Skip to content

Φθινόπωρο

12 Σεπτεμβρίου, 2009

IMG_0297

Εδώ και ώρα πάνω από την προβλήτα πετάει ένα κοπάδι γλάρων. Ολόλευκοι γλάροι, όμορφοι, φαίνεται να ερωτοτροπούν, κάποιοι ήδη ζευγαρώνουν, άλλοι μάταια αναζητούν το ταίρι τους. Το κράξιμο τους είναι το μοναδικό πράγμα που ακούγεται γύρω εδώ και πολλή ώρα. Ιιιιιικ ιιιιικ ιιιιικ. Ξαφνικά σηκώνεται ένα μεγάλο κύμα, που πετάει πάνω στην προβλήτα μερικές σαρδέλες. Ασημί σαρδέλες που λάμπουν στο φως του μεσημεριανού ήλιου, καθώς σπαράζουν για ζωή. Οι γλάροι πλησιάζουν και το ιιιιικ ιιιιικ δυναμώνει. Οι σαρδέλες αισθάνονται την απειλή και εξακολουθούν να σπαράζουν μπρος στα πόδια μου, ενώ οι γλάροι πετούν πάνω από το κεφάλι μου καραδοκώντας για το μεζέ τους. Και αυτά τα ελάχιστα δευτερόλεπτα καλούμαι να αποφασίσω αν θα δώσω ή όχι ζωή στις σαρδέλες ή θα τις αφήσω δώρο στους γλάρους. Την κρίσιμη αυτή στιγμή σκέφτομαι ασυναίσθητα πως χάθηκε έτσι αυτό το καλοκαίρι, ανάμεσα σε σκοπιές, ταπεινώσεις, άσκοπες αναμονές και ανθρώπους χωρίς καρδιά. «Ποιος είμαι εγώ που θα αποφασίσω για τις τύχες των άλλων;» σκέφτομαι τελικά. Κοιτάω τις σαρδέλες που τους έχει απομείνει ελάχιστος χρόνος ζωής, ενώ γύρω μου οι πιο τολμηροί γλάροι έχουν ήδη ξεκινήσει την κάθοδο. Οι πρώτες σαρδέλες έχουν γίνει μεσημεριανός μεζές, προεξέχουν πια μόνο οι ουρές τους μέσα από τα πεινασμένα και απειλητικά ράμφη. Αντανακλαστικά πιάνω την πιο μικρή σαρδέλα και την πετάω στη θάλασσα. «Ας τα καταφέρει έστω μία να ξεφύγει». Εκείνη τη στιγμή από μία τρύπα στο βυθό πετάγεται ένα μεγαλύτερο ψάρι, γραπώνει τη μικρή μου σαρδέλα (με την οποία μας συνδέουν πια δεσμοί ζωής) και εξαφανίζεται πάλι στην τρύπα του. Και κάπως έτσι έφυγε αυτό το καλοκαίρι…

10 Σχόλια leave one →
  1. 12 Σεπτεμβρίου, 2009 7:20 μμ

    Κάνε το καλό και ρίξ’το στο γιαλό, δηλαδή! Πολύ ωραίο κείμενο – η σκηνή με τα ψάρια και τους γλάρους σαν μεταφορά του παραλογισμό και της ματαιότητας στον στρατό, αν κατάλαβα καλά. 😉

  2. 12 Σεπτεμβρίου, 2009 9:57 μμ

    Σιωπηλέ τά κατάφερες πάλι : μερσί

  3. 13 Σεπτεμβρίου, 2009 5:45 μμ

    @head charge το περιστατικό είναι αληθινό και συνέβη πριν 3 μέρες. Ο καθένας μπορεί να το ερμηνεύσει όπως θέλει, το συναίσθημα πάντως εκείνη τη στιγμή ήταν η ματαιότητα. Σε ευχαριστώ για τα καλά λόγια-α, και είχε δίκιο τελικά ο αδερφός σου 🙂

  4. 13 Σεπτεμβρίου, 2009 5:46 μμ

    @χάρη τι μερσί μωρέ, μερσί να λέμε καλύτερα στη φύση που έχει πάντα τρόπους να μας δείχνει σημάδια…

  5. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    13 Σεπτεμβρίου, 2009 7:44 μμ

    ζωντανή η περιγραφή σου silent, σχεδόν μυρίσαμε τη θάλασσα και ακούσαμε τα ιιιιικ ιιιιικ !

    το «ας τα καταφέρει έστω μία να ξεφύγει» αν το είχαμε ως στάση ζωής (στον αντίποδα του «δεν βαριέσαι εγώ θα τη σώσω;») θα ήταν κάπως καλύτερος αυτός ο κόσμος. από την άλλη, τη βοηθάς να ξεφύγει (έστω αυτή τη μία και μοναδική σαρδέλα) και ανακαλύπτεις ότι έκανες μια τρύπα στο νερό, γιατί τελικά δεν ήταν στο χέρι σου να σωθεί.

    ματαιώνεσαι και εγκαταλείπεις την προσπάθεια; (γιατί ανακαλύπτεις ότι δεν είσαι παντοδύναμος και δεν μπορείς να αλλάξεις τη ροή των πραγμάτων) ή προσπαθείς και την επόμενη φορά, με την ελπίδα να τα καταφέρεις;

    αυτά, βέβαια, αν ταυτιστείς με τη σαρδέλα, που είναι η πιο αδύναμη στην ιστορία. αν ταυτιστείς με το γλάρο (τι φταίει και αυτός που έγινε γλάρος και η τροφή του είναι η σαρδέλα;) τα πράγματα είναι διαφορετικά και μπορεί να κατηγορηθείς πως στέρησες σε ένα γλάρο την πρόσβαση στην τροφή (αναφαίρετο δικαίωμα όλων των ζώων).

    συμπερασματικά, δεν μπορείς να είσαι καλός με όλο τον κόσμο και αν το προσπαθήσεις μπορεί να καταδικάσεις τον εαυτό σου σε πλήρη αδράνεια. όμως, ακόμα και αυτό (το συμπέρασμα) μπορεί να αμφισβητηθεί με το σκεπτικό ότι δεν μπορείς να παρεμβαίνεις σε κόσμους που είναι «μακριά» από τον δικό σου.

    επίσης, αν ξεφύγουμε από τους συναισθηματισμούς και τις υπαρξιακές ανησυχίες, θα μπορούσαμε να μείνουμε στο γεγονός ότι πληρώνουμε (ως φορολογούμενοι πολίτες) τους φαντάρους και αυτοί παίζουν με γλάρους και σαρδέλες. άρα το αίτημα να καταργηθεί ο στρατός αποκτά άλλο ένα σοβαρό επιχείρημα 🙂

    εντάξει, σταματάω. καλό βράδυ

  6. 13 Σεπτεμβρίου, 2009 9:07 μμ

    @psi δυστυχώς τέρμα για φέτος οι ψητές σαρδέλες δίπλα στη θάλασσα. Ιιιιικ ιιιιικ !

    Οι υπαρξιακές ανησυχίες που θέτεις με μπέρδεψαν για τα καλά (λες και δεν ήμουν ήδη αρκετά μπερδεμένος). Εγώ ένα ξέρω: το καλοκαίρι μου το πέρασα παίζοντας με αδέσποτα σκυλιά και ταϊζοντας ψάρια. Επίσης, επιχείρησα με το φίλο μου να εμφυσήσουμε επαναστατική συνείδηση στους ναύτες. Τέλος, πέρασα ένα αξιοσημείωτο μέρος του χρόνου μου συζητώντας με ΟΥΚάδες για το πως η αδυναμία έκφρασης συναισθημάτων οδηγεί σε ψυχοσωματικές διαταραχές (αντίδραση: ξύσιμο κεφαλιού, «δίκιο έχεις ρε φίλε…»).

    Αγαπητοί φορολογούμενοι, καταλαβαίνεται βεβαίως ότι πετάτε τσάμπα τα λεφτά σας!

  7. 14 Σεπτεμβρίου, 2009 4:46 πμ

    εγώ το «μερσί» το είπα διότι έτσι λέω πάντα όταν βρεθώ μπροστά σέ ένα καλογραμμένο κείμενο, αλλά τελικά ο psi-a το ανέλυσε κιόλας υπαρξιακώς, πρέπει επομένως να πω ότι μέ κάλυψε, πάνω απ’ όλα, η προ-τελευταία παράγραφος :

    δηλαδή ότι :

    » αν ξεφύγουμε από τους συναισθηματισμούς και τις υπαρξιακές ανησυχίες, θα μπορούσαμε να μείνουμε στο γεγονός ότι πληρώνουμε (ως φορολογούμενοι πολίτες) τους φαντάρους και αυτοί παίζουν με γλάρους και σαρδέλες. άρα το αίτημα να καταργηθεί ο στρατός αποκτά άλλο ένα σοβαρό επιχείρημα »

    όπερ έδει δείξαι –

  8. 14 Σεπτεμβρίου, 2009 4:57 μμ

    @χάρη μου το ξέρω και σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! Όσο για την κατάργηση του στρατού, έχει δίκιο (όπως πάντα δηλαδή) ο psi: τώρα πια έχουμε κι ένα δυνατό όπλο στα χέρια μας!

  9. 18 Σεπτεμβρίου, 2009 12:46 πμ

    Φοβερό κείμενο silent …

  10. 18 Σεπτεμβρίου, 2009 8:56 πμ

    @zed σ΄ευχαριστώ! Επιτέλους εμφανίστηκες, σε λίγο θα σε βγάζαμε στο amber alert!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: