Skip to content

Streets of Berlin

11 Απρίλιος, 2009

Streets of Berlin I must leave you soon
Oh, will you forget me?
Was I ever really here?

Find me a bar on the cobble stone street
Where the boys are pretty
I can not love for more than one day
But one day is enough in the city

Find me a boy with two ocean blue eyes
That show no pity
Take out his eyes he never needs to see
How they eat you alive in the city

Streets of Berlin will you miss me?
Streets of Berlin do you care?
Streets of Berlin will you cry out
If I vanish into thin air?

 

 

Υ.Γ. Καλή Αντάμωση!

11 Σχόλια leave one →
  1. 12 Απρίλιος, 2009 5:51 πμ

    du bisst verruckt mein Kind
    du musst nach Berlin geh’n

    καλό ταξίδι

  2. 12 Απρίλιος, 2009 9:43 πμ

    Με το καλό να πάς και νάρθεις !

  3. 13 Απρίλιος, 2009 3:11 μμ

    Ταξίδι; Δεν ξέρω.. Μεσολάβησαν και λίγες μέρες που δεν πέρασα να σε διαβάσω. Οπότε θα ευχηθώ καλά να περάσεις όπου κι αν πας. Και βέβαια θα τα ξαναπούμε.

    Όμορφοι στίχοι…

  4. 14 Απρίλιος, 2009 4:25 μμ

    KALO TAXIDI KAI KALI EPISTROPHY!!!!

  5. 20 Απρίλιος, 2009 9:47 πμ

    Σας ευχαριστώ πολύ για τις ευχές! Για να γράφω εδώ σημαίνει ότι μάλλον επέστρεψα, δεν είμαι και σίγουρος…Αρνούμαι πεισματικά να αδειάσω τη βαλίτσα και ψάχνω να βρω λέξεις που να μπορούν να περιγράψουν όσα έζησα την τελευταία εβδομάδα. Θα το επιχειρήσω όταν καταφέρω να ηρεμήσω 🙂

    @χάρη Ich bien verruckt, dass ich von berlin weg bin!

  6. 20 Απρίλιος, 2009 10:29 πμ

    Άντε, επιτέλους !
    Καλώς ήρθες !
    (το μυστικό: δεν ‘ξεπεζεύουμε’ βίαια: σιγά-σιγά, κι όσο θέλει ας πάρει! )

  7. 20 Απρίλιος, 2009 10:43 πμ

    L’enfant καλώς σας βρήκα! Έχεις δίκιο και μου φαίνεται ότι θα πάρει πολύ..Για την ώρα όλη μου η ενέργεια βρίσκεται στο «δίκτυο μόνιμης εγκατάστσης στο βερολίνο» που οργάνωσα και ανέπτυξα 🙂

  8. 20 Απρίλιος, 2009 11:03 πμ

    Δεν το πολυκατάλαβα αυτό το : «το ‘δίκτυο μόνιμης εγκατάστσης στο βερολίνο’ που οργάνωσα και ανέπτυξα», αλλά συμφωνώ !

  9. 20 Απρίλιος, 2009 11:31 πμ

    Μιλώντας με φίλους πριν και μετά το ταξίδι, συνειδητοποίησα ότι όλοι σε κάποιο βαθμό έχουν βιώσει το σύνδρομο «θέλω να μείνω για πάντα στο Βερολίνο». Εδώ και καιρό σκέφτομαι να μεταναστεύσω και σε αυτό το ταξίδι (εκτός των άλλων) συζήτησα και διάφορα επαγγελματικά ενδεχόμενα. Έχουμε όμως ακόμα πολύ καιρό μπροστά μας για κάτι τέτοιο…

  10. 21 Απρίλιος, 2009 1:04 πμ

    αχ ναι! σε καταλαβαίνω. Όπως λέει κι η L’ enfant: σιγά-σιγά. Είναι πολύ δύσκολες οι πρώτες μέρες.
    Άντε, μην γίνουμε γείτονες σε καμιά Grossbeerenstrasse (το τριγυρίζω χρόνια (στο μυαλό μου) το κρόϊτσμπεργκ…)

    Καλωσήρθες πάντως!

  11. 21 Απρίλιος, 2009 9:23 πμ

    χάρη καλημέρα! Ναι, να γίνουμε γειτονάκια, κι εγώ το κρόϊτσμπεργκ έβαλα στο μάτι… 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: