Skip to content

εγκλήματα

18 Μαρτίου, 2009

horizon

 

Χάθηκε μία σημαντική μάχη (που όμως θα φέρει πόλεμο) εδώ

Ο στιγματισμός των ανήλικων κρατουμένων εδώ

Ποινικοποιεί την «κουκούλα» η κυβέρνηση εδώ

Μοντέλα για τη συγκάλυψη της βίας εδώ

Χειροπεδες, περιπολικό, ψυχιατρείο εδώ

Μηδέν στο «μάθημα» της Εκθεσης εδώ

Απελάσεις διά της πλαγίας εδώ

Πέρα από τα όρια εδώ

7 Σχόλια leave one →
  1. 18 Μαρτίου, 2009 9:28 μμ

    H tromokratia pantws exei xtyphsei kai th dania (!) ayth th fora omws h lysh einai mia LEGALISE IT!

    Check

    http://keeplefty.blogspot.com/2009/03/how-to-stop-drug-wars.html

    http://politiken.dk/newsinenglish/article659881.ece

  2. 19 Μαρτίου, 2009 5:42 πμ

    Μάς έβαλες πολλά και δύσκολα μαζεμένα silent, είναι και ξημερώματα, θα πω δυο-τρία μόνο:

    για την υπόθεση τού «άρειου πάγου vs φορέα» δεν κατάλαβα: καλά, αποζημίωση δεν θα πάρει. Τήν θέση του θα τήν ξαναπάρει;
    (ακούγομαι αφελής;)

    για τις φυλακές, τι να πεις. Εδώ, στο όλο ζήτημα τού «σωφρονισμού» βρίσκεσαι στη γελοία θέση να θες να επιχειρηματολογήσεις για τ’ αυτονόητα: το ποινικό μητρώο, ειδικά στ’ ανήλικα κορίτσια κι αγόρια θα ‘πρεπε να σβήνει αμέσως μετά την έκτιση τής ποινής. Ήδη η έκτιση τής ποινής (στην αρχή τής ζωής ενός ανθρώπου κιόλας) είναι υπεραρκετή τιμωρία. (Αφήνουμε το ότι συνήθως μπαίνουν μέσα για ψιλοπράγματα (κάνα γραμμάριο χασίς ας πούμε) κι απλώς δεν έχουν πίσω τους πλούσιους γονείς να καθαρίσουνε για πάρτη τους) Λοιπόν, αν είναι να τούς κυνηγάει επί μια ζωή μετά τη φυλάκιση το παράπτωμα, ας επιβάλλουν κατευθείαν στους φτωχούς ισόβια για όλα στην ελλάδα, πιο ειλικρινείς θα ήτανε…

    [όσο για το legalize που ανέφερε ο jeg er dansk – θα ‘θελα τώρα να ‘χα κάνει μερικές απ’ τίς φωτογραφίες που΄χω στη σελίδα μου μπανεράκι να τού τίς προσφέρω (ήταν στο βερολίνο εκείνη η πορεία – και την έζησα ομολογώ με πολλή χαρά…)]

    Αλλά το σημαντικότερο ίσως, και να με συμπαθάς για το σεντόνι, είναι μάλλον κάτι που προσωπικά το έμαθα πριν από λίγο (στο tvxs): σκοτώσανε πάνω στο πλοίο την κοπέλα που αγωνίστηκε ενάντια στο βιασμό εντός φυλακής – «κολπική εξέταση» επισήμως: Και επισήμως δεν θεωρείται (προς το παρόν) φόνος βέβαια -: δεμένη με χειροπέδες δηλαδή πάνω στον πάγκο μπορεί και να αυτοκτόνησε – και το αίμα στο πρόσωπό της να το πασάλειψε η ίδια με τα πόδια πριν αυτοκτονήσει για να τούς μπερδέψει.

    γεια σου silent, ας είσαι καλά που είσαι τόσο φιλόξενος…

  3. 19 Μαρτίου, 2009 10:39 πμ

    @jeg καταρχάς σταμάτα να αλλάζεις όνομα και e-mail κάθε μέρα γιατί πρέπει συνεχώς να περνάς από έγκριση!
    Κατά τα άλλα, πολύ ενδιαφέρον το θέμα που θέτεις, θα σε παρέπεμπα στο αφιέρωμα του ΣΚΑΪ στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας:

    http://www.skai.gr/master_avod.php?id=114478

    …για να δεις που βρισκόμαστε εμείς ως χώρα. Μιλάμε ακόμα για ποινικοποίηση, λες και αν δεν δημιουργηθούν δομές και πολιτικές υπάρχει περίπτωση να σταματήσει ποτέ το πρόβλημα…

  4. 19 Μαρτίου, 2009 11:11 πμ

    @χάρη τα θέματα είναι πολλά γιατί ως κοινωνία δε διάγουμε την καλύτερη περίοδο του βίου μας… Θα προσπαθήσω να απαντήσω στα σχόλια σου:

    Για την υπόθεση τού “άρειου πάγου vs φορέα” δυστυχώς είσαι αφελής γιατί πιστεύευις ότι η δημοκρατία λειτουργει και οι νόμοι εφαρμόζονται. Κι εγώ αφελής μαζί σου, που ψάχνοντας το θέμα νομικά ανακάλυψα ότι η απόφαση αυτή δεν έχει καμία υπόσταση! Και ακόμα πιο αφελής γιατί περίμενα αντίδραση από τη ΓΣΕΕ για την απαράδεκτη, καταχρηστική και αντεργατική συμπεριφορά εργοδοσίας και δικαστηρίου. Αλλά όπως ανέφερα στην ανάρτηση, αυτό δεν θα περάσει έτσι. Πια μόνο η κοινωνία των πολιτών μπορεί να κινητοποιήσει και να ανατρέψει την αδικία της χούντας που όλοι ζούμε…

    Σχετικά τις φυλακές, το χρόνιο αίτημα όλων μας είναι η κατάργηση των φυλακών ανηλίκων. Στην πολιτισμένη Ευρώπη υπάρχουν εναλλακτικές δομές κράτησης και σωφρονισμού, όπως τα Κέντρα Μέριμνας Ανηλίκων, για τα οποία έχουμε πια φάει τα συκώτια μας να φωνάζουμε. Η απάντηση ήρθε χθες με την ποινικοποίηση της κουκούλας. Λες και αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα, η σπασμένη βιτρίνα και όχι ότι ως κοινωνία έχουμε πιάσει πάτο.

    Και ως προς το ταξικό θέμα που θέτεις, έχοντας δουλέψει στη φυλακή ανηλίκων και επικοινωνόντας σε καθημερινά με παιδιά που μένουν χρόνια εκεί, γνωρίζω πολύ καλά από πού προέρχονται τα παιδιά αυτά και σε τι περιβάλλοντα μεγάλωναν…ήταν και θα συνεχίσουν να βρίσκονται στον πάτο του κοινωνικού βαρελιού, που λέει και ένας συνάδελφος. Την αδικία και τον αποκλεισμό τα έχουν ήδη βιώσει από τη μέρα που γεννήθηκαν, η δικαστική απόφαση περί εγκλεισμού απλά βάζει την ταφόπλακα σε κάθε ελπίδα για μια καλύτερη ζωή. Ο ταξικός προσδιορισμός είναι ακόμα εντονότερος στην περίπτωση των ανηλίκων, αφού οι αλλοδαποί είναι διπλάσιοι από τους έλληνες και στην πλειοψηφία τους σε καθεστώς υποδικίας. Ο αποκλειστικός στόχος αυτής της κοινωνίας είναι να «σπάσει τον τσαμπουκά» στα παιδιά αυτά, αντί να αναρωτηθεί, να δουλέψει, να τα αγκαλιάσει και να τα φροντίσει…Υπενθυμίζω μόνο τον 10χρονο «κουκουλοφόρο» της Θεσσαλονίκης…

    Υ.Γ. Για την Κατερίνα Γκουλιώνη ενημερώθηκα κι εγώ αργά το βράδυ, γι’ αυτό και δεν ανέφερα τίποτα εδώ. Το σοκ διαδέχτηκε η αμηχανία και δεν έχω την (ψυχική) διάθεση να αναφέρω εδώ κάτι παραπάνω, εκτός από το ότι την Κυριακή το πρωί φυσικά και θα συμμετέχω στην πορεία της Πρωτοβουλίας προς τις Γυναικείες Φυλακές…

  5. 19 Μαρτίου, 2009 7:13 μμ

    ναι, Κατερίνα Γκουλιώνη: και δεν πρέπει να το ξεχάσουμε τ’ όνομα της (κι εγώ αισθάνομαι ενοχή που χτες δεν το ανάφερα, ήμουν απλώς ζαλισμένη, συγχισμένη…)
    Πόσο γενναίο ήταν αυτό το κορίτσι.

    Πόσο γενναία ε ί ν α ι αυτά τα κορίτσια: Κωνσταντίνα, Κατερίνα…

    Σ’ ευχαριστώ για όλες τις λεπτομέρειες που ανέφερες στην απάντησή σου Silent, είναι τόσο πολλά αυτά που δεν ξέρουμε, που δ ε ν π ρ έ π ε ι να ξέρουμε για όσους βρίσκονται στον πάτο τής κόλασης –

    Θέλω νά’ρθω κι εγώ στην πορεία, αλλά θα τα ξαναπούμε…

  6. 21 Μαρτίου, 2009 1:09 μμ

    @χάρη εγώ ευχαριστώ για τις επισκέψεις. Το κακό έχει απλωθεί παντού τελευταία, πρέπει να είμαστε δυνατοί όλοι. Κι αν η διάθεση μου είναι χάλια είναι που φτάσαμε στο σημείο που πρέπει να δίνουμε καθημερινά μάχες για τα αυτονόητα…

    Χθες σε συνάντηση με φίλους κλασικά αναλύαμε την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η ελληνική κοινωνία. Αφήσαμε την αρρώστια να κυριεύσει και δυστυχώς είμαστε ακόμα στη φάση της βιοψίας ή ακόμα πιο πριν, σε αυτή της διάγνωσης. Μέχρι τη θεραπεία έχουμε πολύ δρόμο…

  7. 21 Μαρτίου, 2009 3:23 μμ

    το να ξέρουμε ότι είμαστε πολλοί είναι όμως μια δύναμη

    θα τούς τη δείξουμε – ακόμα και αύριο –

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: