Skip to content

Νο 20: Patti Smith & Kevin Shields, The Coral Sea

1 Δεκέμβριος, 2008

patti-smith-kevin-shields-the-coral-sea1

«I will create mysteries…I will break apart new mysteries. Iamhere

Η 20άδα μου ξεκινάει κάπως ανορθόδοξα, με ένα μη κανονικό άλμπουμ. Μη κανονικό με την έννοια ότι αφενός δεν περιλαμβάνει τραγούδια, αλλά ποιήματα από την ομώνυμη συλλογή της Smith, και γιατί αφετέρου ηχογραφήθηκε ζωντανά στο QueenElazabethHall. Ένα έργο προς τιμή του φίλου RobertMapplethorpe, που αποτέλεσε αφορμή να συναντηθούν οι σπουδαιότεροι κατά τη γνώμη μου εκπρόσωποι δύο διαφορετικών γενεών. Καθόλου απρόσμενο, αφού για όποιον παρακολουθεί την Smithξέρει ότι ο Shields είναι ο εκλεκτός της τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια.

 

Αν το TheCoralSeaείχε κυκλοφορήσει το ’78, θα είχε γραφτεί με χρυσά γράμματα στο πάνθεον της μουσικής ιστορίας. Το ’78 όμως η Smith είχε σπάσει τον αυχένα της, ο Shieldsέψαχνε ψεύτικη ταυτότητα για να πιει τα πρώτα του πάιντς στο Δουβλίνο και ο Mapplethorpeδεν ήταν ακόμα μακαρίτης…

 

Η PattiSmith, που αφού χήρεψε στα 50 της πέρασε κατά τη γνώμη μου στην πιο δημιουργική φάση της ζωής της, δεν έχει να αποδείξει τίποτα και σε κανένα. Αντί να βγάλει άλλο ένα λάιβ άλμπουμ με υπόκρουση το Becausethenight, μαζεύει τους αμνούς της και τους διαβάζει ποίηση… Αλλά τι ποίηση! Ανατριχιαστικές εικόνες, δυνατά συναισθήματα και μία φωνή που σε κρατάει καθηλωμένο όσο κρατάει η ακρόαση-και λίγο παραπάνω. Πληροφοριακά, το ομώνυμο βιβλίο του ’96 είναι χωρισμένο σε δύο μέρη υπό τους τίτλους «Ταξίδι» και «Λιτανεία». Άρα το πιασες το νόημα…

 

Η αυτού μεγαλειότητα KevinShields (που δεν μας κάνει την τιμή να πατήσει επί ελληνικού εδάφους κι εμείς ξεροσταλιάζουμε στα youtube), δεν συνοδεύει απλά τη Smith γρατζουνώντας την κιθάρα του. Είναι το μυαλό του άλμπουμ και η Smith η καρδιά. Ή το αντίστροφο. Ξεκινάει αργά το κάθε κομμάτι αφήνοντας όλη τη δουλειά στη Smith, στην πορεία όμως ξεκαθαρίζει τις προθέσεις του. Και γίνεται χαμός. Ένας σίφουνας σε παίρνει και σε σηκώνει. Όσο πιο μανιασμένη γίνεται η ποιήτρια, άλλο τόσο λυσσάει και αυτός.

  

Θέλει τρίλεπτα radiofriendly τραγουδάκια η εταιρία; Ναι, καλά. Είναι ένα εφήμερο έργο; Δε νομίζω. Η PattiSmith είναι μία Αμερικανίδα καλλιτέχνης (και δεν έχει τύψεις). Και το  TheCoralSea είναι ένα άλμπουμ που δεν μπορείς να το κρίνεις στα πλαίσια της ποπ μουσικής. Ως έργο τέχνης όμως, αποτελεί ένα αισθησιακό, καθαρτικό και πανέμορφο δημιούργημα. Οι όποιες αμφιβολίες χάνονται περίπου λίγο πριν ξεκινήσει το δεύτερο «κομμάτι». Είναι νωρίς να μιλήσουμε για ένα ιστορικό μνημείο; Νομίζω πως όχι.

2 Σχόλια leave one →
  1. 1 Δεκέμβριος, 2008 4:05 μμ

    Μπράβο. Δεν έχω ακούσει το άλμπουμ, αλλά ανάθεμά με αν αυτό δεν ήταν ένα υπέροχο post. Είναι σαν να την ακούω ήδη να απαγγέλλει…

  2. silentcrossing permalink
    1 Δεκέμβριος, 2008 9:27 μμ

    Ευχαριστώ καλέ κύριε! Σε ένα πιο δίκαιο κόσμο θα βρισκόταν στην άλλη άκρη της λίστας, αλλά εκεί την έχω τοποθετήσει τόσες και τόσες φορές. Ας προωηθήσουμε και νεότερους καλλιτέχνες…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: