Skip to content

Ανασφάλειες

15 Μαρτίου, 2009

kill-capitalism-1

 

Υπάρχει κάτι που με προβληματίζει εδώ και καιρό. Το wordpress ως γνωστόν σου δίνει τη δυνατότητα να γνωρίζεις σε γενικές γραμμές πως σε βρίσκουν οι αναγνώστες σου μέσα από τις μηχανές αναζήτησης. Η πλειοψηφία λοιπόν των ανθρώπων που περνάνε «κατά λάθος» από εδώ ψάχνει κάτι σχετικό με την εργασία του. Πολλές αναζητήσεις καθημερινά, κάποιες φορές πολύπλοκες, άλλες φορές λιγάκι αφελείς, τις περισσότερες φορές απεγνωσμένες.

 

Μάλιστα, η συχνότητα των επισκέψεων αυτών είναι τόσο μεγάλη που μου έρχεται να πάω να τις αφισοκολλήσω στο Υπουργείο Απασχόλησης. Ή να τις τρίψω στη μούρη της Υπουργού…

 

Οι περισσότερες αναζητήσεις αφορούν στην καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων των αναγνωστών («Που να απευθυνθεί κάποιος όταν ένας εργοδότης δεν του βάζει ένσημα;», «Είμαι 35 χωρίς καθόλου ένσημα», «Ανασφάλιστη εργασία», «Θα πάρω ποτέ σύνταξη;», «Που θα βρω δουλειά;», «Δικαιώματα στην εργασία»). Ο πρώτος ενικός που χρησιμοποιούν τις περισσότερες φορές δίνει ένα πιο δραματικό τόνο στις αναζητήσεις, αλλά και μία οικειότητα απέναντι τους.

 

Δεν τους γνωρίζω αυτούς τους ανθρώπους, προσπαθώ όμως να φανταστώ τις ιστορίες τους. Κάποιος οικογενειάρχης έχασε τη δουλειά του μετά από δεκαετίες αφοσίωσης σε κάποιο εργοδότη, κάποιος πτυχιούχος κάνει δουλειές του ποδαριού γιατί η ανεργία είναι μεγάλη και οι θέσεις εργασίας λίγες, κάποιος άλλος ανησυχεί για τη σύνταξη που μάλλον δεν θα πάρει ποτέ, οι περισσότεροι δουλεύουν σε ανασφάλιστες και μαύρες εργασίες.

 

Και πάντα είμαι αμήχανος. Φαντάζομαι τον αναγνώστη που έχει απολυθεί ή που ψάχνει τρόπους να ανασάνει από τις οικονομικές δυσκολίες και την ανασφάλεια στη δουλειά του. Και αναζητά απαντήσεις στο διαδίκτυο, έχοντας την ελπίδα ότι κάποιος θα καταφέρει να τον καθησυχάσει. Σχεδόν αισθάνομαι ενοχές που δεν βρίσκει στο μπλογκ αυτό τις απαντήσεις που ζητάει. Όχι γιατί δεν τις ξέρω, αλλά τι να πω; Να μη στεναχωριέται γιατί όλα θα πάνε καλά; Ότι θα βρει σύντομα δουλειά, με ένσημα, και θα πάρει και σύνταξη μετά από χρόνια; Προτιμώ να τον αφήσω να συνεχίσει την αναζήτηση στο αχανές διαδίκτυο, ίσως κάποιος άλλος μπορέσει να καθησυχάσει την αγωνία…

14 Σχόλια leave one →
  1. anticapitalist permalink
    16 Μαρτίου, 2009 4:21 πμ

    τις προάλλες έπαθα κάτι απίστευτο… γενικά η όλη φάση με την κρίση δε με αγγίζει καθόλου, είμαι σε μόνιμη θέση με πλήρη ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, 37ωρο, μηνιαίο εισόδημα γύρω στα 2.000 ευρά από το οποίο ένα σχετικά μικρό κομμάτι πάει για ενοίκιο. δεν έχω παιδιά, φροντιστήρια, δάνεια και δεν τραβάω κολλήματα με shοpping ή κάτι άλλο δαπανηρό. πολιτικά θεωρώ τον εαυτό μου ‘αυτόνομο’ .

    σε μια ιντερνετική κουβέντα για τα πρόσφατα εσωκομματικά του συν [!] μπινελίκωνα τη δεξιά τάση και έλεγα δεν τους πετάνε έξω, είναι δούρειος ίππος του πασόκ , είναι δεξιοί κτλ. κάποιος συνομιλητής τους υποστήριζε και μάλιστα σθεναρά, είπε δε ότι είναι μέλος του κόμματος. όσο θερμαινόταν η κουβέντα τόσο νόμιζα ότι είναι ένας από τους κωλοβολεμένους πασοκοανανεωτικούς του συν που τα πέρνουν από δέκα μεριές.

    αμ δε. ήταν ένας κύριος 55 ετών, εργάτης που έμεινε άνεργος πριν απο κάποιους μήνες και είχε δύο παιδιά.

    έμεινα μαλάκας.

  2. αφανής ήρωας permalink
    16 Μαρτίου, 2009 10:18 πμ

    μεγάλο θέμα ανοίγεις. όσο περνάει ο καιρός πολλοί γνωστοί μου απολύονται απ το πουθενά. όταν θα έρθει η πραγματική οικονομική κρίση τι ακριβώς θα γίνει; θα σφαχτούμε μεταξύ μας;

  3. 16 Μαρτίου, 2009 4:46 μμ

    anticapitalist me pantrevese?

  4. 16 Μαρτίου, 2009 6:41 μμ

    Θα ‘ταν καλή ιδέα τό τρίψιμο στη μούρη τής υπουργού, αν και αυτή και οι συνάδελφοί της είχαν πράγματι μούρη

    έχουμε να κάνουμε με πρόσωπα χωρίς πρόσωπο – χωρίς καν συνείδηση επομένως, και ξέρω ότι τό ξέρεις –

  5. Post.Scriptum.Inter-Action. permalink
    16 Μαρτίου, 2009 8:09 μμ

    Επειδή, έτσι κι αλλιώς, άκρη δεν θα βρουν οι άνθρωποι, ας μπαίνουν στο blog σου για να βλέπουν ότι δεν είναι οι μόνοι που ζουν τον εφιάλτη της ελληνικής πραγματικότητας.

  6. 16 Μαρτίου, 2009 8:40 μμ

    @anticapitalist καταρχάς καλωσήρθες. Από ό,τι βλέπω έχεις ήδη ζήτηση στο μπλογκ μου, μιας και εργαζόμενοι με τα δικά σου προσόντα τείνουν να εκλείψουν παντελώς…

    Όσο για το συνομιλητή σου, μπήκα στον πειρασμό να αναλύσω την πολιτική του τοποθέτηση με ψυχολογικούς όρους, αλλά φοβήθηκα μήπως τελικά ταυτίζομαι μαζί του 🙂

    Σκέφτηκα ότι κι αυτός θα μπήκε στον συν «κατά λάθος», όπως οι αναγνώστες που αναφέρω παραπάνω!

  7. 16 Μαρτίου, 2009 9:41 μμ

    @αφανή ήρωα η ανεργία είναι μία κατάσταση σοκαριστική γιατί φτάνεις να απαξιώνεις τον ίδιο σου τον εαυτό, αισθάνεσαι άχρηστος και ανύμπορος. Ήμουν εκεί για καιρό και δε θυμάμαι χειρότερη περίοδο. Από την άλλη, οι περισσότεροι γύρω μου είναι απλήρωτοι μήνες. Και δουλεύεις δηλαδή και ζεις στη φτώχια…

    Το αστείο είναι ότι το τελευταίο διάστημα το υπουργείο απασχόλησης ανακάλυψε την γελοία και απεχθή έννοια της «μη κινητοποίησης». Δημιουργήσαμε δηλαδή μία νέα κατηγορία ψυχοπαθολογίας (αυτή του μη κινητοποιημένου ανέργου) για να δικαιολογήσουμε τα αδικαιολόγητα: φταίνε οι άνεργοι που δεν έχουν δουλειά…

  8. 16 Μαρτίου, 2009 9:42 μμ

    @G-700 κάτω τα χέρια, τον είδα πρώτος!

  9. 16 Μαρτίου, 2009 9:49 μμ

    @χάρη δυστυχώς ξέρω, και πολύ καλά μάλιστα. Και για να το κάνω ακόμα πιο παρασττικό, ας πω ότι η τύχη τα έφερε έτσι που να είμαι εν μέρει οικονομικά εξαρτημένος από το συγκεκριμένο υπουργείο-άρα και να ζω τη βρωμιά και τη διαφθορά από σχετικά κοντά. Στο «απρόσωπο» και «ασυνείδητο» θα προσθέσω και το «ανίκανο»…

  10. 16 Μαρτίου, 2009 9:53 μμ

    @psi το σκέφτομαι σοβαρά μία από τις επόμενες μέρες να προσπαθήσω να γίνω λίγο περισσότερο χρήσιμος, παραθέτοντας πληροφορίες σχετικά με τα εργασιακά δικαιώματα. Αν βρω το χρόνο να στρωθώ, θα είναι η σημαντικότερη συμβολή μου στους αναγνώστες 🙂

  11. 17 Μαρτίου, 2009 12:15 πμ

    na tous symvouleveis kai pws na pernoun epidothseis !

  12. 17 Μαρτίου, 2009 2:30 πμ

    @silentcrossing (και anticapitalist) ελαφρώς άσχετο, αλλά δεν μπορώ να πιστέψω και στ’ αυτιά μου

    μόλις πριν λίγο μπήκα στην τηλεόραση (από τη μέση) σε μια εκπομπή στο μέγκα (ανατροπή νομίζω λέγεται – δεν έχω τηλεόραση, παρακολουθώ μέσω ιντερνέτ εσχάτως) (η συζήτηση ήταν για τα επεισόδια στο κολωνάκι) όπου κάποιος κύριος ρώτησε τον εκπρόσωπο τού συν (ήταν ο κύριος Χουντής) γιατί «δεν διαμαρτυρήθηκαν εξίσου» για το επεισόδιο με την χειροβομβίδα στο Στέκι Μεταναστών, κι εκείνος είπε «Δεν το ξέρω εγώ αυτό, πρώτη φορά το ακούω»

    (παρακαλώ διορθώστε με – αν το άκουσε και κάνας άλλος – μήπως δεν άκουσα εγώ καλά – ειλικρινά το εύχομαι, μπορείτε να μέ πείτε αφελή)

  13. 17 Μαρτίου, 2009 9:42 πμ

    @G-700 καλέ μου επιδοτήσεις στην ελλάδα παίρνει πια μόνο η εκκλησία! Σοβαρά τώρα, επειδή δουλεύω με νέους ανθρώπους, οι μόνοι που φαίνεται να τα καταφέρνουν κάπως εσχάτως είναι όσοι μπλέχτηκαν με τα εκκλησιαστικά δρώμενα, με διάφορους και συχνά σκοτεινούς τρόπους. Αλλά δε στο συμβουλεύω…

  14. 17 Μαρτίου, 2009 9:48 πμ

    @χάρη είμαστε 2 εδώ μέσα χωρίς τηλεόραση. Στην περίπτωση μου, ένας από τους λόγους που με οδήγησαν να την ξεφορτωθώ ήταν η συγκεκριμένη εκπομπή!

    Για να συνδέσω το μήνυμα σου με το πρώτο μήνυμα αυτού του ποστ, εκεί ακριβώς βρίσκεται η παθολογία του σύριζα. Στο ότι θέλει και τον 55χρονο άνεργο οικογενειάρχη, αλλά θέλει και τον μπαχαλάκη γιατί θα τους μετασχηματίσει κάποτε μέσα από πολιτικές (και ψυχολογικές λέω εγώ) διεργασίες (αγαπημένη λέξη του αλέκου). Αν και ο χουντής είναι από τους πιο εξιοπρεπείς της παράταξης, δε μου κάνει εντύπωση η απάντηση, δε θεωρώ ωστόσο ότι ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: