2010-04-08-20-16-00&catid=35:news&Itemid=67

  5. 13 Απρίλιος, 2010 9:30 μμ

    @Χαρά η μανταμίτσα δε φαίνεται και πολύ από σπίτι, ενω ο Φίλιππος μοιάζει κάπως, χωρίς παρεξήγηση, άβγαλτος. Δεν είμαι σίγουρος ότι θα τα ταιριάξουν και πολύ-οι νησιώτισσες είναι και πονηρές…

    Θυμάσαι τι λέει ο και στίχος (τόσους μήνες που την είχα μου ξηγιότανε στην τρίχα, τώρα έγινε από σόι και τα ψάρια δεν τα τρώει); ε, για μια νησιώτισσα γράφτηκε.

    Τα πετούμενα είναι όντως χήνες, μου το επιβεβαίωσαν και σε μέηλ-θα έλεγα τώρα κάτι για το αγαπημένο μου φαγητό, αλλά δεν κάνει, ντροπή με τόσα όμορφα ζωάκια εδώ γύρω…

    (Για τη θεσμοθέτηση μέτρων για τα αδέσποτα η νέα υπουργός πήγε να κάνει μερικά θετικά βήματα, αλλά φαίνεται ότι παίρνει πίσω τις δεσμεύσεις-παρακολουθώ από κοντά τις κινήσεις και θα τα πούμε σύντομα αναλυτικά γι’ αυτό το θέμα…)

    Και πάλι σε ευχαριστώ για τη συνδρομή μέσω του πσ-πσ-πσ-πσ σου!

  6. 13 Απρίλιος, 2010 9:35 μμ

    @πσι, είδες που τα ‘λεγα και στη Χαρά παραπάνω; Έτσι κάνουν παιδί μου αυτές, διασκεδάζουν και μετά εξαφανίζονται, ούτε τηλέφωνα, ούτε δεσμεύσεις. Γι’ αυτό μην τον ανακατέβεις σε παρακαλώ το Φίλιππο, δεν είναι περπατημένος…

    Όσο για το confit de canard, ωραία το μιλάς το γαλλικό, θα είσαι φαίνεται πτυχιούχος!

    (Α, έρχεται σύντομα και νέος γάτος στη συλλογή, χοντρός κι αγαπησιάρης και από καλή οικογένεια…)

  7. 14 Απρίλιος, 2010 6:31 πμ

    τώρα αλήθεια σού λέω ότι συγκινήθηκα

    πάω σε μια γωνιά σιωπηλέ να κρυφτώ

    (ένα σού λέω μόνο : δεν θα την έβαζα σ’ άλλη σελίδα, ούτε στις δικές μου δεν την έχω βάλει – κι ούτε πρόκειται … καλά, αν εξαιρέσουμε το άβαταρ) αλλά ωραία είναι εδώ ε; τής πάνε τα χρώματα (σου)…

    σε φιλώ 🙂

  8. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    14 Απρίλιος, 2010 7:16 πμ

    silent, εννοείς πτυχιούχος στα γαλλικά ή στη μαγειρική; τίποτα από τα δύο! και τελικά δεν ήταν καν πάπιες, ε; (οπότε ούτε από ζωολογία δεν ξέρω)

  9. 14 Απρίλιος, 2010 10:34 πμ

    Να σημειώσω μόνο πως ο Τριφόν της φωτογράφισης δεν είναι ο αυθεντικός. Ο αυθεντικός μας άφησε χρόνους το 2004 (δεν είχα ακόμα ψηφιακή μηχανή κι έτσι no ηλεκτρονικά αρχεία).
    Τέσσερα χρόνια μετά που μας άφησε, βλέπω στου Μούργου αυτές τις φωτογραφίες και παθαίνω σοκ, γιατί ο αδέσποτος του Μούργου ήταν ολόιδιος ο Τριφόν (ως και στα στραβά δόντια!).
    Μαθαίνω πάντως πως ο γκριφονάκος της φωτογραφίας, μάλλον δεν είχε καλό τέλος. Ξαφνικά εξαφανίστηκε.

    Στο ΥΓ σου συμφωνώ και επαυξάνω. Δυστυχώς. Και στην επαρχία είναι πολύ σκληρότερα τα πράγματα από ό,τι στις μεγάλες πόλεις, δυστυχώς.

    Δυο καλές προσπάθειες γίνονται εδώ:
    http://www.stray.gr/
    και εδώ:
    http://www.kazshelter.org/

    [αν αντέχετε, διαβάστε σε τι κατάσταση τα βρισκουν συνήθως, είναι απελπισία]

    αλλά θέλουν στήριξη προφανώς και το κράτος… ναι, καλά, ζήσε Μάη μου…
    Για να μη μιλήσω για τη σπέκουλα που τρώνε τέτοιες προσπάθειες συχνά, όπως πχ ότι και καλά τα στέλνουν για πειραματόζωα και τέτοια. Και τη σπέκουλα την τρώνε από κοίνους που ούτε καν τα αποφάγια τους δεν χαρίζουν στα αδέσποτα.

    • chara permalink
      18 Απρίλιος, 2010 1:49 μμ

      Kriton, Kleoniki, Natasha, Igkor, Marlon ta thelw ooooooola! Se anazitisi neou spitiou apo aurio!

      • 19 Απρίλιος, 2010 8:11 πμ

        Εγώ αγαπώ Ιγκόρ και Νατάσσα-τα αδερφάκια που σας έλεγα! Και μάλιστα θα τα επισκευτώ το επόμενο Σάββατο!

        (νια νια νια νια νια!!!)

  10. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    14 Απρίλιος, 2010 6:24 μμ

    Μια και λέμε για ζώα, κυκλοφορεί και αυτό το τραγικό (από πέρσι, όπως βλέπω σε διάφορα blogs, αλλά εγώ τώρα το είδα):

    Η ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΔΕΛΦΙΝΙΩΝ
    http://enomenoi.wordpress.com/2010/03/21/%CE%B7-%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B3%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B4%CE%B5%CE%BB%CF%86%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CF%89%CE%BD/

    Το οποίο έχει φτάσει και στο ευρωκοινοβούλιο
    http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+WQ+E-2009-0236+0+DOC+XML+V0//EL

    http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+WQ+E-2009-1531+0+DOC+XML+V0//EL

    και όλα αυτά στην Δανία (για να λέμε και τα εγκλήματα που κάνουν οι πολιτισμένοι βόρειοι)

  11. 15 Απρίλιος, 2010 8:09 πμ

    @Χάρη μα είναι τόσο γλύκας μωρέ ο γατούλης σου…

    Μεγάλη απώλεια τα ζωάκια μας που φεύγουν, τουλάχιστον ξέρουμε ότι μαζί μας είχαν μία όμορφη ζωή-εγώ θα έχω βέβαια πάντα κάποιες ενοχές για τη δική μου, που έφυγα και την άφησα στην κρήτη, ο δικός σου όμως φαίνεται καλοθρεμμένος και καλοζωισμένος (αλήθεια, έχεις σκεφτεί τι θα είχε απογίνει αν δεν τον μάζευες από το πεζοδρόμιο εκείνη τη μέρα; ή αν δεν είχες περάσει από εκεί;)

    (και ξέρω ότι πολύ με τιμάει που τον μοιράστηκες μαζί μου/μας…)

    Άκου και ένα τραγουδάκι που μου κόλλησε χθες στο στρατόπεδο (για σκυλάκι, όχι για γατάκι-κρίμα, για γατάκια δεν υπάρχουν πολλά τραγούδια):

  12. 15 Απρίλιος, 2010 8:13 πμ

    @πσι τα γαλλικά εννούσα-τα μιλάς τόσο καλά τελευταία, που θα ΄λεγε κανείς ότι έχεις πτυχίο ανωτάτης 🙂

    Για τα δελφίνια τη γνωρίζω καλά την ιστορία-ακόμα χειρότερα είναι τα πράγματα στην Ιαπωνία, αν η Δανία δε φημίζεται για την κακομεταχείριση ζώων, οπότε είναι πιο σοκαριστικό το θέαμα…

    Άντε, έχω και για ‘σένα τραγουδάκι!

  13. 15 Απρίλιος, 2010 8:33 πμ

    @krot καταρχάς, μετά από τόσες διαφορετικές μορφές επικοινωνίας που είχαμε, τώρα μόνο συνειδητοποίησα ότι δεν είναι ο Τριφόν στη φωτογραφία (νόμιζα ότι τις είχες στείλει εσύ τις φωτογραφίες στο μούργο)-σκέψου σε τι διανοητική κατάσταση βρίσκομαι δηλαδή!

    (θα το διορθώσω όμως…)

    Και όσο για το ΥΓ, να σου πω ότι τους τελευταίους μήνες έχω προσωπική αλληλογραφία με το γραφείο της υπουργού Μπατζελή από όπου και υπάρχουν διαβεβαιώσεις για την προώθηση μέτρων υπέρ των αδέσποτων, κυρίως δε για το αίσχος του Σχιστού. Οι υποσχέσεις είναι υπέρ του δέοντος ενθαρρυντικές-είχα γράψει γι’ αυτό στο no budget:

    http://nobudget.wordpress.com/2010/03/11/%ce%b4%ce%b7%ce%bb%cf%8e%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82-%ce%b7%ce%b3%ce%b5%cf%83%ce%af%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%ac-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%83/

    -ωστόσο τα τελευταία νέα δεν είναι όσο αισιόδοξες ήταν οι υποσχέσεις. Ίδωμεν…

    Οι σύλλογοι που αναφέρεις κάνουν σπουδαία δουλειά-έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι μετά το στρατό, και αφού οι συνθήκες δεν επιτρέπουν να υιοθετήσω αδεσποτάκι, να γίνω εθελοντής σε κάποιο σύλλογο…Α, όποιος θέλει έρχεται μαζί μου 🙂

    Ένα τραγουδάκι και για ΄σένα-για το διάσημο (συγχωρεμένο) Κανέλο:

  14. 15 Απρίλιος, 2010 9:53 πμ

    …Αλλά αφού πιάσαμε τα ζωάκια, δείτε και κάτι χαρούμενο:

    http://arcturos.wordpress.com/2010/04/15/meli/

  15. 15 Απρίλιος, 2010 9:09 μμ

    Silent γυναίκα ήτανε η Κυρία μου – μην της αλλάζεις τα φύλα και τα φώτα σε παρακαλώ γιατί ήτανε και πολύ τσαντίλα 😀

    (όσο γι’ αυτό που είπες, για την «όμορφη ζωή», ήταν κατά σύμπτωση αυτό ακριβώς που μού είπαν και οι γιατροί της, στο τέλος, (πως πρέπει ναζησε πολύ ευτυχισμένη για να ζήσει τόσο (οι γάτες δεν έχουν τέτοιο μέσο όρο κατά κανόνα…) τεσπα… περισσότερα τής χρώσταγα απ’ όσα μού χρώσταγε, ειλικρινά στο λέω. Μ’ έμαθε να φέρομαι…- αν και, πού, εγώ ανεπίδεκτη… 👿 )

    (και άσε τις τιμές στην άκρη!… και αυτό που είπα ότι δεν θα την έστελνα αλλού, ούτε και στο «δικό μου», δεν θέλω να παρεξηγηθεί από άλλους φίλους εδώ – μερικοί όμως ίσως ως… ψάρια θα κινδύνευαν και άλλοι ως… ραστα θα τήν τρόμαζαν (ήταν και φοβιτσιάρα, μη σού πω – όταν ήθελε να κυνηγήσει κάτι, έκανε πίσω, γκρίνιαζε, και μού φώναζε να τής το πιάσω εγώ…) 😆

    για σκυλάκια τραγούδια δεν ξέρω…για γατάκια σού παραθέτω λοιπόν τα δύο πασίγνωστα όμως (άντε το ένα είναι και φόρος τιμής σε απώλεια – ανθρώπινη και προσφατότερη) :

    πολλά φιλάκια (και καλή συνέχεια και με άλλους συν-ανθρώπους μας…)

    χχχ

  16. 15 Απρίλιος, 2010 9:35 μμ

    Silent (υγ. στο παραπάνω – για να ξαναμπώ και λίγο στο «κλίμα» περί αδέσποτων) :

    η δικιά μου ήταν καρα-αληταρία και καρα-αδέσποτη, από γνήσια ράτσα κεραμιδόγατων – και με διάλεξε όντως ολομόναχη στα σκαλιά της πολυκατοικίας ένα πρωί – ήτανε και πολύ επίμονη (αν και ήτανε μεγέθους παλάμης…)

    αλλά αυτό που έχω παρατηρήσει σε σχέση με τις γάτες γενικά, είναι ότι κατά κανόνα ΑΥΤΕΣ μάς διαλέγουν…
    για τα σκυλάκια δεν ξέρω, δεν έχω μεγάλη πείρα, και μού φαίνεται ότι είναι πιο σεμνά, ευγενή (και διστακτικά (ε… χμμμ…) ζώα… δεν ζητάνε εύκολα (στην αρχή τουλάχιστον…) και είναι σίγουρα πιο ΕΜΦΑΝΩΣ ευγνώμονα πλάσματα…

    προσωπικά θα ευχόμουνα ο καθένας μας να υιοθετήσει ένα ζωάκι τουλάχιστον στη διαρκεια τής ζωής του, αλλά ΑΔΕΣΠΟΤΟ : αυτά είναι που μάς χρειάζονται και περισσότερο – ας είναι και δελφίνι! (κάτι θα ξέρει ο psi-a που εστίασε σε πλάσμα τού ωκεανού… 😆 )

    ( Psi-a στο νησί που ξέρεις, φαντάζομαι να’χες δει κι εσύ σκηνές από τουρίστες που τσαντίζονταν με τη στάση τών ντόπιων απέναντι στα ζώα – ειδικά τα γαϊδουράκια και τα σκυλια.. τώρα, αυτά που κάνουν οι δανοί στη χώρα τους… τούς φέρνει δυστυχώς κάπως στα μέτρα ‘μας’ … ε; 👿 )

  17. 16 Απρίλιος, 2010 9:31 πμ

    @Χάρη συγγνώμη για την αλλαγή φύλου, έγινε εκ παραδρομής και πρέπει να με πιστέψεις 🙂

    Ανακουφιστικό υποθέτω αυτό που είπε ο γιατρός, και όσο για το χρέος…νομίζω κι εγώ ότι η δικιά μου με έκανε κάπως καλύτερο άνθρωπο (ό,τι μπορούσε έκανε δηλαδή κι αυτή, τέλος πάντων)

    Καλά, η καλύτερη ατάκα ήταν η «όταν ήθελε να κυνηγήσει κάτι, έκανε πίσω, γκρίνιαζε, και μού φώναζε να τής το πιάσω εγώ…»-σαν να έχω μπροστά μου τη σκηνή!

    (και τσαμπουκαλού και φοβιτσιάρα; υποθέτω ότι ήταν τσαμπουκαλού εκεί που την έπαιρνε-δηλαδή σε ‘σένα-άντε και σε κανένα ποντικάκι 🙂 )

    Και όσο για το αν μας διαλέγουν αυτά, σου απάντησα παραπάνω-πονάει η καρδιά μου από χθες 🙂

  18. 16 Απρίλιος, 2010 10:25 μμ

    Silent συχωρεμένος 😆 Πώς σε πιστεύω ότι «τη βλέπεις» τη σκηνή! (ξέρεις εσύ…) Ακριβώς όπως το λές, εαυτούλα σαν γάτα… τσαμπουκαλού μόνο όπου την έπαιρνε… (σε μένα δηλαδή τον φίλο μου, κι άλλα στενά πρόσωπα που μάς ήξερε τι θύματα είμαστε – )

    Να μην ακούω για πονεμένες καρδιές, να κάνεις ό,τι θέλεις, ακούς ;;;;; (και κάτι άκουσα για απόλυση παραπάνω, άντε γιατί μας περιμένουν πολλά ποτά…) 😛 😀

  19. 19 Απρίλιος, 2010 8:09 πμ

    @Χάρη τα ποτά μπορούν να αρχίσουν από σήμερα 🙂

  20. LouSalome permalink
    21 Απρίλιος, 2011 10:52 πμ

  21. LouSalome permalink
    21 Απρίλιος, 2011 10:56 πμ

    αν πάψουμε να μιλάμε κι αρχίσουμε -καμιά φορά- να γαυγίζουμε, λες να γλυτώσουμε τις υστερίες/υστερίους; απλά ρωτώ ρητορικά. Για το πάσχα λέω να υιοθετήσω/θυγατερήσω ένα αρνί, πώς; τρώγωντας πουρέ με ροκφόρ.

  22. 21 Απρίλιος, 2011 3:21 μμ

    @LouSalome είσαι φοβερή! Ενώ ξεκίνησα να σου κάνω κύρηγμα γιατί νόμιζα ότι ο πουρές σου θα συνοδεύει το αρνί, στην πορεία κατάλαβα τις αγνές σου προθέσεις. Κάτω τα χέρια λοιπόν από τα αρνιά, αυτά τα έρμα δεν γνωρίζουν τι θα πει σεξισμός! Ούτε και κάνουν υστερίες για το πιο αρνί θα επικρατήσει στην αγέλη. Να σου χαρίσω κι ένα τραγούδι που ακούω τώρα; Φιλιά!

  23. 21 Απρίλιος, 2011 3:49 μμ

    http://silia.wordpress.com/2008/10/04
    .
    http://silia.wordpress.com/2010/01/25
    .
    http://silia.wordpress.com/2010/10/04
    .

    ————————————
    Τρεις ιστορίες αδέσποτης ομορφιάς , που έγινε (κατά κάποιο τρόπο) δική μου και μια φωτογραφία του αδέσποτου (το πάλαι ποτέ) Χιόνη μου , που έγινε δικός μου , λίγο πριν ξεψυχήσει από της πείνα στο κατώφλι του σπιτιού μου .
    ————————————
    Οι ιστορίες , απευθύνονται σε ανθρώπους με ευαισθησία , καλή ώρα σαν κι εσένα .
    Χαρούμενη ανάσταση silent .

    • 21 Απρίλιος, 2011 6:28 μμ

      Χαρούμενη ανάσταση και σε ‘σένα Silia!! Να ξέρεις όμως ότι μπορεί να έχουμε ευαισθησίες, στον διαγωνισμό όμως είμαστε αδυσώπητοι. Αυτό το «λίγο πριν ξεψυχήσει από της πείνα στο κατώφλι του σπιτιού μου…» ήταν βέβαια χτύπημα κάτω από τη μέση και προκαταβολικά σου λέω ότι θα νικήσει ο Χιόνης, αλλά ας στείλουν και οι υπόλοιποι έτσι για το καλό (στο γράφω σε αυτή την ανάρτηση για να μην ψιλιαστούν οι υπόλοιποι ότι ο διαγωνισμίς είναι σικέ). Για τις υπόλοιπες 3 συμμετοχές θα αντιγράψω από το μπλογκ σου, αν δεν έχεις αντίρρηση!

Trackbacks

  1. Μπορώ να έχω την προσοχή σας παρακαλώ; « Silentcrossing's Blog

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: