Skip to content

Beat it!

28 Ιουνίου, 2009

michaeljackson-gal-before

   

Τρεις μέρες τώρα στο στρατόπεδο όλοι μιλούν για εκείνον. Ο τηλεοπτικός δέκτης αυστηρά κολλημένος στο MTV με δικά του τραγούδια ξανά και ξανά. Όλοι έχουν από ένα αγαπημένο: Off the wall, They don’ t care about us, Human Nature, Keep it in the closet μερικά από αυτά…

 

Στο ταξί του μεγάλου γυρισμού το ραδιόφωνο παίζει το The way you make me feel. Ο οδηγός, γύρω στα 40, εμφανώς λυπημένος, μιλάει για εκείνον και τη μουσική του, αναπόφευκτα έρχεται η συζήτηση στις «αθώες μέρες των 80s, τότε που ακόμα έβγαινε καλή μουσική»…

  

Το μεσημέρι προσπαθώ να κοιμηθώ, με εμποδίζουν όμως τα παραμορφωμένα μπάσα του «από πάνω», που ακούει στη διαπασών και επαναλαμβανόμενα για περίπου χιλιάδες φορές το Smooth Criminal

  

Είναι βράδυ και κατευθύνομαι στο Φεστιβάλ Κινημάτων στη Γεωπονική. Από τα ανοιχτά παράθυρα της γειτονιάς ακούω διαδοχικά τα: Dirty Diana, Man in the mirror, You are not alone, Monkey Business και Thriller. Πιο κάτω ένα πάρτυ: έφηβοι είναι ή 30άρηδες; Πίσω από τις κουρτίνες διακρίνω κόσμο να χορεύει το Billie Jean

 

Στο φεστιβάλ τα γκρουπς κάνουν συνεχώς αναφορές σε εκείνον. Με θετικά ή αρνητικά πρόσημα. Ο κόσμος χειροκροτά. Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι ο Jacko είχε τόσο μεγάλη απήχηση σε αυτή τη μικρή τρύπα της γης που ονομάζεται Ελλάδα, την ύπαρξη της οποίας προφανώς αγνοούσε και ο ίδιος.

  

Έβλεπα πρόσφατα ένα ντοκιμαντέρ σχετικά με την επίσκεψη του σε κάποια Ευρωπαϊκή μεγαλούπολη. Κάτω από το μπαλκόνι του ξενοδοχείου του χιλιάδες κόσμος παραληρούσε, πέταγε ανθοδέσμες, έκλεγε. Είχε έρθει ο Μεσσίας; Ήταν δυνατόν, έπειτα από 20 χρόνια παντελούς μουσικής απραξίας, αυτός ο παραμορφωμένος, άρρωστος άνθρωπος να προκαλεί τέτοια ρίγη και συγκίνηση στους ανθρώπους; Πως ήταν δυνατόν κάποιος που έχει εμπλακεί σε κατασκευασμένα σκάνδαλα και στημένες κατηγορίες περί των πιο βδελυρών πράξεων να εξακολουθεί να αποτελεί τοτέμ λατρείας για ολόκληρο το δυτικό και ανατολικό κόσμο;

 

Έχουμε ανάγκη από είδωλα ή πιο πολύ έχουμε ανάγκη τις αναμνήσεις μας; Ο καθένας από εμάς κάπου πρέπει να ακουμπάει όταν τα βρίσκει δύσκολα. Και όταν το παρόν δεν προσφέρεται, ανατρέχουμε στο παρελθόν, με όποιο τίμημα. Με το θάνατο του Jacko κυρίως πενθούμε την παιδική μας ηλικία, την εφηβεία μας, τη χαμένη μας αθωότητα εν τέλει, που, από επιλογή ή όχι, στο background της είχε ως μουσική υπόκρουση το Beat it

7 Σχόλια leave one →
  1. 28 Ιουνίου, 2009 4:51 μμ

    Έχουμε ανάγκη από επιστροφή στο παρελθόν,
    με κάθε τρόπο.
    Το μέλλον ποτέ δεν φάνταζε τοσο ζοφερό !
    Κανένας πια δεν εύχεται να έρθει το μέλλον,
    ο παράδεισος είναι πια το παρελθόν !

  2. 28 Ιουνίου, 2009 4:53 μμ

    (μπήκα από την άλλη μου διέυθυνση:
    ξε-σπαμ me pls)

  3. 28 Ιουνίου, 2009 5:05 μμ

    merci!!

  4. 29 Ιουνίου, 2009 6:47 μμ

    L’Enfant ντε ριαν!
    Έχεις τόσο δίκιο, από την άλλη ξεχνάμε πόσο ζοφερό ήταν το παρελθόν, της Ελλάδας, της Ευρώπης και του κόσμου. Το πιο αισιόδοξο κομμάτι του παρελθόντος ήταν η ελπίδα για το μέλλον. Αυτό εξάλλου δεν τραγουδούσε συνεχώς και ο αποθανών; Ε, τελικά δεν τα καταφέραμε και τόσο καλά ως ανθρώπινο είδος. Και τώρα που το σκέφτομαι, ο Τζάκσον αποτελεί την ουσιαστικότερη μετουσίωση και σωματοποίηση της δυτικής παρακμής μέσα από τις δεκαετίες που πέρασαν: Μια τεράστια αγωνία για αλλαγή, με τη χρήση οποιουδήποτε μέσου, με αποτέλεσμα την κάθε φύσεως αλλοτρίωση, φυσική, ηθική, πνευματική.

    (Ή μήπως εγώ είμαι πολύ κουρασμένος;)

  5. 29 Ιουνίου, 2009 7:00 μμ

    Μια χαρά δίκιο έχεις,
    αλλά αυτό το ντε ριάν, γιατί?
    τι σου έκανα ?.

  6. 29 Ιουνίου, 2009 8:03 μμ

    απλά απάντηση στο «μερσί» 🙂

  7. 29 Ιουνίου, 2009 8:10 μμ

    Ουφ! με τρόμαξες!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: