Skip to content

μερικές ανάλαφρες σκέψεις των τελευταίων ημερών

12 Μαρτίου, 2010

Χθες το πρωί στο μετρό ακούστηκε μια μελωδία που θύμιζε τον εθνικό ύμνο των Η.Π.Α. Δυστυχώς δεν φορούσα το πηλήκιο για να το βγάλω.

 

Στην πρόσφατη τελετή ορκομοσίας του νέου αρχηγού, ασπροπρόσωπους μας έβγαλε ο φίλος μου ο μπλακ. Αφού παρέλασε γαβγίζοντας με στόμφο μαζί με την μπάντα του πολεμικού ναυτικού, χασμουρήθηκε επιδεικτικά στους ψέλνοντες ρασοφόρους και αναπαύτηκε μπροστά στα πόδια του αρχηγού για το υπόλοιπο της εκδήλωσης.

                    

             

Το νέο χάσμα γενεών έχει ως εξής: τα νέα παιδιά συσπειρώνονται γύρω από εθνικιστικές οργανώσεις και βάζουν φωτιές έξω από τη βουλή για να μην περάσει το νομοσχέδιο για τους μετανάστες, την ώρα που η μόνη ελληνική λέξη που μπορούν να προφέρουν οι γονείς τους είναι «ΠΑΣΟΚ».

 

Άραγε ο εργατοπατέρας που πρόσφατα χτυπήθηκε με τόση βαναυσότητα από κακοποιά στοιχεία, είχε την πρέπουσα αντιμετώπιση στο νοσοκομείο που τον μετέφεραν ή τον άφησαν να περιμένει για ώρες σε κάποιο ράντζο του διαδρόμου; Άραγε η νοσοκόμα του κατάλαβε πόσο σημαντικός ήταν ο ασθενής της; Του φέρθηκε με τρυφερότητα;

 

Εδώ και αρκετές μέρες παρακολουθώ με αξιοσημείωτη (αν και οριακή) ψυχραιμία όλες αυτές τις σουσουράδες της δεξιάς που κουνάνε το δάχτυλο τους και κάνουν κριτική στο ΠΑΣΟΚ. Η δε αρχισουσουράδα δηλώνει ευθαρσώς, αλληθωρίζοντας λιγάκι μέσα από τα χοντρά της γυαλιά, ότι δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη για όσα δεινά προκάλεσε το κόμμα της την τελευταία πενταετία. Και τα άλλα, τα μικρότερα σουσουραδάκια, κάθε φορά που τους χώνουν ένα μικρόφωνο στη μούρη, τολμούν να λένε ότι για όλα φταίει το ΠΑΣΟΚ για τα λάθη και τις αργοπορίες των τελευταίων πέντε μηνών. Και όλοι εμείς καθόμαστε κι ακούμε όλους αυτούς τους εγκληματίες λεχρίτες κλεφταποδόχους και δεν τους τραβάμε από το αυτί να τους βάλουμε να δουλέψουν έστω για μια μέρα στη ζωή τους.

 

«Στις δεκαοχτώ Δεκεμβρίου, ημέρα που χιόνιζε απαλά σε όλο το Έθνος και έκανε άγριο κρύο, εκδηλώθηκε στην Κρατική Βουλή του Έθνους μια θανατηφόρος μεταδοτική ασθένεια και πέθαναν διαδοχικά όλοι οι κάτοικοι της Βουλής σε ημέρα απαρτίας, υπουργοί, κυβερνήτες, βουλευτές, σερβιτόροι, καθαρίστριες της Εθνικής Τουαλέτας, οι λοιποί υπάλληλοι, καθώς και οι τριακόσιοι φρουροί των τριακοσίων πατέρων του Έθνους…» Έτσι ξεκινάει το καινούργιο βιβλίο του Παύλου Μάτεσι, Graffito (εκδόσεις Καστανιώτη). Στην πρώτη του παράγραφο πεθαίνουν όλοι ανεξαιρέτως οι παροικούντες στη Βουλή και περίπου μέχρι τη δέκατη σελίδα καίγονται ζωντανοί όλοι τους οι συγγενείς και συνεργάτες, προμηθευτές, δωρολήπτες και αποδέκτες μποναμάδων. Σε λίγες μέρες εξαφανίζονταν όλοι οι λειτουργοί της Θέμιδος, εισαγγελείς, δικαστές και οι οικογένειες τους, ενώ όλοι οι κοσμικοί της Ελλάδας, δημοσιογράφοι, μοντέλα, μοντελίστ και είδωλα του τύπου πνίγονται ομαδικά στον πάτο του Αιγαίου. Τα golden boys της δημόσιας διοίκησης χάνουν τα επιδόματα τους, μία επαναστατική φράξια από θείες των λαϊκών στρωμάτων κάνουν παρανάλωμα τις βίλες στα βόρεια προάστια, οι πολυκατοικίες επίσης αρρωσταίνουν και εξαφανίζονται, αφήνοντας πίσω τους μία ανθηρή πεδιάδα με μερικές μόνο χιλιάδες κατοίκους! Αυτά και άλλα πολλά σουρεαλιστικά περιγράφει ο Μάτεσις, που βασικά είναι όλα όσα ευχόμαστε να μας συμβούν. Α, τη λύση προσφέρει μία Ευρωπαϊκή χώρα, γνωστή για τα στρατόπεδα αυτοσυγκέντρωσης της, που δανειοδοτεί τη ζημιογόνο Ελλάδα (αφού πρώτα φυλακίσει δωρητές και αποδέκτες προμηθειών)…

 

                  

Και μερικά πράγματα για την αποκατάσταση της βίας με αφορμή την χθεσινή πορεία: η πραγματική βία είναι τα παρατεταμένα περίστροφα και οι εξευτελιστικοί καθημερινοί σωματικοί έλεγχοι. Οι απλήρωτοι εργαζόμενοι. Το γραφείο του βουλευτή με τη δερμάτινη καρέκλα και το πούρο που σκύβεις το κεφάλι για βοήθεια. Τα κηρύγματα μίσους της εκκλησίας. Και του ΚΚΕ. Βία είναι να ψάχνεις χρόνια στις μικρές αγγελίες για ένα μισθό της πείνας και παντού να σου λένε ότι είσαι overqualified. Βία είναι να είσαι 35 και ανασφάλιστος. Να χρειάζεσαι γιατρό και να πηγαίνεις μόνο στα επείγοντα γιατί δεν έχεις βιβλιάριο υγείας. Βίαιες είναι οι συνθήκες επιβίωσης όλων μας, τα εργατικά ατυχήματα, τα ανύπαρκτα μέτρα προστασίας των εργαζομένων, η αγωνία αν θα πάρεις ποτέ σύνταξη. Βία είναι οι χρηματιστηριακές επενδύσεις των εθνικών αποθεματικών, η ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία και το βαρύ χέρι του κράτους απέναντι σε όσους αντιδρούν στα σκάνδαλα και τη ληστρική φορολογική πολιτική. Βία είναι ο στρατός, οι σκοπιές, ο ενικός αριθμός των δημόσιων υπαλλήλων. Το να είσαι 30 και να κοιμάσαι στο παιδικό σου κρεβάτι. Βία είναι οι 13χρονες που κάνουν βίζιτες πίσω από το δημαρχείο του Κακλαμάνη. Βία είναι να γεννιέσαι στην Ελλάδα, να πηγαίνεις σχολείο στην Ελλάδα, να σπουδάζεις και να ζεις παράνομα γιατί δεν σου δίνουν την ελληνική ιθαγένεια. Βία είναι το φακελάκι στους γιατρούς. Βία είναι η Ομόνοια, το Μεταξουργείο και τα Πατήσια. Τα ελληνικά δελτία ειδήσεων. Βία είναι να διαπομπεύεις δημόσια μία πόρνη την ώρα που ο ίδιος πουλάς καθημερινά εκδούλευση και σε βγάζουν στο κλαρί τα αφεντικά σου. Η πραγματική βία είναι ο Αιμίλιος Λιάτσος.

                     

Καλημέρα!

19 Σχόλια leave one →
  1. 12 Μαρτίου, 2010 10:28 πμ

    τι καλημέρα βρε silent, με τέτοιες ανάλαφρες σκέψεις… 😦
    Άντε καλημέρα!

  2. 12 Μαρτίου, 2010 10:36 πμ

    Πριν με πείτε πάλι γρουσούζη, ας δικαιολογηθώ λιγάκι λέγοντας ότι το έγραψα χθες αλλά τεμπέλιασα κάπως να το αναρτήσω. Σε ‘σένα δύτη στέλνω δυο φορές καλημέρα!

  3. 12 Μαρτίου, 2010 10:53 πμ

    (με το παραπάνω εννοώ ότι δεν ξύπνησα με νεύρα πρωί πρωί…)
    🙂

  4. 12 Μαρτίου, 2010 4:35 μμ

    Η καλή μέρα, silent, φαίνεται από το πρωί.

    και respect στο Μπλακ!

  5. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    12 Μαρτίου, 2010 9:00 μμ

    ξέχασες να μας ευχηθείς καλό σαββατοκύριακο 🙂

  6. chara permalink
    12 Μαρτίου, 2010 9:02 μμ

    Via my friend silent einai na eisai poli megalos gia na xanarhiseis, poli mikros gia na paraititheis poli evaisthitos gia na adiaforiseis kai poli adinamos gia na antidraseis. Via einai aftos pou vlepei Aimilio Liatso kai thelei na ginei san afton kai meta me tin psifo tou kai to lovotomimeno egkefalo tou apofasizei gia tis tihes olwn. Via einai na zw makria apo ti hwra pou megalwsa giati de thelw na girisw pisw kai na ti misisw xana opws tote, ligo prin figw, giati den emathan pote oi katoikoi tis na thavmazoun kai na ektimoun ta pragmata ta omorfa kamwmena kai na skefteis kaneis mesa se posi omorfia megalwsame, peritrigirismenoi apo ti fisi kai ti tehni… Kai oli auti i kallaisthisia pws eftase na katarrefsei thee mou se enan Aimilio Liatso?

  7. chara permalink
    12 Μαρτίου, 2010 9:14 μμ

    Pantws eheis ton tropo sou me tis kalimeres……

  8. chara permalink
    12 Μαρτίου, 2010 10:01 μμ

    Afierwsoula gia kalo sk….
    Was I sleeping, while the others suffered? Am I sleeping now? Tomorrow, when I wake, or think I do, what shall I say of today? That with Estragon my friend, at this place, until the fall of night, I waited for Godot? That Pozzo passed, with his carrier, and that he spoke to us? Probably. But in all that what truth will there be?
    He’ll know nothing. He’ll tell me about the blows he received and I’ll give him a carrot. Astride of a grave and a difficult birth. Down in the hole, lingeringly, the grave digger puts on the forceps. We have time to grow old. The air is full of our cries. But habit is a great deadener. At me too someone is looking, of me too someone is saying, He is sleeping, he knows nothing, let him sleep on. I can’t go on! What have I said?

  9. 12 Μαρτίου, 2010 10:19 μμ

    καλησπέρα λοιπόν silent 😛

    πολύ μ’ αρέσουν οι ελαφράδες σου

    μην ξεχνάς ότι «βία είναι», όπως είπε κι ο jacoby (ξέρεις πού, μη με βάζει να βάζω λίνκια) «κι η επιτυχία»…

    btw καλησπέρα και στον Δύτη, που είναι (και) σινεφίλ –
    (τού το χρώσταγα μετά από δικιά του βικιπαιδική (sic) παρέμβαση σε ένα πιο κάτω πάτωμα
    😆

    υγ : τα σπίτια (τού Μάτεση) που καταρρέουν μού θύμισαν κάτι ανάλογο στο (εξαιρετικό) «Πλήθος» τού Φραγκιά, τό’χεις υπόψη σου;
    (καλά είναι γνωστό ότι τά μεγάλα πνεύματα πάντα κλπ…)

    άντε, καληνύχτα 😀

  10. 15 Μαρτίου, 2010 10:23 πμ

    @κροτ πολύ και καλή σου μέρα και επειδή πάλι καθυστέρησα να απαντήσω (γιατί κλασικά έκανα τριήμερο πνευματικό σπα) ζητάω συγγνώμη! Τώρα, επειδή δεν είναι κατάσταση αυτή να αφήνω κόσμο να πειμένει, δεν μου το επιτρέπει και η ανατροφή μου, γι’ αυτό προτείνω την άμεση κατάργηση του στρατού εδώ και τώρα!!

    Κατα τ’ άλλα, όπως καταλαβαίνεις έχω κάνει καλή δουλειά εκεί μέσα. τα μαζεύω όλα τα αδέσποτα κάθε πρωί και τους αναθέτω δουλειές (του τύπου «εσύ μπλακ θα φροντίσεις να καταστρέψεις την τελετη», «εσύ μυρτώ θα κάνεις τσισάκια στο αυτοκίνητο του διοικητή» κλπ.). διαφορετικά οι μέρες δεν περνούν με τίποτα…

  11. 15 Μαρτίου, 2010 10:23 πμ

    @πσι δεν πρόλαβα να σου ευχηθώ για το σαββατοκύριακό, σου εύχομαι όμως καλή εβδομάδα! (αν σπάσεις κανένα πόδι-χτύπα ξύλο-θα ξέρεις ποιος φταίει!)

  12. 15 Μαρτίου, 2010 10:24 πμ

    @χαρά τα είπες όλα μάλλον. Ειδικά με το πρώτο σχόλιο ένιωσα ένα γνώριμο ρίγος, την αίσθηση ότι υπάρχουν γύρω άνθρωποι που σε δυο γραμμές καταλαβαίνεις ότι καταλαβαίνουν…

    Και ο Godot πάντως την έκανε τη δουλειά του!

    (ο οποίος μου θύμισε κάτι άλλο):

    …And yet they make these enormous clocks for houses, clocks as tall as a man or half a head taller and put them on the stair-landing so they look down over the living room of the house and say, «tick-tack you’re dying…» Not shouting, not raising a rumpus, just saying «tick-tack you’re dying…» yes, in a whisper, like some bitchy, gossipy old lady, «tick, tick, tick, tick, tick, tick», just tick, one syllabe for one second that won’ t come again, and that’s more important than anything anyone human can say or think of. Slow dynamite! A gradual explosion!- blasting the whole universe to-rotten-pieces…

    Ε, τώρα καλημέρα!

  13. 15 Μαρτίου, 2010 10:28 πμ

    @χάρη, αφού το ξέρεις ότι είμαι ελαφρύς άνθρωπος εγώ..

    Το “Πλήθος” δεν το γνωρίζω, ίσως είναι ευκαιρία να το ανακαλύψω στο επόμενο πνευματικό σπα.

    Και επιπλέον, σκεφτόμουν διαβάζοντας διάφορες συζητήσεις μας, εδώ και αλλού, ότι είναι μαλακία (με το συμπάθειο) να περνάς κρίση ηλικίας στο στρατό.

    Άντε, το ‘πα! (απλά δεν έβρισκα αλλού χώρο 🙂 )

  14. 15 Μαρτίου, 2010 5:14 μμ

    μη σ’ απασχολεί… καταλαβαίνουμε 😀

  15. chara permalink
    16 Μαρτίου, 2010 3:22 πμ

    Epeidi opws swsta to etheses etsi ki alliws … time, who could beat it, who could defeat it ever… opote ase kata meros tis kriseis (ilikias ki ohi mono) ki epikentrwsou sto thearesto ergo tis iponomefsis tou ergou (tou poiou?) twn ellinikwn enoplwn dinamewn giati plisiazei 25i ki ehw enapothesei polles elpides sta pnevmatika tekna sou!

  16. 16 Μαρτίου, 2010 1:33 μμ

    Αχ να δείτε που στο τέλος δεν θα θέλω να φύγω από ‘κει γιατί θα στεναχωριέμαι για τα τέκνα (και τις θυγατέρες) μου που θα μείνουν μοναχούλια!

    (μα τι τυχερός που είμαι που έχω μία Χάρη και μία Χαρά στο μπλογκ μου! Πολλές χαρές εδώ…)

  17. 18 Μαρτίου, 2010 5:09 μμ

    silent ha-ha-ri-ra
    🙂

  18. 18 Μαρτίου, 2010 5:22 μμ

    Dear μιας και πηγαινοερχόμαστε εδώ και ώρα στα δύο σπίτια και μιας και βλέπω αρκετή κινητικότητα την τελευταία ώρα που ήρθα στη δουλειά και ξεκίνησα και για σήμερα την επίσχεση εργασίας, άρα έχω χρόνο για χαζολόγημα, αναρωτιέμαι τι κάνει τόσος κόσμος ον λάιν τέτοια ώρα:

    α) σχόλασαν από τη δουλειά και χαλαρώνουν εδώ γύρω;
    β) είναι στο δρόμο από τη μια δουλειά στην άλλη και σκοτώνουν τη βαρεμάρα σε κάποιο μέσο μαζικής μεταφοράς;
    γ) κάνουν όλοι επίσχεση εργασίας;

    Με την ευκαιρία αυτή, χθες το βράδυ που πίναμε κρασιά με άλλους φίλους, λιγότερο αναποφάσιστους, λέγαμε πάλι πως είναι δυνατόν οι γονείς μας να δούλευαν τις μισές ώρες από εμάς, να σχόλαγαν κατά τις 2 και να είμασταν σπίτι όλοι μαζί το μεσημέρι, ενώ τώρα δεν μας βλέπει το σπίτι μας εμάς. Και δεν πληρωνόμαστε κι από πάνω δηλαδή…Αϊ στα κομμάτια πια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: