Skip to content

Μία συνέντευξη και μία συναυλία

15 Αύγουστος, 2009

‘I never discuss my mistresses or my tailors’

Αποσπάσματα από μία συνέντευξη στον Nick Paton, The Observer

 

‘When you stop thinking about yourself all the time, a certain sense of repose overtakes you. It happened to me by imperceptible degrees and I could not really believe it; I could not really claim it for some time. I thought there must be something wrong. It’s like taking a drink of cold water when you are thirsty. Every tastebud on your tongue, every molecule in your body says thank you.’

 

‘I always consider myself an extremely bad monk – a sloppy monk, compared to some of the very admirable people up there. Real monks. I have been associated with that community for more than 30 years. It’s an existence where the emphasis is on the ordinary. But it’s the least-easy place to lose track of time in. During the day, you hear bells and they tell you to go somewhere – that’s the nature of those places. They are kind of hospitals for the broken-hearted and for people who have forgotten how to walk and talk. It wasn’t just touring that left me feeling this way. I often do.’

 

‘I’m not involved with anybody. I read with some amusement my reputation as a ladies’ man. My friends are amused by that, too, because they know my life. Even when I was younger I was never aware of it, to tell the truth, so I could not take advantage of it. But for someone who has that sort of reputation and has spent so many nights alone, it has a special bitter amusement attached to it.

  

‘I don’t think much about [death], but in a certain stage in your life it becomes very clear that your time is not unlimited. Tennessee Williams said: «Life is a fairly well-written play, except for the third act.» I’m maybe at the third act, where you have the benefit of the experience of the first two acts. But how it ends is nobody’s business and is generally accompanied by some disagreeable circumstances.’

 

Υ.Γ.1 Ασκήσεις υπομονής για να περάσει αυτός ο παλιο-μήνας. Στις 7 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδειο. Όσοι πήγαμε πέρυσι στο Terra Vibe ξέρουμε ότι λίγοι τόσο μεγάλοι έχουν πατήσει επί ελληνικού εδάφους …

20 Σχόλια leave one →
  1. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    15 Αύγουστος, 2009 5:58 μμ

    υπερδραστήριος, silent, Αυγουστιάτικα. σε κρατάει σε εγρήγορση η πατρίδα, ε;

    επέστρεψα και εγώ και – επειδή μου έπεσαν βαριά τα προηγούμενα (και πολύ ενδιαφέροντα) ποστς (τάγματα ασφαλείας, beat poets και patti smith… τι συνειρμούς προκαλεί η σκοπιά) – θα προσθέσω εδώ κάτι που βρήκα για τον υπέροχο άνθρωπο του συγκεκριμένου ποστ.

    και είναι απόσπασμα από αυτό το φιλμ:
    http://www.onf-nfb.gc.ca/eng/collection/film/?id=51408

    τα διαμάντια έφτασαν στο 11, ε; το ήξερα ότι θα έχουν μεγάλη εμπορική επιτυχία 🙂

  2. 15 Αύγουστος, 2009 6:24 μμ

    Βρε καλώς το (ηλιοκαμένο σίγουρα) αγόρι!
    πάνω που λέγαμε με τον ζεντ μήπως σε έφαγε κανένας καρχαρίας…
    μα καλά, δεκαπενταύγουστο επέστρεψες εσύ; ή μήπως είσαι σε κάποιο νετ καφέ της μυκόνου πίνοντας πίνια κολάδα μέσα από ανανάδες; (προσπαθώ να διατηρήσω υψηλό το ηθικό λόγω επιστροφής στη βρωμόπολη…)

    Την ταινία δεν την ξέρω, αλλά ευχαρίστως να την μάθω. Εσύ μην τολμήσεις και απουσιάσεις στις 7 Σεπτεμβρίου!

    Όσο για τα διαμάντια, επειδή είναι ό,τι πιο αντιεμπορικό έχω κάνει από καταβολής μπλογκ, και επειδή ο έμφυτος ψυχαναγκασμός μου δεν μου επιτρέπει να τα αφήσω στη μέση, είπα να τα ξεπετάξω το καλοκαίρι που λείπουν όλοι διακοπές κι έτσι κι αλλιώς δεν θα τα προσέξουν…

    Καλωσήρθες πσι!!!
    (πέρνα και από το νο μπάτζετ να δεις που το πρόσεχα όσο έλειπες…)

  3. 15 Αύγουστος, 2009 9:28 μμ

    παιδιά ( ναι μωρέ, παιδιά δεν είμαστε ; ) Silent + psi-a : δεν ξέρω τι δικά σας λέτε εσείς εκεί ανάμεσα, να την πω την αμαρρρτία μου Σιωπηλέ δεν τα άκουσα τα δικά σου (όλα) λόγω διαολεμένου φόρτου [ και μη σού πω τι μ’ έβαλες να ψάχνω σήμερα από τά «άλλα στο άλλο» που μου’πες, γιατί ντρέπομαι) (που δεν μπορώ να το θυμηθώ – νά, να στο πω εδώ (να το πάρει το ποτάμι μακριά από τους δικούς μου επισκέπτες) (λες και δεν είναι κοινοί και τών δυό μας, τεσπα) ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΘΥΜΗΘΩ ΑΠΟ ΠΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΛΟ ΕΙΝΑΙ KEINO που κάθε στίχος του τελειώνει σε «meaning death» (αυτό μόνο θυμάμαι…) ]

    αλλά για το ότι γύρισε ο psi-a, α, όλα κι όλα, εγώ τό’χα μυριστεί !

    Όσο για τον Lenny, εγώ τον έχω και στους συνδέσμους μου παρακαλώ (όλα κι όλα πάλι) να τραγουδάει ένα μεσαιωνικό γερμανικό τραγουδάκι που αποδόθηκε – κακώς – στον τραβαδούρο Φογκελβάϊντε, αλλά δε πειράζει… Πολύ μεγάλη αγάπη…

    (είδα και το «αποπάνω» ωραίο Σιωπηλέ (τι σιωπηλός δηλαδή, λέμε τώρα…) ποίημα, πάω να το ξαναδώ

    φιλιά – μεγάλης, χωρίς παρεξήγηση, διάρκειας – έτσι τα αισθάνομαι σήμερα να μού βγαίνουν, πειράζει ;

  4. 15 Αύγουστος, 2009 9:39 μμ

    γεια σου κι εσένα κορίτσι!
    σιγά μωρέ που ‘χεις κι ενοχές για το παλιο-ποίημα, εδώ γύρισε ο πσι λέμε!

    Να τα πούμε στο γερο-Lenny λοιπόν, τι λες κι εσύ;

    Φιλιά πολλά κι από ‘μένα! αυτό μας έλειπε να πειράζει, αυτά θα μας πειράζουν, έχουμε τόσα να μας πειράζουν…

    Να σου εκμυστηρευτώ κι εγώ ότι είμαι πολύ ευσυγκίνητος απόψε. Ίσως γιατί πίνω ένα ωράιότατο γλυκό κόκκινο κρασί που μου φερε ο φίλος μου από την Πάρο. Ίσως γιατί έγραφα μόλις κάτι για μια παιδική ανάμνηση που είχα. Ή ίσως γιατί με συγκίνησε πολύ ένας παλιο-ναύτης με ένα μήνυμα του. Άϊ στο καλό…

  5. 16 Αύγουστος, 2009 4:52 μμ

    Κόκκινο και γλυκό κρασί από την Πάρο ! Τί λέτε Κύριε Σιωπηλέ ; [ εμένα το απέναντι αντι-νησάκι ήτανε «σπίτι μου» όπως ξέρετε, για κάποια χρόνια συναπτά (ξέρετε ; – ξέρετε !)
    («τό ‘χασα» από τότε που άρχισαν να το πατάνε δημοσιογραφοι και λοιποί ε π ώ ν υ μ ο ι – τρομάρα τους – )
    Μα δεν πειράζει : προέχει τώρα το κόκκινο και το γλυκό από την Πάρο ! (Αν έμεινε υπόλοιπο, πιείτε απόψε ένα ποτήρι και για μένα…) ]

    (η αλήθεια είναι ότι «το τσούζαμε» και στο δικό μου «σπίτι» (με τον Σερ Συκ και την Κοκκινομπαλονίτσα) σε τακτά μάλιστα διαστήματα – με βοστυλίδι και ρομπόλα, κεφαλονίτικα ποτά αυτά – αλλά από την ο λ ι κ ή του επαναφορά και έκτοτε το έχω χάσει, λίγο, και μού λείπει (ομολογώ) ! )

    (Εμείς, εδώ, περιμένουμε την ανάμνηση – )

    🙂

  6. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    16 Αύγουστος, 2009 8:38 μμ

    silent, θενκς για το καλωσόρισμα. ηλιοκαμένο δεν θα με έλεγα (δεν είμαι φαν της ηλιοθεραπείας/μαυρίσματος), αν και κάηκα σε κάποια παραλία που ξεχάστηκα διαβάζοντας το φαιναλ θολουθιον (για να καώ και να μην το καταλάβω θα μου άρεσε και μπράβο για την πρόταση). επίσης, δεν με έφαγε καρχαρίας, μπορεί να με φάει όμως στην αθήνα. όχι δεν ήμουν στη μύκονο (ούτε πατάω) και προφανώς ούτε στο «Nammos», για το οποίο έγραψες σε προηγούμενο ποστ. δλδ δεν πέτυχες και πολλά 🙂 αλλά το n/b πραγματικά το πρόσεχες! ως φαν των διαμαντιών και των χωματερών, δεν δέχομαι αυτά που λες και ας μιλήσουν οι αναγνώστες σου γι’ αυτό.

    αναγνώστες του silent, τι λέτε σας αρέσει η σειρά;

    χάρη, σύχναζες στην αντίπαρο, αν κατάλαβα καλά; πήγαινα πολλά από τα νεανικά μου καλοκαίρια εκεί (αλλά έχω να πάω αρκετά χρόνια). κοίτα τι ανακαλύπτεις…

  7. 17 Αύγουστος, 2009 12:34 πμ

    psi-a εγώ για την σειρά μίλησα, και θα ξαναμιλήσω (είπαμε, μουσική μαθαίνω από δω, όχι αστεία…)

    αν πήγαινες στην αντίπαρο (πολύ καλά κατάλαβες ) από μέσα δεκαετίας τού ογδόντα, και ώς τα μέσα τού ενενήντα, θα έχουμε συναντηθεί.
    π.χ. : remember ; clown ; (άντε και Kibubu ; (καλά, αν το πρόλαβες κι αυτό έχουμε κάνει και παρέα …)

    (δεν λέω άλλα, συμπλήρωσε εσύ ! )

    (κι εγώ δεν πηγαίνω πλέον – είπαμε (για την ακρίβεια πετάχτηκα – από νοσταλγία αντι-πρόπερσι και το μετάνιωσα…να μην γίνονται τέτοια λάθη, δεν πρέπει…)

  8. 17 Αύγουστος, 2009 3:51 πμ

    Silent + Psi-a : και γω βρήκα αυτό : αφιερωμένο εξαιρετικά –
    (ο Leonard αρχές-αρχές και ποιητής – η ιστορία που αφηγείται στην αρχή, κάνει και για το n/b ) :

  9. 17 Αύγουστος, 2009 4:01 πμ

    (συνέχεια στο αφιέρωμα – αυτό πάει και στα Πτηνά…
    San Sebastian 1988 – και προσέξτε λίγο και τα όργανα παρακαλώ)

  10. 17 Αύγουστος, 2009 4:56 πμ

    και (για το κ λ ί μ α και μόνο Silent), γιατί ο ήχος όπως καταλαβαίνεις δεν μπορούσε να’ναι κι ο καλύτερος δυνατός – στην πόλη που βρισκόμαστε :

    (αρκετά έψαξα νομιζω για σήμερα, μπορω να πάω κι εγώ για ύπνο τώρα … ) : καλημέρα σας, καληνύχτα σας !

  11. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    17 Αύγουστος, 2009 12:16 μμ

    χάρη, ακριβώς εκείνες τις χρονιές πήγαινα μέσα 80’s με μέσα 90’s (μαρτυράμε και την ηλικία μας). Το Kibubu δεν το θυμάμαι, αλλά κατέληγα αργά στη la luna 🙂 Λες να σε ξέρω;

    Τα υπόλοιπα δεν τα είδα (τα video), θα επανέλθω…

  12. 17 Αύγουστος, 2009 7:27 μμ

    Καλά μου παιδάκια, μου τη δίνει που εξαφανίζομαι έτσι ξαφνικά, αλλά ξέρετε που είμαι και τι κάνω και δε μου θυμώνετε, ε;

    Χάρη, τι να πρωτοπώ τώρα…
    Αντίπαρο δεν έχω πάει ποτέ, μια φορά προσπάθησα αλλά μας εξαπάτησαν οι παλιο-Παριανοί και τώρα που το θυμάμαι καθόλου καλά δεν είχα περάσει απέναντι από την Αντίπαρο (στο μεγάλο νησί), μάλιστα φύγαμε την επόμενη μέρα για Σαντορίνη! Αλλά ήταν και η εποχή που μετακινούσουν εύκολα από το ένα μέρος στο άλλο, χωρίς να σε απασχολεί αν θα βρεις δωμάτιο-αν θα έχεις λεφτά (δεν είχες)-αν θα φτάσει ποτέ το καράβι, γιατί όπου και να ήσουν, ακόμα και μερόνυχτα να ήσουν μεσοπέλαγα πάλι τέλεια θα περνούσες…

    Κάτι μου λέει πάντως ότι εσείς οι δύο (με τον από κάτω κύριο) στάνταρ θα έχετε γνωριστεί (μια σταλιά τόπος είναι…)

    Ο συνδυασμός Σερ Συκ+Κοκκινομπαλονίτσα+βοστυλίδι+ρομπόλα μου ακούγεται σούπερ, αλλά κι εμείς δεν περάσαμε καθόλου άσχημα με τους κουβάδες μοχίτο (τα ‘μαθες φαντάζομαι…)

    Και σε ευχαριστώ και για τα «Διαμάντια», τον τελευταίο καιρό έχω μία ακατανίκητη επιθυμία να γράψω κάτι για την Αφροδίτη Μάνου (αναρωτιέμαι αν υπάρχει υλικό εκει έξω…)

    Και πάνω απ’ όλα ευχαριστώ για τη μουσική (το δεύτερο βίντεο μεταφέρεται ολοταχώς στο n/b ). Ο Σεπτέμβρης είναι μια ανάσα μακρυά (ευτυχώς για χίλιους δυο λόγους…)

  13. 17 Αύγουστος, 2009 7:34 μμ

    psi το φανταζόμουν ότι θα έπεφτα έξω για τις διακοπές σου (εκτός ίσως από τον καρχαρία).

    Το φαιναλ θολουθιον το τέλειωσες; Δεν μπορούσα να σκεφτώ τίποτα καλύτερο για την παραλία (και τη σκοπιά) κι ελπίζω να μη σε πήρα στο λαιμό μου!

    Υ.Γ. Προτείνω έκτακτη σύσκεψη για το n/b (ξέρετε που). Αλλά άντε να τον βρεις τώρα τον άλλο που κάπου θα μπεκροπίνει καλοκαιριάτικα…

  14. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    17 Αύγουστος, 2009 8:26 μμ

    silent, φυσικά το τέλειωσα (το φαιναλ θολουθιον) και γράφω λίγο πιο πάνω γι’ αυτό. εκεί που προτείνεις τη σύσκεψη έχω πάει ήδη (με νεο ποστ) και δεν είδα το δικό σου (της προηγούμενης μέρας). πως τα καταφέρνω και χάνομαι εκεί μέσα; ο άλλος ο τύπος εννοείται ότι ξαναχάθηκε.

    χάρη, πολύ καλά τα video. δεν κάνεις και μια αίτηση για συμμετοχή στο n/b;

  15. 17 Αύγουστος, 2009 9:25 μμ

    @Silent φαντάζομαι εννοείς τό «δεύτερο βίντεο εδωμέσα», αλλά «πρώτο» δικό μου, ε;

    Ναι, με τον psi-a μάλλον έχουμε πιεί στα ίδια μέρη… (θα τού τα πω)

    για τα μοχίτο τα φαντάστηκα ό λ α , κι ελπίζω ό λ α να επαναληφτούν…κάποτε…καταλληλότερα και για μένα…

    @Psi-a, στην Λα Λούνα (κυρίως) λοιπόν… Ε, δεν μπορεί, σε ξέρω και με ξέρεις – φατσικά τουλάχιστον – βρε παιδί – Εγώ ήμουν – όταν τέλειωναν ό λ α – κάθε βράδυ (κυρίως) στον Μύλο, (και λόγω έμμονων παρεών) αλλα και γιατί πήγαινα πολλές φορές αργά στη σαιζόν και ο άλλος έκλεινε…

    Το Kibubu πιθανώς δεν το θυμάσαι γιατί άνοιξε μόνο μια χρονιά – μετά ο Αλέξανδρος αρκέστηκε στο μόνιμο (και συνώνυμο) που έχει στο Γαλάτσι – κι εκεί έχω να πάω χρόνια… Στη θέση του (στην Αντίπαρο) άνοιξε το Paranoid, ίσως αυτό τό ξέρεις – μην σού πω όταν ξαναπήγα τί είχε γίνει – άσε μη μάς χαλάσει το κέφι εδωμέσα, κι είμαστε καλά…

    Για τα χρόνια μη σκας – όσοι τα μετράνε σαν πλην, τα’χουνε πλην… Εξάλλου όπως είπε κι ο βλογάρχης όταν ζεις χωρίς να νοιάζεσαι πού είσαι και για πόσο (κτλ), ο χρόνος υφίσταται προόδους γεωμετρικές…
    Για το n/b δε, τα’χουμε πει και με τον Σιωπηλό : Ξέρεις πόσο ειλικρινά σάς παρακολουθώ, αλλά π ο ύ καιρός…

    φιλάκια

    (για τον Σεπτέμβρη λέω κι εγώ «ευτυχώς» γιατί ίσως τότε τα καταφέρω να τό σκάσω…)

  16. 17 Αύγουστος, 2009 10:39 μμ

    @psi τον άλλο τον ελέγχω εγώ -που πάει και τι κάνει- μέχρι στιγμής δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας…

    @χάρη έχεις πρόσκληση ελευθέρας άνευ ημερομηνίας λήξεως…ευτυχώς πέρασαν οι δύσκολες μέρες του συντονισμού και των παρεξηγήσεων (ο από πάνω ξέρει…)

  17. 18 Αύγουστος, 2009 12:08 πμ

    το ξέρω και σ’ ευχαριστώ – και ξέρεις φαντάζομαι, όπως και ο αποπάνω ξέρει επίσης, ότι όταν χρειάζεται πραγματικά κάπου η αφεντιά μου, θα πάει…
    (και, πες στον αποπάνω, αν τον δεις τώρα κοντά, ότι έχει και (καθυστερημένο) (αντι-)μαίηλ ! )
    😀

  18. 18 Αύγουστος, 2009 2:00 μμ

    ψητ!
    psi you’ve got mail!

  19. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    18 Αύγουστος, 2009 4:14 μμ

    thanks silent (δεν είμαστε καλά, ενημερώνομαι από εδώ και για τα mails μου, κόμβος επικοινωνίας έχει γίνει το blog σου).

  20. 18 Αύγουστος, 2009 9:09 μμ

    ψητ ! καλησπέρα ! ευχαριστώ και από δω και τους δυο
    (ομοιοκαταληκτεί κιόλας)
    πολύ γέλασα σήμερα – με τα δικά σας στο δικό μου –

    (ωραία αυτή η «διαμεσολάβηση» τού Silent, μ’ αρέσει Psi-a 😀 )

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: