Skip to content

ο θανάσης

27 Απρίλιος, 2009

toys

  

Σήμερα έμαθα ότι ο Θανάσης έπιασε δουλειά σε εργοστάσιο κατασκευής πλαστικών, λίγο έξω από την Αθήνα, με μισθό περίπου 800 ευρώ το μήνα. Ο Θανάσης είναι ένα από τα χιλιάδες παιδιά που μεγάλωσαν στα ιδρύματα αυτής της γαμημένης χώρας. Που λέει ο λόγος δηλαδή, αφού ούτε μεγάλωσε ούτε ανήκουν στο κράτος τα ιδρύματα αυτά. Για διάφορους λόγους πριν μερικούς μήνες έφυγε από το μέρος που τον φιλοξενούσε και επέστρεψε στην οικογένεια του. Από τότε χάθηκε από όλους, η οικογένεια του δεν απαντούσε σε τηλεφωνήματα ούτε ήταν ποτέ σπίτι στις επισκέψεις του κοινωνικού λειτουργού. Η ιστορία του Θανάση θα μπορούσε να είναι έως και κινηματογραφική, αν ο  ίδιος δεν ήταν μόλις 12 ή αν ζούσε σε κάποια μακρινή χώρα όπως η Ινδία.

 

Δεν ξέρω πια τι να πρωτοπώ, με ποιον να τα πρωτοβάλω. Παθαίνουμε σοκ όταν κάποιος μαθητής παίρνει όπλο και χτυπάει στο ψαχνό. Ανατριχιάζουμε όταν ένας πιτσιρικάς πιάνει μια πέτρα, μια μολότοφ και θέλει να καταστρέψει τα πάντα. Και παράλληλα στην κωλοχώρα αυτή αφήνουμε τα παιδιά να κακοποιούνται ασταμάτητα, ψυχολογικά, σωματικά, σεξουαλικά, πνευματικά, με κάθε δυνατό τρόπο.

 

Ξέρετε αγαπητοί μου πόσα παιδιά ζουν σε ιδρύματα στην ελλαδίτσα μας; Γνωρίζετε μήπως πόσα από αυτά τα ιδρύματα είναι δημόσια; Για πόσα, δηλαδή, παιδιά έχει μεριμνήσει το κράτος; Κάντε μια μαντεψιά! Σκεφτήκατε ποτέ αν τα μη κρατικά ιδρύματα  φορολογούνται και πόσο; Γνωρίζετε αν αυτοί που έχουν το θράσος να ζητάνε και ψήφο έχουν δώσει ποτέ έστω και μία δραχμή για τα παιδιά που μεγαλώνουν μακριά από την οικογένεια τους; Σκεφτήκατε ποτέ που πηγαίνουν τα δικά σας χρήματα που δίνετε σε τηλεμαραθώνιους και σε διάφορα σταντς σε σουβλατζίδικα και σούπερμάρκετς; Μήπως πόσοι έκαναν περιουσίες στην πλάτη των κατατρεγμένων; Γνωρίζετε πόσα παιδιά είναι άστεγα; Πόσα παιδιά ζουν σε ακατάλληλες οικογένειες; Μήπως πόσα παιδιά έχουν φτάσει μέχρι το αστυνομικό τμήμα ή έχουν κάνει τηλεφωνική καταγγελία χωρίς κανένα αποτέλεσμα; Πόσα παιδιά τρώνε ξύλο ή κακοποιούνται σεξουαλικά σε ιδρύματα της ορθόδοξης εκκλησίας; Αναρωτηθήκατε ποτέ;

27 Σχόλια leave one →
  1. 27 Απρίλιος, 2009 10:46 μμ

    Αναρωτηθηκα.Αλλα το κακο με εμενα και πολλους αλλους ειναι οτι ακρη δεν εβγαλα.Το χειροτερο ειναι οτι δεν εκανα κατι παραπανω για να μαθω.Αρκεστηκα στο οτι απλα αναρωτηθηκα και οτι δεν βγαινει ακρη.
    Μακαρι να υπηρχε ενημερωση και παιδεια πανω σε τετοια θεματα.Ειναι κριμα που χρειαζεται να ψαξει κανενας για να μαθει σαν να ειναι κατι κρυφο και το μυστικο.Πισω απο το δαχτυλο μας κρυβομαστε.

  2. 27 Απρίλιος, 2009 11:36 μμ

    Ναι ναι ναι ναι ναι ναι ναι.
    ΝΑΙ.

    ΔΕ ΒΓΑΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.
    ΤΙ ΛΕΤΕ ΡΕ?

    ΤΙ ΔΕ ΒΓΑΙΝΕΙ?

    Μας γαμάνε «ασταμάτητα, ψυχολογικά, σωματικά, σεξουαλικά, πνευματικά, με κάθε δυνατό τρόπο.»
    Μας γαμάνε ασάλιωτα.

    Σήμερα παραβιάστηκε το άσυλο του Πανεπιστημίου Αθηνών.

    Η Εξουσία κλέβει (την Ελευθερία μας, τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, την Ισότητα, την εργατική παραγωγή, τις επενδύσεις κρατικών υποδομών), εκβιάζει (απεργούς πείνας, αναρχικούς, διαδηλωτές, μαθητές, φοιτητές, παιδιά), δολοφονεί (…), κοροϊδεύει, φιμώνει, καταστέλλει.

    Η ηθική της δεν είναι Ηθική, αφού παραβιάζει σώματα.
    ΑΙΔΩΣ.

  3. 28 Απρίλιος, 2009 9:04 πμ

    Άλλη μία με το σφυρί και το καλέμι
    πάνω σε λίθο αργό, μήπως άλλο λίγο
    γίνουμε άνθρωποι.

    Πέρασα να πώ «παρούσα»

  4. 28 Απρίλιος, 2009 11:07 πμ

    Για να μην σας κουράσω πολύ και γιατί ο χρόνος θα είναι απελπιστικά εναντίον μου από ‘δω κι εμπρός, η απάντηση στα ερωτήματα που θέτω είναι: Μηδέν. Zero. Null. Αυτοί οι κάφροι που θέλουν και ψήφο δεν έχουν δώσει τίποτα απολύτως ποτέ για τα παιδιά που χρειάζονται βοήθεια. Στην ελλάδα δεν υπάρχουν κρατικά ιδρύματα παιδικής προστασίας. Παρακαλάμε ο ένας τον άλλο μήπως και βρεθεί κάπου χώρος να φιλοξενηθούν τα άστεγα παιδιά και, όταν δεν υπάρχει κάτι, που ποτέ δεν υπάρχει κάτι, είτε στοιβάζονται στα (διάφορα) ΠΙΚΠΑ είτε επιστρέφουν στους γονείς τους. Που οι γονείς αυτοί μπορεί να είναι ηρωϊνομανείς ή βίαιοι ή ο,τιδήποτε άλλο.

    Όταν πάλι τα παιδιά κατάγονται από κάποια εξωτική χώρα όπως το Αφγανιστάν ή το Ιράκ, τότε απλά επιστρέφουν για ύπνο στα πάρκα.

    Ακούστε και το άλλο: Τα ελληνικά ιδρύματα ανήκουν στην πλειοψηφία τους σε οικογένειες ευεργετών που τα λειτουργούν με δωρεές από γέροντες που πεθαίνοντας αφήνουν τις περιουσίες τους σε αυτά. Για παράδειγμα, σχολεία, δημαρχεία και άλλα δημόσια κτήρια που νοικιάζει το κράτος ανήκουν στα ιδρύματα.

    Άρα το κράτος πληρώνει ενοίκια, μέσα από τα οποία μπορούν να συντηρηθούν ιδρύματα που έτσι κι αλλιώς θα έπρεπε να είχε δημιουργήσει το ΙΔΙΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ιδρύματα στην ελλάδα εξαρτώνται από τα χρήματα του κράτους, για λάθος όμως λόγους.

    Πάμε παρακάτω. Τα χρήματα που δίνει το κράτος για να στεγάσει (για παράδειγμα) ένα τυχαίο δημαρχείο της Αττικής χρησιμοποιούνται για τη συντήρηση των ιδρυμάτων (φαγητό, γενικά έξοδα, μισθοί προσωπικού κλπ.). Έχετε μήπως κάποια ιδέα για ο πόσο καιρό έχει το κράτος να καταβάλει τα νόμιμα και αναγκαία χρήματα των ενοικίων προς τα ιδρύματα; Πάνω από έξι μήνες και χωρίς καμία εγγύηση για το πόσο ακόμα θα χρειαστεί. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αφενός το γαμημένο ελληνικό κράτος όχι μόνο δεν παρέχει τα αυτονόητα και αναγκαία στα παιδιά αυτά, αφετέρου ούτε καν ανταποκρίνεται στις βασικές υποχρεώσεις του καταβάλλοντας τα ενοίκια.

    Το κράτος μας δεν έχει λεφτά για να στηρίξει τους πολίτες του που έχουν ανάγκη. Από την άλλη, 28 δισεκατομμύρια μπορεί να τα βρει για να στηρίξει τις τράπεζες. 500.000 εκατομμύρια μπορεί να τα βρει για να τα κάνει δώρο στους αγρότες. Διαθέτει επίσης 30 εκατομμύρια για να αγοράσει τα δικαιώματα αναμετάδοσης των αγώνων του Ολυμπιακού ή του Παναθηναϊκού. Ένα ενοίκιο που χρωστάει δεν έχει να το δώσει. Από την άλλη, ως καλός επιχειρηματίας έχει φροντίσει παράλληλα να εισπράττει εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο από τη φορολογία των ιδρυμάτων.

    Αυτά για τα ιδρύματα που δημιουργήθηκαν από 2-3 ανθρώπους που είχαν τη λόξα να βοηθήσουν τα παιδιά. Το πόσοι ακόμα έκαναν περιουσίες με τη βοήθεια φίλων υπουργών σας αφήνω να το ανακαλύψετε. Ένα χιντ μόνο και τελειώσαμε: πρόσφατα, έπειτα από καταγγελία, κινητοποιήθηκε η Δ.Ο.Υ. και ξεκίνησε οικονομικό έλεγχο σε ίδρυμα που όλοι σας έχετε χρηματοδοτήσει, άμεσα ή έμμεσα. Ενώ ο έλεγχος ξεκίνησε κανονικά, οι υπεύθυνοι αναγκάστηκαν να σταματήσουν, έπειτα από υπουργική εντολή.

    Υ.Γ. Σας ευχαριστώ που δίνετε το παρόν. Επειδή πλησιάζουν εκλογές και σίγουρα έξω από την πόρτα σας θα βρείτε φυλλάδια πολιτικών που «κέρδισαν το στοίχημα της εκπαίδευσης και της υγείας», παρακαλώ αισθανθείτε ελεύθεροι/-ες να τους παραπέμψετε στα ελληνικά ιδρύματα…ή ακόμα καλύτερα στα εργοστάσια των 12χρονων εργατών λεκανοπεδίου και περιφέρειας.

    Καλή σας μέρα!

  5. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    28 Απρίλιος, 2009 12:26 μμ

    Σίγουρα απουσιάζουν οι χώροι φιλοξενίας και υποστήριξης για παιδιά και εφήβους.

    Η κρατική αδιαφορία φαίνεται και από το ότι δύο ξενώνες (ο ένας για εφήβους με ψυχοκοινωνικά προβλήματα http://psi-action.blogspot.com/2008/11/1.html και ο άλλος για εφήβους με εναντιωματική συμπεριφορά http://psi-action.blogspot.com/2008/12/sos-sos.html) έκλεισαν στο τέλος του 2008.

    Το κωμικοτραγικό της υπόθεσης είναι ότι τον δεύτερο τον εγκαινίασε ο Υπουργός Υγείας, ο οποίος μεταξύ άλλων http://psi-action.blogspot.com/2009/03/blog-post_19.html δήλωνε στα εγκαίνια:
    «…Θα προλάβουμε εκείνο που κάποτε δεν μπορούσε, να προλάβει η οργανωμένη κοινωνία ή αν το επιχειρούσε, το επιχειρούσε η ίδια με αστυνομικά είτε και δικαστικά μέτρα. Και πολλές φορές, αντί να οδηγήσει το νέο στη διόρθωση της κοινωνικής του συμπεριφοράς, του άνοιγε το δρόμο για ακόμη περισσότερη παραβατικότητα και αντικοινωνική στάση.»

    Ωραία όλα αυτά και σε λιγότερα από δύο χρόνια τον ανάγκασε να διακόψει τη λειτουργία του (εξαιτίας της υποχρηματοδότησής του).

    Βέβαια υπάρχουν πολλά παραδείγματα, αλλά αναφέρω τα παραπάνω γιατί αυτοί οι ξενώνες θα μπορούσαν να αποτελέσουν την αρχή για παρόμοιες προσπάθειες.

    Όσο για τα ΠΙΚΠΑ (ΚΕΠΕΠ πλέον) και τα εκκλησιαστικά ιδρύματα-άσυλα που «φιλοξενούν» χιλιάδες παιδιά και εφήβους (δεν ξέρω πόσοι από τους αναγνώστες τα έχουν δει εκ των έσω), δεν μπορώ να φανταστώ μεγαλύτερη κακοποίηση (εξαιρούνται οι εμπόλεμες καταστάσεις) από τη ζωή σε έναν τέτοιο χώρο (ετοιμάζεται κάτι σχετικό για το psi-action). Ο δρόμος μήπως είναι καλύτερη λύση;

    Προσωπικά δεν πιστεύω ότι είναι θέμα χρημάτων, όπως φαίνεται και στο post ξοδεύονται πολλά χρήματα για διάφορα συμφέροντα, αλλά θέμα πολιτικής βούλησης και πολιτικού ήθους (άγνωστη λέξη).

    Ας περιμένουμε λοιπόν τα προεκλογικά φυλλάδια για να δούμε αν έχουν όρια το θράσος και η υποκρισία, γιατί η κακοποίηση των παιδιών από το ίδιο το κράτος σίγουρα δεν έχει όρια.

  6. 28 Απρίλιος, 2009 6:14 μμ

    wraios! k gw me to kalhmera sas pou paw sth douleia mou vlepw sxedon ka8e mera ena pitsirika (tsigano mallon) me komeno to 1 podi-sto pazari tou 8hseiou exw paei 2 fores k pali exw dei gyftakia me mayra matia-syn ola ta alla pou moirazoun triantafyla k pezoun akornteonia gia na zhsei h oikogenia tous kala k meis kalytera.

    se aytes tis periptwseis anarwtieme? poios tous ekopse podia mayrise matia kai tous ema8e to Ta paidia tis geitonias sou me peirazoune sto akornteon molis sta 10 tous xronia…

  7. 28 Απρίλιος, 2009 7:38 μμ

    @lz φυσικά είναι κρυφό και μυστικό. Ακόμα όμως και όταν όλα έχουν αποκαλυφθεί και δεν υπάρχει πλέον μέρος για να κρυφτούν, ούτε ο τελευταίος υπόνομος, πάλι κρύβονται πίσω από το δάχτυλο τους και- δυστυχώς- το κάνουν πολύ καλά. Δες τον άλλο τον σεσημασμένο τον αβραμόπουλο: φτάσαμε στο χείλος της κατάρρευσης, στο σημείο της απόλυτης εξαθλίωσης, που λες πιο κάτω δεν έχει…Και έχει το θράσος να δηλώνει παντού ότι κέρδισε το στοίχημα. Που; Σε ένα χώρο όπου κακοποιούμαστε όλοι καθημερινά, που στρατιές δημοσίων υπαλλήλων εγκληματούν πάνω σε εμάς και τους συγγενείς μας, με άλλα λόγια σε ένα χώρο που τον ζούμε στο τομάρι μας οι ίδιοι. Τον είδες να παίρνει πόδι; Είδες κανένα ληστοσυμμορίτη δημοσιογράφο να αντιδρά; Διεκδικεί και επιπλέον αξιώματα. Ποιος φταίει λοιπόν; Αυτός ή εμείς που τον ανεχόμαστε να μας κοροϊδεύει μέσα στη μούρη μας; Ξέρεις, η ανικανότητα γεννάει θυμό, είναι όμως η κουτοπονιριά που οπλίζει το χέρι να αντιδικίσει…

  8. 28 Απρίλιος, 2009 7:42 μμ

    @zed καταρχάς ξεθύμανα στον από πάνω. Σου υπόσχομαι όμως ότι την επόμενη φορά θα είμαι εγώ αυτός που θα πετάξει την πέτρα…

  9. 28 Απρίλιος, 2009 8:24 μμ

    @psi ευχαριστώ για την συνδρομή. Αν βρεις λίγο χρόνο μπορείς σε παρακαλώ να γράψεις 2-3 λόγια για τη διαβόητη «εναντιωματική συμπεριφορά» και πότε (και κυρίως γιατί) την ψυχιατρικοποιήσαμε;

    Το δεύτερο λινκ δεν ανοίγει, υποθέτω όμως ότι αναφέρεσαι στον ξενώνα των χωριών σος για εφήβους και νέους με…εναντιωματική συμπεριφορά, ο οποίος και θα κλείσει οριστικά τον επόμενο μήνα…

    Σχετικά με τη δήλωση που παραθέτεις, η μόνη αντικοινωνική στάση που βλέπω εγώ είναι αυτή του αβραμόπουλου…

    Στην ανάρτηση σου σχετικά με την κακοποίηση στα ιδρύματα που ετοιμάζεις, ρώτησε με αν χρειαστείς βοήθεια, έχω ντοκτορά…

    Και ναι, η μόνη λύση είναι ο δρόμος, μόνο που μας έχει φάει πια αυτός ο δρόμος και τέλος δεν έχει…

  10. 28 Απρίλιος, 2009 8:54 μμ

    @τα τσιγάρα πήγαν…(μα που τα βρίσκεις;)
    η απάντηση σε όλα σου τα ερωτήματα είναι: οι γονείς τους.
    γιατί; μα γιατί δεν τους εμποδίζει κανείς!

    φυσικά και γνωρίζω προσωπικά πολλά από τα παιδιά αυτά…

    και ας σου βάλω κι εσένα ένα δίλημμα μιας και, όπως παρατήρησες, με έχουν πιάσει τα διάολια μου από χθες:

    αν είχες να διαλέξεις ανάμεσα στο να αφήσεις ένα ανήλικο παιδί να δουλεύει στα φανάρια μέρα νύχτα ή να το καταγγείλεις, γνωρίζοντας ότι εκεί που θα το στείλει ο εισαγγελέας το παιδί θα κακοποιηθεί ή και θα βιαστεί ακόμα, τι θα έκανες; εδώ σε θέλω…

  11. 28 Απρίλιος, 2009 9:01 μμ

    Στα πλαίσια του «νομιμου» τι θα έκανες……….
    …?

    Γιατί εγώ έχω άλλους τρόπους αντιστρόφους του «Δικαίου της Πυγμής» (Παπανούτσος).

  12. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    29 Απρίλιος, 2009 12:37 πμ

    silentcrossing, σχετικά με την “εναντιωματική συμπεριφορά”, απλά χρησιμοποίησα τον τίτλο του ξενώνα.

    Αν ρωτάς τη γνώμη μου (φαντάζομαι πως δε ζητάς βιβλιογραφική αναφορά), πιστεύω πως χρειάζονται υποστήριξη οι έφηβοι που «φλερτάρουν» με παράνομες πράξεις (συνήθως παρορμητικά) χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάθε «εναντίωση» ή κάθε «φλερτ» είναι παθολογικά. Αν αφήσεις, όμως, έναν έφηβο αβοήθητο – γιατί συχνά υπάρχουν δυσκολίες και στο περιβάλλον που ζει – έχει σοβαρές πιθανότητες να θέσει τον εαυτό του σε κινδύνους.

    Επίσης, πολλοί έφηβοι έχουν την ανάγκη να ζητήσουν βοήθεια αλλά δεν γνωρίζουν το πως και συνήθως το περιβάλλον τους δεν μπορεί ή να ακούσει την έκκληση ή να την παρέχει (για διάφορους λόγους).

    Η λειτουργία ενός τέτοιου χώρου υποστήριξης δεν χρειάζεται να είναι ψυχ-ιατροκεντρική. Όμως μιλάμε για συμπεριφορά και όχι για διαγνωστική κατηγορία και η κάθε συμπεριφορά μπορεί να αποτελεί το «σύμπτωμα» ενός άλλου βαθύτερου προβλήματος. Εννοείται, ότι η «παθολογία» εξαρτάται από το στενότερο περιβάλλον αλλά και από την κοινωνία στην οποία εκφράζεται.

    Το δεύτερο link (ναι, αναφέρομαι στον ξενώνα των χωριών sos) δεν ανοίγει γιατί μπήκε και η παρένθεση μέσα. http://psi-action.blogspot.com/2008/12/sos-sos.html

    Με ενδιαφέρει να ανεβάσω κείμενα ή άλλο υλικό σχετικά με τις κακοποιητικές συνθήκες που επικρατούν σε ιδρύματα για παιδιά. Αν έχεις σχετικό υλικό ή αν θέλεις να ανεβάσουμε κάτι για το θέμα παράλληλα …let me know

  13. 29 Απρίλιος, 2009 12:46 πμ

    silent έχεις δίκιο να’σαι έξω φρενών (και νομίζω ότι είμαστε πολλοί έξω φρενών, συνολικά, και προς το παρόν δεν ξέρουμε απλώς τι ακριβώς να κάνουμε)

    γιατί τα παιδιά είναι αβοήθητα μ’ έναν τόσο χυδαίο (και «νόμιμο») τρόπο, που, όπως λες κι εσύ στο τελευταίο σχόλιο, δεν ξέρει κανείς πώς θα τα βοηθήσει έστω ελάχιστα: κάποτε σκεφτόμουν να κάνω την καρδιά μου πέτρα και να τούς φέρομαι αδιάφορα όταν τα βλέπω να «δουλεύουν» στους δρόμους – ειδικά τα τσιγγανόπουλα – τώρα πια και τα μεταναστάκια – και ότι αν το κάναν όλοι αυτό θα παύαν τουλάχιστον οι γονείς τους, ή οι προαγωγοί τους, να τα εκμεταλλεύονται, αλλά γρήγορα συμβιβάστηκα με την αδυναμία που νιώθω απέναντί τους

    φαύλος κύκλος.

    σπίτια: πολλά σπίτια για ανθρώπους που ζητάν (οποιαδήποτε) βοήθεια, είναι το πρώτο που θα΄πρεπε να υπάρχει (για να «εκπολιτιστούμε»): και επίσης κάτι άλλο που μέ πλήττει εξαιρετικά: το να μπορεί ένα παιδί να καταφύγει μόνο του κάπου, και να το πιστέψουμε. Με την πρώτη. Δεν την κάνει τέτοια κίνηση ένα παιδί αν δεν έχει λόγους.

    Κι ύστερα, είναι η στάση τών «άλλων» (παιδιών) που (κακομαθημένα ή καταπιεσμένα) γίνονται πολλές φορές κανονικοί βασανιστές, κι ύστερα όλη η κοινωνία μένει με το στόμα ανοιχτό που ένα παιδί αντέδρασε με τον μόνο τρόπο που ένιωθε ότι θα καταλάβουμε: σκοτώνοντας – εαυτόν και αλλήλους.

    Θα πληθύνουν τα «επεισόδια», να το ξέρουνε οι κύριοι που νοιάζονται για την υγεία τού πληθυσμού: Ο πληθυσμός χρειάζεται ψυχίατρο, τα παιδιά είναι απλώς σε αδιέξοδο. Δεν αυτοκτονεί ένα παιδί έτσι εύκολα, επειδή τρελλάθηκε: δεν τρελλαίνονται τα παιδιά έτσι εύκολα, εμείς τα τρελλαίνουμε

  14. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    29 Απρίλιος, 2009 11:49 πμ

    Συμπληρώνω και κάποιους αριθμούς για μια από τις «ομάδες» παιδιών που αναγκάζονται να ζουν σε ιδρύματα. Τα παιδιά με διάφορα προβλήματα ή/και αναπηρίες (για την ακρίβεια παιδιά μπαίνουν και βγαίνουν – αν βγουν – ενήλικες και όταν λέμε βγαίνουν εννούμε για να μπουν σε άλλα ιδρύματα)

    «Σύμφωνα με στοιχεία που παρείχε ο Πανελλήνιος Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Ατόμων με Αναπηρία (ΠΟΣΓΚΑμεΑ) για την υπάρχουσα κατάσταση στην Ελλάδα, σήμερα λειτουργούν 54 ιδρύματα κλειστής διαβίωσης για άτομα με αναπηρίες – συμπεριλαμβανομένων των ατόμων με νοητικές, σωματικές, κινητικές ή κοινωνικές αναπηρίες.

    Είκοσι από τα ιδρύματα αυτά βρίσκονται στην ευρύτερη
    περιοχή των Αθηνών. Υπολογίζεται ότι πάνω από 34.000 άτομα με αναπηρίες διαμένουν σε αυτά τα ιδρύματα και σύμφωνα με αδρές εκτιμήσεις υπολογίζεται ότι περίπου το 20-30% (10.000) άτομα αυτών παρουσιάζουν νοητική καθυστέρηση και άλλες συνοδές αναπηρίες. Τα περισσότερα από αυτά τα ιδρύματα ανήκουν στο
    δημόσιο τομέα και είναι στη δικαιοδοσία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Δεν έχουν κριτήρια εισαγωγής των φιλοξενούμενων σύμφωνα με την ηλικία, το είδος αναπηρίας ή/και το βαθμό νοητικής καθυστέρησης.

    Η πλειονότητα των ιδρυμάτων αυτών, σχεδόν το 65%, φροντίζει άτομα από 2 έως 36 ετών και η παροχή στήριξης και εξειδικευμένης φροντίδας είναι συνήθως πολύ περιορισμένη εως ανεπαρκής στο να καλύψει τις ανάγκες και ιδιαίτερα τις ειδικές ανάγκες των ατόμων με νοητική καθυστέρηση».

    Λοιπόν, αν είναι σωστά τα στοιχεία που δίνει η ΠΟΣΓΚΑμεΑ. διαιρέστε τα 34000 παιδιά με τα 54 ιδρύματα, για να καταλάβετε το μέγεθος του στοιβάγματος που αναφέρει πιο πάνω ο silentcrossing.

    http://209.85.229.132/search?q=cache:NulHPEKT8uAJ:www.eumap.org/topics/inteldis/reports/national/greece/id_gre2.pdf+%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7+%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CF%89%CE%BD+%CE%BA%CE%B5%CF%80%CE%B5%CF%80+%CF%83%CE%B9%CE%B4%CE%B7%CF%81%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF&cd=8&hl=el&ct=clnk&gl=gr

  15. 29 Απρίλιος, 2009 12:01 μμ

    @zed ρωτάς τι μπορεί να κάνει κάποιος στα πλαίσια του “νομιμου”, την ώρα που όπως γράφεις και παραπάνω τα ίδια τα όργανα του κράτους παραβιάζουν τη νομιμότητα. Η μόνη απάντηση που μπορώ να δώσω: μα το θεό, δεν έχω ιδέα…

  16. 29 Απρίλιος, 2009 12:11 μμ

    @psi-action σε ρώτησα για την “εναντιωματική συμπεριφορά”, όχι βέβαια γιατί έκανες εσύ κάποιο λάθος, αλλά γνωρίζω καλά ποιοί αρνήθηκαν να χρηματοδοτήσουν ένα ξενώνα νέων, αναγκάζοντας το φορέα να οδηγηθεί στο στιγματισμό και τη γκετοποίηση των παιδιών αυτών. Σε λίγο για κάθε ανθρώπινη συμπεριφορά θα υπάρχει και ειδικό λήμμα στο DSM.

    Είναι το ίδιο σύστημα που αποφάσισε ότι οι ανήλικοι παραβάτες είναι άρρωστοι και τους υποβάλει σε δεκάδες ιατρικές εξετάσεις, από θυροειδή έως μαγνητικές. Το ίδιο σύστημα που χρηματοδοτεί την ψυχιατρικοποίηση του παιδιού που θα κλέψει ένα μηχανάκι ή θα σπάσει μια βιτρίνα. Το ίδιο σύστημα, τέλος, που θα καταγγείλει στην αστυνομία τα ίδια τα παιδιά που φτάνουν για βοήθεια στην πόρτα του. Και ο λόγος; Μερικά αργύρια παραπάνω…

    Για τα κείμενα σου φυσικά έχω και ενημέρωση και υλικό. Και φυσικά σου έχω εμπιστοσύνη ως προς τη σωστή διαχείριση. Άρα δε μένει παρά να μιλήσουμε περισσότερο για όλα αυτά, ιδιωτικά πια…

  17. 29 Απρίλιος, 2009 12:19 μμ

    @χάρη έχεις δίκιο, είμαι έξω φρενών, γι’ αυτό και αποφάσισα ότι δεν έχει νόημα πλέον το χάϊδεμα, έστω και αν το να πηγαίνεις επιθετικά σου κοστίζει προσωπικά.

    Συμφωνώ σε όλα όσα λες, δίνοντας έμφαση στη χυδαιότητα που αναφέρεις: δεν είναι μόνο ανεπαρκείς όλοι αυτοί που αποφάσισαν να χρίσουν εαυτούς προστάτες, είναι χυδαίοι και επικίνδυνοι.

    Φυσικά και θα πληθύνουν τα επεισόδια, δεν είμαι σίγουρος στις πόσες αυτοκτονίες, εντός ή εκτός εισαγωγικών, «καίγεται» το σύστημα. Ελπίζω σύντομα!

  18. 29 Απρίλιος, 2009 12:23 μμ

    @psi-action μόλις είδα και το δεύτερο μήνυμα σου. Δεν έχω χρόνο αυτή την ώρα να τσεκάρω το λινκ και να σχολιάσω, θα το κάνω όμως το βράδυ. Και πάλι ευχαριστώ για τη συμβολή!

  19. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    29 Απρίλιος, 2009 4:15 μμ

    silentcrossing, το παραπάνω link σε pdf:

    http://www.eumap.org/topics/inteldis/reports/national/greece/id_gre2.pdf

    και τα λέμε…

  20. 30 Απρίλιος, 2009 10:23 πμ

    @psi-action εξαιρετικά ενδιαφέρον το αρχείο, το εκτύπωσα προς ανάγνωση, όταν θα υπάρξει ελεύθερος χρόνος.

    Κατά τα άλλα, οι αριθμοί ήταν πάντα το μεγαλύτερο χαστούκϊ: τον υπολογισμό τον έκανα, ας μη χαλάσουμε όμως την έκπληξη και στους υπόλοιπους…

    Αυτό που δε λένε πάντως οι αριθμοί είναι συνθήκες που επικρατούν στα ιδρύματα αυτά. Ίσως ο συνολικός αριθμός των εργαζομένων να ήταν κάπως ενδεικτικός της κατάστασης.

    Κι επίσης, αυτό που δε λέει καμία αναφορά είναι ο αριθμός των παιδιών που φιλοξενούνται στα ιδρύματα αυτά χωρίς να παρουσιάζουν ΟΥΔΕΜΙΑ αναπηρία, απλά γιατί δεν υπήρχε αλλού χώρος φιλοξενίας…

    Τέλος, το να βάζει κανείς σε μία πρόταση τις λέξεις «ελλάδα» και «ανθρώπινα δικαιώματα» αποτελούσε ανέκαθεν το πιο σύντομο ανέκδοτο.

  21. 30 Απρίλιος, 2009 10:55 πμ

    Και για όποιον έχει (καταφέρει να) παρακολουθήσει τα γραφόμενα μέχρι εδώ, μπορεί να ρίξει και μια ματιά παρακάτω:
    http://www.tvxs.gr/v10540

  22. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    30 Απρίλιος, 2009 12:01 μμ

    Γι’ αυτό έγραψα «μια από τις ομάδες παιδιών που αναγκάζονται να ζουν σε ιδρύματα» γιατί, όπως λες, υπάρχουν και τα παιδιά χωρίς αναπηρίες.

    Τον αριθμό του προσωπικού σιγά μην τον μάθουμε. Αλλά και να τον μάθουμε μήπως θα ξέρουμε τον πραγματικό αριθμό που ασχολείται άμεσα με τα παιδιά; Δηλαδή, αν αφαιρέσεις διοικητικούς, αποθηκάριους, θυρωρούς, τεχνικές υπηρεσίες κ.α (και φυσικά τους αποσπασμένους) πόσοι θα μένουν; Αν σκεφτείς, από αυτούς που μένουν, πόσοι είναι χωρίς εκπαίδευση, χωρίς υποστήριξη, χωρίς ένα στοιχειώδες πλάνο εργασίας κτλ (ουσιαστικά εγκαταλελειμμένοι και αυτοί) καταλαβαίνεις το αποτέλεσμα.

    Όσο για τις συνθήκες, οι οποίες είναι οι γνωστές, πιστεύω ότι έχει νόημα να τις αναδείξουμε και να επιμείνουμε σε αυτό. Γι’ αυτό ας δούμε τι έχουμε και τι μπορούμε να βρούμε. Βέβαια, οπτικο-ακουστικό υλικό δεν βρίσκεις εύκολα ακόμα και αν κινείσαι στους χώρους.

    Οι πολιτικοί που επισκέπτονται τέτοια ιδρύματα, συνήθως στην αρχή της θητείας τους, εντοπίζουν τις τραγικές συνθήκες και αυτό ήταν, μέχρι να ξανα-ανακαλύψει ο επόμενος …την Αμερική.

    Με αφορμή το link του tvxs, ένα μεγάλο θέμα είναι και οι θάνατοι στα ιδρύματα, οι οποίοι συνήθως δεν βγαίνουν παραέξω. Αυτό είναι και ένα βασικό πρόβλημα όλων των ιδρυμάτων (φυλακών, ψυχιατρείων κτλ – total institutions, σύμφωνα με τον Goffman), δηλαδή ότι δεν βγαίνει τίποτα παραέξω. Γι’ αυτό και δεν πρόκειται να εξανθρωπιστούν αυτοί οι χώροι ό,τι και αν γίνει.

  23. 30 Απρίλιος, 2009 12:35 μμ

    @psi-action είναι ανεξάντλητο το θέμα τελικά. Διαβάζοντας το κείμενο σου θυμήθηκα τις διάφορες καταγγελίες προς τον Συνήγορο του Παιδιού και την εξαιρετική ταχύτητα με την οποία έκρυβαν τα ίχνη του εγκλήματος κάθε φορά που τους επισκεπτόταν…

    Θυμήθηκα επίσης τους χώρους παιδικής προστασίας που τους λειτουργούν αποκλειστικά (ανειδίκευτοι) εθελοντές, οι οποίοι τρέμουν στην ιδέα της οποιασδήποτε καταγγελίας, γιατί αν κάτι πάει στραβά τα παιδιά θα πρέπει να μείνουν μόνα τους με τους δημόσιους υπαλλήλους. Και αυτό είναι όσο τρομακτικό ακούγεται…

    Και πολλά ακόμα, για τα οποία έχουμε καιρό…

    Για το οπτικό υλικό που αναφέρεις, έχω κάτι όχι πολύ άσχετο: Το Πάσχα ομάδα παιδιών από κάποιο ΠΙΚΠΑ της Αθήνας κατέβηκε διακοπές σε κωμόπολη των Χανίων. Ο τοπικός δήμαρχος ήταν επίσης ιδιοκτήτης εταιρίας ενοικίασης πούλμαν και ανέλαβε να τους νοικιάσει ένα από τα πούλμανς του για να πάνε εκδρομή τα παιδιά. Στο δρόμο είχαν κάποιο σοβαρό ατύχημα, το πούλμαν έπεσε στο γκρεμό και πολλά από τα (ήδη ανάπηρα) παιδιά τραυματίστηκαν σοβαρά, χωρίς να υπάρξουν όμως θάνατοι. Εδώ σημειώνουμε ότι το πούλμαν ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ! Υπάρχει λοιπόν βίντεο στο νοσοκομείο, όπου ανάμεσα στα καθηλωμένα ανάπηρα παιδιά εμφανίζεται αυτός ο δήμαρχος να κραυγάζει ότι θέλει αποζημίωση 30.000 ευρώ για το ανασφάλιστο πούλμαν που καταστράφηκε και «στ’ αρχίδια μου τα παιδιά, ας πέθαναν όλα, δε με ενδιαφέρει».

    Το βίντεο ελπίζω να καταφέρω να το ανεβάσω εδώ…

  24. 30 Απρίλιος, 2009 4:04 μμ

    εμένα, εδώ και καιρό δηλαδή, αν μού πέσει μπροστά κάνας τουρίστας και πάει να μού πουλήσει (με καλή πρόθεση συνήθως βέβαια) το γνωστό «η ελλάδα που γέννησε πολιτισμούς δημοκρατίες και τα τοιαύτα» μού ανάβουν τόσο πολύ τα λαμπάκια που γίνομαι πια σχεδόν αγενής (παλιά προσπαθούσα να τούς εξηγήσω ότι αυτή η καραμέλα δεν περνάει σε όλους…τούς γηγενείς…αλλά – αν ήμουν ήπια δεν έπιανε)

    δεν έχω προλάβει να δω ακόμα τα λινκ, αλλά μέσα από τις συζητήσεις εδώ, μού λύθηκε και μια απορία που είχα: πόσοι και π ο ι ο ί δουλεύουν σ’ αυτά τα ιδρύματα μ’ αυτά τα παιδιά (γιατί, σημασία δεν έχουν φυσικά κυρίως τα τυπικά προσόντα – αυτά ως γνωστόν τ’ αποκτάει κι ένας ηλίθιος ή ένας κακοήθης – αλλά: περνάν και από κάναν ψυχίατρο προηγουμένως οι «επαρκείς»; και τι ψυχίατρους έχουμε σ’ αυτές τις περιπτώσεις, γιατί η ανεπάρκεια χωράει και στο επάγγελμά τους φυσικά: υπάρχουν «επαρκείς» ψυχίατροι να ορίσουν την «επάρκεια» τών ψυχίατρων; κλπ κλπ – τι λέω τώρα θα μού πεις με το δίκιο σου βρε silent)

  25. 30 Απρίλιος, 2009 4:06 μμ

    υγ: θέλω να πω δηλαδή η χυδαιότητα τών δημάρχων, και λοιπών πολιτικών, έχει επίγνωση ότι απευθύνεται σε κάποια γενικότερη χυδαιότητα…και γι’αυτό μπορεί να αρθρώνεται έτσι (ωραία και ανεμπόδιστα)

  26. 30 Απρίλιος, 2009 11:12 μμ

    Χάρη προσπαθώ να βρω μια ικανοποιητική απάντηση στο ερώημα που θέτεις αλλά αδυνατώ. Όχι γιατί δεν έχω απαντήσεις, αλλά κυρίως γιατί έριξα πολύ αρνητική ενέργεια σε αυτή την ανάρτηση (ας μείνει λίγη και για τις επόμενες!)

    μου/μας υπενθυμίζω ότι οι δήμαρχοι, όπως και οι πολιτικοί εν γένει, είναι αιρετοί. Το ποιός ψηφίζει αυτά τα καθάρματα αδυνατώ να το συλλάβω…

  27. 1 Μαΐου, 2009 12:24 πμ

    e afou panta anaveis ta aimata re sy silent.

    LUPHSOU MAS 😛

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: