Skip to content

Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών

11 Μαΐου, 2009

papaflesas1

 

«Μα το καλύτερο βύσμα για τον στρατό είναι οι παπάδες», μου είπε η κυρα-Δέσποινα, συγχωριανή της μητέρας μου και πρόσφατα μεταναστούσα γειτόνισσα μου στο κέντρο της πρωτεύουσας, λόγω προβλημάτων υγείας που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει στην επαρχία. Κάπως έτσι άρχισα να ρωτάω γνωστούς και φίλους. Η απάντηση ήταν καθολική και αποστομωτική: «Μα είναι δυνατόν να μην το γνωρίζεις ότι για βύσμα στο στρατό όλοι απευθύνονται πρώτα στους παπάδες και μετά στους βουλευτές;».

  

Η περίοδος κάθε ανθρώπου πριν παρουσιαστεί στον ελληνικό στρατό για να υπηρετήσει τα ιδεώδη της πατρίδας και της ορθοδοξίας σημαδεύεται από μία βασανιστική ερώτηση: «τι βύσμα έχεις;». Κάποιοι περισσότερο κουτσομπόληδες θα θελήσουν να μάθουν αν το βύσμα σου είναι πολιτικό, στρατιωτικό ή (ακόμα και) ακαδημαϊκό! Είναι κάτι που ποτέ δεν σκέφτεσαι πριν έρθει αυτή η «μαύρη μέρα». Και όταν έρχεται, εσύ πρέπει να απολογείσαι σε καθημερινή βάση. Σε ανθρώπους που δεν γνωρίζεις καν ή σε ανθρώπους που έχετε περάσει μια ζωή μαζί και παρόλα αυτά θεωρούν αυτονόητο ότι κάπως θα έχεις βολευτεί κι εσύ.

  

Για τους ορθόδοξους κληρικούς και βουλευτές δεν είχα ιδέα. Και πώς να το γνωρίζω; Εγώ μισώ βαθύτατα τους εκπροσώπους της ορθοδοξίας και της πολιτικής σε αυτή τη χώρα, είναι δυνατόν να ζητήσω χάρη από αυτούς; Θα παρακαλούσα ποτέ το οποιοδήποτε ορθόδοξο/δεξιό κοπρόσκυλο (με ράσα ή χωρίς), την ώρα που πολύ ευχαρίστως θα τους έβλεπα όλους μαζί κρεμασμένους στο Σύνταγμα ή σε ομαδικό απόσπασμα; Την ώρα που κρατάω την αναπνοή μου μέχρι να ξεκουμπιστούν δια παντός και να μας αδειάσουν τη γωνιά;

  

Μετά το αρχικό σοκ ήρθε η ενόραση! Ποιος καίγεται περισσότερο για τη συντήρηση και διαιώνιση του ελληνικού στρατού από αυτούς που έχουν χτίσει επιχειρήσεις πάνω στα εθνικά ιδεώδη; Στρατός και εκκλησία συγκινονούντα δοχεία λοιπόν, πως δεν το είχα δει τόσο καιρό;

  

Μετά από χρόνια κοινωνικής και πολιτικής ζύμωσης αποφάσισα εδώ και καιρό ότι είμαι βαθιά και οριστικά ανθέλληνας. Μισώ τους δημόσιους υπαλλήλους που κάνουν δύσκολη τη ζωή μου, μισώ τα ασφαλιστικά ταμεία που πληρώνω χρόνια με τον ιδρώτα μου για να μου κλείνουν την πόρτα στη στιγμή της ανάγκης, μισώ παντελώς ολόκληρο το εκπαιδευτικό σύστημα αυτής της χώρας, από την πρώτη έως την τελευταία του βαθμίδα, γιατί για 25 χρόνια τώρα με κακοποιεί, μισώ το εθνικό σύστημα υγείας με τις μίζες, τις αρπαχτές, τα φακελάκια, την ανυπαρξία δομών και υπηρεσιών που έκαναν την (κάθε κυρα-Δέσποινα) να ξενιτεύεται στα 70 της, πιο πολύ από όλους μισώ τους πολιτικούς, τους στρατιωτικούς και τους παπάδες, το τρίπτυχο της μιζέριας και της δια βίου δυστυχίας αυτής της χώρας…

  

Υ.Γ.1 Από την κυρα-Δέσποινα έμαθα ότι ο παπάς του χωριού έχει βολέψει στο υπουργείο όλους τους συγχωριανούς του. Εγώ δεν θα τον ενοχλήσω, θα τον αφήσω απερίσπαστο να συνεχίσει τις ευλογίες του προς τα ανήλικα αγόρια του ποιμνίου του.

  

Υ.Γ.2 Η παρακάτω σταχυολόγηση κάποιων ενδιαφερόντων άρθρων για το στρατό εγκαινιάζει μία νέα θεματολογία σε τούτο το ταπεινό μπλογκ. Ο πόλεμος τώρα ξεκινάει αγαπητοί μου!

 

Άλλος για το Τεπελένι! εδώ

Χακί καμώματα στο Ίντερνετ εδώ

Η στρατιωτική θητεία σαν τιμωρία εδώ

Θητεία: εκεί που τελειώνει η λογική εδώ

Νεοσύλλεκτοι στο χακί και στο ταμείο εδώ

Σχεδόν ένα μηνιάτικο κοστίζει η θητεία ενός στρατιώτη εδώ

Kill Μήτσο! Kill! Kill! Σε περιμένει ένα περίπτερο και μια σύνταξη καλή…εδώ

Απαράδεκτες οι συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας στα ελληνικά στρατόπεδα εδώ

27 Σχόλια leave one →
  1. 11 Μαΐου, 2009 12:24 μμ

    Μη χάνεις την ψυχραιμία σου, ακόμη και μπροστά
    στο countdown !
    Έχεις ό,τι χρειάζεται, για να περάσει κι αυτό !

  2. 11 Μαΐου, 2009 12:51 μμ

    Χεχε, καλωςόρισες στη μηχανή!
    Και που να δεις και τους ανεγκέφαλους καραβανάδες, όση μόρφωση και να έχουν (αναφέρομαι σε ΣΣΑΣιτες γιατρούς) να σταυροκοπιούνται και να φιλάνε εικόνες, στα εικονοστάσια. Το πιο αστείο ήταν όταν σε βάρδια είδα αξιωματικό να γυαλίζει το μανουάλι, ακούγοντας εκκλησία στην ΕΡΑ, ενώ μας είχε πει ότι έχει μια δουλειά!

  3. XONTROULIS permalink
    11 Μαΐου, 2009 1:29 μμ

    4 MY FUTURE SAILOR BOY

    F.S.B

    BUBAK

  4. 11 Μαΐου, 2009 3:54 μμ

    περιττό να σού πω καλέ μου Silent πως, σε ότι μισείς, μέσα και μια (ταπεινή) ύπαρξη που μόνο τον στρατό δεν γνώρισε μέχρι τώρα απ’ ό,τι είπες!
    😳
    (αλλά κι αυτόν εμείς οι γυναίκες τον ξέρουμε μάλλον καλά από τις – διαρκείς – αφηγήσεις σας όταν τ α ‘ χ ε τ ε π ι α ό λ α π ί σ ω! (αυτό για παρηγοριά;)
    👿

  5. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    11 Μαΐου, 2009 6:03 μμ

    Αν και ακριβώς επειδή δεν ήθελα να «ζητήσω χάρες» παρέμεινα σε μια μακρινή μονάδα για πολλούς μήνες (ήταν πολλοί τότε) και παρατηρούσα τους άλλους να πηγαινοέρχονται, δεν θα σου πρότεινα να κάνεις κάτι διαφορετικό.

    Το παράξενο (που δεν το ήξερα μέχρι να το δω από μέσα) είναι ότι δεν υπάρχει μια «μέση» θητεία. Δηλαδή, μη θέλοντας να ζητήσω κάποια «εξυπηρέτηση» περίμενα ότι θα δικαιούμαι, όπως είχα πληροφορηθεί, κάποια στάνταρ πράγματα (πχ. μετάθεση μετά από 6 μήνες για τον τόπο σου). Δεν είχα καταλάβει ότι αν δεν ζητήσεις κάτι καλύτερο χάνεις και αυτό που δικαιούσαι, γιατί το παίρνει κάποιος άλλος! Το κατάλαβα κάποια στιγμή όταν απέμεινα μόνος (από όσους είχαμε πάει μαζί) στη μονάδα.

    Γιατί τα λέω όλα αυτά; Γιατί η γνώμη μου για το στρατό ήταν και είναι η ίδια, αλλά το ότι τελικά το «βύσμα» χρησιμοποιείται από τη συντριπτική πλειοψηφία δεν το περίμενα (ακόμα και από άτομα που δεν το φανταζόμουν).

    Μπορεί να έχουν αλλάξει διάφορα, όπως η διάρκεια της θητείας, οι συνθήκες υγιεινής, οι άδειες, τα κινητά τηλέφωνα, το internet …αλλά κάτι μου λέει ότι αυτό που περιγράφω θα είναι ίδιο. Μακάρι να κάνω λάθος.

    «Μη μασάς» γενικά, γιατί δεν βλέπεις και τίποτα χειρότερο από αυτά που βλέπεις και έξω 🙂 Βρίσκεις και παραπάνω χρόνο για τον εαυτό σου (ή καλύτερα, με τον εαυτό σου).

    Α. οι παπάδες έχουν και στρατιωτικούς βαθμούς. Το ξέρεις ε; Να στέκεσαι προσοχή όταν «κοινωνάς».

    ΥΓ Πολύ διάβασμα μας έβαλες (δεν το πρόλαβα).

  6. 11 Μαΐου, 2009 6:23 μμ

    βάλε στα αναγνώσματα και τον harisheiz τον οποίο πήρε πρόσφατα στην αγκαλιά της η μαμά-πατρίδα! 3 ποστ έχει προλάβει μόλις να γράψει για τη νέα του ζωή αλλά είναι απολαυστικά!
    Και να μας πεις που θα είσαι να έρθουμε να κάνουμε πορεία απ’έξω! 😉

  7. chiquita permalink
    11 Μαΐου, 2009 8:27 μμ

    Ο Post.Scriptum.Inter-Action. einai kaliteros apo olous sas. eidika an einai o gnostos einai kai tzoutzoukos apo konta 😀

  8. 11 Μαΐου, 2009 10:35 μμ

    Ουφ, μάλλον έβαλα δύσκολα σήμερα και σας στεναχώρησα λίγο…Θα προσπαθήσω να επανορθώσω….λέγονας καταρχάς ότι δεν είναι το countdown, ούτε η έλλειψη ψυχραιμίας (κυρία enfant). Γιατί την ψυχραιμία μου την έχω χάσει σε αυτή τη χώρα χρόνια τώρα, ενώ όταν έγραφα αυτό το κείμενο ήμουν σε πλήρη νηφαλιότητα. Δεν θα έπαιρνα πίσω λέξη, ακόμα και αν καταργούνταν ο στρατός αύριο το πρωί!

  9. 11 Μαΐου, 2009 10:39 μμ

    @critical psychology welcome my son, welcome to the machine!
    Και καλωσήρθες γενικά! Δυστυχώς δεν ξέρω τι σημαίνει ΣΣΑΣιτες, ανυπομονώ όμως για τη βόλτα στο ζωολογικό κήπο που περιγράφεις…Οι ουρακοτάγκοι είναι από τα αγαπημένα μου ζώα…Ελπίζω να τα ξαναπούμε…

  10. 11 Μαΐου, 2009 10:40 μμ

    @χοντρούλη καλωσήρθες κι εσύ (επιτέλους!). Μήνυμα ελήφθη!

  11. 11 Μαΐου, 2009 10:44 μμ

    @Χάρη είσαι πολύ γλυκιά! Σκέφτομαι ότι από όλα όσα έχω δει πια ο στρατός θα είναι το πιο ανώδυνο. Η υποκρισία και η όλη διαστροφή είναι που με ενοχλούν…Πάντως δεν θα γλυτώσεις/-ετε εύκολα από ‘μένα! Με το καινούργιο μου κινητό με wi-fi θα βαρεθείτε τις αρλούμπες μου!

  12. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    11 Μαΐου, 2009 10:45 μμ

    chiquita ???

    Άσχετο σχόλιο !
    Μήπως υπηρετούσαμε μαζί; 🙂
    Πάντως σε πληροφορώ ότι από μακριά είμαι καλύτερος.

    Α, και δεν είμαι «ο γνωστός» (τι έγινε υπάρχει και άλλος;)

  13. 11 Μαΐου, 2009 10:50 μμ

    @psi-action καταρχάς ελπίζω να διάβασες το παραπάνω μήνυμα για σένα!!

    Σε ευχαριστώ για την συμπαράσταση, θα ήμουν ψεύτης αν έλεγα ότι δεν την χρειάζομαι. Αυτό που θέλω να πω πάντως είναι ότι γενικά “δε μασάω”. Τώρα που βρήκα και καινούργια ασχολία θα κάνω σούπερ καλλιτεχνικό μπρέηκ!

    Και τέλος, έχω ακούσει πολλά για τον στρατό, αυτό με τους παπάδες όμως με λύγισε. Αλλά κάτι θα σκαρφιστώ για να αποφύγω την «κοινωνία» 😉

  14. 11 Μαΐου, 2009 10:51 μμ

    @chiquita θα με κυνηγάει βέβαια ο υποφαινόμενος, αλλά δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο μαζί σου!

  15. 11 Μαΐου, 2009 10:57 μμ

    @κόκκινο μπαλόνι πέρασα από τον κύριο που προτείνεις και είναι όντως απολαυστικός! Πως τη φαντάζεσαι την πορεία; Με πλακάτ ¨Λευτεριά στον σάιλεντ»; Α, αρχίζει και γίνεται πολύ ενδιαφέρουσα αυτή η θητεία…

  16. 11 Μαΐου, 2009 11:37 μμ

    @L’enfant ξαναδιαβάζοντας το πρώτο μου μήνυμα ίσως ακούγεται ίσως κάπως επιθετικό. Δεν είχα όμως καθόλου τέτοια πρόθεση, το ξέρεις, ε;

  17. 12 Μαΐου, 2009 7:19 πμ

    λε- λε- λευτεριά, λευτεριά στο Silent, ούτε μια ώρα στο στρατό, δώστε τον Silent στο λαό του…έχω πολλά ακόμα! Τα πλακάτ δεν είναι πολύ της αισθητικής μου. Προτείνω να γράψουμε τα συνθήματα σε μπαλόνια (κόκκινα κατά προτίμηση) και να τα ελευθερώσουμε προς το στρατόπεδο. Και θα τα φωνάζουμε κιόλας, για να μας ακούς κι εσύ μέσα να παίρνεις κουράγιο. Θα τους κάνουμε να βαρεθούν να μας ακούνε και θα σου δίνουν άδεια να πάμε για μπύρες και ούζα! Νομίζω, το σχέδιο έχει δυνατότητες, ε;
    Μπονζουρ (για το γαλλόφιλο τμήμα του βλογ)!!!
    Μόργκεν (για να θυμηθούμε και το Βερολίνο) !!!

  18. 12 Μαΐου, 2009 9:32 πμ

    sto legalize it to savato kapoios apo tous skaribas dhwne sto mic oti k i-6 na yphrxe aytos 8a to perne 😉

    periptwseis i-5 exw akousei ws twra arketes k me normal apodoxes anarwth8hka? mhpws hmoun malakas telika pou phga(…em ti hmoun)

    o filos apo ta strifta einai ayth th stigmh sto dromo gia thn korin8o (oxi gia polu vevea 😉

  19. 12 Μαΐου, 2009 10:04 πμ

    Καθόλου δεν το κατάλαβα έτσι, καλή σου μέρα 🙂

  20. 12 Μαΐου, 2009 12:06 μμ

    Και όσο θυμάμαι τον ανεκδιήγητο λοχία μας … που προσπαθούσε να μας πείσει πως μετά τους Τούρκους οι μεγαλύτεροι εχθροί μας είναι οι Αλβανοί…επίσης μας έκανε επίδειξη πως μπορείς να σκοτώσεις εύκολα με ξιφολόγχη… μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι.

  21. 12 Μαΐου, 2009 11:01 μμ

    @κόκκινο μπαλόνι!!!
    Τέλειο, τέλειο, εξωφρενικά, ανεπανάληπτα τέλειο το σχέδιο σόυ. Έτσι θα ξεκινήσει η πρώτη μου εξέγερση. Άλλοι με κόκκινα γαρίφαλα, άλλοι με κόκκινα μπαλόνια. (Εδώ που τα λέμε μου αξίζει κι εμένα μία διαδήλωση μετά από τόσες ώρες που έχω περάσει στη ζωή μου έξω από κάγκελα άλλων).
    Ανακηρύσσεσαι επίσημα αντάρτισσα του μπλογκ μου!

  22. 12 Μαΐου, 2009 11:05 μμ

    @I-7 για τον συνάδελφο μπλόγκερ στεναχωρήθηκα κάπως, φαινόταν αρκετά τρομαγμένος…Ελπίζω να πετύχει το στόχο του, προσπάθησα να βοηθήσω κάπως αλλά με την ανύπαρκτη εμπειρία μου δεν ξέρω αν τα κατάφερα…

  23. 12 Μαΐου, 2009 11:06 μμ

    @L’enfant μπονουίτ ε μερσί!

  24. 12 Μαΐου, 2009 11:12 μμ

    @δημήτρη τις τελευταίες μέρες έχω ακούσει πολλές τρελές ιστορίες, αλλά ξιφολόγχη; Μα ξιφολόγχη; Και τους αφήνουν και κυκλοφορούν ελεύθεροι αυτοί οι τύποι; Το εξωφρενικότερο όλων είναι ότι τους πληρώνουμε εμείς από τα κλεμένα χρήματα της παιδείας και της υγείας. Ελπίζω πάντως να μην έφερα στο νου πολύ άσχημες αναμνήσεις…

  25. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    13 Μαΐου, 2009 10:04 πμ

    «…τις τελευταίες μέρες έχω ακούσει πολλές τρελές ιστορίες…»

    Μην κάνεις «συλλογή» από τις τρελές ιστορίες του στρατού (είναι ατέλειωτες και ο καθένας θα έχει ζήσει πολλές).

    Έχει ενδιαφέρον πάντως να το παρακολουθείς, αν μπορέσεις να κρατήσεις μια συναισθηματική απόσταση (και την ψυχραιμία σου). Σίγουρα θα έχεις και υλικό για το blog (μην πήξουμε όμως και εμείς με ναυτικές ιστορίες). 🙂

    Μην ακούς τους άλλους, απλά «Live Your Myth» στον ελληνικό στρατό. Α, και μάθε τα δικαιώματά σου (για την ακρίβεια μάθε που μπορείς να λες όχι). Τους ενοχλεί αφάνταστα να ακούνε τεκμηριωμένα όχι και είναι απολαυστικές οι αντιδράσεις τους (βέβαια θα στη «φυλάνε», αλλά είναι το τίμημα που πληρώνεις για την αξιοπρέπειά σου).

    Όσο για τα παραπάνω, φυσικά και θα σε κυνηγάω… αλλά δεν είμαι καλός στο κυνήγι και μάλλον θα τη γλιτώσεις.

  26. 13 Μαΐου, 2009 10:27 πμ

    @Post action μην ανησυχείς καθόλου, το χω…
    Δεν θα πήξετε στις ναυτικές ιστορίες γιατί ξεκινήσαμε το θέμα «ιδρύματα» και δεν θα σταματήσουμε εύκολα 😉

  27. 13 Μαΐου, 2009 4:51 μμ

    κράτα γερά εσύ (και μην ακούω…αρλούμπες) και τους υπόλοιπους (-ες;!) με ένα κόκκινο μπαλόνι μπροστά θα μας βρεις (αιφνιδίως καμιά μέρα) μπροστά σου 😛

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: